Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Στέλιος Βραχνής μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλα...

3284 Views
Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Στέλιος Βραχνής μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλα... Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Στέλιος Βραχνής μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλα...

Η Κλυταιμνήστρα, η θεατρική του επιχείρηση, το δώρο που του έκανε ο Σταμάτης Κραουνάκης, για τον Ψαλτόπουλο που τον ανέδειξε, η τάση να ηγείται, γιατί είναι φωνακλάς μα και δραστήριος, γιατί θέλει να τον αγαπούν, τι όνειρα κάνει και πως βλέπει το μέλλον, αλλά και γιατί φοβάται τη μητέρα του ο Στέλιος Βραχνής μεταξύ άλλων σε μια απολαυστική –αυθεντική- συνέντευξη δυόμισι χιλιάδων λέξεων
.
Φτάνοντας στο Θέατρο Αυλαία όπου θα γίνει και η πρεμιέρα της παράστασης Υπέρ Κλυταιμνήστρας το πρώτο πράγμα που αντικρίζω είναι ένας θίασος γεμάτος νέα παιδιά να συζητούν και να ετοιμάζονται για την παράσταση που θα ανεβάσουν με μεράκι. Αν πρέπει να διαχωρίσω ένα μόνο στοιχείο από την προσωπικότητα του καθενός ξεχωριστά από τον θίασο αλλά ιδιαίτερα από τον Στέλιο, με τον οποίο και μίλησα, είναι η απίστευτη ενέργεια που τους διακατείχε. Από το πάθος με το οποίο μου μίλησε για τη δουλειά του μέχρι και τον ενθουσιασμό του στις κινήσεις του, ένα συμπέρασμα έβγαλα. Αγαπάει σίγουρα το θέατρο.
.
-Ομολογώ ότι με μπέρδεψε ο τίτλος της παράστασης “Υπέρ Κλυταιμνήστρας”. Η Κλυταιμνήστρα κρίθηκε αρνητικά από τους περισσότερους. Της δίνετε δεύτερη ευκαιρία στην παράσταση;
Αν της δίνουμε δεύτερη ευκαιρία.. Το έργο είναι βασισμένο στους μυθικούς χαρακτήρες. Δεν έχει καμία σχέση δηλαδή ούτε με την τραγωδία του Ευριπίδη ούτε του Αισχύλου. Η Δήμητρα Μήττα, η συγγραφέας του κειμένου, έχει πάρει πιο πολύ τον μύθο που περικλείει την Κλυταιμνήστρα, την Ηλέκτρα, τον Ορέστη και επειδή είναι η ίδια δραματολόγος το έργο το έγραψε σε μιάμιση μέρα. Και δεν το σκέφτηκε. Αφαίρεσε για λίγο την επιστημοσύνη της και το ακαδημαϊκό της και έγραψε. Και έτσι μπορεί να έκανε και λάθη στον μύθο. Το αποτέλεσμα είναι ένα έργο στο οποίο όχι ακριβώς αθωώνονται αλλά φωτίζονται οι χαρακτήρες από διάφορες οπτικές. Με κέντρο πάντα την Ηλέκτρα. Παρότι λέγεται Υπέρ Κλυταιμνήστρας το επίκεντρο του έργου είναι η Ηλέκτρα. Μέσα από την Ηλέκτρα βλέπουμε όλους τους χαρακτήρες. Όσον αφορά το αν αθωώνεται η Κλυταιμνήστρα, νομίζω ναι. Στα τελευταία λεπτά. Στην αρχή βλέπουμε δύο εγώ, δύο υπερεγώ, την Ηλέκτρα και την Κλυταιμνήστρα, να συγκρούονται σε μια άγρια ταυρομαχία, ως ακραίες και εκρηκτικές προσωπικότητες και αργότερα βλέπουμε την πιο ανθρώπινη πλευρά τους.
 
Σαν να εξηγούνται κατά έναν τρόπο;
Ναι, εξηγούνται. Τις βλέπουμε σε μια άλλη διάσταση, σε μια άλλη συνθήκη. Ακόμα και αν παίρναμε την Ορέστεια του Αισχύλου και την φέρναμε στο 1970, στην εποχή του Πολυτεχνείου, θα βλέπαμε μια άλλη Κλυταιμνήστρα και μια άλλη Ηλέκτρα. Αλλάζει και η χρονική συνθήκη. Αυτό που έκανε η Μήττα ήταν να δημιουργήσει έναν μετέωρο χρόνο. Έτσι, δίνει μια πνοή σε όλους τους ήρωες ώστε να μιλήσουν με άλλο λόγο. Να μιλήσουν πιο γειωμένα. Δεν υπάρχει η φόρμα της αρχαίας τραγωδίας.
 
-Τι είναι αυτό που σε έκανε να ασχοληθείς με τον μύθο;
Καταρχάς η Μήττα ήταν καθηγήτριά μου στο Καλλιτεχνικό, τώρα είναι και στη δραματική σχολή του Βουτσινά. Της είχα πολύ θαυμασμό, της είχα τρελό άχτι, ίσως και να είχα τσιμπηθεί κιόλας μαζί της. Τι με έκανε να ασχοληθώ μαζί του; Μια ατάκα. Όταν είχε κυκλοφορήσει το έργο, το 2012, εγώ ήμουν στο καλλιτεχνικό. Το έργο το διάβασα ένα χρόνο μετά. Μου είχε αρέσει πάρα πολύ. Της είπα μια μέρα στη σχολή όταν την είδα ότι μια μέρα θα ανεβάσω έργο της. Γελούσε. Πράγματι, φέτος ακριβώς μετά το “Δεν υπάρχει σωτηρία” ξαναδιάβασα το έργο τυχαία και αυτό που μου κόλλησε ώστε να το ανεβάσω είναι μια στιχομυθία ανάμεσα στον Ορέστη και την Ηλέκτρα. «Εγώ μεγάλωσα αγαπώντας» λέει ο Ορέστης και απαντάει η Ηλέκτρα «Εγώ γεννήθηκα μισώντας». Με έβαλε σε τρομερή σκέψη αυτό το πράγμα. Πώς ένας άνθρωπος μπορεί να είναι σχεδιασμένος ως μηχανή μίσους; Πώς ερωτεύεται αυτός ο άνθρωπος; Πώς κοιτάει, πώς τρώει, πώς καπνίζει ο άνθρωπος που συνέχεια μισεί; Αναρωτήθηκα και απόρησα. Ένας άνθρωπος μπορεί μια στιγμή να μισεί και την επόμενη να το ξεχνά. Αυτή η γυναίκα όμως δεν ξεχνάει! Της λέει ο Ορέστης στο τέλος του έργο «Σε μίσησα γιατί δεν ξεχνούσες». Είναι πολύ βαριά λόγια που πραγματικά με κινητοποίησαν. Και παρότι έχω μια προτίμηση στη φόρμα του σωματικού θεάτρου, φέτος η σκηνοθεσία μου είναι κειμενοκεντρική. Δεν δίνουμε το συναίσθημα στο πιάτο. Δεν με ενδιαφέρει το κοινό να ταυτιστεί. Πώς θα ταυτιστεί με την Κλυταιμνήστρα και την Ηλέκτρα; Με αφορά η κριτική. Να δεις ολοκληρωμένες την Κλυταιμνήστρα και την Ηλέκτρα και να τις κρίνεις. Αλλά να τις κρίνεις με μυαλό νηφάλιο. Όχι με την σκέψη της γυναίκας που σκότωσε τον άντρα της. Δες την. Κάνω μια παρουσίαση των ηρώων.
 
- Θα πρέπει να πάρει θέση το κοινό;
Παίρνει. Επειδή φέρνω κόσμο να δει και τις πρόβες, αυτό που μου λένε είναι ότι άκουσαν το κείμενο. Το ξεχνάμε αυτό.
 
-Ίσως είναι και το σημαντικότερο.
Δεν ξέρω. Κάποιοι λένε σώμα. Βιώνουμε τώρα το μετα-σύγχρονο θέατρο, το μετα-μοντέρνο που βασίζεται στο σώμα. Όλα είναι σώμα. Και η φωνή σώμα είναι. Και το κείμενο ένα σώμα είναι. Αλλά έχουμε ξεχάσει να ακούμε το κείμενο γιατί είμαστε μια γενιά οπτική. Εν καιρώ Σαίξπηρ που έπαιζαν μέρα μεσημέρι δεν μπορούσαν να πείσουν με το οπτικό οπότε ο λόγος ήταν πολύ ισχυρός. Το έχουμε ξεχάσει λίγο αυτό επειδή είμαστε η γενιά της τεχνολογίας. Σε αυτήν την παράσταση, στις στιγμές που θέλω να εστιάσει το κοινό στο κείμενο δεν υπάρχει τίποτα. Υπάρχει απόλυτη σιωπή. Η παράσταση επίσης είναι πυκνωμένη, έχει πολύ συμπυκνωμένα νοήματα. Είναι μόλις 1 ώρα και 5 λεπτά. Ήθελα νοήματα που κάνουν μια έκρηξη. Άμα ήταν Μπεν Χουρ θα χανόταν. Δεν θα έμενε αυτό που ήθελα να μείνει.
 
- Μαθαίνω ότι σας χάρισε ο Κραουνάκης τραγούδι από την Μήδεια του Βουτσινά. Πώς ένιωσε γι’ αυτό;
Είμαι Κραουνακικός. Πώς λέμε Χατζιδακικός; Είμαι Κραουνακικός. Τον αγαπώ τον Κραουνάκη και σαν περφόρμερ και σαν συνθέτη. Με εμπνέει πολύ. Οι δικές μου πρόβες έχουν πάντα μουσική. Η μουσική με εμπνέει. Κάποιοι είναι οπτικοί και άλλοι ακουστικοί, εγώ είμαι ακουστικός. Θα δεις και στην πρόβα ότι δεν κοιτάω. Με ενδιαφέρει να ακούσω. Οι μουσικές του Κραουνάκη με κινούν. Κινείται κάτι μέσα μου. Όχι μόνο συναισθηματικά αλλά και στα απώτερά μου. Όχι μόνο τα κλισέ του Κραουνάκη όπως το Αυτή η νύχτα μένει αλλά τα θεατρικά του. Αυτά που είχε κάνει στην Μήδεια ή την Λυσιστράτη. Ό,τι αφορά το θέατρο. Είναι αριστουργήματα όλα.
 
- Έκανε μια παράσταση στο Κρατικό με αυτά τα τραγούδια.
Πήγα. Συζητούσαμε μέσω facebook και του είπα ότι θα κάνω μια παράσταση και θέλω το «Του έρωτα μέγα κακό» και θα σου πω το πω έτσι όπως μου απάντησε. Λέει «Πάρ’ το αλλά μην το γαμήσετε με υπερβολές». Και του είπα ότι θα το κάνω όσο πιο απλό γίνεται.  Πήγα στο Κρατικό και τον είδα και του τα εκμυστηρεύτηκα όλα για την παράσταση. Του είπα ότι το έβαλα παρότι είχα άλλο κομμάτι. Καταπιεζόμουν με εκείνο το κομμάτι. Ενώ ταίριαζε. Ήταν του Τσιτσάνη το «Ψέματα ήτανε». Ωστόσο, ένιωθα ότι δεν κορυφωνόταν η στιγμή εκείνη. Είναι μια πολύ ιδιαίτερη στιγμή της Κλυταιμνήστρας μέσα στο έργο. Το κομμάτι αυτό είναι ιστορικό, δεν είναι απλά ωραίο το «Του έρωτα μέγα κακό». Είναι ένα καθαρά θεατρικό κομμάτι το οποίο έχουν τραγουδήσει ονόματα όπως η Τσανακλίδου, η Βιτάλη και η Πασπαλά. Παίζει ρόλο που έχω και τα ερεθίσματα από τη σχολή του Βουτσινά βέβαια.
 
- “Κι αν η κατάρα πιάνει τέτοιο κακό να πάθει όποιος στο πλάι μου μ’ αγάπη δεν εστάθη”. Θα μπορούσαν να είναι λόγια της Κλυταιμνήστρας;
Ναι, εννοείται. Όλα! «Το ξέρω καλά μην μου το λες, το είδα, δεν έχεις πόλη ούτε πατρίδα, δεν έχεις φίλο για να σε γιάνει». Γιατί αυτές οι γυναίκες κάνουν την επανάσταση. Επανάσταση είναι να κάνεις έρωτα με έναν άλλο άνδρα ενώ ο άντρας σου είναι βασιλιάς. Η Κλυταιμνήστρα επέλεξε την γυναίκα και όχι την σύζυγο ή την καθωσπρέπει κυρία που πρέπει να διαλέξει λογικά. Συνήθως οι γυναίκες που επαναστατούν ή που κάνουν το βήμα να φύγουν είναι μόνες. Δεν ακολουθεί συνήθως κανένας.
 
- Είναι αυτή η παράσταση μια δουλειά που ξεχωρίζεις;
Πολύ δύσκολο να σου το απαντήσω αυτό. Ο ηθοποιός μπορεί να το απαντήσει αυτό. Είναι το πρώτο έργο που δεν παίζω. Δεν μπορώ να είμαι μαέστρος του θιάσου. Συνήθως έπαιζα και μπορούσα να ελέγξω και τον θίασο. Για παράδειγμα αν έβλεπα ότι έπεφτε η ενέργεια του θιάσου ανέβαζα εγώ τον τόνο. Ήμουν ένα οργανικό μέλος της δουλειάς. Τώρα ως σκηνοθέτης έχω μεγαλύτερη ευθύνη. Εκεί δεν συγχωρείται τίποτα. Εκεί έχω ένα πόστο που δεν μπορεί να συγχωρήσει το κοινό τίποτα. Όταν η παράσταση είναι ωραία φταίνε οι ηθοποιοί. Όταν η παράσταση είναι σκατά φταίει ο σκηνοθέτης. Το ξεχωρίζω, λοιπόν, αυτό το έργο επειδή έκανα και μια στροφή στο είδος. Έκανα δράμα, κάτι που είχα να κάνω από το Καλλιτεχνικό. Και ήμουν και επηρεασμένος από άλλους πάρα πολύ τότε. Ήμουν 17 όμως, συγχωρούμαι.
 
Πρόσφατα χάθηκε και ένας άνθρωπος που είχε ταυτιστεί με τη θεατρική ζωή της Θεσσαλονίκης, ο Αχιλλέας Ψαλτόπουλος. Πώς ήταν η συνεργασία σας;
Όταν χάνεις έναν άνθρωπο μόνο τα καλά σκέφτεσαι. Όταν ζούσε του τα έλεγα τα άσχημα. Τώρα μπορώ να σου πω την γνώμη μου για τον Αχιλλέα. Όχι πριν δύο μήνες, τώρα. Ο Αχιλλέας ήταν ο πρώτος που ήξερε ότι θα ανεβάσω την Κλυταιμνήστρα. Ούτε η Μήττα δεν το ήξερε. Ήταν ένας πανέξυπνος άνθρωπος. Τέτοια σπιρτάδα σε άνθρωπο δεν είχα ξαναδεί, σου μιλάω ειλικρινά. Φοβερά δραστήριος άνθρωπος, φοβερό εκτόπισμα ψυχής που δεν σε άφηνε ποτέ άδειο. Δεν θα μπω στην διαδικασία να σου πω πως ήταν σαν σκηνοθέτης. Το θεωρώ λίγο. Ήταν δάσκαλος. Ήταν μια δεξαμενή ενέργειας, ένας αληθινά γλυκός και τρυφερός άνθρωπος. Υποστήριζε και έδινε δύναμη σε αυτόν που ήταν δίπλα του. Δεν ήταν deus να εξουσιάζει. Τον ένοιαζε να πληρωθούν πρώτα οι ηθοποιοί του και μετά αυτός. Είχε έρθει και στο «Δεν υπάρχει σωτηρία». Είμαι χαρούμενος που είδε δουλειά μου. Με εμπιστεύτηκε και μου έδωσε έναν ρόλο που αν δεν τον έκανα καλά θα έπεφτε το θέατρο να με πλακώσει. Ήταν ο πιο αβανταδόρικος ρόλος του έργου. Όταν ήρθε και μου είπε στη Σχολή για την παράσταση «Το κλουβί με τις Τρελές», εγώ πήγα για τον ρόλο. Δεν τον ήξερα τον Ψαλτόπουλο. Μου έχουν μείνει πράγματα από τον Ψαλτόπουλο και δεν μπορώ να τα αναγνωρίσω. Αυτό σημαίνει ότι αυτά που πήρα έγιναν βίωμα.
 
- Πώς είναι να είσαι ηθοποιός – σκηνοθέτης σε τόσο μικρή ηλικία; Πώς το αντιμετωπίζει ο χώρος;
Άσε το ηθοποιός – σκηνοθέτης. Ένας άνθρωπος που ασχολείται με την υποκριτική και τη σκηνοθεσία καλύτερα. Δεν το σκέφτηκα ποτέ το θέμα της ηλικίας. Και δεν με νοιάζει αν το σκέφτονται οι άλλοι. Με νοιάζουν οι δικοί μου άνθρωποι. Δεν έχω φάει αυτό που λέμε πόλεμο. Το θέμα είναι να σε συμπαθεί το σινάφι σου. Νομίζω ότι με συμπαθεί το σινάφι μου. Δεν τους έχω πειράξει, δεν τους έχω ενοχλήσει, απλά κάνω τη δουλειά μου. Δεν το σκέφτηκα γιατί έχω ακόμη τη φρενίτιδα της εφηβείας. Εγώ πάντα ήθελα να συνθέτω εικόνες. Αυτό είναι που θέλω να κάνω. Δεν μπορώ να γίνω μόνο ηθοποιός. Θα πεθάνω. Δεν μπορώ γιατί καταπιέζομαι πάρα πολύ. Το να είσαι ηθοποιός είναι πολύ πιο δύσκολο. Θέλει φοβερή δύναμη ψυχής. Ο σκηνοθέτης έχει ευθύνες. Ήθελα να έχω την ευθύνη. Επειδή είμαι και μοναχοπαίδι, ήθελα να την πω και στους γονείς μου. Κοιτάξτε, είναι δικό μου αυτό! Και χάλια να ήταν, δεν πειράζει! Εγώ το έκανα! Αλλά δεν έκανα ποτέ την σκέψη ότι είμαι μικρός. Και στην σχολή όταν μου λένε ότι ένα νέο παιδί δεν μπορεί να είναι σκηνοθέτης απαντάω ότι ναι, μπορεί. Σίγουρα η γνώση και η εμπειρία φτιάχνουν τον καλλιτέχνη. Η εμπειρία της ζωής, για παράδειγμα πόσους έρωτες είχες. Ακραίες καταστάσεις που μπορούν να δώσουν στην ψυχή σου πράγματα για να τα δώσεις. Αλλά πιστεύω ότι οι νέοι σκηνοθέτες και ηθοποιοί έχουν κάτι να πουν τώρα και είναι η αλήθεια. Όσο πιο νέος είσαι τόσο πιο αφιλτράριστα είναι αυτά που λες. Πολλές φορές η γνώση σε κρατάει και πίσω. Εγώ δεν λέω ότι είμαι σκηνοθέτης. Δεν νιώθω τον εαυτό μου σκηνοθέτη. Τον νιώθω έναν δραστήριο άνθρωπο που σκηνοθετεί. Με νοιάζει το ρήμα.
 
Πώς πήρες την απόφαση να ιδρύσεις το Σύγχρονο Θέατρο Πρόταση;
Κατά καιρούς είχα ομάδες. Αιγόκερος είμαι! Μ’ αρέσει να ηγούμαι. Όχι για να εξουσιάζω. Όταν βγήκαμε από το Καλλιτεχνικό, μια από τις πιο δραστήριες χρονιές, είπαμε να συνεχίσουμε αυτό που κάνουμε. Πήγαμε σε διάφορα θέατρα. Ένα από αυτά ήταν και το Σοφούλη που είναι στη γειτονιά μου και έγινε η πρώτη μας συνεργασία με την Παυλίνα, την οποία ήξερα καιρό. Η ομάδα από Θέρετρο έγινε Άνευ Όρων και τώρα Σύγχρονο Θέατρο. Φέτος είναι πιο επίσημο, είναι θεατρική επιχείρηση. Ήθελα να δημιουργήσω έναν φορέα στον οποίο θα υπάρχει πρόνοια. Ασφάλιση και κάλυψη για να είμαι εντάξει με τους συνεργάτες μου. Δεν είναι σημαντικό μόνο να πίνουμε καφέ και να κάνουμε ωραία πράγματα αλλά και να είμαστε εντάξει όσον αφορά και το οικονομικό. Ο καλλιτέχνης πρέπει να πληρώνεται. Πρέπει να νιώθει ασφάλεια και να είναι σε ένα περιβάλλον όπου μπορεί να δημιουργήσει. Επίσης, θέλω να μπαίνουν μέσα σε αυτό νέοι άνθρωποι.
 
 Ονειρευόσουν από μικρός να κάνεις θέατρο;
Όχι! Στο Καλλιτεχνικό είχα δώσει εξετάσεις και στις τρεις κατευθύνσεις. Χορό, θέατρο και κινηματογράφο. Εγώ ήθελα να γίνω εικαστικός. Έκανα πολλά χρόνια ζωγραφική και μπορώ να σου πω ότι ήμουν καλύτερος ζωγράφος από ότι ηθοποιός. Όταν ζήτησα να κάνω θέατρο η μάνα μου έπαθε σοκ. Δεν το πίστευε. Δεν θυμάμαι τι με έκανε να πάω στο θέατρο. Μπορεί να ήταν μια παράσταση που κάναμε στο δημοτικό και μου άρεσε.
 
 Οι γονείς σου ήταν θετικοί στο να μπεις στον χώρο του θεάτρου;
Ναι! Απόλυτα. Η μάνα μου είναι κουκουβάγια. Είμαι και μοναχοπαίδι οπότε καταλαβαίνεις. Ήταν σε όλα δίπλα μου. Δεν είναι πολύ συχνό να τους έχεις δίπλα σου. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις τους ανθρώπους που αγαπάς δίπλα σου. Και το εννοώ. Γιατί έχεις την ασφάλεια του να μπορείς να είσαι ο εαυτός σου. Η μάνα μου ξέρει ότι τώρα που θα πάω σπίτι δεν πρέπει να μου μιλάει! Δεν θα πάω σπίτι καταπιεσμένος, να της δείξω κάτι άλλο. Είναι μεγάλη υπόθεση αυτό.
 
Πώς σε φαντάζεσαι στο μέλλον θεατρικά;
Θέλω να είμαι δραστήριος! Να κάνω παραστάσεις θέλω και να με αγαπάνε οι συνεργάτες μου. Να έχουμε ωραία σχέση, όμορφη. Είμαι πολύ κακός άνθρωπος, μην με βλέπεις έτσι. Είμαι φωνακλάς, θα το καταλάβεις στην πρόβα. Αλλά αγαπώ πολύ τους συνεργάτες μου. Αγαπώ. Και αυτό είναι και το κακό. Δένομαι υπερβολικά πολύ με τους θιάσους.
 
 Όταν τελειώνεις με μια παράσταση είναι δύσκολο για σένα;
Απ’ την μία βαριέσαι και λες τελείωσε αυτός ο κύκλος αλλά απ’ την άλλη στεναχωριέσαι.
 
- Τι να περιμένουμε από το Σύγχρονο Θέατρο Πρόταση από εδώ και πέρα;
Ετοιμάζουμε κάτι για τον Μάρτη, πάλι εδώ, στο Αυλαία. Δεν θα πω ποια παράσταση είναι, θα πω όμως ότι θα είναι ένας μεγάλος θίασος και ένα έργο που αγαπάω πολύ! Και είναι το πρώτο έργο που σκηνοθετώ και έχει παιχτεί ένα εκατομμύριο φορές! Θέλω να μπω στην σκέψη του πως είναι να σκηνοθετείς ένα έργο που το έχουν δει εκατοντάδες σκηνοθέτες σε όλον τον κόσμο και με εκατοντάδες οπτικές. Ο κόσμος μπορεί να πει τι μαλακία έκανε ο Βραχνής. Εγώ θέλω να το προσπαθήσω όμως.
 
-  Σε νοιάζει η γνώμη του κόσμου;
Πολύ ρε Νίκο! Και επηρεάζομαι και πάρα πολύ. Κλαίω κιόλας. Αν σου έλεγα ότι δεν επηρεάζομαι από τον κόσμο θα ήταν ψέματα. Ειδικά από τη γνώμη της μάνας μου! Αν έρθει η μάνα μου σε πρεμιέρα και πει ότι ήταν απαίσια η παράσταση καταστράφηκα. Το «Δεν υπάρχει σωτηρία» της άρεσε. Το χειρότερο είναι να σου πούνε ότι είναι μέτριο. Αυτό το ρήμα, το «βαρέθηκα», μπορεί να με εξοργίσει!
 
Σου εύχομαι να μην το ακούς συχνά από εδώ και πέρα!
 
Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε ΕΔΩ


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νίκος Γρυλλάκης
Νίκος Γρυλλάκης
Με αφορμή κάποια από τις δουλειές τους, βρισκόμαστε με ανθρώπους της τέχνης για να μας πουν τις σκέψεις τους, τις ελπίδες τους, τις απογοητεύσεις τους και γενικότερα ό,τι τους απασχολεί. Ηθοποιοί, σκηνοθέτες και άνθρωποι που φέρνουν κοντά μας την θεατρική τέχνη θα βρίσκουν φωνή σ’ αυτήν την στήλη και θα μας απαντούν σε κάθε ερώτημα.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

τελευταιες αναρτησεις
Ψηφίστε τους νικητές για τα Βραβεία Κοινού - 9α θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2019
Ψηφίστε τους νικητές για τα Βραβεία Κοινού - 9α θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2019
με 7 Σχόλια 1154 Views

Η Ψηφοφορία ξεκίνησε. Ψηφίστε τους 3 νικητές που τη Τρίτη 11 Ιουνίου 2019 στο θέατρο Κολοσσαίον  θα κατακτήσουν τα Βραβεία Κοινού στα 9α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή