H Γεωργία Βεληβασάκη μιλά στην «Κ» «Εμπνέομαι από την ακροβασία της ύπαρξης σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της.»

3401 Views
H Γεωργία Βεληβασάκη μιλά στην «Κ» «Εμπνέομαι από την ακροβασία της ύπαρξης σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της.» H Γεωργία Βεληβασάκη μιλά στην «Κ» «Εμπνέομαι από την ακροβασία της ύπαρξης σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της.»

 

 

Είναι μια μεσογειακή ζεστή φωνή. Πολυτάλαντη και πολυπράγμων αφού δεν ασχολείται μόνο με τη μουσική αλλά και το θέατρο και τη συγγραφή. Στο ενεργητικό της έχει από την πρώτη στιγμή συνεργασίες αξιοζήλευτες με σπουδαίους καλλιτέχνες όπως Μανώλη Μητσιά, Σωτηρία Λεονάρδου, Χρήστο Νικολόπουλο, Ηλία Κλωναρίδη, Δημήτρη Μητροπάνο και άλλους ενώ τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται με τον διεθνούς φήμης Αργεντίνο μαέστρο και πρωτοπόρο του Tango Nuevo, Luis Borda. Έχει εμφανιστεί σε μεγάλους και σημαντικούς πολιτιστικούς χώρους και σκηνές εντός κι εκτός Ελλάδας ενώ είναι και Αριστούχος του Μεταπτυχιακού Προγράμματος “Δημιουργική Γραφή” του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας .
 
Με αφορμή τη νέα livestreaming παράσταση «Για μια Νύχτα Tango» στις 10 Απριλίου, η Γεωργία Βεληβασάκη μιλά αποκλειστικά στην «Κουλτουρόσουπα».
 
.
·   Πώς ξεκίνησε η επαφή σας με τη μουσική; Τι ήταν αυτό που σας κέρδισε;
Είναι «σχέση ζωής»! Στην οικογένεια, τραγουδιστάδες, οργανοπαίχτες, μαντιναδολόγοι και ποιητές. Παρασύρθηκα από την τέχνη και σώθηκα.
 
·  Κατάγεστε από το νησί της Κρήτης, ένας τόπος με ξεχωριστή ομορφιά, παράδοση, ιστορία και πνεύμα. Τι σημαίνει για εσάς η Κρήτη; Τι νιώθετε να έχετε πάρει από αυτόν τον τόπο;
Κυτταρική η μνήμη. Η Κρήτη στοιχειώνει την ύπαρξή μου, τις επιθυμίες και τους πόθους μου. Έφυγα στα είκοσί μου, αλλά δεν έπαψα ποτέ να την κουβαλώ σε κάθε μου βήμα και να ονειρεύομαι μια επιστροφή.
 
 
·    Ποιες είναι οι μουσικές σας επιρροές; Από πού αντλείτε έμπνευση;
Αναμφίβολα το λαϊκό και παραδοσιακό τραγούδι. Αναζήτησα ωστόσο και την ετεροτοπία στα μουσικά ιδιώματα, εξού και οι συναντήσεις μου με καλλιτέχνες από άλλες χώρες του κόσμου.
Εμπνέομαι από την ακροβασία της ύπαρξης σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της. Από το καθημερινό δίπλα μου. Από το λουλούδι που φυτρώνει στην πέτρα.
 
·   Έχετε κάνει σπουδαίες συνεργασίες με κορυφαίους καλλιτέχνες στο ξεκίνημά σας. Τι είναι αυτό που έχετε κρατήσει από αυτούς τους ανθρώπους; Τι συνεργασίες ονειρεύεστε για το μέλλον;
 
Πράγματι, υπήρξα τυχερή και βρέθηκα να τραγουδάω δίπλα σε ερμηνευτές, όπως ο Μανώλης Μητσιάς, ο Δημήτρης Μητροπάνος, η Σωτηρία Λεονάρδου… Έχω κρατήσει πολύτιμα ίχνη τους: την εντιμότητα απέναντι στην τέχνη, τη δύναμη της παρουσίας επί σκηνής, την αναζήτηση της υπέρβασης (η αναλογία αφορά τα προηγούμενα ονόματα). Στη δισκογραφία, επίσης, από το 1996 μέχρι σήμερα, μετράω συνεργασίες με σπουδαίους δημιουργούς. Θα αναφέρω εδώ τα ονόματα των σταθερών μου συνεργατών τα τελευταία χρόνια με τους οποίος συνεχίζω να συνδημιουργώ: τον Ανδρέα Ζιάκα (με τον οποίο είμαστε αυτή την περίοδο στο στούντιο για μια νέα δισκογραφική εργασία), τον Αργεντινό μαέστρο Luis Borda (μεγάλη σπουδή) και τον Κωνσταντίνο Αθυρίδη, ο οποίος με μύησε και στο μουσικό θέατρο.
 
 
 
· Ασχολείστε, λοιπόν, και με το μουσικό θέατρο. Ένα δύσκολο και ίσως όχι τόσο διαδεδομένο είδος στην Ελλάδα. Πώς βλέπετε τα πράγματα στη χώρα μας ως προς την εξέλιξη αυτού του είδους;
 
Το μουσικό θέατρο φαίνεται να έχει πάρει φόρα τα τελευταία χρόνια και στη χώρα μας (προ κορονοϊού, βέβαια). Δύσκολο είδος δεν θα το έλεγα, όσον αφορά την πρόσληψή του. Μαγικό ναι. Συνδυάζει δύο τέχνες, το θέατρο και τη μουσική. Η μία μαγεία μέσα στην άλλη. Ανέκαθεν αγαπούσα το θέατρο (σχεδόν όσο και τη μουσική), όμως είχα τέτοιο δέος για την τέχνη του θεάτρου που μου ήταν αδύνατο να την αγγίξω. Η μουσική μου άνοιξε κι εκεί ένα δρόμο, αρχής γενομένης από τη ροκ όπερα «Alexander» του Κωνσταντίνου Αθυρίδη (2012-2015). Η εμπλοκή μου ωστόσο με το μουσικό θέατρο δεν με κάνει ηθοποιό, παραμένω στο οικείο πεδίο της ερμηνεύτριας και της performer.
 
 
 
·  Εκπροσωπείτε ένα ιδιαίτερο μουσικό είδος το οποίο μπορεί να μην έχει την εμπορικότητα που έχουν άλλα. Στάθηκε αυτό ως πρόβλημα στην καριέρα σας; Τι σκέφτεστε για την εμπορικότητα και την αναγνωρισιμότητα ως καλλιτέχνης;
Δεν θεωρώ ότι κάνω κάτι ιδιαίτερα δύσκολο ή «μη εμπορικό». Κινούμαι σε μουσικά πεδία που νομίζω ότι μου ταιριάζουν καλύτερα, παραμένοντας ανοιχτή σε μουσικές προ(σ)κλήσεις. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα συνεργάζομαι με έναν από τους σπουδαίους μαέστρους του Tango Nuevo, τον Αργεντινό Luis Borda που ζει στο Μόναχο. Το Tango κι αν είναι εμπορικό μουσικό είδος! Κι ωστόσο δεν επιδιώκω ως αυτοσκοπό την αναγνωρισιμότητα ή την εμπορικότητα. Συμπορεύομαι με συνεργάτες που, πέρα από την αλληλοεκτίμηση, μας συνδέει μια κοινή αισθητική, απευθυνόμενη σε ένα ανάλογο κοινό. Σαν να λέμε επιλέγω το «πρόβλημα» που αρμόζει στην ιδιοσυγκρασία μου. Αν κυνηγούσα άλλα πράγματα θα ήμουν δυστυχισμένη.
 
·  Έχετε εμφανιστεί σε διάφορες σκηνές εντός κι εκτός Ελλάδος. Έχετε δραστηριοποιηθεί πολύ και στην πόλη μας, τη Θεσσαλονίκη. Με τι κριτήρια επιλέγετε τους τόπους που εμφανίζεστε; Υπάρχει κάποιο κοινό σε κάποιο μέρος που να έχετε ξεχωρίσει και να συνδέεστε ιδιαίτερα μαζί του;
Βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη ένεκα καρδιακών φίλων, αλλά και συγκυριών, όπως οι μεταπτυχιακές σπουδές μου που με ήθελαν κοντά στη Φλώρινα. Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη που αγαπώ σχεδόν όσο και το Ηράκλειο της Κρήτης. Είναι η θάλασσα; Είναι οι άνθρωποι; Είναι όλα;
 
Όσον αφορά τις εμφανίσεις μου συνήθως επιλέγω χώρους όπου μπορεί να δημιουργηθεί μια ζεστή και οικεία ατμόσφαιρα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν έχω τραγουδήσει και σε μεγάλα θέατρα, όπως το Ηρώδειο, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ή το Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης και σε συναυλιακούς χώρους και Φεστιβάλ στη Βιέννη, στο Μόναχο και αλλού. Η επικοινωνία με το κοινό είναι πάντα νέα, χτίζεται κάθε φορά από την αρχή. Είναι το «στοίχημα» μιας ζωντανής παράστασης.
 
 
·   Τι σημαίνει για εσάς η σκηνή; Τι αισθάνεστε όταν βρίσκεστε εκεί πάνω;
Η σκηνή είναι μαγεία και τρόμος. Ακροβασία. Η έκθεση. Ο άλλος απέναντι. Η νότα που του προτείνεις και περιμένεις να την πιάσει και να συνοδοιπορήσει μαζί σου πάνω στην κόψη του τραγουδιού. Το θαυμαστό που γίνεται μέθεξη.
 
·    Τι θα συμβουλεύατε τους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με το χώρο της μουσικής;
Να την αγαπήσουν με πάθος, να βουλιάξουν στις νότες και να παραμείνουν μαθητές σε όλη τους την πορεία, όσο σπουδαίοι κι αν γίνουν. Έχει πολλά δώρα η ενασχόληση με τη μουσική – και δεν μιλώ μόνο για το χειροκρότημα. Ο καθένας ανάλογα με τις επιλογές του, την επιμονή του, το ταλέντο του και κυρίως την τοποθέτησή του απέναντι στην τέχνη του, ορίζει το δικό του δρόμο.
 
·   Εκτός από τη μουσική και το τραγούδι ασχολείστε και με τη συγγραφή. Γράφετε ποίηση, στίχους, θεατρικά έργα, παραμύθια, διηγήματα. Υπάρχει κάτι που αγαπάτε περισσότερο; Πώς σας προέκυψε αυτή η ανάγκη;
Δύο είναι οι δημιουργικοί μου άξονες: το τραγούδι και η γραφή. Έτσι εκφράζομαι από παιδί. Κλισέ αλλά είναι αλήθεια. Με κόπο και αγωνία όλα, όπως πρέπει δηλαδή, αφού χωρίς αγωνία και καταβύθιση στην ουσία των πραγμάτων τέχνη δεν γίνεται. Μέσα από τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στη δημιουργική γραφή (ΠΔΜ) έτυχε να συναντήσω τον σπουδαίο συγγραφέα Θανάση Βαλτινό και δεν θα ξεχάσω την κουβέντα του ότι «το φοβερότερο εφόδιο για έναν δημιουργό είναι η αγία αβεβαιότητα». Έτσι, με την «αγία αβεβαιότητα» προχωρώ κι εγώ, παλεύοντας με λέξεις και νότες, και με τα χέρια πάντα απλωμένα στον άλλον, στο κοινό. Στο πλαίσιο της μαθητείας μου στη γραφή συνδέθηκα και μ’ ένα σχετικά νέο είδος ποιητικής τέχνης –με βαθύτατες ρίζες ωστόσο, καθώς φτάνει μέχρι τον Εμπεδοκλή και τον Όμηρο– την επιτελεστική ή performance ποίηση και με συνεπήρε. Με συνεπήρε γιατί μου δίνει τη δυνατότητα της έκθεσης σώμα με σώμα, μπροστά σε ένα ζωντανό κοινό, που δεν αφορά μόνο τη μουσική ή το θέατρο αλλά και την ποίηση.
 
·  Πώς βιώσατε τις περιόδους του εγκλεισμού λόγω της πανδημίας;
 
Ένα τρομακτικό γεγονός μπήκε με φόρα στη ζωή μας και την άλλαξε. Ξεχάσαμε να συναντιόμαστε, ν’ αγγιζόμαστε, να τραγουδάμε, να επικοινωνούμε… Μάθαμε να φοβόμαστε, να αποφεύγουμε, να κλεινόμαστε και να αποδεχόμαστε τελικά τη «σωτήρια» φυλακή του σπιτιού μας. Στην αρχή βίωσα άγχος, φόβο, βαθύτατη στέρηση των δικών μου ανθρώπων και της τέχνης μου. Μετά το πήρα «αλλιώς». Είπα πως πρέπει αυτό τον «έγκλειστο χρόνο» να τον αξιοποιήσω, να μάθω καινούργια πράγματα ώστε η στιγμή που θα βγούμε επιτέλους από το τούνελ να με βρει με νέα εφόδια. Εν μέσω της πανδημίας, μου δόθηκε και η ευκαιρία να διδάξω το αντικείμενο της διατριβής μου (επιτελεστική/performance ποίηση) στο πλαίσιο του Διιδρυματικού Προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Δημιουργική γραφή» του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας –τυχαία η σύμπτωση διδασκαλίας-κορονοϊού αλλά καλή– και το οφείλω στον καθηγητή μου και διευθυντή του προγράμματος, Τριαντάφυλλο Κωτόπουλο. Βεβαίως, επανεκτίμησα τις βόλτες στον ανοιχτό αέρα, τα τραπεζώματα με συγγενείς και φίλους, τις αγκαλιές, τα βράδια στα μπαράκια, ό,τι δηλαδή μου έχει λείψει…
 
 
·    Πώς βλέπετε την κατάσταση στο χώρο του Πολιτισμού αυτήν τη στιγμή;
Είμαστε μόνοι Δον Κιχώτες, οι περισσότεροι. Κι ωστόσο γίνονται πράγματα, δεν παραιτούμαστε, δεν εγκαταλείπουμε, συνεχίζουμε να αναπνέουμε, να ονειρευόμαστε, να δημιουργούμε και να επικοινωνούμε την τέχνη μας όπως μπορούμε, πάντα με την ελπίδα ενός νέου μέλλοντος.
 
·  Η ανάγκη για την αποφυγή συγχρωτισμών λόγω πανδημίας, έχει οδηγήσει πολλούς καλλιτέχνες να προβάλλουν και να επικοινωνούν τη δουλειά τους μέσω διαδικτύου. Τι γνώμη έχετε για τη νέα τάση του livestreaming;
 
Η επικοινωνία της τέχνης μας, για την ώρα, δεν έχει άλλη διέξοδο από το διαδίκτυο. Όχι ότι μπορεί να αντικαταστήσει τη ζωντανή μέθεξη. Με τίποτα! Ωστόσο έχουμε (έστω) αυτή τη δυνατότητα της διαμεσολαβημένης επαφής. Το λες και «ευλογία» (κατά μία έννοια). «Ασφάλεια της οθόνης»; Ίσως όχι. Η διακινδύνευση της έκθεσης παραμένει από τη στιγμή που είναι ζωντανή (και μιλώ για το πραγματικό live streaming και όχι για τις μαγνητοσκοπημένες παραστάσεις on demand). Η μεγάλη διαφορά από μια ζωντανή συναυλία, πέρα από το γεγονός ότι από μια επίπεδη οθόνη λείπει εξ ορισμού η τρίτη διάσταση, είναι ότι δεν ανταλλάσσουμε ενεργειακά ρευστά, δεν μπορούμε να δούμε και να ανταποκριθούμε ο ένας στο βλέμμα του άλλου και σίγουρα είναι πιο δύσκολο να συγκινήσεις ένα κοινό όταν η συνθήκη από όπου σε παρακολουθεί είναι ο καναπές του σπιτιού του. Άλλο να βλέπεις έναν πόλεμο στις ειδήσεις κι άλλο να είσαι εκεί! Η οθόνη τελικά είναι μεν δίοδος αλλά ταυτόχρονα εμπόδιο σ’ αυτήν τη ζωντανή ροή της επικοινωνίας που λαχταρούμε και επιδιώκουμε.
 .
.
·    Πώς πιστεύετε ότι θα επηρεάσει η πανδημία το χώρο σας στην εποχή μετά από αυτήν την κρίση;
Η πανδημία ήταν κι ένας τρόπος να εισχωρήσουν με ορμή στην καθημερινότητά μας νέες τεχνολογίες και δυνατότητες. Αλλάζουν τα συστήματα, πολλά πράγματα γίνονται ευκολότερα, ακόμη και το live streaming έχει τα θετικά του – δεν είναι και λίγο να σε βλέπουν και να σε ακούν ζωντανά την ίδια στιγμή από διάφορα μέρη του πλανήτη. Σαν να λέμε διευρύνεται ο χώρος και ο χρόνος.
Εγκαθίστανται πλέον νέοι τρόποι επικοινωνίας, ύπαρξης και συνύπαρξης, πολύ διαφορετικοί από όσους ξέραμε μέχρι σήμερα, και μαζί τεχνολογίες παραγωγής νοημάτων και κοινωνικού ελέγχου. Μιλάμε για ένα μέλλον όπου θα ζήσουμε νέες καταστάσεις και μαζί θα αναδυθούν νέα ερωτήματα, νέοι φόβοι, νέες ελπίδες… Η τέχνη της μουσικής δεν θα μείνει ανεπηρέαστη. Έρχονται καινούργιοι τρόποι έκθεσης του καλλιτέχνη όπου το φαντασιακό ή το fake θα είναι δύσκολα διακριτά από το πραγματικό.
 
· Τελευταία βλέπουμε ότι ο καλλιτεχνικός χώρος δεν είναι τόσο παραμυθένιος όσο θεωρούσαμε και οι εργασιακές σχέσεις δεν είναι τόσο ιδανικές. Δεχτήκατε ποτέ αμφισβήτηση ως γυναίκα; Πώς αντιδράσατε;
Δεν θεωρώ ότι όλα αυτά που ακούγονται αφορούν μόνο τους καλλιτέχνες. Μιλάμε για σχέσεις εξουσίας που εκ διπλώνονται καταχρηστικά σε κάθε εργασιακό χώρο. Μιλάμε για ευτέλεια εγκατεστημένη στο λειτουργικό της κοινωνίας, για μια ευρύτερη νοοτροπία που επιτέλους πρέπει να αλλάξει. Ωστόσο αυτό το (ξαφνικό) παγκόσμιο ενδιαφέρον για τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας έχει πολλές αναγνώσεις. Θα ήθελα να ελπίζω σε μια πυρηνική διεύρυνση της αυτοσυνείδησης και της ενσυναίσθησης των ανθρώπων αλλά μάλλον ακούγεται ρομαντικό αν όχι ουτοπικό.
 
Νομίζω δεν υπάρχει γυναίκα που σε κάποια στιγμή της ζωής της να μην έχει δεχθεί επιθετική ή σεξιστική συμπεριφορά. Ο δρόμος που ακολούθησα στη μουσική σίγουρα διαμορφώθηκε και μέσα από την προσπάθειά μου να αποφύγω τέτοια κακώς κείμενα. Και τα απέφυγα, δεν βίωσα άσχημες καταστάσεις. Στα νιάτα μου, μέσα σε έναν κόσμο άγνωστο για μένα ακόμη που απέναντί του ένιωθα «άοπλη», ήμουν τόσο αγρίμι ώστε ίσως τελικά να «απέφυγα» και ευλογημένες συναντήσεις.
 
 
·   Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεστε με τον Αργεντινό μαέστρο Luis Borda σε τραγούδια τάνγκο. Μιλήστε μας γι αυτήν τη συνεργασία. Τι αγαπάτε σε αυτό το είδος μουσικής;
 
Α, αυτή η μουσική φλόγα της Αργεντινής! Ο Luis Borda με σύστησε στη μουσική ιδιοτυπία της χώρας του και τα διαφορετικά ρυθμικά της μοτίβα, όπως η τσακαρέρα, η μιλόνγκα, το τάνγκο, κι εγώ, με τη σειρά μου, τον έφερα σε επαφή με το ηχόχρωμα της κρητικής λύρας αλλά και παραδοσιακά τραγούδια της Κρήτης. Υπήρξε ωραία και τέλεια δημιουργική αυτή η καλλιτεχνική ανταλλαγή. 
 
Με τον Luis Borda μετράμε ήδη εννέα χρόνια μουσικής συνύπαρξης. Γνωριστήκαμε το 2012 μέσω φίλων και βρήκαμε αμέσως κοινό βηματισμό. Τρία χρόνια μετά κυκλοφόρησε η πρώτη μας δισκογραφική εργασία «Aleli – De Creta a Buenos Aires» από την Enja Records στο Μόναχο, ενώ στα τέλη του 2019 εκδόθηκε το «Encuentros y Despedidas» σε μορφή cd και βινυλίου από τον Μετρονόμο. Λαχταρώ τη στιγμή που με τον Luis Borda θα συναντηθούμε και πάλι ζωντανά επί σκηνής, αλλά και δημιουργικά στο στούντιο.
 
 
·   Στις 10 Απριλίου θα πραγματοποιήσετε μια διαδικτυακή συναυλία με τίτλο «Για μια Νύχτα Tango» μαζί με πολύ καλούς μουσικούς επί σκηνής. Τι θα δούμε και θα ακούσουμε αυτή τη βραδιά;
Με μια δυνατή μουσική παρέα, τον Σπύρο Ρασσιά στο πιάνο, τον Ανδρέα Ζιάκα στην κιθάρα, τον Δημήτρη Αραμπατζή στο μπαντονεόν, τον Λεωνίδα Κυρίδη στο κοντραμπάσο και με τη φροντίδα του Γιάννη Μαυρίδη και των συνεργατών του στον ήχο και την εικόνα, θα παρουσιάσουμε ένα κοντσέρτο με τραγούδια από το κλασικό και σύγχρονο Tangο, με αναφορά στους μαέστρους του είδους, όπως ο Astor Piazzolla, o Carlos Gardel, o Atahualpa Yupanqui κ.ά., καθώς και στιγμές από τη δισκογραφική συνοδοιπορία μου με τον Luis Borda. Όλα αυτά χωρίς να λείπει το μεσογειακό μουσικό ηχόχρωμα και εννοώ τραγούδια του Κώστα Γιαννίδη, του Μιχάλη Σιουγιούλ, ένα παραδοσιακό της Κρήτης…
 
Όλα θα γίνουν μέσα από ένα στούντιο ηχογράφησης, το Cue Productions, και είναι σαν να κάνουμε μια αντιστροφή: θα τραγουδήσουμε ζωντανά μέσα από το χώρο εκείνο όπου τα τραγούδια μας πρωτανασαίνουν πολύ πριν παραδοθούν στην αγάπη του κόσμου.
 
Tο πιο σημαντικό: η δυνατότητα της ζωντανής επικοινωνίας με το κοινό μας, που τόσο μας έχει λείψει. Περισσότερα μπορεί να βρει κανείς στο link http://bit.ly/a-night-tango και στην ιστοσελίδα μου www.velivasaki.gr
 
·   Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας!
 
Κι εγώ σας ευχαριστώ. Καλή μας αντάμωση στον αέρα της μουσικής!
.
Για την επερχόμενη συναυλία διαβάστε εδώ

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Μαρία Γρηγοριάδου
Μαρία Γρηγοριάδου
Από μικρή λάτρευα τη μουσική και μέχρι σήμερα νιώθω ότι έχω ανακαλύψει έναν σπουδαίο κόσμο μέσω αυτής. Ασχολούμενη με τη μουσική πλέον νιώθω ότι έχω εκπαιδεύσει το αυτί μου σε πολλά ακούσματα και ξεχωρίζω την ποιότητα της μουσικής. Μέσω της Κουλτουρόσουπας θα ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις για τη μουσική και να παρουσιάσω αξιόλογους καλλιτέχνες και παραστάσεις που δεν πρέπει να χάσετε. Email: mariagr.music@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή