Η ηθοποιός ΑΝΝΑ ΒΑΓΕΝΑ μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλους και για όλα!

918 Views
 Η ηθοποιός ΑΝΝΑ ΒΑΓΕΝΑ μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλους και για όλα! Η ηθοποιός ΑΝΝΑ ΒΑΓΕΝΑ μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλους και για όλα!

Η ηθοποιός ΑΝΝΑ ΒΑΓΕΝΑ μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλους και για όλα!

Το μελαχρινό κορίτσι που μας «προξένεψε» ο Παντελής Βούλγαρης το μακρινό ’72 και κατάφερε με το «καλημέρα» να αποσπάσει το Α’ Βραβείο γυναικείου ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το «Προξενιό της Άννας», έχει διανύσει από τότε πολλά δημιουργικά χιλιόμετρα… Πάνω από 40 χρόνια γεμάτα θέατρο και αναζήτηση. Αναζήτηση καλλιτεχνική, κοινωνική, πολιτική…

Με θεατρικό ρεπερτόριο αξιοζήλευτο που εκτείνεται από απολαυστικούς επιθεωρησιακούς ρόλους τύπου «Βαγγελίτσας» μέχρι κλασικούς της παγκόσμιας δραματουργίας, μέχρι την σπαρακτική «Αγγέλα Παπάζογλου» που «την» και «μας» σημάδεψε. Πρωτοπόρος του «αποκεντρωμένου» θεάτρου ως εμπνεύστρια και ψυχή του ιστορικού πια Θεσσαλικού Θεάτρου, γενναιόδωρη με τους νέους καλλιτέχνες προσφέροντας βήμα και ευκαιρίες στον δικό της χώρο, στο Μεταξουργείο, σύντροφος σε μια μακρόχρονη πορεία δημιουργική κι αγαπησιάρικη με τον Λουκιανό…

Αλλά και με έντονη πολιτική άποψη που την  οδήγησε – έστω για 12 μόνο ώρες! – στα έδρανα της Βουλής. Με λόγο αληθινό, πηγαίο, ειλικρινή, για μια κοινωνική πραγματικότητα που πληγώνει… Με αφορμή την τελευταία της παράσταση «Η ζωή μπροστά σου», η Άννα Βαγενά μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλους και για όλα!

Πώς θα χαρακτηρίζατε με μια λέξη ή ένα συναίσθημα τον απολογισμό μιας πορείας 40 τόσων χρόνων, ιδιαίτερα έντονης και δημιουργικής;
Βαθειά ικανοποίηση και πληρότητα.


Ενώ ξεκινήσατε από τον κινηματογράφο με έναν από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες και μάλιστα με βράβευση, δεν υπήρξε ανάλογη κινηματογραφική συνέχεια. Πού οφείλεται; Ήταν δική σας επιλογή ή όχι;
Όχι δεν ήταν δική μου επιλογή, όσο κι αν σας φανεί περίεργο δεν υπήρξε καμία άλλη σημαντική πρόταση. Δυστυχώς στην Ελλάδα ζούμε δεν ζούμε στο Χόλυγουντ.

Στο θέατρο έχετε παίξει κυριολεκτικά τα πάντα, καταφέρνοντας να πείσετε τόσο στην κωμωδία όσο και στο δράμα. Θεωρείτε κάποιο από τα δύο είδη δυσκολότερο και ποιο σας ελκύει καλλιτεχνικά;
Θεωρώ ότι η κωμωδία είναι δυσκολότερο είδος. Θαυμάζω απεριόριστα τους παλιούς Έλληνες κωμικούς ηθοποιούς για το απίστευτο ένστικτο και την αποτελεσματικότητά τους στη μετάδοση του γέλιου. Προσωπικά, με ελκύει περισσότερο αυτό που αποκαλώ «γλυκόπικρο» είδος, δηλαδή ένα ρόλο που περιέχει και τα δύο στοιχεία. Όπως αυτός της μαντάμ Ρόζα που παίζω τώρα στο "Η ζωή μπροστά σου" όπου όπως λέω χαρακτηριστικά: «το δάκρυ κυλά δίπλα στο χαμόγελο».
 
Πηγαίνοντας πίσω στα χρόνια της ίδρυσης του Θεσσαλικού Θεάτρου, είχατε τότε την αίσθηση της πρωτοπορίας; Ότι θα λειτουργούσε ουσιαστικά ως πρόδρομος του σημαντικού θεσμού των ΔΗΠΕΘΕ;
Όχι, δεν είχαμε ποτέ αυτή την αίσθηση είμασταν πολύ νέοι και κάναμε ένα προσωπικό όνειρο με κέφι, χαρά και δημιουργικότητα. Πολύ απλά συμπέσαμε με την ιστορική στιγμή της εποχής μας.
 
Από εκείνα τα «σημαδιακά» χρόνια, θα μπορούσατε να θυμηθείτε μια κορυφαία συγκινητική στιγμή που σας ακολουθεί μέχρι σήμερα;
Θυμάμαι μια μέρα που πήγαινα με το λεωφορείο του ΚΤΕΛ (αυτοκίνητα ιδιωτικά δεν είχαμε), σ' ένα χωριό για οργανωτική δουλειά. Οι θέσεις ήταν όλες κατειλημμένες και στεκόμουνα όρθια. Τότε σηκώθηκε μια νέα γυναίκα η οποία ήταν έγκυος και μου προσέφερε τη θέση της. Όταν αρνήθηκα, εκείνη μου είπε: «όχι κυρία Βαγενά εσείς πρέπει να καθίσετε, εσείς κάνετε τόσα για μας».
 
Εκείνη την περίοδο της άνθησης, στηρίξατε αρκετά νέα ταλέντα, όπως τον Λαζόπουλο, την Δ. Παπαδοπούλου κ.α., τους οποίους σε παλιότερη συνέντευξή σας χαρακτηρίσατε «αγνώμονες». Το πιστεύετε και σήμερα;
Σε σχέση με τη γυναίκα της προηγούμενης ερώτησης απαντώ ναι.
 
Το άλμα από την επιθεώρηση και την απολαυστική «Βαγγελίτσα» στο δραματικό ρεπερτόριο, έγινε… ανώδυνα και εξαρχής αποδεκτό από κοινό και συναδέλφους ή χρειάστηκε χρόνος και δεχτήκατε κριτική;
Είχα την τύχη το άλμα από την επιθεώρηση και την «Βαγγελίτσα» στο δραματικό ρεπερτόριο να γίνει με μια εξαιρετική παράσταση και μ' έναν συγκλονιστικό ρόλο στο «Γάμο» της Βάσας Σολωμού Ξανθάκη σε διασκευή και σκηνοθεσία του Κώστα Τσιάνου το 1993 στο ΔΗΠΕΘΕ Λάρισας. Έτσι στομώθηκε κάθε επιφύλαξη και κακόβουλη κριτική.
 
Μεταξύ των σπουδαίων ρόλων που ερμηνεύσατε, δεν μπορούμε να μη σταθούμε και στην «Αγγέλα Παπάζογλου» που μας συγκλόνισε. Μετά από τέτοιο ρόλο που ανέβασε ψηλά τον πήχη, νιώσατε ένα είδος «φόβου» για τις επόμενες επιλογές;
Φυσικά ένοιωσα και ακόμα νοιώθω φόβο συγκρίνοντας κάθε καινούργιο ρόλο με τη συγκλονιστική «Αγγέλα Παπάζογλου», πράγμα το οποίο κάνει δικαίως και το κοινό. Αλλά η «Αγγέλα Παπάζογλου» δεν έχει τελειώσει για μένα ήταν και θα είναι στο προσωπικό μου ρεπερτόριο και ίσως ξεκινήσω την επόμενη θεατρική περίοδο στο "Μεταξουργείο" στο θεατρικό μου χώρο, με την «Αγγέλα» γιορτάζοντας τα 15 χρόνια λειτουργίας του. (Η «Αγγέλα» πρωτοανέβηκε στο Μεταξουργείο το 1999).
 
Πού πιστεύετε ότι οφείλεται η μεγάλη αποδοχή αυτού του έργου που παίζετε για χρόνια, ακόμη και από νέους που δεν έχουν ιστορική μνήμη εκείνης της εποχής;
Γιατί η Αγγέλα λέει συγκλονιστικές αλήθειες για την μοίρα της Ελλάδος που δυστυχώς και σήμερα είναι επίκαιρες. Και ακόμα, στην απίστευτη ανθρωπιά, αξιοπρέπεια, δύναμη ψυχής και χιούμορ με τα οποία αυτή η γυναίκα πορεύτηκε στη ζωή της.
 
Το θέατρο «Μεταξουργείο» που ιδρύσατε με τον Λουκιανό Κηλαηδόνη, πέρα από τα δικά σας καλλιτεχνικά όνειρα, στεγάζει και όνειρα νέων καλλιτεχνών. Βλέπετε στη νέα γενιά ταλέντα αξιόλογα που μπορούν να πάνε τα πράγματα μπροστά;
Βεβαίως, βλέπω πάρα πολλά αξιόλογα ταλέντα στο χώρο του θεάτρου και νέους ηθοποιούς και νέους σκηνοθέτες και είμαι σίγουρη ότι το θέατρο στον τόπο μας βρίσκεται σε καλά χέρια.
 
Η πολιτική είναι ένα σημαντικό κεφάλαιο της ζωής σας. Μετά από το… ρεκόρ «βουλευτίνα 12 ωρών» με το ΠΑΣΟΚ και τη διαγραφή σας, έχετε μετανιώσει για την τότε επιλογή σας;
Δεν έχω μετανιώσει καθόλου που καταψήφισα το μνημόνιο και διαγράφηκα τότε από το ΠΑΣΟΚ, γιατί φάνηκε στη συνέχεια πόσο καταστροφικά είναι αυτά τα μνημόνια για τον τόπο μας.
 
Έχετε δεχθεί επικρίσεις για το θέμα των επιχορηγήσεων, καθώς κάποιοι σας καταλογίζουν την αξιοποίηση γνωριμιών με το τότε ισχυρό ΠΑΣΟΚ. Τί απαντάτε σε όλους αυτούς;
Τους προτρέπω να ανατρέξουν λίγο στις εφημερίδες της εποχής στις οποίες συνεχώς υπάρχουν διαμαρτυρίες μου για το θέμα των επιχορηγήσεων από το Υπουργείο Πολιτισμού. Το «Μεταξουργείο» παρόλη την συνεχή και έντονη δραστηριότητά του ήταν από τα θέατρα που αγνοήθηκαν συστηματικά από την επιτροπή επιχορηγήσεων. Ποτέ δεν στηρίχθηκα στις επιχορηγήσεις παρά μόνο στις δικές μου δυνάμεις και είμαι περήφανη γι' αυτό και ακόμα, για το γεγονός ότι όλα αυτά τα 15 χρόνια το Θέατρο Μεταξουργείο κάνει σημαντικές παραστάσεις και προσφέρει δουλειά σε πάρα πολλούς ανθρώπους.
 
Δηλώνετε από πάντα οπαδός της ευρύτερης αριστεράς, την οποία τελευταία χαρακτηρίσατε «Αριστερά της Αγωνίας». Μοιάζει ποιητικό… θα θέλατε να το εξηγήσετε;
Αισθάνομαι ότι ανήκω στο χώρο της Αριστεράς με την έννοια της αγάπης και της φροντίδας για τον άνθρωπο και μόνο. Ο άνθρωπος πάνω από το κέρδος. Για μένα οι άνθρωποι της Αριστεράς, πρέπει να έχουν την «αγωνία» των ευαίσθητων ανθρώπων. Πόσο μάλλον τώρα, που για πρώτη φορά η Αριστερά βρίσκεται τόσο κοντά στην εξουσία. Τώρα είναι τα δύσκολα, στη διαχείριση της εξουσίας. Τώρα δεν έχουμε περιθώριο να «προδώσουμε» ούτε ένα από τα όνειρά μας.
 
Κάποιοι επίσης σας χαρακτήρισαν «ρατσίστρια» λόγω των αναφορών σας στο οξύ πρόβλημα των μεταναστών που αντιμετωπίζετε ιδιαίτερα στο Μεταξουργείο. Σας πίκρανε ο χαρακτηρισμός και ποια είναι η θέση σας;
Με πίκρανε πάρα πολύ αυτός ο χαρακτηρισμός γιατί ήταν κακόβουλος και γιατί δεν είναι ρατσιστής όποιος μιλάει για το τεράστιο πρόβλημα της μεταναστευτικής πολιτικής (τ' αποτελέσματά του τα είδαμε στην άνοδο της Χρυσής Αυγής), αλλά αυτός που το αγνοεί υποκριτικά.
 
Μιλώντας για τη 40χρονη σχέση ζωής πια με τον Λουκιανό, πιστεύετε ότι υπάρχουν συνταγές επιτυχίας σε ένα ζευγάρι και μάλιστα καλλιτεχνικό που η σταθερότητα είναι… ασυνήθιστη;
Η σχέση μας είναι 42 χρόνια και περιέχει ένα βαθύ αναστεναγμό. Όποιος κατάλαβε κατάλαβε.
.
Πώς θα χαρακτηρίζατε την Άννα στην προσωπική σας ζωή, σαν σύντροφο και σαν μητέρα;
Με τα βασικά χαρακτηριστικά του χαρακτήρα μου που είναι: εξωστρέφεια, ενεργητικότητα, ενθουσιασμός, επιπολαιότητα  αλλά πάνω απ' όλα άνευ όρων αγάπη.
 
Έχετε πραγματικούς φίλους από τον καλλιτεχνικό κόσμο και τί σημαίνει ουσιαστική φιλία για σας;
Δεν νομίζω ότι είναι εύκολο να έχει κανείς πραγματικούς φίλους από το χώρο της δουλειάς του, όποια δουλειά κι αν είναι αυτή. Οι πραγματικοί μου φίλοι είναι οι συμμαθητές μου από το σχολείο στη Λάρισα και από το χώρο της δουλειάς μου μόνο η Δήμητρα Τσέλιου.
 
Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα των γύρω σας εκτιμάτε περισσότερο και ποιο μπορεί να σας κάνει έξαλλη;
Εκτιμώ την εξυπνάδα γιατί ο έξυπνος άνθρωπος παραδέχεται ενώ ο κουτός επιμένει. Επίσης ο έξυπνος άνθρωπος δεν λέει ψέματα γιατί δεν τα χρειάζεται.
Ο βλάκας είναι πιο επικίνδυνος από τον κακό.
 
Υπάρχει κάποιο νεανικό όνειρο που δεν εκπληρώθηκε ακόμη και το… περιμένετε;
Ναι, να ταξιδέψω μ' ένα σακίδιο και Inter Rail όπου πηγαίνει τρένο…
 
Θα θέλαμε λίγα λόγια για την τελευταία, ξεχωριστή παράσταση «Η ζωή μπροστά σου» και το βαθύτερο μήνυμά της… λίγο πριν δούμε στο θέατρο Κήπου.
Το βαθύτερο νόημα αυτής της παράστασης είναι ότι οι άνθρωποι και οι λαοί είναι γεννημένοι για να συμβιώνουν ειρηνικά και όχι να κατασπαράσσονται μεταξύ τους.
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ !
Και εγώ σας ευχαριστώ για τις πολύ ενδιαφέρουσες ερωτήσεις.
.

“Η ζωή μπροστά σου” από το θίασο της Άννας Βαγενά, 14 και 15 Ιουλίου στο Δημοτικό Θέατρο Κήπου

Μία από τις καλύτερες παραστάσεις της φετινής θεατρικής περιόδου, το έργο του Ρομάν Γκαρί "Η ζωή μπροστά σου", θα παρουσιάσει στο Δημοτικό Θέατρο Κήπου, τη Δευτέρα 14 και την Τρίτη 15 Ιουλίου στις 9:15μ.μ, ο θίασος της Άννας Βαγενά, στα πλαίσια των Γιορτών Ανοιχτού Θεάτρου του Δήμου Θεσσαλονίκης.
Το έργο είναι η ιστορία μίας ηλικιωμένης γυναίκας της μαντάμ Ρόζας (η Άννα Βαγενά σε ένα από τους καλύτερους ρόλους της καριέρας της), που μεγαλώνει ένα ορφανό παιδί (Ιμπραήμ Χασάν), που της το έχουν εγκαταλείψει οι γονείς του. Ένα καταπληκτικό ντουέτο, ένα από τα καλύτερα θεατρικά ζευγάρια που είδαμε ποτέ στο θέατρο.
Στην παράσταση παρακολουθούμε την ιστορία αυτών των δύο μοναχικών πλασμάτων που ζουν ο ένας μόνο για τον άλλο.
Μια αγάπη δίχως όρια.
Μια σχέση απέραντης στοργής και αφοσίωσης.
Μια παράσταση όπου το κωμικό εναλλάσσεται με το δραματικό   
και το δάκρυ κυλά δίπλα στο χαμόγελο.

Η κριτική χαρακτήρισε την παράσταση: "πλήρες θέατρο που συγκινεί με την απλότητα, την αλήθεια και προπάντων με το μήνυμά του αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος και ακόμα "η Ζωή μπροστά σου" προσφέρει ιαματική θεατρική εμπειρία, ένα κομμάτι της τέχνης του ανθρωπισμού έμβλημα της τέχνης της αλληλεγγύης".
    
Η παράσταση βασίζεται στο μυθιστόρημα του Ρομάν Γκαρί, με τίτλο ''Η ζωή μπροστά σου'' που το έγραψε με το ψευδώνυμο Εμίλ Αζά και απέσπασε το βραβείο Goncourt το 1975. Το 1977 έγινε ταινία με τίτλο “Μαντάμ Ρόζα” με πρωταγωνίστρια τη Simone Signoret και κέρδισε Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας και η Simone Signoret το βραβείο Cesar.
Στη συνέχεια διασκευάστηκε για το θέατρο από τον Ξαβιέ Ζαγιάρ (Xavier Jaillard) και παίχτηκε με μεγάλη επιτυχία στη Γαλλία και σε άλλες χώρες.
Στην Ελλάδα είναι η πρώτη φορά που ανεβαίνει.

Χορηγός επικοινωνίας

Η Άννα Βαγενά μας λέει για το ρόλο της στην παράσταση:
«Λατρεύω αυτή τη γυναίκα τη μαντάμ Ρόζα. Είναι μια βασανισμένη γυναίκα που σαν Εβραία έχει περάσει από την κόλαση του Άουσβιτς και σαν κοινή γυναίκα από την κόλαση του υπόκοσμου. Παρ' όλα αυτά ή ίσως γι' αυτό έχει κρατήσει ατόφια μέσα στην ψυχή της την ανθρωπιά.
Η ίδια δεν έχει δικά της παιδιά, γίνεται όμως αληθινή μάνα για τα ορφανά και τα νόθα παιδιά των άλλων κοινών γυναικών. Έχω ερμηνεύσει πολλές γυναίκες σύμβολα στο θέατρο. Την "Λενάκη" στο "Γάμο", την "Αγγέλα Παπάζογλου", την "Ιρίνα" στο "Γάλα", και άλλες. Νομίζω ότι και η "μαντάμ Ρόζα" στη "Ζωή μπροστά σου" του Ρομάν Γκαρί, είναι και αυτή μια γυναίκα σύμβολο. Μία θετή μάνα για τα φτωχά παιδιά, για όλα τα παιδιά του κόσμου. Ένας ρόλος πρόκληση για κάθε ηθοποιό γιατί του δίνει την ευκαιρία να περνάει μέσα σε δευτερόλεπτα από το γέλιο στο δάκρυ από το κωμικό στο δραματικό».

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Διασκευή:     Ξαβιέ Ζαγιάρ (Xavier Jaillard)
Σκηνοθεσία: Άννα Βαγενά
Μετάφραση:     Ελένη Χριστοδούλου
Επεξεργασία κειμένου:     Βασίλης Κατσικονούρης
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

ΔΙΑΝΟΜΗ
Μαντάμ Ρόζα:  Άννα Βαγενά
Μόμο:     Ιμπραήμ Χασάν
Γιατρός : Κώστας Λάσκος
Πατέρας : Χρήστος Ροδάμης

ΔΕΥΤΕΡΑ 14 & ΤΡΙΤΗ 15/7/14 –
ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΗΠΟΥ
ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ 9:15 μ.μ.
Εισιτήρια: 15 ευρώ και μειωμένο 12 ευρώ (Μαθητές, φοιτητές, συνταξιούχοι άνω των 65ετών, άνεργοι, πολύτεκνοι)

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΗΠΟΥ
(Νικ. Γερμανού, τηλ. 2310 256 775)


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Γιώργος Κελεσίδης
Γιώργος Κελεσίδης

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Kif Express: Το δικό μου...γυμνό γεύμα...??? για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS
Kif Express: Το δικό μου...γυμνό γεύμα...??? για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS
με 0 Σχόλια 2108 Views
Αποφάσισα να "γιορτάσω προσφέροντας" τον εαυτό μου, έτσι όπως είμαι σήμερα και μέσα από το φακό του δικού μου κινητού, εντελώς πειραματικά με ΧΧΧ φωτογραφίες..
Γράφει ο Γιάννης Κυφωνίδης για την Κουλτουρόσουπα

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή