Οι αδελφοί Κωνσταντίνος και Ματθαίος Τσαχουρίδης, μιλούν στην Κουλτουρόσουπα.

6391 Views
Οι αδελφοί Κωνσταντίνος και Ματθαίος Τσαχουρίδης, μιλούν στην Κουλτουρόσουπα. Οι αδελφοί Κωνσταντίνος και Ματθαίος Τσαχουρίδης, μιλούν στην Κουλτουρόσουπα.

Οι αδελφοί Κωνσταντίνος και Ματθαίος Τσαχουρίδης, μιλούν στην Κουλτουρόσουπα.

Δυο αδέλφια με παράλληλες πορείες… Δυο σπουδαίοι καλλιτέχνες και διδάκτορες που τιμούν την τέχνη τους και τη χώρα. Ξεκίνησαν από τη Βέροια, κατέληξαν στο Λονδίνο για ανώτερες μουσικές σπουδές και έχοντας περιηγηθεί στις «γειτονιές του κόσμου», απέσπασαν διακρίσεις σημαντικές με εμφανίσεις και συνεργασίες που θα ζήλευαν πολλοί! Καθιερώνοντας, μεταξύ άλλων, την ποντιακή λύρα ως όργανο με δυνατότητες πέρα από τα όρια της δημοτικής μας παράδοσης.

Με ένα ρεπερτόριο που περιλαμβάνει σχεδόν… όλη τη γκάμα των μουσικών ακουσμάτων σε απρόβλεπτη συνύπαρξη και με 18 άξιους συνεργάτες έρχονται στο Μέγαρο Μουσικής για μια μοναδική παράσταση με τίτλο «Ψυχή και Σώμα». Που υπόσχεται να μας ταξιδέψει σε δρόμους οικουμενικούς με την φωνή του Κωνσταντίνου και τη λύρα (αλλά και πλήθος άλλων εγχόρδων) του Ματθαίου.

Με αυτή την αφορμή και εντυπωσιασμένοι από το βιογραφικό τους, θελήσαμε να μοιραστούμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση.


Από τη Βέροια μέχρι το Λονδίνο και παρά τη νεαρή σας ηλικία, το βιογραφικό σας μοιάζει απίστευτο! Ποιες είναι οι σημαντικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίσατε;

Σίγουρα οι πρακτικές δυσκολίες δύο νέων που αλλάζουν χώρα για να «χτίσουν» το όνειρό τους είναι πολλές, ωστόσο αυτό που εν τέλει νικά είναι η θέληση και η προσαρμοστικότητα, δύο αρετές που κάποιος πρέπει να κατακτήσει αν, κατά την ταπεινή μας γνώμη, θέλει πραγματικά στις μέρες μας να προοδεύσει.
 

Για μια τόσο σημαντική και αξιοζήλευτη καριέρα, υπάρχουν πράγματα που θυσιάσατε και σας κόστισαν;

Πραγματικά, δεν ξέρουμε αν είναι «αξιοζήλευτη» μιας και οι θυσίες είναι καθημερινές. Η μουσική είναι τέχνη και η τέχνη απαιτεί αφοσίωση και πειθαρχεία. Αυτά με τη σειρά τους απαιτούν χρόνο με αποτέλεσμα να δημιουργείται μια οξύμωρη κατάσταση μεταξύ της «ασκητικής» πειθαρχίας από τη μία και της συναναστροφής με τόσο πολύ κόσμο από την άλλη.
 

Υπάρχουν σταθμοί στην πορεία σας που σημαίνουν για σάς κάτι ιδιαίτερο και τους ξεχωρίζετε;

Σαφώς και υπάρχουν και θέλουμε να πιστεύουμε ότι είμαστε από τους ανθρώπους που μάθανε να λένε «ευχαριστώ». Έτσι, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε ονόματα όπως ο Ηλίας Καλτσίδης (Μόσχα), η Λαίδη Marks (London), ο Μητροπολίτης Βεροίας, ο Μίμης Πλέσσας, ο Γιώργος Τσαβλίρης και όλοι εκείνοι που πίστεψαν και πιστεύουν στη μουσική μας και στη αγάπη που δείχνουμε για αυτήν.
 

Ως «πολίτες του κόσμου», όπως δηλώνετε και αποδεικνύετε με την τέχνη σας, πόσο… χώρο καταλαμβάνει μέσα σας ο «Έλληνας»;

Όπου και αν πας η «Καβαφική» Πόλις θα σε ακολουθεί έγραφε ο μεγάλος μας ποιητής… η Ελλάδα βρίσκεται βαθιά μέσα μας και μετά λύπης μπορούμε να πούμε ότι την ανακαλύψαμε όταν ξενιτευτήκαμε. Δε παύει να είναι ο μεγάλος «εμπνευστής» του κόσμου και να συγκινεί με τις ιδέες και τις πρωτοπορίες της. Mε απλά ελληνικά είναι η αρχή και το φινάλε μέσα μας.
 

Ποιες ήταν οι πρώτες αντιδράσεις των αμύητων στο εξωτερικό, στο άκουσμα της ποντιακής λύρας και σε ποιο βαθμό την έχετε «καθιερώσει»;

Οι άνθρωποι του Δυτικού κόσμου ξέρουν να σέβονται αυτό που δεν έχουν γνωρίσει έως τώρα και να το κρίνουν με γνώμονα τόσο την αισθητική όσο και την τεχνογνωσία. Έχουμε δεί υπερθετικές αντιδράσεις από εκεί που δεν το περιμέναμε. Δεν θα ξεχάσουμε όταν, καλεσμένοι στο καλοκαιρινό φεστιβάλ της πόλης Κρίστιανσαν της Νορβηγίας, συναντήσαμε έναν κύριο από τα βόρεια της χώρας ο οποίος χόρευε καταπληκτικά τους ποντιακούς χορούς και ήταν συλλέκτης ποντιακών δίσκων. Όπως επίσης ένα ζευγάρι που έκανε πτήση 3 ωρών από την Αλάσκα για να μας δει στο Danforth Hall του Τορόντο.
 

Σκεφτήκατε ποτέ μήπως η συνύπαρξη τόσο διαφορετικών ακουσμάτων στις συναυλίες σας, σας στερεί ίσως μια συγκεκριμένη «ταυτότητα» ή το αντιμετωπίζετε διαφορετικά;

Ο πολιτισμός είναι μια έννοια που από μόνη της περιέχει τη διαφορετικότητα, την άμιλλα και τη συνεύρεση αρετών. Στη μουσική τα πράγματα ακολουθούν την ίδια ροή! 7 νότες στην ανατολή και 7 στη Δύση (όπως συνηθίζουμε να λέμε «ποιητικά» στις παραστάσεις μας) … η ταυτότητα δεν έχει στυλ όπως πολλοί θέλουν να πιστεύουν, έχει τεχνογνωσία, αφοσίωση και αγάπη για αυτό που κάνεις. Μετά από όλα αυτά μπορείς να μιλάς για ταυτότητα ήχου και για προσωπικό μουσικό στυλ κάτι το οποίο πιστεύω ότι θα ανακαλύπτουμε κάθε μέρα που περνάει και έως ότου ο χρόνος μας το επιτρέψει.
 

Μεταξύ των πολλών μουσικών ειδών που υπηρετείτε, υπάρχει κάποιο που σας αγγίζει περισσότερο και δίνετε ιδιαίτερη έμφαση;

Αναμφισβήτητα, η ποντιακή παραδοσιακή μουσική είναι πρωτόλειο άκουσμα στα αυτιά μας και μας συγκινεί με ένα ιδιαίτερο τρόπο. Από εκεί και πέρα ερωτευτήκαμε και έχουμε αγαπήσει πολλά είδη μουσικής (όπερα, βαλκανική, Ανατολίτκη, Latin, Ινδική, κ.α.) με κριτήριο πάντα τις ανθρώπινες αισθήσεις όπως υποστήριζε και ο Αριστόξενος και όχι τους μαθηματικούς υπολογισμούς.
 

Με δεδομένη την εμπειρία σας σε διαφορετικά ακροατήρια ανά τον κόσμο, διαπιστώνετε διαφορετικές αντιδράσεις ανάλογα με το είδος της μουσικής ή η μουσική τελικά «είναι μία»;

Η μουσική είναι «Μία» για τον καθένα από εμάς. Έτσι δημιουργείται μια ατέρμονη υποκειμενικότητα όσον αφορά το πώς ο καθένας μας ορίζει τη Μουσική μέσα του και έξω του…
Οι αντιδράσεις είναι σίγουρα απόρροια κοινωνικής συμπεριφοράς και επακολούθως ποικίλουν ανά τον κόσμο.
 

Πώς θα κρίνατε τον έλληνα ακροατή της μουσικής σας, συγκρίνοντάς τον π.χ. με άλλον ευρωπαίο και τί πιστεύετε για το γενικό πολιτιστικό του επίπεδο;

Ο Έλληνας ακροατής διατηρεί τον αυθορμητισμό του κάτι που του προσδίδει μια αλήθεια στην άποψή του, στοιχείο πολύτιμο στην τέχνη. Όμως, σε πολλές των περιπτώσεων λείπει η τεχνογνωσία και η αισθητική, προκειμένου να κατανοήσει κάτι ξένο προτού το απορρίψει.
 

Έχοντας την εμπειρία ενός αγγλικού πανεπιστημίου, πόσο επαρκές θεωρείτε το επίπεδο των μουσικών σπουδών στην Ελλάδα; Πόσο μπορεί να προχωρήσει ένας πραγματικά ταλαντούχος;

Μπορούμε να μιλάμε ώρες για το συγκεκριμένο θέμα αλλά, εν ολίγοις, και μέσα από την ακαδημαϊκή μας εμπειρία, μπορούμε να πούμε ότι το επίπεδο σπουδών στην Ελλάδα παραμένει ικανοποιητικό σε γενικές γραμμές στερείται όμως της τρέχουσας μουσικής πρακτικής και της μάθησης μέσω της εμπειρίας και όχι της θεωρίας. Τώρα, για το πόσο μπορεί να προχωρήσει ένας πραγματικά ταλαντούχος είναι ζήτημα πολλαπλών όψεων. Σίγουρα ένας «πραγματικά» ταλαντούχος θα προχωρήσει είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο, όμως, το ζήτημα που πάντα εμείς θέτουμε στον εαυτό μας αφορά τον στόχο, τον προορισμό. Θέλεις να είσαι διάσημος ή σημαντικός;
 

Ποια είναι η γνώμη σας για τη σύγχρονη μουσική δημιουργία; Βλέπετε γύρω σας ταλέντα με αξιοπρόσεκτο έργο που σας επιτρέπει να αισιοδοξείτε;

Πιστεύω ότι όσο ποτέ άλλοτε η τεχνολογία μας επιτρέπει να κάνουμε πράγματα που κάποτε δεν μπορούσαν να τα φανταστούν ούτε οι πιο ειδικοί. Όπως, επίσης πιστεύουμε ακράδαντα ότι υπάρχουν εξαιρετικοί μουσικοί εκτελεστές και συνθέτες γύρω μας. Όσο για την αισιοδοξία είναι απλά «αυτοκόλλητο» μέρος της καθημερινότητάς μας.
 

Ως βαθείς γνώστες του αντικειμένου, πιστεύετε ότι η απόσταση μεταξύ της παραδοσιακής – δημοτικής μουσικής και της ευρωπαϊκής – κλασικής, είναι… αγεφύρωτη ή υπάρχουν ίσως κοινά στοιχεία;

Πιστεύουμε ότι ποτέ δεν ήταν αγεφύρωτη, ας μην ξεχνάμε ότι ακόμα και το άκουσμα της δυτικο-ευρωπαϊκής κλασσικής μουσικής είναι εμπνευσμένο από τη δημοτική μουσική και τα παραδείγματα συνθετών είναι πολλά, Kodaly, Stravinsky, Rimsky-Korsakov, κ.α.. Ίσως η άγνοια των πολλών αμαυρώνουν μια τέτοια άποψη.
 

Πώς είναι πρακτικά μια συνεργασία μεταξύ δύο αδελφών; Υπάρχουν λόγω στενής οικειότητας περισσότερες ευκολίες ή διαφωνίες και σε ποιους τομείς;

Στην περίπτωσή μας, συγκοινωνούντα δοχεία… ότι λείπει συμπληρώνεται και ότι συμπληρώνεται αφαιρείται… οπότε καταλαβαίνετε… (χαχαχα)
 

Σε περίπτωση διαφορετικής οπτικής μεταξύ σας κατά την συνεργασία, πώς επιλύεται η «διαφορά» και τί επικρατεί τελικά;

Επικρατεί πάντα το ωφελιμότερο και το ευγενέστερο, αν και πολλές ελάχιστες είναι οι περιπτώσεις όπου δεν αναπνέουμε μαζί στη μουσική μας.
 

Πιστεύετε ότι μια παράστασή σας μπορεί να αγγίξει εξίσου όλους ή απευθύνεται σε ένα κοινό πιο εξειδικευμένο και μυημένο;

Πιστεύουμε στην αλήθεια του ήχου, στο γεγονός, δηλαδή, ότι κάτι που «πείθει» εμάς μπορούμε να το μεταδώσουμε αληθινά και επομένως να πείσει και το ακροατήριο. Το κοινό δεν παύει να έχει τις δικές του αναζητήσεις από τις οποίες άλλοτε εμπνεόμαστε και άλλοτε απογοητευόμαστε. Αλλά, ας μην ξεχνάμε ότι ο ήχος δεν προϋποθέτει το «λογικό» για την επεξήγησή του.

Με δεδομένη την πολυπραγμοσύνη σας, εσείς οι ίδιοι τί νοιώθετε περισσότερο: καλλιτέχνες και δημιουργοί ή τεχνοκράτες και θεωρητικοί;

Ύπηρέτες… του ήχου και της τέχνης που μας συγκινεί από μικρά παιδιά
 

Τί περιεχόμενο θα δίνατε στον όρο «επιτυχία» και σε ποιο βαθμό αποτελεί για σάς στόχο;

Επιτυχία είναι η «βηματική» ανοδική πορεία προς έναν αξιοσήμαντο στόχο για τον οποίο αξίζει να θυσιαστείς.
 

Σε μια παράστασή σας, ποιο είναι το πιο σημαντικό που φιλοδοξείτε να μεταδώσετε στο κοινό;

Μας ενδιαφέρει το κοινό να βγαίνει «ευγενέστερο» μετά από το άκουσμά μας χωρίς αυτό να παρακάμπτει την ψυχαγωγία και τη διασκέδαση, στοιχεία σημαντικά σε μια τέχνη όπως η μουσική την οποία πρέπει να μοιραστείς με τους δίπλα σου.
 

Μια συναυλία στα… πάτρια εδάφη, σας δίνει μεγαλύτερο αίσθημα «ασφάλειας» ή ίσως το αντίθετο;

Το αίσθημα είναι παντού το ίδιο για τον απλούστατο λόγο ότι μετά το άκουσμα της πρώτης νότας ξεκινάει το ταξίδι μας…
 

Στους δύσκολους καιρούς που διανύουμε, πιστεύετε ότι η μουσική αλλά και η τέχνη γενικότερα, μπορεί να διαδραματίσει κάποιον ουσιαστικό ρόλο;

Το ζήτημα δεν είναι μόνο αν το πιστεύουμε αλλά η ίδια η ιστορία μας έχει διδάξει ότι οι άνθρωποι της Τέχνης μπόρεσαν και άλλαξαν τη πνευματική ροή των πραγμάτων μιας χώρας. Η Τέχνη εξακολουθεί να αποτελεί δείκτη νοημοσύνης του κοινού γίγνεσθαι και επομένως ορίζει και τη ροή του πολιτισμού. Έτσι, αποτελεί σημαντικό «φρένο» στις κατηφοριές και σημαντική υπενθύμιση ότι και αυτός ο ανήφορος, κατήφορο θα φέρει…
Σας ευχαριστούμε
 
Λίγα λόγια για τους αδελφούς  Τσαχουρίδη

Ο Κωσταντίνος Τσαχουρίδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βέροια.
Ξεκίνησε να τραγουδάει σε ηλικία 7 ετών και στα 16 κερδίζει το πρώτο πανελλήνιο βραβείο ερμηνείας παραδοσιακής μουσικής. Το 1998 μεταβαίνει στο Λονδίνο για τις ακαδημαϊκές του σπουδές στο πανεπιστημίου του Λονδίνου (Goldsmiths) με διδακτορικό στη μουσική και το τραγούδι, κατόπιν χορήγησης υποτροφίας. Το πρώτο του δισκογραφικό βήμα γίνεται σε ηλικία 14 ετών ενώ το 2004 αρχίζει την συνεργασία του με τον Μίμη Πλέσσα. Το 2005 βραβεύεται από το Ελληνικό Ίδρυμα Λονδίνου για την εξαίρετη μουσική του προσφορά ως Έλληνας καλλιτέχνης στο Ηνωμένο Βασίλειο ενώ τον Αύγουστο του 2006 αναλαμβάνει ως καλλιτεχνικός διευθυντής και σολίστας στο 21ο Διεθνές Βυζαντινό Συνέδριο του Λονδίνου υπό την αιγίδα του Πρίγκιπα Καρόλου της Ουαλίας και πρόεδρο την Λαίδη Μαρίνα Μαρξ. Ως σολίστας έχει λάβει μέρος σε masterclasses, όπερες, musicals, ηχογραφήσεις, κονσέρτα, παραστάσεις και φεστιβάλ εθνικής μουσικής ανά τον κόσμο αναδεικνύοντας κάθε φορά τη πολυμορφία της λυρικής του φωνής σε σημαντικά κέντρα πολιτισμού όπως: Royal Festival Hall, Ηρώδειο, Danforth Music Hall, Moscow Theatre, Saad Hall... Από τον Σεπτέμβριο του 2008 ο Κωνσταντίνος είναι επισκέπτης βοηθός ερευνητή στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου ενώ από τον Φεβρουάριο του 2010 διδάσκει ως λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας της Ελλάδος.

Ο Ματθαίος Τσαχουρίδης γεννήθηκε στη Βέροια.
Σε ηλικία 9 ετών ξεκίνησε να παίζει την ποντιακή λύρα την οποία έμαθε από τον παππού του και στα 12 του κάνει την πρώτη του δισκογραφική ηχογράφηση. Σπούδασε εθνομουσικολογία στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου (Goldsmiths) και κατέχει το πρώτο διδακτορικό παγκοσμίως που αναφέρεται στην ποντιακή λύρα, την προέλευση και τις μουσικές δυνατότητες του οργάνου. Το 2005 κερδίζει το Πρώτο Βραβείο του Ιδρύματος Τεχνών Βρετανίας ως ο καλύτερος ερμηνευτής παραδοσιακού οργάνου στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Ως σολίστας με τη ποντιακή λύρα συμμετείχε σε πάμπολλες ηχογραφήσεις, συναυλίες και φεστιβάλ, επιδεικνύοντας ένα πολύπλευρο ρεπερτόριο καθώς και μια σπάνια αυθεντικότητα δοσμένη με το δικό του μουσικό ηχόχρωμα.
 Έχει εμφανιστεί στα πιο σημαντικά θέατρα του Δυτικού κόσμου και της Μέσης Ανατολής, σε παγκόσμια φεστιβάλ εθνικής μουσικής WOMAD και WOMEX και έχει συνεργαστεί με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του BBC καθώς και με συμφωνικές ορχήστρες όπως της Πράγας, Ουκρανίας, Βουλγαρικής Ραδιοφωνίας και την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ με τον Μίμη Πλέσσα. Εκτός από ποντιακή λύρα παίζει και άλλα έγχορδα μουσικά όργανα όπως βιολί, λαούτο, ούτι, μπουζούκι, κιθάρα, Ιρανική λύρα, Αφγανικό ρεμπάπ, καθώς επίσης και την Αφγανική και Ουζμπέκικη λύρα.

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Πίτσα
Στασινοπούλου Πίτσα

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
In Tempo με τον Νίκο Χρηστίδη: «Μας μένει μόνο η ελπίδα, στην οποία έχουμε επενδύσει τη μισή μας ζωή».
In Tempo με τον Νίκο Χρηστίδη: «Μας μένει μόνο η ελπίδα, στην οποία έχουμε επενδύσει τη μισή μας ζωή».
με 0 Σχόλια 337 Views

Παρά τις δυσκολίες της εποχής, συνεχίζει να ελπίζει και να παραμένει πιστός στη μεγάλη του αγάπη, που δεν είναι άλλη από την τραγουδοποιία και τις ενορχηστρώσεις. Με μεγάλη χαρά αυτόν τον μήνα φιλοξενούμε στο InTempo τον Νίκο Χρηστίδη, έναν εξαίρετο μουσικό-τραγουδοποιό της πόλης. Συνέντευξη στη Βένια Αδαμάκου για την Κουλτουρόσουπα.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή