Ο Σπύρος Σαραφιανός μιλά για όλα στην Κουλτουρόσουπα χωρίς να μασά καθόλου τα λόγια του!

1460 Views
Ο Σπύρος Σαραφιανός μιλά για όλα στην Κουλτουρόσουπα χωρίς να μασά καθόλου τα λόγια του! Ο Σπύρος Σαραφιανός μιλά για όλα στην Κουλτουρόσουπα χωρίς να μασά καθόλου τα λόγια του!

.
Συνένετευξη στην Πίτσα Στασινοπούλου.
.
Γεννημένος στα μέρη μας, σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Μακεδονικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και μετά από έναν «μεγάλο γύρο» στο ελεύθερο θέατρο, συνεργάστηκε με το ΚΘΒΕ όπου έμεινε για μια επταετία, αποκομίζοντας πολύτιμες εμπειρίες, γεγονός ωστόσο που δεν τον εμποδίζει να μιλήσει έξω από τα δόντια για την παρούσα κρίση με λόγια αιχμηρά…. Οι ποιοτικές, προσεγμένες επιλογές του όλα αυτά τα χρόνια, τόσο στο θέατρο με κλασικό και σύγχρονο ρεπερτόριο, όσο και στον κινηματογράφο και την τηλεόραση σε επίσης αξιόλογες σειρές, τον καθιστούν καλλιτέχνη με σεβασμό στην τέχνη που υπηρετεί απερίσπαστος από παιχνίδια δημοσιότητας, ενώ μέσα από τον λόγο του αποκαλύπτεται μια προσωπικότητα συγκροτημένη, μαχητική, με καθαρή άποψη κι ένας άνθρωπος γήινος κι απλός που «απολαμβάνει τη ζωή και την παρέα με τη γυναίκα του»…
.
Με αφορμή την παράσταση «Βρωμιά» που ανεβάζει στο θέατρο Τ και όπου υποδύεται έναν μετανάστη, ο Σπύρος Σαραφιανός μιλά για όλα στην Κουλτουρόσουπα χωρίς να μασά καθόλου τα λόγια του…
 
1. Θα ξεκινήσουμε από την τελευταία σας παράσταση «Βρωμιά» που παίζεται στη Θεσσαλονίκη κι αφορά στο θέμα της προσφυγιάς. Πέραν της επικαιρότητας, με ποια άλλα κριτήρια επιλέξατε το έργο;
 
 Το κείμενο της ‘’Βρωμιάς’’ μου το έκανε γνωστό η γυναίκα μου, Μαίρη Ανδρέου, πού το σκηνοθετεί τώρα και με το πού το διάβασα ‘’κόλλησα’’. Κατ’ αρχήν είναι ένα κείμενο πρόκληση για τον ηθοποιό και ως προς την θεματολογία του αλλά και ως προς τις ερμηνευτικές του δυνατότητες. Είναι ένα κείμενο επίκαιρο στην διαχρονικότητα του. Ακριβώς αυτή του η διαχρονικότητα ήταν και το κριτήριο επιλογής μας. Επί της ουσίας πραγματεύεται, το βάσανο και την αποξένωση που υφίσταται το διαφορετικό και το ΄΄απ’ αλλού φερμένο΄΄ που λέει ο Ελύτης, είτε είναι μετανάστης όπως ο Σάντ, είτε πρόσφυγας, είτε ομοφυλόφιλος, είτε άστεγος, είτε οποιαδήποτε μειονότητα, κοινωνική, θρησκευτική, φυλετική κ.λ.π.
 
2. Υποδυόμενος έναν πρόσφυγα, ανακαλύψατε μέσα από τον ρόλο καταστάσεις και συναισθήματα που πιθανόν αγνοούσατε; Πώς προσεγγίσατε τον ρόλο και εν τέλει τον βιώσατε;
 
Υποδυόμενος τον Σάντ, ανακάλυψα ξανά τον άνθρωπο στην ολότητα του. Ανακάλυψα μέσα στις ρωγμές της ψυχής του την δική μου ευθύνη. Την ευθύνη του συνάνθρωπου. Ανακάλυψα την δύναμη που μπορεί να έχει ένα χαμόγελο, ένα βλέμμα, ένα χτύπημα στην πλάτη. Ανακάλυψα τον πλούτο και τον ανοικτό ορίζοντα που παράγει το άνοιγμα της καρδιάς και της ψυχής μας. Μεγάλη βοήθεια, χωρίς να το ξέρει, είχα από τον Αλή, έναν Ινδό μικροπωλητή που γίναμε φίλοι γιατί του έδωσα ένα ποτήρι νερό και ένα σκαμνί να ξαποστάσει. Δεν ξέρει Ελληνικά σχεδόν καθόλου αλλά τα μάτια του μου είπανε τα πάντα!!!
 
.
3.  Μένοντας στο φλέγον θέμα του καιρού μας, ποια είναι η προσωπική σας θέση απέναντί του και πώς θα βλέπατε μια ουσιαστική αντιμετώπιση;
 
 Ο Σεφέρης λέει ότι ‘’Σ ’αυτόν τον κόσμο που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει να αναζητήσουμε τον άνθρωπο όπου κι αν βρίσκεται’’. Σ’ αυτόν τον δρόμο, μας εμποδίζει επί της ουσίας ο φόβος, ο μέγας δυνάστης. Ο φόβος ν’ ανοίξουμε την ψυχή μας στο καινούργιο, στο άγνωστο και στο διαφορετικό. Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι αυτό που πρέπει ουσιαστικά να φοβόμαστε, είναι ο ίδιος μας ο φόβος, τότε θα ανοίξει το μυαλό μας, η καρδιά μας και η αγκαλιά μας για να μπει μέσα ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Είναι ένα προσωπικό μονοπάτι που θεωρώ ότι όλοι πρέπει να διαβούμε.
 
4.   Με αφορμή την «πληγή» του ρατσισμού που υποθέτουμε ότι πραγματεύεται κατά κύριο λόγο η παράσταση, εσείς πού αποδίδεται την ανησυχητική αύξηση του φαινομένου σε έναν κόσμο υποτίθεται πολιτισμένο;
 
Μπορεί ο πολιτισμένος κόσμος να ορίζεται με τον τεχνολογικά εξελιγμένο κόσμο, αλλά δεν νομίζω ότι οι άνθρωποι νικήσανε τους φόβους τους με την τεχνολογία, το αντίθετο θα έλεγα, δημιουργούνται συνεχώς καινούργιοι. Μπορεί να ζούμε σε έναν τεχνολογικά εξελιγμένο κόσμο, πρέπει όμως να δημιουργήσουμε και έναν καλλιεργημένο κόσμο που να έχουν δικαιώματα όλα τα λουλούδια. Γιατί λουλούδι είναι ο άνθρωπος .Ένα λουλούδι με το δικό του άρωμα και χρώμα, ένα λουλούδι που περικλείει όλο τον κόσμο. Μοναδικό και πανάκριβο!!!
 
5.  Έχετε γεννηθεί και σπουδάσει υποκριτική στη Θεσσαλονίκη, με μακρά συνεργασία με το ΚΘΒΕ. Πώς θα περιγράφατε την εμπειρία αυτών των χρόνων και τί αποκομίσατε;
 
 Το ΚΘΒΕ είναι αυτό που με έκανε να θέλω να γίνω ηθοποιός, όταν ο πατέρας μου, μικρό παιδί με πήγαινε στις παραστάσεις του. Στην σχολή ακόμα έπαιξα κομπάρσος σε αυτό και ευτύχησα πια, μετά από ένα μεγάλο κύκλο στο ελεύθερο θέατρο, να έρθω στο ΚΘΒΕ όπου παρέμεινα για 7 χρόνια. Το θεωρώ ένα σημαντικό κομμάτι μου. Αυτά που αποκόμισα είναι συνεργασίες με σημαντικούς ανθρώπους και μία μεγάλη εμπειρία από ανθρώπινες σχέσεις και συμπεριφορές. Πλούτος και μόνο πλούτος!!
 
6.  Συμπτωματικά, βρισκόμαστε εν μέσω κρίσης με κλειστό το Κρατικό Θέατρο πάνω από μήνα… Λόγω της προϊστορίας σας, θα θέλατε να εκφράσετε άποψη ή να πάρετε θέση για τα τεκταινόμενα;
 
 Αυτά που συμβαίνουν τώρα, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενα, κάποια στιγμή θα συνέβαιναν. Στους μεγάλους οργανισμούς και μάλιστα Καλλιτεχνικούς πρέπει να διοικούν άνθρωποι, αναγνωρισμένοι, καταξιωμένοι, χορτάτοι. Όταν διοικούν άνθρωποι με απωθημένα καλλιτεχνικά, αδικαίωτοι, με δυσανεξία στην επιτυχία του άλλου και κουβαλώντας ένα αίσθημα κατωτερότητας είναι δύσκολα τα πράγματα. Η έλλειψη κύρους και η ανασφάλεια εξ’ αιτίας αυτού, αναπληρώνεται με αναλγησία, ψεύδη, συκοφαντία, απόκρυψη της αλήθειας, εξουσιολαγνεία, εκδικητικότητα και πρόκληση φόβου. Είναι ο μοναδικός διευθυντής στην ιστορία του ΚΘΒΕ που μισεί τόσο πολύ τους ηθοποιούς, τους συναδέλφους του. Μοναδική περίπτωση. Αυτή την στιγμή το ΚΘΒΕ βιώνει μία δύσκολή στιγμή, γιατί ένας άνθρωπος με αυτά τα χαρακτηριστικά προσπαθεί να αφαιρέσει από τους ηθοποιούς ως εργαζόμενους το δικαίωμα να διεκδικήσουν αυτά που με παράνομο τρόπο τους αφαιρέθηκαν και όχι μόνο οι υφιστάμενοι ηθοποιοί αλλά και οι μελλοντικοί, γιατί οι περικοπές τους πιάνουν όλους. Και μάλιστα με το λαικίστικο και ψευδές επιχείρημα ότι θα διωχθεί, όταν οι Δύο προηγούμενοι Καλλιτεχνικοί διευθυντές στην φωτιά των δύο πρώτων μνημονίων το υπέγραψαν!!! Εύχομαι τα παιδιά να κρατήσουν απέναντι στην πίεση και την πλημμυρίδα της παραπληροφόρησης και της συκοφαντίας.
 .

,

7.  Μιλώντας για κρατικές σκηνές στην Ελλάδα του σήμερα, θεωρείτε ότι λειτουργούν ομαλά και εκπληρώνουν τους πολιτιστικούς στόχους για τους οποίους έχουν συσταθεί;
 
 Θεωρώ ότι στις Κρατικές Σκηνές πρέπει ν’ αλλάξει ο νόμος που αφορά τις υπερεξουσίες του Καλλιτεχνικού Διευθυντή, που του δίνει το δικαίωμα να αντιμετωπίζει τις κρατικές σκηνές ως προσωπικό του θίασο. Δεν μπορεί η προσωπική και η πολιτική στάση των ηθοποιών να πρέπει να είναι αρεστή στον Διευθυντή. Οι ηθοποιοί οφείλουν και πρέπει να είναι ελεύθεροι άνθρωποι και όχι να δημιουργούν υπό καθεστώς φόβου. Από εκεί ξεκινούν τα προβλήματα. Η Διαχείριση του Καλλιτεχνικού προσωπικού δεν μπορεί να είναι αρμοδιότητα ενός μόνο προσώπου, που ενδεχομένως συγκεντρώνει όλα αυτά τα αρνητικά χαρακτηριστικά που ανέφερα παραπάνω. Αυτή η τερατογένεση έγινε όταν άλλαξε το Νομικό πρόσωπο και από ΝΠΔΔ έγινε ΝΠΙΔ. Ώρα για αλλαγή λοιπόν.
 
8.  Βάσει της εμπειρίας και γνώσης σας από το θεατρικό γίγνεσθαι της Θεσσαλονίκης, πώς θα αξιολογούσατε το θεατρικό τοπίο και πώς θα χαρακτηρίζατε το κοινό της;
 
 Θεωρώ ότι στην Θεσσαλονίκη υπάρχουν συνάδελφοι ταλαντούχοι με όρεξη για δημιουργία και δουλειά αλλά το οικονομικό είναι ένα μεγάλο θέμα. Υπάρχουν ομάδες και θέατρα με σημαντικές δουλειές όπου με κόπο και μόχθο παλεύουν, όπως το θέατρο Τ για παράδειγμα, που μας φιλοξενεί τώρα. Πιστεύω ότι το ΚΘΒΕ πρέπει να σταθεί και να βοηθήσει αυτή την ανάγκη. Να μην στέκεται ανταγωνιστικά, αλλά με την υλικοτεχνική του υποδομή να βοηθήσει και να στηρίξει αυτές τις προσπάθειες. Να τα ενθαρρύνει. Να διοργανώνει σεμινάρια και ημερίδες θεματολογικές. Να είναι η ναυαρχίδα ανάπτυξης όλου του θεατρικού γίγνεσθαι. Μην ξεχνάμε όμως ότι το ΚΘΒΕ από τον ιδρυτικό του νόμο είναι και το θέατρο όλης της Βόρειας Ελλάδας. Πρέπει και οφείλει να είναι το θέατρο της, όπως ήταν παλιά.
 
9.  Έχοντας συμμετάσχει σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, πώς θα κρίνατε γενικά το επίπεδο της τηλεόρασης; Ανήκετε σε αυτούς που την θεωρούν «αναγκαίο κακό» για την αναγνωρισιμότητα ή την απολαμβάνετε ως διαφορετικό τρόπο έκφρασης;
 
 Για να μην γελιόμαστε η τηλεόραση είναι ένα μέσον βιοπορισμού. Η αναγνωρισιμότητα ήταν μοιραίο επακόλουθο, όχι ζητούμενο. Το επίπεδο δεν μπορώ να ισχυρισθώ ότι είναι και το καλλίτερο. Η ευτέλεια παρελαύνει. Θα μπορούσε όμως να είναι καλό. Η τηλεόραση για μένα είναι ‘’όπλο’’ με τρομακτική δύναμη διαμορφώνει συνειδήσεις και τρόπο σκέψης, όπλο στα χέρια της εκάστοτε εξουσίας. Το πώς χρησιμοποιείς το ‘’ όπλο’’ είναι το θέμα. Σίγουρα προ κρίσης, το επίπεδο ήταν καλλίτερο γιατί γινόντουσαν και ακριβές παραγωγές, δουλειές σημαντικές και μιλάω για την μυθοπλασία. Πάντως αν παρακολουθήσει κανείς την πορεία της τηλεόρασης στη χώρα μας η διολίσθηση προς τα κάτω είναι εντυπωσιακή.
 
.
10. Το γεγονός ότι παρότι γνωστός, απέχετε (προφανώς) συνειδητά από τη δημοσιότητα, είναι μια επιλογή με σημαντικό «τίμημα» όσον αφορά στην προβολή της δουλειάς σας; Έχετε σκεφτεί να αναθεωρήσετε;
 
 Ο στίχος του Ρίτσου με στοίχειωσε από τα μικρά μου χρόνια..’’Εμείς δεν τραγουδάμε για να ξεχωρίσουμε αδελφέ μου απ’ τον κόσμο..εμείς τραγουδάμε για να σμίξουμε τον κόσμο..’’. Απέχω από την δημοσιότητα η τουλάχιστον δεν την επιδιώκω γιατί κατά την γνώμη μου, στην δημοσιότητα ελλοχεύει ο κίνδυνος της ματαιοδοξίας και του ναρκισσισμού. Δεν με ενδιαφέρει κανένα από τα δύο και τα πολεμώ. Από την φύση μου έτσι και αλλιώς είμαι αρκετά ντροπαλός ώστε να εκτίθεμαι γενικώς. Δεν με ενθουσιάζει να με γνωρίζουν, επιδιώκω να με παραδέχονται. Όταν αυτό πού κάνω αγγίζει τους ανθρώπους, αυτό με συγκινεί. Αυτή και μόνο αυτή είναι η επιδίωξη μου. Και αυτό μόνο μέσω της δουλειάς επιτυγχάνεται και όχι γενικά μέσω της δημοσιότητας. Τίμημα προφανώς υπάρχει, αλλά για τα πάντα υπάρχει ένα τίμημα. Και η άσκοπη δημοσιότητα κινδυνεύει να έχει το τίμημα της γελιοποίησης και του υπερκορεσμού .
 
11Όταν καλείσθε ως ηθοποιός να υποδυθείτε κάποιον ρόλο, πρέπει να βρείτε στοιχεία που σας «εξιτάρουν» ή στην ανάγκη τα «εφευρίσκετε» ώστε να ανταποκριθείτε;
 
 Μέσα μας υπάρχουν όλα. Ο άνθρωπος είναι μία ‘’μηχανή’’ συναισθημάτων, συμπεριφορών και μνήμης. Εκεί καταβυθίζεσαι και ανασύρεις τα απαιτούμενα. Ο ηθοποιός αυτό κάνει. Να ανασύρει τις συμπεριφορές και τα συναισθήματα πού απαιτεί ο ρόλος και να ενσαρκώσει το ζητούμενο.
 
12. Υπάρχει κάποια κατηγορία έργων ή κάποιοι ρόλοι που σας ελκύουν ιδιαίτερα για συγκεκριμένους λόγους και ποια είναι αυτά;
 
 Δεν έχω προτίμηση σε ρόλο η έργο. Σίγουρα όμως με ενδιαφέρουν τα κλασσικά έργα και το Αρχαίο Δράμα.
 
13Έχετε υπηρετήσει τόσο το κλασικό όσο και το σύγχρονο ρεπερτόριο… ποιο από τα δύο παρουσιάζει για εσάς μεγαλύτερη δυσκολία ή αντίστοιχα ευκολία στην προσέγγιση και ποιο απολαμβάνετε περισσότερο ως ηθοποιός;
 
 Το Κλασσικό ρεπερτόριο είναι εν πολλοίς σύγχρονο και το σύγχρονο Κλασσικό. Η δυσκολία είναι η ίδια και αυτό αφορά την σοβαρότητα που τα αντιμετωπίζεις. Η απόλαυση, προσωπικά, είναι συνώνυμη της δυσκολίας του ρόλου και της πρόκλησης αντιμετώπισης του.
 
.
14. Ανάμεσα στις συνεργασίες σας όλα αυτά τα χρόνια, ξεχωρίζετε κάποια που υπήρξε ιδιαίτερα σημαντική και επηρέασε την πορεία σας;
 
 Με πάρα πολλούς συναδέλφους που συνευρεθήκαμε σκηνικά. Αυτός όμως που πραγματικά με στιγμάτισε, που θεωρώ δάσκαλο μου και του χρωστώ όλη μου την αντίληψη για το θέατρο είναι ο Βασίλης Διαμαντόπουλος. Πολύ μεγάλη ευγνωμοσύνη επίσης χρωστώ και οφείλω πολλά στον Νίκο Χαραλάμπους. Στην Δέσποινα Μπεμπεδέλη, στον Θανάση Παπαγεωργίου, στον Γιάννη Βούρο, στον Γιώργο Κιμούλη. Τύχη και προίκα μαζί. Ευγνωμοσύνη και ευχαριστώ
 
15. Αν κάποιος σκηνοθέτης σας ζητούσε κάτι ακραίο επί σκηνής (αλήθεια πώς ορίζετε εσείς το ακραίο;) θα το ακολουθούσατε και με ποιες προϋποθέσεις;
 
 Ακραίο θεωρώ οτιδήποτε δεν υπηρετεί το έργο και την παράσταση, πάρα μόνο την επιδειξιομανία του σκηνοθέτη θέτοντας σε κίνδυνο την σωματική μου ακεραιότητα και την προσωπική μου αξιοπρέπεια. Σαφώς δεν θα το ακολουθούσα.
 
16. Μιλώντας για τον κλάδο των ηθοποιών και τις ιδιαιτερότητές του, πώς θα αξιολογούσατε τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα;
 
Νομίζω ότι το βασικό πρόβλημα είναι σαφώς η ανεργία η οποία έτσι και αλλιώς ήταν μεγάλη αλλά τώρα είναι εφιαλτική. Η μη ύπαρξη συμβάσεων που καθιστά ακόμα και την εύρεση εργασίας, χόμπυ με τους ντροπιαστικούς μισθούς (όταν υπάρχουν) που προτείνονται. Το βασικό πρόβλημα απέναντι σ’ αυτά τα φαινόμενα είναι η μη συσπείρωση μας και αυτό πρέπει να το σκεφτούμε σοβαρά. Πρέπει να μάθουμε να διεκδικούμε, γιατί διεκδικώντας κτίζεις και θωρακίζεις την αξιοπρέπεια σου.
 
17. Αν θέλαμε να σας γνωρίσουμε σε προσωπικό επίπεδο, πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας σε σχέση με προτερήματα- ελαττώματα, καθημερινές συνήθειες, φίλους, χόμπι, αγαπημένα στέκια, ταξίδια, ελεύθερο χρόνο κλπ;
 
  Αυτό πιστεύω που με χαρακτηρίζει είναι η πίστη και η προστασία των φίλων μου. Η φιλία είναι για μένα κάτι πολύ ακριβό. Η δυσανεξία στο άδικο και η επιμονή μου να το πολεμώ και να μην υποχωρώ με τίποτα. Η βασανιστική μου μνήμη. Μου αρέσει να κατασκευάζω πράγματα και αυτό το κάναμε επάγγελμα με την γυναίκα μου, την Μαίρη Ανδρέου, δημιουργώντας το Woodstore στην Καλαμαριά. Ενα κατάστημα με παλαιώσεις επίπλων, είδη δώρων, φωτιστικά, όλα κατασκευασμένα από εμάς. Μου αρέσει η παρέα φίλων στο σπίτι, παίζοντας επιτραπέζια, μου αρέσουν τα ανέκδοτα, οι πλάκες, οι συζητήσεις, οι βόλτες με το ποδήλατο, οι εκδρομές, λατρεύω τα ζώα, έχουμε τρία σκυλιά μαζεμένα από τον δρόμο και απολαμβάνω την ζωή και την παρέα με την γυναίκα μου.
 
18. Με ποιες τρεις + τρεις λέξεις θα αποδίδατε το παρόν και το μέλλον τούτης της χώρας;
 
 Θεωρώ ότι βρισκόμαστε σε μία αμηχανία και σε ένα μούδιασμα, βαθειά ταπεινωμένοι και προδομένοι σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο. Θα τον βρούμε τον βηματισμό μας, είμαστε μαθημένοι στα δύσκολα, θα βγούμε δυνατοί.
 
19. Και καθώς βρισκόμαστε στο ξεκίνημα μιας καινούργιας χρονιάς, θα θέλαμε μία ή παραπάνω ευχές που θεωρείτε πολύτιμες…
.
Ευρυχωρία ψυχής και άνοιγμα μυαλού.
 
Ευχαριστούμε
(1,3,4, φωτογραφίες από την παράσταση "Βρωμιά")

-k-

ΘΕΑΤΡΟ Τ
«Η ΒΡΩΜΙΑ» του Ρόμπερτ Σνάιντερ.
Πρεμιέρα: Δευτέρα 4 Φεβρουαρίου στις 21.15
 
Κοινωνικός μονόλογος
Σ’ έναν κόσμο που η ευαισθησία έχει αντικατασταθεί με την σκληρότητα, η αγάπη με το μίσος και ο σεβασμός με την ασέβεια, έρχεται ο Σάντ. Ένας Άραβας μετανάστης αντιμέτωπος με τις προκαταλήψεις, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία, τα στερεότυπα, τον φόβο της κοινωνίας, αλλά και τον δικό του φόβο απέναντι στο άγνωστο και το διαφορετικό. Τον φόβο που δημιουργεί βία και σιωπή. Τον φόβο που σε κάνει να σωπαίνεις, να μην μιλάς, να μην επικοινωνείς. Επί σκηνής ο Σπύρος Σαραφιανός.
.
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15 
 (έως 05.3.2019).

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Πίτσα
Στασινοπούλου Πίτσα

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Αναβάλλεται η Θεατρική Κουλτουροβραδιά στο studio Νέμεση λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών
Αναβάλλεται η Θεατρική Κουλτουροβραδιά στο studio Νέμεση λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών
με 0 Σχόλια 323 Views

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Λόγω δυσμενών καιρικών συνθηκών η Θεατρική Κουλτουροβραδιά αυτοσχεδιασμού στο studio Νέμεση που ήταν προγραμματισμένη για σήμερα Σάββατο 23.02.19, αναβάλλεται για την επόμενη εβδομάδα. 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
...
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο
  • Σούπερ (άτακτη) γιαγιά γιόρτασε τα 100στα της γενέθλια με γυμνούς «μπάτλερ»
    Σούπερ (άτακτη) γιαγιά γιόρτασε τα 100στα της γενέθλια με γυμνούς «μπάτλερ»

     Με δύο «μπάτλερ» (βλέπε στρίπερ) δώρο γιόρτασε την επέτειο των 100στων της γενεθλίων την Παρασκευή μια (σούπερ άτακτη) προπρογιαγιά που σίγουρα το λέει η… περδικούλα της.


    Περισσότερα ...
  • Τι θεωρείται σήμερα φυσιολογικό στο σεξ;
    Τι θεωρείται σήμερα φυσιολογικό στο σεξ;

     Ψάχνουμε στο ίντερνετ, κοιτάμε πορνό, διαβάζουμε βιβλία αυτοβοήθειας, παρακολουθούμε εκπομπές και αν είμαστε λίγο τολμηροί, το συζητάμε με τους φίλους  μας. Τα ερωτήματα πάνω – κάτω τα ίδια. Πόσο συχνά, πόσα λεπτά, πόσοι οργασμοί, πόσα εκατοστά, πού, πόσο, πότε και πώς;


    Περισσότερα ...
  • Στ’ άη Βαλεντίνου το πανηγύρι.
    Στ’ άη Βαλεντίνου το πανηγύρι.

    Επτά από τα πιο ερωτικά τραγούδια των εποχών για επτά διαφορετικές ιστορίες. Βρες τη δικιά σου και γιόρτασε τον Άγιο Βαλεντίνο με Πάριο ή Placebo και άμα δε σε έψησα ακόμη, παράγγειλε σουβλάκια και άκου το ερωτικό playlist της Κ. Happy Valentine’s Day, καλέ! Στ’ άη Βαλεντίνου το πανηγύρι Από την Ντόρα Παπάζη. 


    Περισσότερα ...

Περισσότερη Παράξενη ζωή