Μια προφητική συνέντευξη του Αχιλλέα Ψαλτόπουλου από το 2014: «Όταν «φύγω» δεν με ενδιαφέρει τι θα θυμούνται από μένα».

417 Views
Μια προφητική συνέντευξη του Αχιλλέα Ψαλτόπουλου από το 2014: «Όταν «φύγω» δεν με ενδιαφέρει τι θα θυμούνται από μένα». Μια προφητική συνέντευξη του Αχιλλέα Ψαλτόπουλου από το 2014: «Όταν «φύγω» δεν με ενδιαφέρει τι θα θυμούνται από μένα».

Μια προφητική συνέντευξη του Αχιλλέα Ψαλτόπουλου από το 2014: «Όταν «φύγω» δεν με ενδιαφέρει τι θα θυμούνται από μένα».

Ο Αχιλλέας δεν είναι πια εδώ! Υπάρχει και θα υπάρχει πάντα στη μνήμη μας. Ένα λόγο παραπάνω όταν έχεις συνδεθεί ποικιλοτρόπως με αυτόν τον άνθρωπο. Μαζί του κάναμε πολλές συνεντεύξεις, κυρίως για τις παραστάσεις που ετοίμαζε: «Μια Αμφίβολη Ζωή, «Ο Μάγειρας, ο Αμλετ, η Οφηλία και… τα Φαντάσματα», «Σκρουτζ», «Μια Απλή Ερωτική Ιστορία»,  «Το Κλουβί με τις Τρελές»… Η συνέντευξη όμως που πάντα θα θυμάμαι ήταν ένα απόγευμα, αρχές Δεκεμβρίου του 2014, που βρέθηκα σπίτι του και έφυγα μετά από 4 ώρες. Με είχε γανιάσει!!! Ενώ ήταν διαθέσιμος να μου μιλήσει εφ’ όλης της ύλης, μου τα' λεγε μια από δω μια από εκεί… Ανατρέχοντας σήμερα σε εκείνη τη συνέντευξη, 2,5 χιλιάδων λέξεων παρακαλώ... παρατηρώ πόσο "αληθινή" είναι. Τον ρώτησα ακόμη και για τον θάνατο… Αχ! βρε Αχιλλέα…

Θύμισέ μας πώς μπήκες στο χώρο, ποια ήταν η αφορμή και πριν πόσα χρόνια;

Επι χούντας, σπούδαζα τότε φυσικός όταν μου έγινε πρόταση από την ομάδα της Κινηματογραφικής Λέσχης του Θεατρικού Εργαστηρίου να συμμετάσχω στις εκδηλώσεις τους και λίγο αργότερα σπούδασα και ηθοποιός όταν κατάλαβα ότι μου άρεσαν τα θεατρικά

Το Θέατρο Αναζήτηση ήρθε πολύ αργότερα;

Ναι γιατί έλειπα σε Βερολίνο και Λονδίνο. Κατά κάποιο τρόπο όταν «μονιμοποιήθηκα» στη Θεσσαλονίκη συνεργαζόμουν με δυο σχήματα. Το Θεατρικό Εργαστήρι και με την Επιθεώρηση Δραματικής Τέχνης της Ρούλας Πατεράκη.

Πότε γεννήθηκε;

Το 1985, αλλά από το ‘88 έγινε εταιρεία μη κερδοσκοπική.

Η πρώτη σου σκηνοθεσία ποια ήταν;

Ηταν ένα οικολογικό παραμύθι. Για πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη μια παιδική παράσταση δεν είχε δράκους και πριγκίπισσες, λεγόταν «Νερό Για Πέταμα»..

-Για ποιο έτος μιλάς;

1979, με ‘80 κάπου εκεί…

Τι ηλικία είχες τότε;

Σιγά που θα σου πω!!!

Το πατρικό σου είναι στη Β. Όλγας όπου μένεις ως σήμερα. Εκείνα τα χρόνια πώς ήταν; Υπήρχε κάτι στην περιοχή να σε επηρεάσει καλλιτεχνικά;

Είχαμε άπειρους κινηματογράφους και το θέαμα με έλκυε από μικρό. Λάβε υπόψιν σου ότι η μητέρα μου ήταν πιανίστρια οπότε τα ερεθίσματα πολλά.

Είσαι μοναχοπαίδι;

Έχω και μια αδελφή, και σε προλαβαίνω γιατί είμαι σίγουρος ότι θα με ρωτήσεις, όχι, δεν έχει καμιά σχέση με το χώρο…

Έχεις γυρίσει και κάποιες μικρού μήκους ταινίες… τί γίνονται αυτές;

Ναι, θα ‘ναι καμιά 6, 7, με πιο πρόσφατη πέρσι, το «Μήνυμα»…

Ποια είναι η ταυτότητα του θεάτρου «Αναζήτηση»;

Δεν νομίζω ότι κάναμε ποτέ κάτι το συμβατικό. Οι προτάσεις μας ήταν ρηξικέλευθες…

(…με πιάνουν τα γέλια… και πριν με ρωτήσει, τον προλαβαίνω). Γέλασα γιατί χρησιμοποίησες μια λέξη που σηκώνει μεγάλη κουβέντα….

Τι εννοείς; Κουλτουριάρικη;

Κάθε άλλο, δεν θεωρώ ότι οι παραστάσεις σου ήταν ρηξικέλευθες… εν πάση περιπτώσει, πες μου..

Ο τρόπος που δουλεύουμε σαν ομάδα είναι πάντα ιδιαίτερος όπως και οι παραστάσεις μας. Δεν τις κάνουμε ντε και καλά για να αρέσουμε στον κόσμο αλλά και για να διαφωνεί…

Οκ θα στο πω απλά, αρκετές δουλειές σου δεν ήταν καλές…

Οκ λοιπόν, κι  εγώ θα σου πω ότι άλλοι τις βρήκαν εξαιρετικές…

Οκ επειδή πας να μπλοφάρεις θα στην θέσω αλλιώς την ερώτηση. Αν είσαι ευχαριστημένος στα τόσα χρόνια της Αναζήτησης και μιλώ εκ του αποτελέσματος. Θα δεχτώ οποιαδήποτε  απάντηση μου δώσεις…

Οι επιλογές μου πάντα εξαρτιόντουσαν από το τί ήθελα να πω εκείνη τη στιγμή. Κατ’ αυτό τον τρόπο και ως άνθρωπος της επικαιρότητας, οι παραστάσεις μου αφορούσαν την εποχή τους.

Το θέατρο Αναζήτηση είσαι εσύ και ποιοι άλλοι;

Η Κατερίνα η Ψαρά και ο Μπάμπης Τίγκας.

Έχουν λόγο αυτοί οι άνθρωποι στις παραστάσεις σου;

Μου έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη…

Αχιλλέα πόσο δικτυωμένος είσαι στην πόλη και πόσο ανεκτός στις θεατρικές κλίκες;

Δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι ανήκω σε μια κλίκα και ουδέποτε πήρα επιχορήγηση από το Κράτος πέρα από μια φορά, τότε που ήμουν στο Αυλαία, και σιγά τα λεφτά που έδωσαν. Από κει κι έπειτα και μέχρι σήμερα, είτε για να κάνω πρόβες, είτε για να παρουσιάσω τις δουλειές μου εξαρτώμαι από άλλους. Επίσης κανένας δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι πρόδωσα, έσωσα,(;) ή δεν αναγνώρισα. Και σημείωσε πως δεν έχω σκηνοθετήσει ποτέ στο Κρατικό γιατί ποτέ δεν με έχουν φωνάξει. Για ποιες κλίκες μου μιλάς;

Έχεις και τη δημοσιογραφική ιδιότητα, ασκείς και κριτική. Πώς τα συνδυάζεις ως ηθοποιός και σκηνοθέτης;

Με έχει απασχολήσει ιδιαίτερα στο παρελθον και κατέληξα ότι ακόμα και μια κακή παράσταση, επειδή γνωρίζω ότι έχει προέλθει από πολλή δουλειά, θα απαλύνω τα αρνητικά της ή δεν θα γράψω τίποτα. Οι αναγνώστες όμως που με διαβάζουν όλα αυτά τα χρόνια θα καταλάβουν ποιες παραστάσεις είναι κακές.

Ο θεατής που θα ήθελε να διαβάσει και γι αυτές, πώς θα μάθει;

Το να μη γράψω για κάτι που ήταν φιάσκο δεν σημαίνει ότι δεν υπολογίζω το κοινό…

Μα δεν γράφεις τίποτα γιατί σου το ζήτησαν οι φίλοι σου οι ηθοποιοί, αυτό μου λες…

Ε ναι, γιατί εγώ δεν αισθάνομαι ωραία…

Τί δεν ανέχεσαι να βλέπεις στο θέατρο;

Να χρησιμοποιείται το γκέι στοιχείο με την έννοια του φαιδρού ώστε να γελάει ο κόσμος.

Είναι εκδικητικός ο καλλιτεχνικός χώρος;

Προσωπικά την εκδίκηση δεν την έχω συναντήσει, την αγνωμοσύνη πολύ.

Υπάρχει κάποιο γνωστό πρόσωπο που βγήκε από την Αναζήτηση ή προώθησες και κάνει πως σε έχει ξεχάσει; 

Δεν μπορώ να ξέρω…

Είναι «όνομα»;

Δεν ξέρω…

Εσύ δεν ξέρεις;

Όχι..

Δεν θέλεις να μου πεις;

Μα δεν ξέρω..

Άλλα μου λένε τα μάτια σου…

Τίποτα απολύτως…

Υπάρχει τελικά ή μας δουλεύεις;

Μπορεί…

Αυτό το πρόσωπο ξεχνά ότι ξεκίνησε από τον Ψαλτόπουλο;

Όχι, μερικές φορές το θυμούνται….

Όνομα θα πεις;

Γιατί;

Να μάθει ο κόσμος, μίλησες για αγνωμοσύνη…

Δεν τους αφορά…

Άντε καλά… Ποια θεωρείς την καλύτερή σου παράσταση;

Ε, δεν είναι και μια…

Ωραία, πες μας δυο τρεις…

 Το Μπ όπως Μπέκετ: Το Όνομα της Ιστορίας που ήταν 5,5 ώρες… εκεί αιφνιδίασα του πάντες…

Αυτό είναι το «αριστούργημα» του Ψαλτόπουλου;

Ένα από τα αριστουργήματά του… [γελάει]

Έκλαψες ποτέ σε παράστασή σου;

Ναι, μία και μόνη φορά. Όταν ολόκληρος Λυκαβηττός στην Αθήνα, χειροκροτούσαν  όρθιοι  τον «Βασιλιά Υμπύ»… Δεν άντεξα και ξέσπασα…

Κάνω λάθος ότι σε θεωρώ συντηρητικό σκηνοθέτη;

Δεν με αφορά η πρόκληση ως προς το κοινό.

Τί σε αφορά;

Δεν με αφορά να αποδεικνύω σε κάθε παράσταση τί σκηνοθέτης είμαι. Με ενδιαφέρει αυτή καθαυτή η παράσταση, το έργο και οι ηθοποιοί μου. Η χρήση του ντεκόρ επίσης. Κάθε παράστασή μου είναι και μια αισθητική πρόταση. Από κει και μετά σβήστε με, σαν να μην υπάρχω, γίνεται; Γίνεται.

Πότε σου έκαναν πρόταση με το Κρατικό και γιατί δεν προχώρησε η συνεργασία.

Επί θητείας Παπαβασιλείου, που ήταν και φίλος. Μου ζήτησε να παραιτηθώ ενώ είχε ολοκληρωθεί και η διανομή.

Και ήταν φίλος;

Το κόλπο ήταν αλλιώς… «ξέροντας με τί ασχολείσαι, δεν είναι για σένα ρε παιδάκι μου» μου είπε… Άρα αποσύρσου από αυτή τη σκηνοθεσία για να σου δώσω κάτι που είναι πιο πολύ στα μέτρα σου. Κανένα Πίντερ, κανένα Μπέκετ, κανένα Τεννεσί Ουίλιαμς, τέτοια…

Τί ήταν το έργο, ελληνικό ή ξένο;

Ελληνικό… αλλά δεν θα σου πω ποιο…

Ε, δεν είναι και το καλύτερό σου, σπάνια ανεβάζεις..

Ανεβάζω, απλώς βρίσκω πολλές δραματουργικές ελλείψεις. Ή θα πάμε στα άκρα όπως είναι τα έργα του Δημήτρη Δημητριάδη που σέβομαι…

Μια που τον ανέφερες, σου αρέσουν;

Πιστεύω πως ναι;

Θα μπορούσες να ανεβάσεις έργο του;

Ναι σίγουρα;

Θα ήσουν τολμηρός;

Δεν ξέρω τί εννοείς;

Λεκτικά και σωματικά. Κατά κάποιο τρόπο να σοκάρει τον θεατή..

Θα σου πω ότι θα το έκανα, ωστόσο θα σε ρωτήσω: Υπάρχουν ηθοποιοί στη Θεσσαλονίκη που θα το έπαιζαν;

Θεωρώ πως ναι…

Κουραφέξαλα!!! Οι περισσότεροι που το παίζουν απελευθερωμένοι, όταν φτάνουμε σε «τομές» κάνουν πίσω…

Εμ εδώ είναι η μαγκιά του σκηνοθέτη.. 

Όχιιι!

Ένα λεπτό, π.χ. έκλεισες Δημητριάδη, βρήκες ηθοποιούς, τους μίλησες, τους εξήγησες τί είναι, πώς είναι και τί θα κάνουν…

…καλά τα λες και έρχονται δέκα μέρες πριν την πρεμιέρα και σου λένε, εγώ δεν εμφανίζομαι γυμνός… ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ;

Ε, θα ‘ναι για μπάτσες…

Ακριβώς, ακριβώς… Και το ‘χω ζήσει αρκετές φορές…

Όντως σου έχει συμβεί δέκα μέρες πριν να σου κάνουν τέτοια νούμερα;

Μα ναι, ενώ από την αρχή τους είπα «διαβάστε για να δείτε ότι το γυμνό δεν είναι να χαμουρεύεστε για να καυλώσουν οι θεατές, το απαιτεί ο ρόλος» και μάλιστα έδωσα και το σημείο που θα ήταν γυμνοί…

Άλλη περίπτωση;

Γίνεται η διανομή για ένα σημαντικό αμερικάνικο έργο που χρόνια θέλω να κάνω. Αφού συζητιούνται τα πάντα, έρχεται ο «μορφονιός» του έργου και μου λέει «…άνδρα στο στόμα δεν μπορώ να φιλήσω»… Τι μου λες τώρα;

Μπας και απευθύνεσαι σε ερασιτέχνες;

Μα ποιοι είναι οι επαγγελματίες;

Στην Θεσσαλονίκη λίγοι...

Αυτό θέλω να σου πω…

Ποια είναι η γνώμη σου για σκηνοθέτες που εκμεταλλεύονται νεαρούς ηθοποιούς για πονηρούς σκοπούς;

Το θεωρώ πολύ υποτιμητικό. Ποτέ δεν έχω χρησιμοποιήσει τις ιδιότητες μου, σαν σκηνοθέτης, σαν παραγωγός, ή σαν κριτικός προς άγραν σεξ… που το κάνουν κατά κόρον….

«Κατά κόρον»!..

Το κατακρίνω απόλυτα. Κανένας δεν έχει να πει τίποτα εις βάρος μου σε αυτόν τον τομέα.

Ωστόσο δεν σου έχει συμβεί να δεις ερωτικά ένα ωραίο πρόσωπο, ένα καλογυμνασμένο σώμα, όχι για να μπει στο κρεβάτι σου αλλά για κάποιο ρόλο;

Αναμφίβολα. Άμα κάποιος είναι ελκυστικός, γοητευτικός, σίγουρα έχει περισσότερα αβαντάζ, αλλά πρέπει και να τα «λέει»... ειδάλλως θα πάει σπίτι του..

Ερωτεύεσαι τους ηθοποιούς σου;

Εγώ δεν έχω κανέναν έρωτα με τους ηθοποιούς μου. Μόνο με την δουλειά μου. Αυτό προσπαθώ να μεταφέρω στους ηθοποιούς μου, να ερωτευτούν το κείμενο, τους ρόλους τους.

Τί τους συμβουλεύεις;

Αγαπήστε αυτό που παίζετε, βγάλτε την αγάπη σας γι αυτούς τους ανθρώπους πάνω στη σκηνή. Αν δεν τους αγαπάς εσύ που τους παίζεις, θα φανεί στη σκηνή.

Ακόμα και ρόλους «αποβράσματα»;

Πρέπει να τους αγαπήσουν και αυτούς, δεν γίνεται αλλιώς.

Από όλες αυτές τις ιδιότητες που έχεις, πού  αισθάνεσαι πιο κοντά, πιο άνετα, πιο ολοκληρωμένος;

Να σκηνοθετώ…

Πώς στήνεις μια παράσταση;

Σχεδόν την έχω στο μυαλό μου από την αρχή μέχρι το τέλος. Είμαι από τους σκηνοθέτες που δεν μπερδεύουν τον ηθοποιό. Μπορώ να δεχτώ προτάσεις αλλά η κατευθυντήρια γραμμή μου ως προς την ερμηνεία του από την αρχή που θα ξεκινήσουν τις πρόβες μέχρι το τέλος, είναι συγκεκριμένη.

Τί εικόνα έχεις για το Δήμο Θεσσαλονίκης; Εχουν αλλάξει πρόσωπα.

Τί έχει αλλάξει;

Εδώ και μια πενταετία έχουμε δήμαρχο τον Μπουτάρη, κατά καιρούς και πολλούς αντιδημάρχους…

Έχουμε και νέα παραλία, το νέο αεροδρόμιο που λέω εγώ..

Σ’ αρέσει ο Μπουτάρης;

Δεν τον ξέρω τον κύριο…

Αυτό θέλεις να γράψω; «Δεν ξέρω τον κύριο»;

Μα δεν τον γνωρίζω προσωπικά. Ωστόσο θα σου πω ότι δεν με έχει πείσει ότι νοιάζεται για τον πολιτισμό. Όπως επίσης δεν με έχει πείσει για χίλια δυο άλλα πράγματα.

Όπως;

Δεν  έχουμε ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες για διάφορα νησιά. Εγώ αν ήμουν Δήμαρχος θα το θεωρούσα απαράδεκτο… Δεν είναι δυνατόν να βγαίνουμε και να λέμε… θα το πω και χοντρά… αρχίδια καλαβρέζικα… η πρωτεύουσα των Βαλκανίων και πράσινα άλογα να μη μπορεί να συνδεθεί με κανένα νησί γύρω της… Δεν είναι δυνατόν να λέμε ότι νοιαζόμαστε για μια πόλη όταν στην Αγγελάκη που είναι δίπλα στο Δημαρχείο γίνεται πατείς με πατώ σε από διπλοπαρκαρίσματα και δεν μπορεί κανείς να περάσει…

Δεν τα πας καλά με το Δήμο;

   Δεν τον έχω πάντα συμπαραστάτη, τί άλλο να σου πω…

Η αντιδήμαρχος πολιτισμού κ.α. Έλλη Χρυσίδου σου έκανε τα σκηνικά στο «ΧΕΡ ΚΟΛΜΠΕΡΤ». Γι αυτήν τί έχεις να πεις;

Μου είναι ένα πρόσωπο οικείο και ως αντιδήμαρχος δεν άλλαξε τη συμπεριφορά της. Συνήθως, αν και ακούγεται κουφό και παράξενο, εγώ ίδιος αλλάζω τις συμπεριφορές μου.

Για ποιο λόγο το κάνεις αυτό;

Δεν επιθυμώ να την χρησιμοποιήσω γιατί είναι φίλη…

Δεκτό…

Θα στο πω και με άλλο τρόπο. Άσχετα με επιμέρους αντιρρήσεις, για μένα είναι απαράδεκτο να μην έχω σκηνοθετήσει ακόμα στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Με την ίδια λογική, να μην είμαι σε κάποια επιτροπή του Δήμου απ’ αυτές που αποφασίζουν για τα Δημήτρια, είτε για τις Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου.

Είναι ο Σπύρος Μπιμπίλας στο Δ.Σ. του ΚΘΒΕ…

Δεν ξέρω, ποιος είναι ο κύριος;

Είναι ηθοποιός…

Και πού εμφανίστηκε αυτός ο κύριος και τον έχουν στο Δ.Σ.;

Αν δεν κάνω λάθος, τελευταία σε μια παράσταση που λεγόταν «Το Παγκάκι»… Πες μου, είναι υποχρεωμένος ο Δήμος Θεσσαλονίκης, ή το ΚΘΒΕ να συνεργαστούν μαζί σου;

Αν λειτουργούν τα πράγματα με την έννοια ότι κάποιοι με τη δουλειά τους έχουν προσφέρει σε αυτή τη πόλη, κάποιοι «άλλοι» που είναι ήδη μέσα σε όλα αυτά, ε, πώς να το κάνουμε, τους θεωρώ υποδεέστερους ως προς το όγκο του έργου που έχουν παράγει…

Τον καλλιτεχνικό διευθυντή του ΚΘΒΕ τον γνωρίζεις από παλιά, συναντηθήκατε...

Όταν διορίστηκε ζήτησα να τον δώ. Μπαίνοντας στο γραφείο του λέω, «θα σας αποκαλώ Γιάννη, ή κύριε Διευθυντά»; «Ε, όχι ρε Αχιλλέα, είναι δυνατόν… Γιάννη θα με αποκαλείς…». Ωραία… αυτά κι αυτά κι αυτά… του λέω… και έφυγα. Ξανασυναντηθήκαμε τον περασμένο Σεπτέμβρη σε μια συνέντευξη τύπου, «Αχιλλέα μου σε λίγο, τώρα έχω δουλειά...» Αυτά…

Τί ζήτησες από τον Βούρο;

   Τίποτα απολύτως. Όφειλα να του υπενθυμίσω την ιδιότητα και την παρουσία μου, δεν έπρεπε;

Δηλαδή ντε και καλά να σε καλέσει να σκηνοθετήσεις στο Κρατικό…

   Μη βάζεις λόγια που δεν είπα…

Μα αυτό εννοείς… Το "Alexander the great" που σκηνοθέτησε ο Βούρος το είδες;

   Θεός φυλάξοι…

Πώς βλέπεις τις θεατρικές σκηνές της πόλης, τις ομάδες, τους θιάσους, που υπάρχουν και δεν υπάρχουν…

     Υπήρξανε σχήματα που δεν λέω ότι δεν προσέφεραν, αλλοίμονο, τα οποία όμως προσέφεραν εκ του ασφαλούς. Επιχορηγούμενα επί σειρά ετών…

Βλέπε Πειραματική Σκηνή;

Και όχι μόνο… είδαμε ότι μόλις αυτό σταμάτησε, άρχισε και η διάλυση των πραγμάτων. Και τί σημαίνει αυτό; Αν εγώ συνεχίζω είναι γιατί δεν βασίστηκα ποτέ πάνω στο τί θα πάρω και από πού θα πάρω… Αυτό σημαίνει ότι και οι νέες ομάδες για να συνεχίσουν πρέπει να έχουν πολύ μεγάλη επιμονή. Επίσης δεν γίνεται η κατάλληλη προβολή τους, δεν τους ξέρει ο κόσμος, δεν υπάρχει η ΕΡΤ3. Δεν είναι εδώ Αθήνα.

Είσαι ευχαριστημένος με τις παραστάσεις τους;

Υπάρχουν στιγμές που έχουν ενδιαφέρον, αλλά αυτό συμβαίνει τυχαία και γιατί δεν έχουν προσανατολισμό προς μια κατεύθυνση. Μια συνέπεια. Είναι σαν να κάνουν μια καινούργια αρχή κάθε χρόνο.

Έστω, ξεχωρίζεις κάποιες ομάδες;

 Ο Δαμιανός Κωνσταντινίδης με το στούντιο που έκανε, έδειξε ότι μπορεί να έχει μια πορεία, φυσικά βοηθά ο χώρος, ο Πέτρος Ζηβανός. Η Μόνα Κιτσοπούλου η οποία έχει μια συνεχόμενη πορεία στα πράγματα καθώς και το στούντιο Νέμεση…

Πώς είναι η καθημερινότητα σου όταν δεν έχεις τρεξίματα με παραστάσεις σου; Τί ώρα ξυπνάς;

Εννιά… Κοιμάμαι όμως πάρα πολύ αργά, γύρω στις τρεις με τρεισήμισι. Δουλεύω πολύ στο κομπιούτερ, την τηλεόραση την έχω καταργήσει. Πίνω καφέδες κάνω κανένα τσιγαράκι. Ετοιμάζω τα φρούτα μου για το βράδυ, ταΐζω τα περιστέρια μου…

Πού βρίσκονται;

Στο μπαλκόνι μου. «Αδέσποτα» είναι αλλά έχουν μάθει και έρχονται. Αλλοίμονό μου αν δεν πάω καθημερινά να τα ταΐσω. Θυμώνουν και μου φωνάζουν…

Άλλο τί κάνεις;

 Μαγειρεύω. Θεωρούμαι εξαιρετικός μάγειρας. Τί άλλο κάνω; Συνήθως τρέχω το πρωί για διάφορες δουλειές ή για ψώνια. Το μεσημέρι ποτέ δεν τρώω πριν τις 4, σπάνια ηρεμώ το απόγευμα και μετά αρχίζει η ταραντέλα… τηλέφωνα που δεν σταματούν ποτέ…

Εγώ πάντως σε βλέπω να πηγαίνεις παντού, είσαι πολύ δραστήριος.

Υπάρχει λόγος γι αυτό και θα σου πω. Είμαι ασθενής υψηλού κινδύνου…

Λόγω πάχους;

Όχι… ταλαιπωρούμαι από το ‘97. Αυτό μου δημιουργεί μια αίσθηση πως μπορεί να σας χαιρετήσω οσονούπω…

Μίλησες για αίσθηση…

Όχι και οι γιατροί το πιστεύουν αυτό… Μπορεί αύριο να μην υπάρχω λόγω ενός πολύ επιβαρυμένου ιατρικού ιστορικού που έρχεται και επανέρχεται… και δεν σταματάει ποτέ…

Κάνεις κάτι γι αυτό;

Πώς.. σακούλες με χάπια, δεν γίνεται αλλιώς. Και μάλιστα μόλις τελειώσουν οι παραστάσεις στο Φαργκάνη θα εισαχθώ σε κλινική.

Αν θέλεις αναφέρεις την ασθένεια…

Όχι…

Σεβαστό…

Και ως εκ τούτου θέλω να δημιουργήσω όσα περισσότερα μπορώ πριν «φύγω»…

Φοβάσαι;

Παλαιότερα η ιστορία αυτή δεν με τρόμαζε. Τολμώ να πω είχα φτάσει στα όρια, μερικές φορές τα είχα αγγίξει και δεν αισθανόμουν άσχημα… Τώρα δεν το θέλω.

Δεν θέλεις να ζήσεις;

 Όχι οτι δεν μ’ αρέσει η ζωή, αλλά δεν θέλω και να μου συμβεί ο θάνατος...

Με τον τρόπο που πιθανόν σου έχουν πει;

  Όχι. Πρώτον και κύριον γιατί είναι ορισμένα πρόσωπα που εχουν ήδη φύγει και δεν θέλω να τα συναντήσω, αν υπάρχει η μετέπειτα ζωή. Δεύτερον όσο προχωράει ο καιρός, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι δεν υπάρχει τίποτα μετά.

Υπάρχει κάτι που σε ενοχλεί;

   Η ανυπαρξία. Με την έννοια ότι μπαίνω σε ένα σύμπαν άπειρου, το βρίσκω ανατριχιαστικό.

Πάντως η εικόνα σου δεν δείχνει ενός ανθρώπου που υποφέρει, που είναι άρρωστος..

   Δεν το αφήνω να φανεί.

Κοίτα Αχιλλέα… για να το κλείσουμε… θα ‘ρθει το μοιραίο. Αναπόφευκτο για όλους μας. Τί θα ήθελες να θυμούνται από σένα;

Μην το θεωρήσεις ως υπεκφυγή, δεν με ενδιαφέρει καθόλου…

Μετά απο 4 ώρες.... ειλικρινά σε ευχαριστώ, αλλα να ξέρεις οτι μ΄έσκασες...
---------------------------------
Τελευταίο αντίο στον Αχιλλέα Ψαλτόπουλο, 9/4 Κοιμητήρια «Αναστάσεως του Κυρίου» [πληροφορίες ΕΔΩ]

Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: ΑχιλλέαςΨαλτόπουλος

Αρθρογραφος

Ιωάννης Τσιρόγλου
Ιωάννης Τσιρόγλου
Διευθυντής Kulturosupa.gr - e-mail: kulturosupa2@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Η «Μήδεια» του Μποστ σε απολαυστική σκηνοθεσία  Ν. Χανιωτάκη περιοδεύει στην Ελλάδα (πρόγραμμα παραστάσεων).
Η «Μήδεια» του Μποστ σε απολαυστική σκηνοθεσία Ν. Χανιωτάκη περιοδεύει στην Ελλάδα (πρόγραμμα παραστάσεων).
με 0 Σχόλια 769 Views

Πρόγραμμα παραστάσεων της απολαυστικής "Μήδειας" που εμπνευσμένα σκηνοθέτησε  ο Νίκορέστης Χανιωτάκης. Τον κεντρικό ρόλο της παιδοκτόνου μάνας ενσαρκώνει ο Μάκης Παπαδημητρίου! 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή