Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΨΑΛΤΟΠΟΥΛΟΣ μιλά για τη παράσταση «ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ». Πρεμιέρα 11/11, θέατρο Αθήναιον.

246 Views
Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΨΑΛΤΟΠΟΥΛΟΣ μιλά για τη παράσταση «ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ». Πρεμιέρα 11/11, θέατρο Αθήναιον. Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΨΑΛΤΟΠΟΥΛΟΣ μιλά για τη παράσταση «ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ». Πρεμιέρα 11/11, θέατρο Αθήναιον.

 Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΨΑΛΤΟΠΟΥΛΟΣ μιλά για τη παράσταση «ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ». Πρεμιέρα 11/11, θέατρο Αθήναιον.

Η ηθοποιός Ειρήνη Πατσούρου έκανε ένα εκτενές πρώτο σχεδίασμα του έργου. Στη συνέχεια, ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Αχιλλέας Ψαλτόπουλος το επεξεργάστηκε δραματουργικά και προσέθεσε τις ανατροπές του τέλους. Το Θέατρο Αναζήτηση Θεσσαλονίκης το ανεβάζει, προσέχοντας να διατηρηθεί μια σχεδόν κινηματογραφική αναπαραστατική υφή στο όλο εγχείρημα.  Έτσι,  μαζί με την στυλιζαρισμένη αισθητική που επιβλήθηκε, ο θεατής ψηφίδα-ψηφίδα, και χωρίς άχρηστους μελοδραματισμούς,  ολοκληρώνει την εικόνα μιας συγκλονιστικής ερωτικής ιστορίας, που θα μπορούσε να συμβεί στον καθένα μας.
.
Πολλά περισσότερα για τη παράσταση «ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΕΡΩΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ» που θα παρουσιαστεί από τη Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2016 στο θέατρο Αθήναιον, μας μιλά ο σκηνοθέτης ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΨΑΛΤΟΠΟΥΛΟΣ, ώστε να ξέρετε τι θα δείτε…
 
Ποιο είναι με δυο λόγια το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση;
Τα αιώνια βασικά θέματα που απασχολούν την ανθρωπότητα: Η Ζωή, ο Έρωτας, ο Θάνατος.
 
Τί θα μπορούσατε να αποκαλύψετε από την υπόθεσή της;
Ένα ζευγάρι χωρίζει ξαφνικά, μετά από χρόνια κοινής συμβίωσης.  Εξηγήσεις δεν δίνονται μεταξύ τους. Ένας ηλικιωμένος Κύριος προσπαθεί να ανασυνθέσει θραυσματικά μια ερωτική ιστορία. Τέσσερεις μήνες μετά τον χωρισμό, το ζευγάρι συναντιέται τυχαία.  Ή μήπως όχι και τόσο τυχαία; Μήπως ήρθε η ώρα να δοθούν οι απαραίτητες εξηγήσεις;
 
Ποια ήταν η αφορμή που  ενέπνευσε τη συγγραφή ή το ανέβασμά της;
Πρόκειται για ένα έργο που αρχίζει με τυπικές καταστάσεις και όσο προχωράει η μια έκπληξη διαδέχεται την άλλη, έτσι που στο τέλος αντιλαμβάνεται κανείς πως μόνο απλή ή συμβατική δεν είναι αυτή η ιστορία. Από την άλλη η απλότητα του λόγου των δύο κεντρικών ηρώων είναι αφοπλιστική. Ομολογώ πως αυτό ήταν που με ιντριγκάρησε κυρίως για το ανέβασμα του έργου. Επί πρόσθετα, η 2η ιστορία που λειτουργεί σαν σχόλιο στην 1η, ή σαν αυτούσια ψυχαναλυτική άσκηση, κρύβει μια σαρωτική δυναμική που μόνο στο τέλος του έργου γίνεται αντιληπτή.
 
Μιλώντας για τον στόχο, τί θα θέλατε να μεταφέρετε στον θεατή;
Πως η Ζωή είναι ένα πολύτιμο δώρο που μας έχει δοθεί και θα πρέπει να την εκμεταλλευτούμε στο έπακρο. Δεν θα πρέπει να φοβόμαστε να εκφράζουμε ανοικτά τα συναισθήματά μας. Όπως λέει και η πρωταγωνίστρια: «Η ζωή τα φέρνει έτσι που δεν μπορούμε να πούμε ό,τι είναι σημαντικό. Και κάπως έτσι, τα σημαντικά γίνονται ασήμαντα.» Στον Δυτικό Κόσμο που έχει πριμοδοτήσει υπέρμετρα την Λογική και την Τεχνολογία, θα πρέπει να θυμόμαστε πως ο Άνθρωπος, και μόνο αυτός, είναι ικανός να γευτεί και να εκφράσει τα πιο πολύπλοκα συναισθήματα. Κι αυτό τον διαφοροποιεί από τα άλλα έμβια όντα. Τείνουμε να το ξεχνάμε αυτό, εξ ονόματος μιας cool συμπεριφοράς, που την εκλαμβάνουμε σαν προσωπική αξιοπρέπεια.
 
Υπάρχει αναφορά στο σήμερα και πόσο σημαντικό θεωρείτε αυτό το στοιχείο;
Θα μπορούσε να θεωρηθεί το έργο διαχρονικό. Τόσο όμως η γραφή του, όσο και η φόρμα του είναι υπερμοντέρνες μέσα στην φαινομενική απλότητά τους. Όμως και οι ήρωες-αντιήρωες του έργου ζουν, αναπνέουν και μιλούν στο σήμερα. Κάθε θεατής θα βρει κάτι από τον εαυτό του. Στα σίγουρα.
 
Αν σας ζητούσαμε να την «κατατάξετε σε κατηγορία», πώς θα τη χαρακτηρίζατε;
Δραματική Κομεντί.
 
Ποιο θεωρείτε το πιο δυνατό της σημείο και γιατί;
Η σκηνή του Μπαρ και, κατά την γνώμη μου, το τέλος της. Ο Θάνατος σε Έρωτα, ο Έρωτας σε Γέννηση, η Γέννηση σε Ζωή και η Ζωή σε…
 
Τί σας δυσκόλεψε περισσότερο κατά την προετοιμασία;
Η απομάκρυνση των ηθοποιών ( Εύη Εμμανουήλ, Γιάννης Κιντάπογλου, Κώστας Πλασταράς, Μαρία Ανθίδου) από την θεατρικότητα. Η υιοθέτηση από μέρους τους μια πιο κινηματογραφικής ερμηνείας. Η πάση θυσία απομάκρυνση από το μελόδραμα. Η εξονυχιστική ανάλυση χαρακτήρων και καταστάσεων, ώστε οι ηθοποιοί να δικαιολογούν μέσα τους ακόμα και το «και» που θα πούνε.
 
Θέλετε να μοιραστείτε κάτι ενδιαφέρον από τα παρασκήνια της παράστασης;
Μεγάλη διαμάχη για το αν θα πρέπει ή όχι να δίνονται αληθινά ηχηρά χαστούκια επί σκηνής. Αυτός που τα δίνει επέμενε πως ναι. Αυτός που τα τρώει επέμενε πως όχι. Μέχρι που είδαμε το διαφημιστικό τρέιλερ του 57ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με την ίδια διαμάχη ανάμεσα σε Μάινα και Μπαζάκα και… σκάσαμε στα γέλια. Τέτοια ομοιότητα;! Ούτε παραγγελία να το είχαμε !
 
Αν ήσασταν θεατής για ποιους λόγους θα την επιλέγατε;
Είναι μια τίμια δουλειά, φτιαγμένη με πολύ μεράκι, άποψη, καθαρότητα μηνυμάτων, και θέλω να πιστεύω, υψηλή αισθητική, που οφείλεται στο αρμονικό πάντρεμα Σκηνικών ( Αλέξανδρος Καλαϊτζίδης), Κοστουμιών- κάποια ήρθαν από Νέα Υόρκη- (Μαριλένα Μπιντεβίνου), Φωτισμών (Τάσος Ζγουρομάλλης, Γιάννης Μπενεβάς) Μουσικής Επένδυσης και Ηχητικών Εφέ (Θανάσης Ζλατάνος). Μα πάνω απ’ όλα είναι ένα έργο με ανθρωπιά που προκαλεί βαθιά συγκίνηση και γεμίζει την ψυχή σου, σαν τονωτική ένεση. Το χρειαζόμαστε, στις μέρες μας.
.
Σας ευχαριστώ.

Πληροφορίες για τη παράσταση, θα βρείτε ΕΔΩ
.
ΔΕΙΤΕ & ΑΥΤΟ: 
 Τον ΑΧΙΛΛΕΑ  ΨΑΛΤΟΠΟΥΛΟ τίμησαν τα 6α Θεατρικά Κουλτουροβραβεία Θεσσαλονίκης 2016.  


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή