Ο Δημήτρης Πιατάς μιλά στην Κουλτουρόσουπα: «Αυτό που συμβαίνει είναι ένας συναινετικός βιασμός».

2931 Views
Ο Δημήτρης Πιατάς μιλά στην Κουλτουρόσουπα: «Αυτό που συμβαίνει είναι ένας συναινετικός βιασμός». Ο Δημήτρης Πιατάς μιλά στην Κουλτουρόσουπα: «Αυτό που συμβαίνει είναι ένας συναινετικός βιασμός».

Ίσως το χαρακτηριστικότερό του στοιχείο να είναι αυτό το εγκάρδιο χαμόγελο το οποίο όχι μόνο σε αφοπλίζει όταν το αντικρίσεις αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί μια ιδιαίτερη οικειότητα με τον ηθοποιό που ακούει στο όνομα Δημήτρης Πιατάς. Φέτος τον βρίσκει κανείς ανά την Ελλάδα να ερμηνεύει τον Ηρακλή στο έργο «Βάτραχοι» του Αριστοφάνη. Λίγες ώρες πριν ανέβει στη σκηνή του Θεάτρου «Μίκης Θεοδωράκης» στον Εμπρόσνερο Χανίων και λίγες μόνο μέρες πριν παρουσιαστεί η παράσταση στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου βρίσκει λίγο χρόνο να μιλήσει μαζί μου για το θέατρο, το ειδικό βάρος της Επιδαύρου, τα συναισθήματά του όσο μεγαλώνει αλλά και την θλίψη του για όσα συμβαίνουν γύρω μας σε κοινωνικοπολιτικό επίπεδο.

Ο υπέροχος Δημήτρης Πιατάς μιλά στην Κουλτουρόσουπα.

-Σας βρίσκουμε στα Χανιά αναμένοντας να δούμε την παράσταση σε ένα ιδιαίτερο θέατρο στον Εμπρόσνερο.
- Φιλοξενούμαι σε έναν εξαιρετικό χώρο στους Άγιους Πάντες που λέγεται Ινστιτούτο Επαρχιακού Τύπου. Είναι ένας χώρος έκπληξη γιατί παρέχει όλες τις ανέσεις και τη δυνατότητα να μπορεί να φιλοξενήσει επιστήμονες και καλλιτέχνες με έναν τρόπο μοναδικό σε επίπεδο κρητικής φιλοξενίας. Και βέβαια είναι δίπλα στη φύση. Θεωρώ ότι είναι πολύ μεγάλη τιμή να παίξουμε στον Εμπρόσνερο. Ήταν μια δικιά μου πρόταση γιατί θεωρώ ότι είναι ένα μέρος με ιδιαιτερότητα. Η αληθινή, μη τουριστική Κρήτη. Ήθελα να δείξουμε με αυτόν τον τρόπο ότι τιμάμε την περιοχή. Και ότι δεν τους ξεχνάμε αλλά τους θυμόμαστε.
 
- Άρα η περιοδεία πέραν της κούρασης έχει και τα όμορφά της!
- Πάντα έχει ευχάριστα με την έννοια ότι η Ελλάδα είναι πάντοτε μια τεράστια έκπληξη όπου και αν βρίσκεσαι. Συναντάς απίστευτα μέρη και εκπλήξεις μοναδικές. Έχει την ιδιαιτερότητα να έχει διαφορετικότητα ακόμη και στα πιο κοινά μέρη που μπορείς να συναντήσεις. Πολύ περισσότερο όταν φτάνει κανείς στην Κρήτη και σε μέρη που φέρουν την κρητική φιλοξενία και την ιδιαιτερότητα των Κρητών χωρίς να φέρουν την τουριστική φθορά.
 
-Μπορώ, λοιπόν, να υποθέσω με ασφάλεια ότι σας αρέσει να ταξιδεύετε.
- Μου αρέσει πάρα πολύ αλλά θα προτιμούσα να ταξιδεύω και να το απολαμβάνω χωρίς να δουλεύω! Αυτό είναι μια άλλη ιστορία!
 
-Παρότι έχετε πει ότι είναι ευλογία να πληρώνεται κανείς για τη δουλειά του ηθοποιού.
- Κοιτάξτε, αν το ακούει αυτή τη στιγμή αυτό ένας επιχειρηματίας καταλαβαίνετε ότι μου δημιουργείτε προβλήματα (Γέλιο).
 
-Θα βρεθείτε στον Εμπρόσνερο με τους Βατράχους του Αριστοφάνη.
- Δεν σας κρύβω ότι αυτή η παράσταση στον Εμπρόσνερο είναι ο προθάλαμος της σημαντικότερης στιγμής μας και η αιτία που και εγώ και πολλοί άλλοι συνάδελφοί μου βρισκόμαστε στη δουλειά. Την επόμενη εβδομάδα θα βρεθούμε στην Επίδαυρο. Και μιλάμε για ένα θέατρο δέκα χιλιάδων ατόμων που είναι ο ομφαλός του θεάτρου της χώρας, αν όχι του κόσμου. Είδατε πόσο σεμνός είμαι!
 
-Είναι μόνο ο αριθμός των ατόμων που φέρει το ειδικό βάρος ή είναι η ιστορία του χώρου;
- Είναι ο ίδιος ο χώρος. Αλλά ξέρετε καμιά φορά όλα πάνε μαζί. Είναι εδώ που λέμε το μέγεθος μετράει. Συνήθως ονομάζουν θέατρα κάτι τεράστιους χώρους που γίνονται ποδοσφαιρικοί αγώνες και που γίνονται και κάποιες συναυλίες. Και τα ονομάζουν θέατρο. Δεν είναι έτσι. Γήπεδα είναι, δεν είναι θέατρα. Θέατρο με την έννοια της χωρητικότητας των δέκα χιλιάδων ατόμων για να παρουσιαστούν συγκεκριμένα πράγματα όπως αττικές κωμωδίες ή αρχαίες τραγωδίες έγιναν μόνο τον 5ο π. Χ αιώνα. Και ίσως αργότερα έφτιαξαν και οι Ρωμαίοι. Τα υπόλοιπα είναι γήπεδα.
 
-Είναι καταξίωση για σας να παίζετε στην Επίδαυρο;
- Ασφαλώς. Μου έλαχε η μοίρα μου από το νιάτο μου επειδή προερχόμουν από μια σχολή όπως το Εθνικό Θέατρο που μονοπωλούσε την Επίδαυρο την εποχή εκείνη, μαζί με το Θέατρο Τέχνης, παρότι ήταν άβατο για τον θεατρικό κόσμο, να έχω βρεθεί από μικρό παιδί. Πιστέψτε με ότι κάθε φορά που πάω είναι σαν να είναι πρώτη και μοναδική.
 
-Σας ενοχλεί ότι πια η Επίδαυρος δεν είναι άβατο και μπορεί οποιοσδήποτε να παίξει;
- Ζω μια εποχή που δίνει τη δυνατότητα και την ευκαιρία να χωράει τα πάντα. Το αν είναι καλό ή κακό θα το κρίνει η ιστορία. Κάποιοι χώροι έχουν κανόνες υποκριτικούς και έχουν την προσωπική τους ιστορία. Φτιάχτηκαν για συγκεκριμένους λόγους. Φανταστείτε μια εκκλησία και μέσα σε αυτήν να γίνεται μια ροκ συναυλία. Στο εξωτερικό συμβαίνει. Δεν ξέρω, μπορεί και να συμβεί. Φανταστείτε την Αγιά Σοφιά με τους Rolling Stones μέσα και αποφασίστε τι θέλετε. Αν σας αρέσει γιατί όχι; Εγώ θα έχω ένα μικρό πρόβλημα.
 
- Όσο κερδίζετε χρόνια στο θέατρο αλλάζει η αντίληψή σας για τα πράγματα;
- Ανήκω στην κατηγορία των ανθρώπων που ωριμάζω με όλη την έννοια της λέξης. Σαπίζω, χαλάω, καταστρέφομαι, γίνομαι πιο νόστιμος. Εξελίσσομαι μαζί με το θέατρο. Αλλάζω και δεν μου αρέσει να έχω παγιωμένες θέσεις, μονολιθικές και μέχρι τέλους. Τώρα αν αυτές οι θέσεις είναι σωστές έχει να κάνει με το φρούτο που σας είπα. Η ωρίμανση σημαίνει και σάπισμα σημαίνει και ομορφιά γεύσης.
 
- Απολογισμό ή αυτοκριτική κάνετε όταν κοιτάτε πίσω;
- Κάθε μέρα. Έχει να κάνει με μένα τον ίδιο και τον χαρακτήρα μου και θα έλεγα ότι σε ένα σημείο είναι και διαστροφή. Γιατί στο τέλος ποτέ δεν είσαι ευχαριστημένος με τον εαυτό σου και πάντοτε επιθυμείς να κάνεις κάτι καλύτερο ακόμα και όταν κάνεις κάτι που είναι καλό. Είναι σαν να έχεις μισή χαρά στις επιτυχίες και διπλή λύπη στις αποτυχίες. Αν σκεφτείτε μόνο ότι εγώ αποφεύγω να βλέπω τον εαυτό μου στις παλιές ταινίες που έχω κάνει γιατί τρομάζω με το γιατί έπαιξα έτσι ενώ θα μπορούσα να είχα παίξει διαφορετικά. Προτιμώ να μην βλέπω τον εαυτό μου και έτσι δεν βλέπω και την ωρίμανση που λέγαμε. Το σάπισμα, τη ρυτίδα και τα άσπρα μαλλιά.
 
- Τι διαφορετικό θα δούμε στους Βατράχους του Φιλίππογλου, κ. Πιατά;
- Ο Φιλίππογλου κάνει σωματικό θέατρο, έρχεται από το εξωτερικό και έχει μια προσωπική και πολύ ενδιαφέρουσα ματιά. Βρίσκω εξαιρετικό το ότι έδωσε το βάρος στον χορό γιατί πήρε μια ομάδα νέων ταλαντούχων συναδέλφων και δούλεψε εξοντωτικά μαζί τους. Φέρει την ιδιαιτερότητά του γιατί είναι ένας σύγχρονος σκηνοθέτης που διεκδικεί και μάλιστα με πολλή καθαρότητα. Όλο το υλικό φτιάχνεται παρουσία του πελάτη και αυτή ήταν η μορφή της σκηνοθεσίας του. Είναι ένας Αριστοφάνης ανανεωμένος και είναι ευλογία να έχουμε την μετάφραση του Μπλάνα αλλά και εγώ να έχω δίπλα μου συναδέλφους όπως τον Λάκη τον Λαζόπουλο, την Σοφία την Φιλιππίδου και τον Αντώνη τον Καφετζόπουλο, φίλους από παλιά.
 
-Νιώθετε ότι είναι πολυφορεμένος ο Αριστοφάνης;
- Ο Αριστοφάνης σαν πολύ μεγάλος ποιητής έχει την ιδιαιτερότητα να μπορεί να διαβάζεται με όλους τους τρόπους και το κυριότερο από όλα να έχει πετύχει να απαντάει σε ζητήματα που συμβαίνουν όχι στην Ελλάδα αλλά στον κόσμο. Δημιουργώντας ιστορίες με την χώρα των πουλιών από τις Όρνιθες ή ορίζοντας γυναίκες να κάνουν απεργία από το σεξ για να φέρουν την ειρήνη στον κόσμο ή δημιουργώντας τον Δικαιόπολι, ο οποίος ορίζει σύνορα και σημαία το σπίτι του και ζητάει προσωπική ανεξαρτησία. Μπορεί ανά πάσα στιγμή ο Αριστοφάνης να φορεθεί και να παιχτεί.
 
- Στους Βατράχους ψάχνει άξιους ανθρώπους να σώσουν την χώρα;
- Αυτό που διεκδικεί ο Αριστοφάνης με το συγκεκριμένο έργο το διεκδικεί αφού έχει χρεοκοπήσει όλο το σύστημα το οποίο αφορά τον στρατό, την εξουσία, την πολιτική ηγεσία, την ιδεολογία, τις σημαίες. Διεκδικεί την ιδιαιτερότητα του ορθού λόγου, δηλαδή την πνευματικότητα. Το να ξαναβρούμε το πνεύμα το οποίο εξυψώνει τον άνθρωπο και τον κάνει λιγότερο ζώον. Ζητάει σκέψη. Την σκέψη μπορούν να την δώσουν μόνο αυτοί που σκέφτονται, οι ταγοί. Ο Αριστοφάνης το συγκεκριμενοποιεί στον Αισχύλο και τον Ευριπίδη. Σήμερα θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε άλλος. Παρότι φαίνεται ουτοπικό το πνεύμα είναι η μόνη διέξοδος σε μια χώρα που νοσεί και περνάει κρίση. Το πνεύμα είναι το μόνο που δεν φορολογείται ακόμα, ξέρετε.
 
- Αυτό που βλέπει ο Αριστοφάνης στους συγκεκριμένους ποιητές το βλέπετε εσείς σε καλλιτέχνες σήμερα;
- Θα μπορούσα να σας πω αντίστοιχα τον Σεφέρη ή τον Ελύτη. Αλλά κατεβάζω όμως το πνεύμα του Αριστοφάνη αν το κάνω. Για να γίνει μια τέτοια επιλογή πρέπει να είναι και αίτημα κοινού. Δεν νομίζω ότι το κοινό θέλει τέτοιου είδους πνευματικότητα ώστε να ζητήσει την διαφοροποίηση. Εξακολουθεί να ζητάει πολιτικούς που υπόσχονται ότι έχουν το μαγικό ραβδί που θα μας βγάλει από την κρίση. Είναι ψευδές βέβαια αλλά αυτό θέλουν. Όταν αποφασίσει ότι μπορεί το κοινό να το δει και διαφορετικά θα αποφασίσει και τον ποιητή. Μου αρέσει όμως αυτό. Ο ποιητής, ξέρετε, μου αρέσει.
 
- Θεωρείτε ότι όλοι έχουμε ισομερώς ευθύνη γι’ αυτά που συμβαίνουν;
- Όχι το ίδιο. Εγώ όπως σας είπα κάνω αυτοκριτική για τον εαυτό μου άρα του καταλογίζω μερίδιο ευθύνης. Βεβαίως όλοι έχουμε κομμάτι της ευθύνης. Αυτό που συμβαίνει δεν είναι βιασμός. Έχει συναίνεση. Παίζω με τις λέξεις αλλά θα έλεγα ότι αυτό που συμβαίνει είναι ένας συναινετικός βιασμός. Το μερίδιο της ευθύνης είναι πολύ σημαντικό γι’ αυτόν που το κάνει αλλά με ενοχλεί και το θύμα.
 
- Είστε ευχαριστημένος με τη σημασία που δίνει ο θεατής στο θέατρο σήμερα;
- Όχι, βέβαια. Ούτως ή άλλως το θέατρο αυτή τη στιγμή απευθύνεται στις μειοψηφίες. Το κοινό θα μας ήθελε διασκεδαστές και γελωτοποιούς και το σύστημα ακόμα περισσότερο. Καθόλου ευχαριστημένος δεν είμαι.
 
- Έχει το θέατρο υποχρέωση να διαμορφώσει αντιλήψεις ή συμπεριφορές;
- Το θέατρο ομορφαίνει την ασχήμια και θέτει κάποια ερωτήματα. Δεν δίνει λύσεις γιατί αν δώσει γίνεται εξουσία. Και όταν το θέατρο γίνει εξουσία παύει να είναι θέατρο. Είναι απλώς ένας τρόπος για να λειτουργήσει η εξουσία. Υπάρχει βέβαια το στρατευμένο θέατρο το οποίο υπηρετήθηκε από τεράστιες προσωπικότητες όπως τον Μπρεχτ και τον Μαγιακόφσκι αλλά αυτό που έμεινε τελικά δεν ήταν ο μοχλός εξουσίας αλλά το πνεύμα. Δεν πιστεύω ότι το θέατρο πρέπει να είναι μοχλός εξουσίας ούτε γι’ αστείο. Δεν είναι δουλειά του θεάτρου να λύνει προβλήματα.
 
- Όσα συμβαίνουν γύρω μας διαμορφώνουν το πώς εκφράζεστε στο σανίδι;
- Μπορεί να γίνει ακόμα και αν δεν το θέλει ο επιχειρηματίας ή αν το έργο που πάω να υπηρετήσω δεν έχει καμία τέτοια θέση. Πιστεύω ότι ερήμην μου βγαίνουν αυτού του είδους οι αποκλίσεις προς τα εκεί.
 
- Το σκηνικό σας συνταίριαξε απρόσμενα με την άσχημη πραγματικότητα της Αττικής, έτσι δεν είναι;
- Το σκηνικό μας παριστάνει τον Άδη όπου κατεβαίνει ο Διόνυσος με τον Ξανθία και πρόθεσή μας ήταν να είναι ένα καμένο δάσος. Αυτό συνέβη πριν καούν τα δάση. Το θέατρο έτρεξε λίγο πιο μπροστά για το ίδιο το γεγονός. Δεν βίωσα αυτό που συνέβη γιατί ήμουν στην περιοδεία και το έβλεπα μέσα από τις τηλεοράσεις. Θεωρώ αυτό που συνέβη πρωτόγνωρο και αρκούντως απωθητικό. Είναι επικίνδυνο, οδυνηρό και βεβαίως δημιουργεί και ανασφάλεια. Με ενοχλεί που κάηκαν ανθρώπινες ζωές. Είναι συγκλονιστικό.
 
- Πιστεύετε ότι μαθαίνουμε από τα λάθη που κάνουμε;
- Δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Δεν είναι η πρώτη φορά που καίγεται μια περιοχή και μαζί της και άνθρωποι. Και μιλάω ιστορικά τώρα. Δυστυχώς, τα λάθη επαναλαμβάνονται.
.
- Σύντομα θα δούμε στη Θεσσαλονίκη άλλη μια παράσταση στην οποία συμμετέχετε, τους Ήρωες. Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον Νικίτα Μιλιβόγεβιτς;
- Μοναδική. Εξαιρετικός σκηνοθέτης, ο οποίος με εντυπωσίασε γιατί καταλάβαινε τι έλεγα και με διόρθωνε. Είναι καταπληκτικό ότι μπορεί μέσα από το ηχόχρωμα να καταλάβει τη θεατρική εκφορά ενός λόγου γιατί το συγκεκριμένο έργο στηριζόταν στον λόγο. Μπόρεσε και κέντησε και τον Γιάννη τον Φέρτη και τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη και εμένα με μια παράσταση που όποιος την είδε μπορεί να καταλάβει τι είναι θέατρο. Τρεις ηλικιωμένοι που συζητάνε για τα πάντα και υπάρχει θέατρο, υπάρχει ποίηση, χωρίς όμως τίποτα βαρύγδουπο, σαν να κυλάει ένα υπέροχο ρυάκι και εξαιρετικά καθαρό.
 
- Ποιος ήταν ο άξονας ή η βασική ιδέα πάνω στην οποία βασιστήκατε γι’ αυτήν την παράσταση;
- Η προσωπική μου ματιά ήταν το δικαίωμα στο όνειρο. Το δικαίωμα του να μπορούμε οι άνθρωποι οποιαδήποτε στιγμή να ονειρευόμαστε. Το όνειρο είναι αυτό που κρατάμε μέχρι το τέλος της ζωής μας. Ακόμα και όταν είμαστε στο κρεβάτι πριν πούμε το αντίο στη ζωή.
 
- Πέραν των Ηρώων θα είστε και στην Παναγία των Παρισίων όμως.
- Αυτό είναι μια άλλη πτυχή μου. Είναι άλλου είδους παραστάσεις οι οποίες απευθύνονται και σε παιδιά αλλά η συγκεκριμένη είναι και μια μεγάλη παραγωγή. Μου προτείνανε να κάνω τον Κουασιμόδο και δεν θα μπορούσα να πω όχι σε έναν τόσο ελκυστικό ρόλο!
 
- Σας ευχαριστώ πολύ!
- Να είστε καλά, εγώ ευχαριστώ!
 


Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: Δημήτρης Πιατάς

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο