Ο Γιώργος Περρής μιλά εκ βαθέων στην «Κ» λίγο πριν την αυτοβιογραφική συναυλία «Traveller» στο Μέγαρο Θεσσαλονίκης.

5613 Views
Ο Γιώργος Περρής μιλά εκ βαθέων στην «Κ»  λίγο πριν την αυτοβιογραφική συναυλία «Traveller» στο Μέγαρο Θεσσαλονίκης. Ο Γιώργος Περρής μιλά εκ βαθέων στην «Κ» λίγο πριν την αυτοβιογραφική συναυλία «Traveller» στο Μέγαρο Θεσσαλονίκης.

 
Συνέντευξη στη Μαρία Γρηγοριάδου.
.
Είναι ένας καλλιτέχνης που παρόλο το νεαρό της ηλικίας του έχει καταφέρει να χτίσει μια αξιοζήλευτη καριέρα σε Ελλάδα και εξωτερικό. Έχει συνεργαστεί με σπουδαία ονόματα της μουσικής όπως ο Μίμης Πλέσσας, ο οποίος του έδωσε και το χρίσμα του επαγγελματία τραγουδιστή, ο Μάριος Φραγκούλης, η Άλκηστης Πρωτοψάλτη, η Lara Fabian,η Tina Arena, ο Michel Legrand και πολλοί άλλοι. Δηλώνει ότι το τραγούδι ήταν η μοναδική του σωτηρία στα τραυματικά παιδικά του χρόνια ενώ πιστεύει ότι η μουσική τον διάλεξε και δεν τον άφησε. Έχει πει πολλές φορές ότι τον χαρακτηρίζουν οι σκανταλιές αλλά είναι και αθεράπευτα ρομαντικός.
 
Με αφορμή τη συναυλία «Traveller» που θα παρουσιάσει στις 8 Νοεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης ο αξιαγάπητος Γιώργος Περρής μας χάρισε μια εκ βαθέων συνέντευξη στην Κουλτουρόσουπα.
 
1) Ως νέοι άνθρωποι και επειδή πάντα μας τιμάτε με συνεντεύξεις σας στην "K" θα μας επιτρέψετε να μιλάμε στον ενικό. Σε κάθε σου συνέντευξη τονίζεις ότι από τα 4 σου ήξερες τι ήθελες να κάνεις. Ποια ερεθίσματα και ανάγκες σε οδήγησαν με τόση σιγουριά σε αυτήν την απόφαση;
Λίγο πριν τα 4 για την ακρίβεια χα χα! Αυτός θα παραμείνει και ένας από τους μεγαλύτερους γρίφους της ζωής μου. Προσπαθώντας να το εξηγήσω, αντιλαμβάνομαι ότι ένα μέρος της λογικής μου μου λέει ότι αποφάσισα να ασχοληθώ με τη μουσική γιατί ήταν η μοναδική μου διέξοδος στο δύσκολο διαζύγιο των γονιών μου. Σε αυτή την τόσο μικρή και ευαίσθητη ηλικία, βίωνα μία κατάσταση η οποία ήταν εξαιρετικά βίαιη ψυχολογικά και με γέμιζε με τραύματα που σήμερα πια αρχίζω και αντιλαμβάνομαι τι συνέπειες είχαν στη μετέπειτα ζωή μου και που προσπαθώ να συμφιλιωθώ με αυτά. Το τραγούδι λοιπόν ήταν από τότε η μοναδική μου σωτηρία, ο απόλυτα μοναδικός τρόπος να δώσω μία μορφή σε αυτό που αισθανόμουν ότι με πλήγωνε αλλά δεν μπορούσα να εξηγήσω. Από την άλλη, το βαθύτερο μου ένστικτο μού ψιθυρίζει ότι αυτή ήταν μία επιλογή ανεξάρτητη από μένα. Η μουσική με διάλεξε και δεν με άφησε.

2)   Ποιοι καλλιτέχνες Έλληνες και ξένοι σε επηρέασαν από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου να ασχολείται με τη μουσική έως σήμερα;
Όπως έχω πει πολλές φορές, το πρώτο μου ίνδαλμα ήταν και θα είναι πάντα η Νάνα Μούσχουρη. Λόγω της φωνής και αυτής της τρυφερής ευαισθησίας που είναι σαν ένα μόνιμο χάδι πάνω σου. Λίγο αργότερα, όταν πέθανε η γιαγιά μου στα 12 μου, ανακάλυψα την Μαρία Κάλλας και την ερωτεύτηκα παράφορα. Μπήκα στον κόσμο της όπερας και την άκουγα όλη μέρα, ήξερα όλες τις όπερες απέξω και ανακατωτά, κι ας μην καταλάβαινα τα μισά! Μου έφτανε η σοφία που δεχόμουν μέσα από τη μουσική και τη φωνή της. Στην εφηβεία μου ένα απόγευμα άκουσα τυχαία την Lara Fabian και έγινε ένα από τα πρότυπά μου: έγραφε τα δικά της τραγούδια, έσκιζε σε όλο τον κόσμο και η φωνή… τι φωνή! Στα χρόνια όμως της εφηβείας μου που δεν έβγαινα καθόλου από το δωμάτιό μου, μελέτησα πολύ τον Γιώργο Νταλάρα και την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, έμαθα όλη τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι αλλά και πολλή κλασική μουσική λόγω των σπουδών μου στο πιάνο. Λάτρεψα εξίσου όμως και τον George Michael και την Celine Dion!
.
Κανονικό παιδί δεν με έλεγες, αλλά σίγουρα την δόση μου των 90s την πήρα και με το παραπάνω! Σημασία έχει ότι μέσα από όλους αυτούς τους καλλιτέχνες -και πολλούς άλλους που δεν αναφέρω λόγω συντομίας- ανακάλυψα τον δικό μου εαυτό, πήρα κομμάτια από τον καθένα τους που με έφεραν κοντά στο να φτιάξω το δικό μου παζλ.

.
3)  Έχοντας πλέον φτάσει την καριέρα σου σ’ ένα πολύ υψηλό επίπεδο, έχεις κάποιους νέους καλλιτέχνες που να θαυμάζεις για τη συνέχιση της ποιότητας της μουσικής;
Φυσικά! Μου αρέσει πολύ να ανακαλύπτω νέα παιδιά με πραγματικό ταλέντο και φυσικά να τα στηρίζω όσο μπορώ! Γι ’αυτό και πρόπερσι όταν κάναμε μία εκπομπή στο “Στην υγειά μας” ζήτησα στην αγαπημένη μου Παυλίνα Βουλγαράκη να είναι καλεσμένη μου, ενώ φέτος το καλοκαίρι σύστησα την υπέροχη Μυρτώ Βασιλείου στον Μάριο Φραγκούλη για την καλοκαιρινή του περιοδεία. Η Δήμητρα Σελεμίδου είναι επίσης μία ερμηνεύτρια με ουσία και πηγή μέσα της, ενώ από δημιουργούς ξεχωρίζω τον Γιάννη Βασιλόπουλο, έναν νέο στιχουργό που έχει πολλά να πει.

4)   Υπάρχει φως στο τούνελ της μουσικής; Υπάρχει χώρος για νέους καλλιτέχνες;
Δεν θεωρώ ότι έσβησε ποτέ το φως στη μουσική και βαριέμαι αφόρητα όταν ακούω να λένε ότι δεν γράφονται τραγούδια σήμερα, ότι δεν υπάρχουν νέα ταλέντα και όλα αυτά που ακούω γύρω μου. Ταλέντα υπάρχουν, αυτό που δυστυχώς δεν βλέπω να υπάρχει καθόλου σήμερα είναι το όραμα και η υπομονή, ώστε τα ταλέντα αυτά να χτιστούν σωστά, να εξελιχθούν όπως τους αξίζει και να βρουν τη θέση τους στην αγκαλιά του κόσμου. Είναι ελάχιστοι οι οραματιστές στο χώρο μας πια που να μπορούν να συνδυάσουν και το μάρκετινγκ αλλά και να σεβαστούν την πολύ βασική αρχή ότι ο καλλιτέχνης δεν πρέπει να μπει σε ένα καλούπι, αλλά να αφεθεί ελεύθερος να εκφραστεί. Η μουσική βιομηχανία ενδεχομένως να περνάει ένα μεταβατικό στάδιο, αλλά η ανάγκη του κόσμου και της κοινωνίας για καλλιτέχνες είναι πιο αναγκαία από ποτέ. Γι’ αυτό και θυμώνω πολύ όταν δεν δίνεται η απαραίτητη αξία στη μουσική, τόσο η πνευματική αλλά και η οικονομική.

5) Τι θα έλεγες σε ένα παιδί, σ’ ένα νέο που τώρα θέλει να ξεκινήσει τη μουσική; Τι θα τον συμβούλευες, για ποιο λόγο αξίζει να ασχοληθεί και να δουλέψει σκληρά για τη μουσική;
Θα το συμβούλευα πολύ απλά και ξεκάθαρα να ασχοληθεί μόνο εάν θέλει να το κάνει από πραγματική αγάπη και όχι για να καλύψει τη ματαιοδοξία του. Αν τον νοιάζει σε υπαρξιακό επίπεδο η μουσική, τότε η σκληρή δουλειά θα του φανεί ως παιχνίδι και θα είναι ευτυχισμένο σε ό,τι κι αν κάνει. Αν αυτοσκοπός είναι τα μεγάλα κόκκινα γράμματα σε μία πινακίδα, τότε ακόμα κι αν το πετύχει, αργά ή γρήγορα αυτό θα καταρρεύσει και η προσγείωση θα είναι πολύ απότομη.

6) Έχεις επιλέξει να ζεις και να εργάζεσαι ταυτόχρονα και στο εξωτερικό. Είσαι από τους ανθρώπους που θα συμβούλευες ένα νέο να φύγει από την Ελλάδα για να αναζητήσει κάτι καλύτερο;
Στο εξωτερικό έφυγα πρώτον γιατί είναι κάτι που το ονειρευόμουν από πολύ μικρός αλλά και επειδή μου προσφέρθηκαν κάποιες ευκαιρίες που δεν ήθελα να χάσω και μετά με σκληρή δουλειά το ένα έφερε το άλλο. Θέλει γερό στομάχι το εξωτερικό, δεν είναι τόσο ειδυλλιακό όσο ακούγεται. Ειλικρινά δεν ξέρω τι θα έλεγα σε ένα νέο παιδί… αν το ένστικτό του το παρότρυνε να ανοίξει τα φτερά του προς τα έξω τότε ναι, αλλά με επίγνωση ότι δεν υπάρχει δίχτυ ασφαλείας. Από την άλλη, είναι πολύ σημαντικό να πατάς στα πόδια σου στη χώρα σου, να σε αποδεχτούν οι δικοί σου, μόνο έτσι θα πορευτείς ουσιαστικά. Είναι σαν το παιδί που χρειάζεται την αποδοχή και την στήριξη των γονιών του προκειμένου να βγει στην κοινωνία.

.
7)  Υπάρχει κάτι που σε πληγώνει στην Ελλάδα, κάτι που θα μπορούσε να αλλάξει και θα ταίριαζε καλύτερα στη χώρα μας ώστε να την οδηγήσει σε μια ουσιαστική πρόοδο;
Πολλά θα μπορούσαν να αλλάξουν στη χώρα μας ώστε να γίνουμε καλύτεροι, όπως σε κάθε χώρα. Προσωπικά αισθάνομαι ότι μας λείπει η ενότητα σε πολιτικό επίπεδο. Ψηφίζουμε πολιτικούς που θεωρούν ως καλύτερη πολιτική τακτική την σκέτη επίθεση, ενώ δεν εστιάζουμε στην ουσία. Χωρίς ενότητα δεν πάμε πουθενά. Αισθάνομαι επίσης πως σαν κοινωνία έχουμε χάσει ένα μέρος της ταυτότητας μας ανεπιστρεπτί. Σε μία προσπάθεια να είμαστε μια “προχωρημένη” κοινωνία, ακόμα και μετά από αυτή την τεράστια κρίση, γινόμαστε πλούσιοι μιμούμενοι πρότυπα άλλων χωρών που θα έπρεπε να είχαμε αφήσει πίσω μας ψυχικά και πνευματικά. Το βρίσκω απαράδεκτο για μία κοινωνία σαν τη δική μας που έχει τέτοια παρακαταθήκη πνεύματος να αναλώνεται έτσι. Είναι εκκωφαντικός ο θόρυβος που συμβαίνει γύρω μας και πολύ επικίνδυνος γιατί είναι γεμάτος απάθεια και χαρτοπόλεμο.

8) Έχεις δεχτεί πολλές διθυραμβικές κριτικές είτε από το κοινό που σε ακολουθεί είτε από ανθρώπους του χώρου, όμως σίγουρα έχεις ακούσει και αρνητικά σχόλια. Πώς αντιμετωπίζεις την αρνητική κριτική;
Έχασα πολύ χρόνο με το να αφήνω την αρνητική κριτική -είτε καλοπροαίρετη είτε κακοπροαίρετη- να με επηρεάζει. Μέχρι που συνειδητοποίησα ότι με το να κοιτάζω συνεχώς αριστερά και δεξιά δεν έβλεπα τι υπάρχει πραγματικά μπροστά μου. Μετά από μία πολύ μεγάλη υπαρξιακή μου κρίση και έχοντας κατακερματιστεί μέσα μου σε βαθμό που δεν ήξερα ποιος είμαι, τι αξία έχω και ποια είναι η κατεύθυνση μου, ξανασυγκεντρώθηκα και αποφάσισα να αναλάβω την ευθύνη του δικού μου δρόμου. Μέσα μου πέρασα -και σε κάποιο βαθμό εξακολουθώ να περνάω- μία ανυπέρβλητα δύσκολη κατάσταση. Είναι σχεδόν απελπιστική η ώρα που για να στηρίξεις αυτά που πιστεύεις, συνειδητοποιείς ότι πρέπει να αποχωριστείς με το μέρος της ψυχής σου που σε κρατάει πίσω, γιατί είναι κι αυτό δικό σου κομμάτι. Όταν όμως η φωνή μέσα σου λέει φύγε, στο λέει γιατί πρέπει να εκφραστείς και οφείλεις να το σεβαστείς αυτό το κάλεσμα. Έχω ζυγίσει το πόσο αδύναμος αισθάνομαι κάποιες φορές, σχεδόν σαν φτερό στον άνεμο. Βλέπω όμως ένα φυλλαράκι που ξεφυτρώνει ανάμεσα στις πέτρες και λέω ότι θα αντέξω. Γι’ αυτό την αρνητική κριτική πια την ακούω αυστηρά και μόνο από ανθρώπους που ξέρω ότι είναι καλοπροαίρετη αλλά και με την επιείκεια στον εαυτό μου ότι έχω το δικαίωμα να μην συμφωνώ με αυτό που ακούω.

9) Θέλοντας να σε γνωρίσουμε λίγο παραπάνω ως άνθρωπο, περιέγραψε μας με λίγα λόγια το χαρακτήρα σου. Πώς είναι ο άνθρωπος Γιώργος Περρής με τα πλεονεκτήματά του και τα ελαττώματά του;
Είναι δοτικός, προστατεύει με τον δικό του τρόπο πάντα τους ανθρώπους που αγαπάει, με σχεδόν πατρική προστασία, είναι σταθερός και αξιόπιστος. Από την άλλη, είναι αυστηρός σε βαθμό κακουργήματος, ανυπόμονος στο σημείο που μπορεί να σε οδηγήσει σε τρέλα, με κάποιο δικό του ανεξήγητο τρόπο έχει την απαίτηση από τους φίλους του να μυριστούν τα νύχια τους όταν δεν είναι καλά -χωρίς να τους έχει πει απολύτως τίποτα- και να του σταθούν χωρίς σχεδόν να του μιλάνε. Τη στιγμή όμως που θα θες να τον πλακώσεις στο ξύλο, θα σου ετοιμάσει ένα πιάτο φαί με τόση αγάπη που θα τον συγχωρήσεις και θα φάτε και θα πιείτε και όλα θα είναι καλά. Στην προσωπική του ζωή είναι φοβιτσιάρης μέχρι εκεί που δεν παίρνει. Παρανοϊκή φοβία για τα πάντα. Βάλ’ τον όμως πάνω σε μία σκηνή και θα γίνει λιοντάρι, θα πάρει όποιο ρίσκο χρειαστεί και τίποτα δεν θα τον σταματήσει.

.
10)   Για ποια πράγματα μετανιώνεις περισσότερο και θα ήθελες να αλλάξεις;
Στην πραγματικότητα δεν μετανιώνω για τίποτα, γιατί τώρα βλέπω ότι όλα έγιναν σωστά, στο χρόνο που έπρεπε να γίνουν. Μετανιώνω μόνο που δεν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο πιάνο. Προσπαθώ κάθε μέρα που περνάει πια να με αγαπάω λίγο περισσότερο. Παναγία μου τι δύσκολο εγχείρημα!

11) Είναι η ζωή ενός καλλιτέχνη διεθνούς βεληνεκούς, που βρίσκεται με μια βαλίτσα στο χέρι, μοναχική; Υπάρχει χώρος για προσωπική ζωή;
Είναι όντως τρομερά μοναχική. Περνάς εβδομάδες, κάποιες φορές και μήνες χωρίς να έχεις κοντά σου κανένα δικό σου άνθρωπο. Χάνεις σημαντικές στιγμές από τους ανθρώπους που αγαπάς, γάμους, γεννήσεις παιδιών, δυσκολίες, ασθένειες γιατί οι υποχρεώσεις σου σε έχουν πάει στην άλλη άκρη της γης. Γι’ αυτό και όταν γυρνάω σπίτι δεν βγαίνω πολύ, δεν με βλέπετε συχνά έξω. Θέλω να περνάω χρόνο με τους φίλους μου και τους στενούς μου ανθρώπους  γιατί μου λείπουν. Από την άλλη όμως να ξέρετε, έχει και πολλή ομορφιά το ταξίδι αυτό. Βλέπεις μέρη που δεν φανταζόσουν ούτε στα πιο τρελά σου όνειρα, συνεργάζεσαι με καλλιτέχνες που σου ανοίγουν τους ορίζοντες, μαθαίνεις, εξελίσσεσαι.
.
.
12) Με ένα τόσο φορτωμένο και φαντάζομαι αγχωτικό πρόγραμμα, πώς χαλαρώνεις; Τι σε ευχαριστεί να κάνεις στον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο που θα βρεις;
Τα καλοκαίρια περνάω ώρες στη θάλασσα να ψάχνω κοχύλια στο βυθό. Τρελαίνομαι επίσης να έχω φίλους στο σπίτι και να μαγειρεύω και να τους μαζεύω όλους γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι. Ακούω πολλή μουσική και επίσης η πιο πρόσφατη καταστροφή μου είναι οι σειρές. Είτε στο Netflix είτε στο Apple tv, έχω καταστραφεί. Τις καταπίνω σαν καραμέλες.

13)  Πώς είναι μια μέρα σου όταν δεν έχεις κάποια συναυλία;
Ανάλογα την περίοδο και το πού βρίσκομαι. Αυτές τις μέρες πχ είμαι σε μία τρέλα ανάμεσα στις πρόβες για τις συναυλίες που έρχονται, στούντιο όπου ηχογραφώ, ραντεβού για δουλειές που έρχονται και αμέτρητα μέιλ για τις υποχρεώσεις του εξωτερικού. Υπάρχουν και μέρες που είναι πιο χαλαρές όπου θα πάω να περπατήσω στην Ακρόπολη για να έρθω στα ίσα μου ή απλά θα είμαι ακινητοποιημένος στον καναπέ και θα κοιτάζω το ταβάνι. Υπάρχουν και μέρες που ασχολούμαι με όλα αυτά που κανονικά ένας καλλιτέχνης δεν θα έπρεπε να ασχολείται, αλλά η εποχή και οι ανάγκες προστάζουν άλλα: τιμολόγια, συμβόλαια, λογιστικά, οργανωτικά κλπ. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν νοείται μέρα για μένα που να μην βρεθώ σχεδόν στο πάτωμα από τα γέλια τουλάχιστον μία φορά. Αλλιώς είναι χαμένη μέρα.

.
14)   Πριν ανεβείς στη σκηνή πώς νιώθεις, πώς καταπολεμάς το άγχος σου, αν έχεις;
Παλιότερα ήμουν σε κατάσταση υστερική όλη μέρα. Τσακωνόμουν με τους πάντες, έτρεμα από τον φόβο μου και δεν μιλιόμουν. Τώρα πια με μαθηματική ακρίβεια μέχρι τις 4 το απόγευμα ξεγελάω τον εαυτό μου λέγοντας την ίδια φράση: “κοίτα τι ωραία που το πας σήμερα, επιτέλους ωριμάζεις και είσαι χαλαρός”! Με το που θα έρθει η ώρα να ετοιμάσω τα πράγματά μου και να πάω στο θέατρο, αρχίζω να τρέμω. Είναι μία αίσθηση κινδύνου, μόνο έτσι μπορώ να το περιγράψω, που σε κατακλύζει και σε παραλύει. Το παλεύω όσο μπορώ με το να πηγαίνω στα θέατρα νωρίς, να προσαρμόζομαι στο χώρο, τη σκηνή, το καμαρίνι, αλλά όλα αυτά επί της ουσίας δεν βοηθάνε. Τα τελευταία χρόνια, ενώ δεν είμαι καθόλου θρήσκος, στα τελευταία δευτερόλεπτα πριν βγω να τραγουδήσω, πάντα κάνω την προσευχή μου. Είναι δική μου προσευχή, μιλάω στο δικό μου θεό. Με το που θα πω τα πρώτα 1-2 τραγούδια, εξαφανίζεται όλο το άγχος.

15) Who I meant to be ο τίτλος της νέας δισκογραφικής σου δουλειάς στο εξωτερικό που κυκλοφόρησε φέτος την άνοιξη. Πες μας λίγα λόγια για αυτήν τη δουλειά.
Όταν ξεκίνησα να δουλεύω πάνω σε αυτό το δίσκο πριν από 3 χρόνια, ήξερα ότι ήθελα να καταγράψω τις δικές μου ιστορίες, να πω αυτά που είχα μέσα μου. Δουλεύοντας τον κατάλαβα ότι ο δίσκος αυτός με οδήγησε προς την ελευθερία μου. Ελεύθερος για μένα σημαίνει να αφήσω να αναδυθούν από μέσα μου όλα τα χαρακτηριστικά μου. Να τα δω και να τα αγαπήσω. Είχα την τύχη να συνεργαστώ με απίθανους ανθρώπους όπως ο Eric Rosse και η Sasha Sloan στο Λος Άντζελες και να αισθανθώ προστατευμένος.
.
Ο δίσκος αυτός περιλαμβάνει κάποιες από τις στιγμές που με σημάδεψαν περισσότερο τα τελευταία χρόνια στη ζωή μου, τόσο τα σκοτεινά όσο και τα φωτεινά. Από την άλλη, ήθελα επίσης να δηλώσω το δικό μου όραμα για την ποπ μουσική και να καλωσορίσω τον κόσμο στο δικό μου μουσικό κόσμο. Η ποπ μουσική σήμερα διεθνώς έχει μια τάση επιθετική αλλά και παράλληλα απλουστεύει τις αφηγήσεις. Εγώ ήθελα να δικαιώσω μια άλλη ποπ που δεν φοβάται να μπει σε θέματα πολύ προσωπικά αλλά και που να λειτουργεί σαν μία ειρηνευτική δύναμη. Σαν να πίνεις ένα γιατρικό, από αυτά που σου δίνουν στα χωριά με τα ωραία τους αγνά βότανα. Συγκινούμαι πολύ που βλέπω ότι τραγούδια όπως το “How Many Does It Take” άγγιξαν τον κόσμο και ειδικά όταν το πόσταρε η Whoopi Goldberg ή σαν το “She Walks On” που το χρησιμοποίησαν τα Ηνωμένα Έθνη για τους πρόσφυγες.

.
16) Πες μας λίγα λόγια για τη νέα σου συνεργασία με τη Λίνα Νικολακοπούλου και την Ευανθία Ρεμπούτσικα. Πώς προέκυψε;
Πρώτα προσέγγισα την Ευανθία κι έτσι γεννήθηκαν τα “Ποιος φοβάται την αγάπη” και “Ηλιοφάνεια” σε στίχους του Άρη Δαβαράκη και αργότερα την Λίνα. Την Ευανθία την ακούω από όταν βγήκε ο πρώτος της δίσκος το “Αστέρι κι η ευχή” και πάντα ονειρευόμουν να την τραγουδήσω. Την σέβομαι γιατί στα τόσα χρόνια της πορείας της, κράτησε τον πήχη της ψηλά λέγοντας πολλά όχι και με μεγάλο κόστος, από αγάπη για τη μουσική. Μέσα στα χρόνια συνδεθήκαμε με μία αγάπη σχεδόν οικογενειακή και είμαι πολύ χαρούμενος για αυτό. Από την άλλη, η Λίνα υπήρξε για μένα η βίβλος μου, μαζί με τον Νίκο Γκάτσο, από παιδί. Έδωσε απάντηση στα ερωτηματικά της ζωής μου αλλά με έβαλε και σε πολλές αναζητήσεις μέσα από τους στίχους της. Θεωρώ ότι η σοφία της έρχεται από άλλη διάσταση. Την αγαπώ με έναν τρόπο που δεν μπορώ να εξηγήσω, έρχεται από αλλού. Ο δίσκος αυτός που ετοιμάζουμε είναι για μένα μία άγκυρα, μία παρακαταθήκη που θα κουβαλάω για πάντα μέσα μου. Αφέθηκα στα χέρια αυτών των δύο υπέροχων γυναικών και μου έδωσαν τραγούδια μπήκαν στη φωνή και την ψυχή μου για να μείνουν. 
Μου αρέσει πολύ αυτή η σκανταλιάρικη συνενοχή που έχουμε αναπτύξει μεταξύ μας και που γεννάει τραγούδια με μόνο παρανομαστή την συγκίνηση. 

17) Στη Θεσσαλονίκη έρχεσαι για να μας παρουσιάσεις μια νέα πολύ διαφορετική συναυλία-παράσταση με πολλά τεχνολογικά μέσα να αλληλεπιδρούν με εσένα ενώ τραγουδάς επί σκηνής. Πώς την σκέφτηκες αυτήν την ιδέα και γιατί την ονόμασες «Traveller»;
“Traveller” την ονομάσαμε από ένα τραγούδι του καινούργιου μας δίσκου που έγραψαν η Ευανθία με την Λίνα και που θα πω στην συναυλία αλλά και επειδή περιγράφει αυτό που είμαι: ταξιδεύω τη μουσική μου σε πολλά μέρη του κόσμου, αλλά είμαι και ταξιδευτής μέσα στην ίδια τη μουσική, μου αρέσει να δοκιμάζομαι και να πειραματίζομαι. Η ιδέα μου ήρθε πέρσι βλέποντας ένα βίντεο στο YouTube και αμέσως πρότεινα στην Λίνα να το κάνουμε μαζί. Από την πρώτη μας κιόλας συζήτηση, οι συντεταγμένες μας ήταν απόλυτα κοινές. Άλλωστε η Λίνα στο παρελθόν έχει στήσει πολλές και διαφορετικές παραστάσεις. Αυτή τη φορά, μέσα από τα βίντεο και τα ολογράμματα που έχουν αναλάβει οι Fly Theatre (Κατερίνα Δαμβόγλου και Robin Beer) το εικαστικό κομμάτι είναι αναπόσπαστο μέρος της συναυλίας.
.
.
Ξαφνικά θα βρεθώ να χορεύω μέσα σε μία τεράστια χούφτα ή ένα αστέρι θα έρθει και θα κάτσει στο χέρι μου, μέσα από μία νέα τεχνολογία, κάποιες “οθόνες” που ουσιαστικά είναι σχετικά αόρατες από τον θεατή. Θα έχουμε επίσης και επισκέπτες μέσα από τα ολογράμματα. Δεν έχω ξανακάνει ποτέ κάτι τέτοιο και είναι τεράστια πρόκληση για μένα καθώς η φωνή, η ψυχή και το κορμί πρέπει να είναι απόλυτα συντονισμένα. Δεν σας περιγράφω πόσες πρόβες έχουμε κάνει, πρόκειται για το αποτέλεσμα δουλειάς πολλών μηνών. Ανυπομονώ όμως να την μοιραστώ μαζί σας και σας το λέω με μεγάλο ενθουσιασμό γιατί πραγματικά πιστεύω πως είναι μία πολύ ξεχωριστή συναυλία!

18) Έρχεσαι αρκετά συχνά στη Θεσσαλονίκη και έχουμε την ευχαρίστηση να απολαμβάνουμε τα νέα σου πρότζεκτ και στην πόλη μας. Τι σημαίνει για εσένα η Θεσσαλονίκη; Τι απολαμβάνεις στην πόλη μας;
Κατ’ αρχάς η Θεσσαλονίκη είναι από τις πιο αγαπημένες μου πόλεις στον κόσμο, την αισθάνομαι σπίτι μου. Επίσης πάντα μου φέρνει γούρι γι’ αυτό ξεκινάω πάντα τις εμφανίσεις μου εκεί. Φέτος είναι η πρώτη φορά που λόγω ημερομηνιών ξεκινάμε από Αθήνα, αλλά ερχόμαστε αμέσως μετά επάνω! Τρελαίνομαι να την περπατάω, να ανακαλύπτω τα μικρά μαγαζιά, τα μικρά καφέ και τα ταβερνάκια. Θα με πετύχετε τώρα που θα ανέβω 3-4 μέρες πριν την παράσταση να τριγυρνάω στους δρόμους!

.
19)  Ποια είναι τα άμεσα όνειρά σου και τα σχέδιά σου;
Τα όνειρα είναι ατελείωτα, γι’ αυτό και τα καταγράφω και προσπαθώ να τα πετύχω, τα σχέδια όμως είναι πολλά και συγκεκριμένα! Την επόμενη εβδομάδα θα συμμετέχω σε μία μεγάλη φιλανθρωπική συναυλία της Ευανθίας παρέα με την Νατάσα Θεοδωρίδου και την Έλλη Πασπαλά στο Παλλάς για τον σύλλογο ΜΑΝΑ. Εκτός από τις παραστάσεις “Traveller” του Νοεμβρίου, ετοιμάζεται ο δίσκος μας με την Ευανθία και την Λίνα που θα κυκλοφορήσει γύρω στα τέλη Νοεμβρίου, ενώ το πρώτο τραγούδι μόλις κυκλοφόρησε και λέγεται “Όλα Ένα”!

Μέσα στον Νοέμβριο θα πεταχτώ στην Αμερική να εμφανιστώ στο ετήσιο συνέδριο του καναλιού PBS καθώς το τηλεοπτικό μου αφιέρωμα από τη συναυλία μου στο Ηρώδειο παίζεται εκεί εδώ και μερικούς μήνες και πάει τέλεια! Θα κυκλοφορήσουμε επίσης ένα νέο αγγλικό single με τίτλο “Lay Down Your Love” καθώς και το βίντεο του, ενώ θα επιστρέψω τον Δεκέμβριο στην Αμερική για την προώθησή του εκεί! Ακόμα ένα single θα έρθει στις αρχές του νέου χρόνου, ενώ σιγά-σιγά ξεκινάω δουλειά για τον επόμενο ξενόγλωσσο δίσκο.

Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου. Καλή επιτυχία σε όλες τις νέες παραστάσεις σου και σε ό,τι άλλο σχεδιάζεις να κάνεις.
.
Αναλυτικές πληροφορίες για τη συναυλία στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, θα βρείτε εδώ
 
Ακολουθήστε μας στα social media
       


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Μαρία Γρηγοριάδου
Μαρία Γρηγοριάδου
Από μικρή λάτρευα τη μουσική και μέχρι σήμερα νιώθω ότι έχω ανακαλύψει έναν σπουδαίο κόσμο μέσω αυτής. Ασχολούμενη με τη μουσική πλέον νιώθω ότι έχω εκπαιδεύσει το αυτί μου σε πολλά ακούσματα και ξεχωρίζω την ποιότητα της μουσικής. Μέσω της Κουλτουρόσουπας θα ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις για τη μουσική και να παρουσιάσω αξιόλογους καλλιτέχνες και παραστάσεις που δεν πρέπει να χάσετε. Email: mariagr.music@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή