O Nικόλας Μακρής μιλάει στην Kulturosupa [ιδρυτικό μέλος και ηθοποιός της ομάδας Άλογοι].

981 Views
O Nικόλας Μακρής μιλάει στην Kulturosupa [ιδρυτικό μέλος και ηθοποιός της ομάδας Άλογοι]. O Nικόλας Μακρής μιλάει στην Kulturosupa [ιδρυτικό μέλος και ηθοποιός της ομάδας Άλογοι].

Μη με ρωτάτε ποιοι είναι οι «ΑΛΟΓΟΙ»… Αν είδατε την παράσταση σωματικού θεάτρου «Η Απόδραση» που παίζεται στο Αριστοτέλειο τα δευτεροτριτα και γίνετε χαμός, θα καταλάβετε για ποιο "γαμάτο" θίασο μιλάμε. Έτσι και γω μετά την πρεμιέρα, ήθελα να μιλήσω με κάποιο από τα μέλη του θιάσου να μάθω περισσότερα γι αυτούς, για την παρασταση τους, που κατ’ εμέ αποτελεί την έκπληξη της φετινής χρονιάς.

Ο Νικόλας Μακρής, ένας εκ των ιδρυτών, μιλάει στην Kulturosupa…

Καταρχήν θέλω να σας πω [και ξέρω τι σας λέω], ότι την Παρασκευή δεν σας ήξερε κανείς…[θίασο + έργο εννοώ] και την Δευτέρα μετά την  πρεμιέρα στο Αριστοτέλειο, σας έμαθε όλη η «ψαγμένη» Θεσσαλονίκη…

Το ότι την Παρασκευή δε μας ήξερε κανείς το γνωρίζαμε ήδη. Για μετά την πρεμιέρα όμως σίγουρα δεν έχουμε την ίδια αίσθηση με εσάς γιατί κανείς από μας δεν είχε στο παρελθόν κάποια ιδιαίτερη σχέση με τη Θεσσαλονίκη και τους καλλιτεχνικούς τις κύκλους. Αυτό που εισπράξαμε προέρχεται από ανθρώπους που συναντήσαμε στο δρόμο και είχαν δει την παράσταση και ήταν όντως ένα πολύ ζεστό και ενθαρρυντικό μήνυμα.

Περιμένατε αλήθεια να πάει τόσο καλά η παρασταση; Και φυσικά εννοώ το κοινό της Αθήνας, μιας και εδώ είναι ακόμη νωρίς  για συμπεράσματα… [αν και πιστεύω ότι θα σκίσει…]

Ξεκινήσαμε να ασχολούμαστε με την παράσταση χωρίς συγκεκριμένους στόχους και φιλοδοξίες, με μόνο ενδιαφέρον να κάνουμε κάτι που θα μας αρέσει και θα μας εκφράζει. Η αποδοχή από τον κόσμο ήταν ανέλπιστα θετική και ήταν αυτή που μας ωθούσε συνεχώς και πιό πέρα, μέχρι και στο να φύγουμε από την Αθήνα και να έρθουμε εδώ, πράγμα πολύ σπουδαίο για εμάς.

Δεν είναι τεράστιο το Αριστοτέλειο για την συγκεκριμένη αυτή παρασταση; Στην Αθήνα παιζόταν πάντως σε πολύ πιο μικρούς χώρους…

Είναι η δεύτερη μεγάλη σκηνή που παίζουμε την "Απόδραση". Η πρώτη ήταν στη Μπιενάλε στο Μπάρι της Ιταλίας όπου εκπροσωπήσαμε την Ελλάδα στον τομέα του Θεάτρου το 2008. Εκεί παίξαμε σε έναν διαμορφωμένο κλειστό αθλητικό κέντρο τύπου Ειρήνης και Φιλίας. Το αποτέλεσμα ήταν απίστευτο και η παράσταση είχε μια διάσταση συναυλιακη. Τότε κατάλαβα πως ο περιορισμός για την "Απόδραση" είναι μόνο προς το ελάχιστο του χώρου. Ειδικά στο Αριστοτέλειο, σε μια αίθουσα αρχικά διαμορφωμένη για κινηματογράφο, η "Απόδραση παίρνει μια άλλη διάσταση, πιό κινηματογραφική. Είναι στοιχείο που υπήρχε στην παράσταση εξ αρχής και τώρα φωτίζεται ακόμη περισσότερο, πράγμα που μας αρέσει πολύ.

Και σας ρωτώ μιας και πιθανόν έτσι χάνεται η αμεσότητα του θεατή με τα δρώμενα επί σκηνής…[λογω των επαναλαμβανόμενων γκαγκς…]

Δεν το πιστύω αυτό. Ο θεατής χρειάζεται μια απόσταση απο τη σκηνή για να λειτουργήσει σωστά γι αυτόν η συγκεκριμένη παράσταση, γιατί εχει μεγάλη σημασία η οπτική. Από αυτή την απόσταση και πίσω θα έχει την αίσθηση ότι παρακολουθεί σινεμά. Επειδή όντως γίνονται πάρα πολλά πράγματα επι σκηνής, όπως σε μία ταινία υπάρχουν τα κοντινά πλάνα, έτσι και μείς φροντίζουμε με τον τρόπο μας να εστιάσει ο θεατής εκεί που επιθυμούμε.

Πως επιλέχτηκε το θέμα της παράστασης [φυλακισμένοι] και πόσο «ταλαιπωρηθήκατε» ώστε να σκεφτείτε όλα αυτά τα ευρήματα;

Η "Απόδραση" προέκυψε ως συνέχεια μιας προηγούμενης μικρής αυτοσχέδιας παράστασης στα πλαίσια της δραματικής σχολής που λεγόταν "Καταδίωξη". Ήταν σαν την κατάληξη των ίδιων ηρώων στη φυλακή.  Όσον αφορά στο δημιουργικό και δραματουργικό μέρος, η εξέλιξη στηρίχθηκε σε αυτοσχεδιασμούς, αυτόνομες ιδέες αλλά και στην εισαγωγή σκηνών που εξυπηρετούσαν την ιστορία. Η σχέση των παραπάνω ήταν αμφίδρομη αλλά και συμπληρωματική με αποτέλεσμα να μη θυμόμαστε πια πως ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε ορισμένες σκηνές. Όσο "άλογοι" και αν πιστεύουμε πως είμαστε πάντως, η "Απόδραση" δημιουργήθηκε μέσα απο πολύ λογικές διαδικασίες για τη διαχείρηση του παραλόγου.

Πόσες πρόβες χρειάστηκαν για να πείτε «οκ, παιδιά, τέλος… Είμαστε εντάξει…»

Αυτό δεν το έχουμε πεί ακόμη και ελπίζω να μη το πούμε ποτέ, γιατί θα σημαίνει πως το ενδιαφέρον μας και το πάθος μας για αυτήν την παράσταση έχει πια σβήσει. Μέχρι στιγμής δεν έχει περάσει μέρα προβών ή παραστάσεων που να μην έχει πεί κάποιος " ρε συ, μήπως αυτό θα λειτουργήσει καλύτερα έτσι; ας το δοκιμάσουμε.." Τώρα για τις πρόβες που έχουν ήδη γίνει, ο αριθμός τους είναι πραγματικά άγνωστος και σίγουρα αρκετά μεγαλύτερος απο αυτόν μιας συμβατικής παράστασης.

Ποιες είναι οι αντιδράσεις που ακούτε συχνότερα από τους θεατές ;

Το πιό σύνηθες έιναι οτι δεν έχουν ξαναδεί κατι παρόμοιο, και η απάντηση μας είναι "ούτε εμείς". Έχουμε ψάξει αρκετά για να βρούμε κάποια τέτοιου τύπου παράσταση, κυρίως μέσω του διαδικτύου, γιατι γνωρίζουμε πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο, αλλά ούτε και κει βρήκαμε κάτι. Ετσι λοιπόν δεν έχουμε και μεις μια απάντηση για το τί ακριβώς είναι αυτό που κάνουμε και που εντάσσεται. Πολλοί επίσης μας ρωτούν για τον τρόπο που κάνουμε διάφορα σωματικά τρυκ στην παράσταση και φαντάζονται κρυφούς μηχανισμούς κλπ. Και κάτι που μας δίνει μεγάλη χαρά είναι όταν μας λένε πως δεν περίμεναν ποτέ να μπορούν να διασκεδάσουν και να κατανοήσουν πλήρως την ιστορία σε μια παράσταση χωρίς λόγια.

Σε ποια κατηγορία θεάτρου θα εντάσσεται το «σωματικό θέατρο» ;

Δεν νομίζω πως το σωματικό θέατρο μπορεί να ενταχθεί σε μιά άλλη κατηγορία, μιας και τώρα πια πολλές σύγχρονες παραστάσεις δανείζονται στοιχεία απο άλλες κατηγορίες. Έτσι και το ίδιο το σωματικό θέατρο μπορεί να περιέχει και άλλα στοιχεία που έχουμε συνηθίσει να τα συναντούμε αλλού. Ίσως δεν έχει και τόσο νόημα ο αυστηρός διαχωρισμός ορισμένων παραστάσεων σε κατηγορίες. Εμείς, προσπαθώντας να δώσουμε ένα όνομα στην "Απόδραση" καταλλήξαμε να λέμε ότι κάνουμε σωματικό θέατρο σίγουρα γιατι κυριαρχεί η σωματική έκφραση, αλλά και γιατί αποκλείσαμε κάποιες άλλες ονομασίες όπως χορός, χοροθέατρο και παντομίμα.

Στο «σωματικό θέατρο», δεν χωρούν τελικά λόγια ;

Χωρούν λόγια και στο σωματικό θέατρο, όπως χωράει και η σωματική έκφραση σε μια παράσταση πρόζας. Έτσι κι αλλιώς δεν έχει συσταθεί ακόμη θεατρική αστυνομία για να ανησυχούμε για τέτοιου είδους "παραβάσεις"...) Στα άμεσα σχέδια μας δεν είναι πάντως να χρησιμοποιήσουμε λόγο.

Λογω της ιδιαιτερότητας του θιάσου σας, φαντάζομαι ότι θα περιορίζεται και το ρεπερτόριο σας. Ας πούμε θα μπορούσατε να ανεβάσετε  ένα κλασσικό κείμενο ;

Έχουμε σκεφτεί κάτι τέτοιο και διαπιστώσαμε πως θα συναντήσουμε πολλές δυσκολίες αλλά και αντίστοιχα πολλές ενδιαφέρουσες εναλλακτικές. Σίγουρα δεν είναι μια φόρμα που μπορούμε να εφαρμόσουμε σε οποιοδήποτε θεατρικό έργο και να έχει ενδιαφέρον, παρ΄ όλα αυτά υπάρχουν έργα που ήδη δίνουν τροφή στη φαντασία μας. Το μέλλον θα δείξει.
Πείτε μου λίγα λόγια για τους «ΑΛΟΓΟΙ». Για μας που τώρα σας γνωρίσαμε, μας αρέσατε και θέλουμε να μάθουμε περισσότερα.
Οι " Άλογοι " ξεκίνησαν πριν κάποια χρόνια όταν ήμασταν σπουδαστές στη δραματική σχολή. Ξεκινήσαμε κάνοντας ένα αστείο μεταξύ μας που στη συνέχεια θελήσαμε να το δείξουμε και σε άλλους. Όσο πιο μεγάλο και σύνθετο γινόταν το αστείο, τόσο πιο πολλοί ήταν αυτοί που ήθελαν να το δούν και αντίστροφα. Χωρίς να ορίσουμε τίποτα συγκεριμένο εξ αρχής,  δημιουργήσαμε έναν δικό μας τρόπο επικοινωνίας μεταξύ μας και έναν συγκεκριμένο τρόπο έκφρασης προς το κοινό. Όλα αυτά έγιναν δουλεύοντας ομαδικά, χωρίς να ξεχωρίζουμε το ρόλο του κάθε μέλους. Ο καθένας έχει λόγο για οτιδήποτε συμβαίνει στην ομάδα και στην παράσταση, αλλά και τον δικό του τομέα με τον οποίο ασχολείται περισσότερο. Έτσι συνεχίζουμε και σήμερα να συνεργαζόμαστε, με την όρεξη μιας παρέας που λέει αστεία.

Μετά την «Απόδραση», τι ετοιμάζετε;

Είναι διάφορα αυτά που συζητάμε, αλλά πολύ νωρίς ακόμη για να καταλλήξουμε, πόσο μάλλον για να το ανακοινώσουμε. Το σίγουρο έιναι πως και η επόμενη δουλειά θα έχει αυτό το ύφος και τους κώδικες που αγαπάμε και μας εκφράζουν.
Σας ευχαριστώ.
Σύλληψη-Σκηνοθεσία-Μουσική Επένδυση-Σκηνικά-Κοστούμια: ΑΛΟΓΟΙ
Παίζουν: Νικήτας Αναστόπουλος, Νίκος Αξιώτης, Ηρακλής Κωστάκης, Μιχάλης Μουλακάκης, Βασιλική Τσουπάκη, Ζωή Λύρα

Ηχος: Αντώνης Γιάγκος
Σχεδιασμός Φωτισμού: Άλογοι
Kάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 21.15, από την 1η Μαρτίου
θέατρο Αριστοτέλειον
Εθν. Αμύνης 2, τηλ. 2310/ 262.052
Ώρες ταμείου: 10.00-14.00 και 18.00-21.00.
Τιμή εισιτηρίου: 15 ευρώ.

Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: Nικόλας Μακρής

Αρθρογραφος

Ιωάννης Τσιρόγλου
Ιωάννης Τσιρόγλου
Διευθυντής Kulturosupa.gr - e-mail: kulturosupa2@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή