Η Νένα Μεντη, μιλάει στην Kulturosupa.

786 Views
Η Νένα Μεντη, μιλάει στην Kulturosupa. Η Νένα Μεντη, μιλάει στην Kulturosupa.

Η Νένα Μεντή, μιλάει στην Kulturosupa

Θα είναι άδικο για να πούμε ότι την γνωρίσαμε και  αγαπήσαμε  μέσα από την τηλεόραση. Παρόλο το μισό αιώνα… σχεδόν θεατρικής πορείας της… η αλήθεια είναι αυτή. Πέρα από την δημοφιλία της, είναι ένα πρόσωπο που σε καμία περίπτωση δεν εκμεταλλεύτηκε την εικόνα της εμπορικά και δεν απασχόλησε τα μέσα με λαιφ σταιλ αμπελοφιλοσοφίες. Περισσότερο στράφηκε στο θέατρο ρεπερτορίου και μερικές φορές μας εξέπληξε με τις συμμετοχές της. Ποιος την θυμάται στον «Θίασο» του Θόδωρου Αγγελόπουλου και  ποιος να ξεφτιλίζεται στα μούτρα της κόρης της όταν ξεμυαλίζεται με τον γαμπρό της Αλέξη Γεωργούλη στο «Οξυγόνο»;

Βρεθήκαμε αργοπορημένη στο ραντεβού μας στο θέατρο Εγνατία να διαβάζει εφημερίδα. Κλασσική περίπτωση γυναίκας που δεν ασχολείτο με το ιντερνέτ και φυσικά δεν μας ήξερε καν. Απλή, γήινη, θα την λέγαμε και λαϊκή, χωρίς να παρεξηγηθεί η λέξη... Ο λόγος βέβαια που θέλαμε να τα πούμε από κοντά, ήταν ο προσωπικός θρίαμβος της παράστασης «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» που θα παίζετε μέχρι την Κυριακή 14 Νοεμβρίου.

Μια συγκλονιστική παράσταση από όλες τις απόψεις, ένας ρόλος - μονόλογος που έχει συγκλονίσει τους πάντες και συμβουλή μας είναι να μην την χάσετε για κανένα λόγο.

Η Νένα Μεντή, μιλάει στην Kulturosupa

Έχουμε πάει σε πάρα πολλές θεατρικές παραστάσεις,  αλλά αυτό που ζήσαμε  το βράδυ της πρεμιέρας στο θέατρο Εγνατία δεν το έχουμε ξανά δει. Ένα ολόκληρο θέατρο όρθιο να σας χειροκροτεί και πολλοί από αυτούς να σας σφίγγουν τα χέρια… Μιλάμε για τον απόλυτο θρίαμβο…

Έτσι γίνετε κάθε μέρα…  Είναι πραγματικά μοναδικό αυτό που συμβαίνει με την «Παπαγιαννοπούλου», παρόλο που έχω παίξει πολλά  πράγματα, με μεγάλες επιτυχίες, αυτό δεν το έχω ξαναζήσει… Ζω για αυτή την αυλαία…

Που οφείλετε πιστεύετε αυτή η ανεπανάληπτη επιτυχία ;
Κάπου έχει χτυπήσει φλέβα, όπως λέω εγώ... Η μνήμη που επαναφέρει μια ολόκληρη πονεμένη ζωή, μέσα από εικόνες, ανθρώπους, τραγούδια και στιγμές.

Είναι ένα πρόσωπο που πέρασε όχι από σαράντα, από «140 κύματα». Δεν είναι μόνο πόνος είναι και γέλιο. Ένα πρόσωπο που είχε το ταλέντο της ζωής, να σαρκάζει τον εαυτό της και τους γύρω της και αυτό κάνει τον θεατή να μην βουλιάζει σε ένα πένθος, αλλά να τον εμψυχώνει. 

Όμως και πέρα από την Παπαγιαννοπούλου,  για μένα είναι η δύναμη του ανθρώπου να ζει, να βιώνει τα καλά και τα άσχημα και στο τέλος να ανατρέπει ακόμα και τον θάνατο του. Ξέρετε πόσο αισιόδοξο είναι αυτό σήμερα;

Ποιος ήταν  στόχος σας δουλεύοντας αυτή την παρασταση ;
Να είναι κάτι «της καρδιάς μας»  λέγαμε αρχικά με τον σκηνοθέτη και συγγραφέα Πέτρο Ζούλια.. και ας μην πάει…
.
Περιμένατε να έχει τόση μεγάλη επιτυχία ;
Με τίποτα… Εμείς το παίζαμε για μας…
.
Στην παρέα μου είχα και νέα παιδιά, 20αρηδες που δεν ακούνε αυτά τα τραγούδια, ψιλό ήξεραν κάποια βέβαια, αλλά η «Ευτυχία» τους άγγιξε βαθιά…
Έρχονται και μικρότεροι σε ηλικία. Και για να πιάνει ανθρώπους που δεν έχουν καμιά αναφορά στα τραγούδια της, κάποιες εικόνες θα ζωντανεύουν μέσα τους, αφηγήσεις, διαβάσματα, κάτι τους θυμίζει, την γιαγιά τους ίσως; Αλλιώς δεν εξηγείτε… γιατί δεν είναι κάτι το μεταφυσικό, συμβαίνει...
.
Και εδώ στην Θεσσαλονίκη ακούγαμε το πόσο «δυνατή» είναι η παρασταση, αλλά επειδή είμαστε και «κάπως»… δεν περιμέναμε να μας ενθουσιάσει τόσο πολύ...
Έχω έρθει 22 φορές με θέατρο στην πόλη σας από το 1968 και επειδή έχει το κόμπλεξ της αδικημένης, ότι τα θέατρα την ξεπετάνε λίγο, η δεν έρχονται, η φέρνουν υποβαθμισμένες παραστάσεις,  «έλα μωρέ δεν πειράζει επαρχία είναι…», είναι λίγο καχύποπτη η Θεσσαλονίκη και σου λέει, κάτσε να δούμε… 
Εδώ, είδαν μια παράσταση που είχε την φήμη της, από συγγενείς, φίλους, άλλοι που το είδαν 2 και 3 φορές και τελικά είδαν αυτό που περίμεναν.
Χθες μου ήρθε θεατής εδώ στο καμαρίνι και μου είπε ότι την είδε για 4η φορά… Είναι ένα σπάνιο φαινόμενο αυτό και δεν το λέω για να το πάρω πάνω μου, δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος και ούτε πιστεύω ότι κάνουμε τίποτα σπουδαίο. Αυτό το λίγο όμως, το τόσο δα, είναι πολύ σημαντικό για τον κόσμο.
.
Την ίδια ανταπόκριση έχει και στην Αθήνα ;
Συνέχεια και καθημερινά. Μετά από 15 μήνες είδα για πρώτη φορά την τελευταία μας παρασταση σε βίντεο και  δεν το πίστευα…
.
Ότι…
Δεν με άφηναν να φύγω με τίποτα. Κλαίγανε όλοι, έκλαιγα και γω, ανέβηκε ο Ζούλιας επάνω στη σκηνή, χειροκροτούσαν όλοι. Αφού τους είπα κάποια στιγμή… «Να φύγω ρε παιδιά…», είμαι μεγάλη γυναίκα θα πάθω και καμιά συγκοπή… Δεν αντέχω άλλο…
.
Σας ξεπερνά
Ακριβώς αυτό, ναι, ναι…
.
Είναι ένα δώρο, μεγάλο δώρο αυτό που σας προσφέρθηκε…
Τεράστιο, μοναδικό και ανεπανάληπτο που δεν νομίζω να μου ξανασυμβεί κιόλας…
.
Είναι από τις παραστάσεις που θα παίζονται συχνά - πυκνά, συμβαίνει τελευταία με αρκετούς μονόλογους άλλων συναδέλφων σας…
Όχι δεν έχω τέτοιο σκοπό. Θα κοιτάξω να παίξω κάτι άλλο, που θα μπορεί να έχει μια ανάλογη αποδοχή και επικοινωνία… και αυτή είναι η αγωνία μου…
.
Μετά την παρασταση είστε «κομμάτια»;
Μια χαρά είμαι… Δεν καταλαβαίνω χριστό… Γενικά εγώ δεν παριστάνω την κουρασμένη καλλιτέχνιδα.. Δεν υπάρχει αυτό, είναι «παιγμένο» όταν το ακούτε…
.
Τι θέλετε να πείτε;
Είναι θέμα χαρακτήρα και στάση ζωής. Εγώ τα βλέπω πιο άπλα τα πράγματα και δεν τους δίνω ένα βάρος τεράστιο, ότι εμείς οι ηθοποιοί είμαστε κάτι το σημαντικό..
.
Εσείς πως είδατε την Ευτυχία Παπαγιανόπουλου;
Ένα πολύ σύνθετο πλάσμα, που  δεν προσπάθησα να την ερμηνεύσω, ούτε μετουσιώθηκα σε αυτήν, γιατί θα ήταν και τραγικό λάθος. Νομίζω ότι ενστικτωδώς το χειρίστηκα έξυπνα. Εγώ είμαι η Νένα και παίζω κομμάτια ζωής ενός ανθρώπου και τα ράβω πάνω μου…
.
Έχετε όμως πάρει χαρακτηριστικά της.
Ε, βέβαια, εξωτερικά στοιχεία πάρα πολλά, αλλά σαν προσωπικότητα πολύ λίγα με αυτά που βγάζω εγώ...
.
Ήσασταν η πρώτη επιλογή του Ζούλια για τον ρόλο;
Μα για μένα το έγραψε… Είμαστε πολύ φίλοι με τον άνθρωπο αυτό και με ήξερε σαν ηθοποιό..
.
Διάβασα ότι είστε 44 χρόνια στο θέατρο; Δυσκολεύομαι να το πιστέψω…
Πάω στα 45 τώρα… με πολλή δουλειά, ταλαιπωρία και πολλές δυσκολίες, αλλά και χαρές…
.
Πριν σας δω σε αυτή την παρασταση είχα μια διαφορετική  εικόνα  για σας… Εννοώ μιας καλομαθημένης ηθοποιού, μιας κοκέτας, μιας γυναίκας που κυκλοφορεί με ταγιέρ. Ίσως φταίει και η τηλεόραση…
Δεν τα απαξιώνω, αλλά ποτέ δεν ήμουν αυτής της αισθητικής και νοοτροπίας. Είμαι μια ηθοποιός που από την πρώτη στιγμή που βγήκα στο θέατρο τσαλακώνομαι και δεν πίστεψα ποτέ στην «εικόνα»… Δεν με ενδιαφέρει. Αν μείνεις σε αυτό δεν είσαι ηθοποιός, αλλά κάτι άλλο…
.
Γιατί όταν κάνατε το «Δις εξαμαρτείν», παίζατε στο θέατρο κάτι διαφορετικό;
… κάτι άλλο τελείως.
.
Δεν θέλατε να εξαργυρώσετε οικονομικά την τηλεοπτική επιτυχία;
Τα περισσότερα που έχω κάνει στην τηλεόραση ήταν ωραία, καλογραμμένα σενάρια και δεν με έκθεταν σαν ηθοποιό, με αυτά έβγαλα κάποια χρήματα, αλλά δεν είχα την ανάγκη να έπαιζα τα ίδια και στο θέατρο.
.
Μα δεν παίξατε ποτέ την ωραία την μοιραία γυναίκα στο θέατρο;
Έχω κάνει ρόλους «ταγεράτους» όταν ήμουν  νέα, νόστιμη και πιο γοητευτική, ωστόσο δεν είχα ποτέ τέτοιου είδους αισθητική και δεν κυνηγούσα να την καλλιεργήσω. Γι αυτό παίζω σήμερα Παπαγιανόπουλου., η το «Τρίτο Στεφάνι»…
.
Θα σας ενοχλήσει αν σας πω ότι εκτιμηθήκατε περισσότερο σαν ηθοποιός στην συνείδηση του κόσμου με αυτόν τον ρόλο, παρά σε κάποιο άλλο;
Το θέατρο έχει πολύ μικρό κοινό και με πειράζει. Έρχεται ο  κόσμος να σε δει μόνο σε μια μεγάλη επιτυχία, ενώ έχω παίξει σε πολύ σημαντικές παραστάσεις που δεν πήρε καν χαμπάρι.
.
Γιατί δηλώσατε ότι δεν αισθάνεστε δημόσιο πρόσωπο;
Και ποτέ δεν θα αισθανθώ… Δημόσιο πρόσωπο δεν είναι ο καλλιτέχνης, αλλά ένα γνωστό πρόσωπο. Οι πολιτικοί, αυτοί που ασχολούνται με τα κοινά, αυτοί είναι δημόσια πρόσωπα… Ούτε η ζωή μου είναι γνωστή, δεν πρέπει να είναι, ούτε πρέπει να ενδιαφέρει κανέναν. Δεν καθορίζω εγώ τις τύχες του Ελληνικού λαού... Άσε που η λέξη «δημόσιο» μου κάνει εμένα κάτι «κακό»…
.
Τι εικόνα έχετε εσείς για τον Έλληνα σήμερα;
Βρίσκετε σε μια απόλυτη αποχαύνωση και αποβλάκωση… Λες μα καλά πότε θα ξεσηκωθεί; Τι άλλο θα μας κάνουν για να βγάλουμε το κεφάλι μας που βουλιάζει μέσα στο βούρκο; Είμαι πολύ απαισιόδοξη, παρόλο που ως χαρακτήρας δεν είμαι, αλλά αυτό που συμβαίνει στον τόπο μας… δεν μπορώ να το καταλάβω. Γιατί δεν βγαίνουν στους δρόμους; Στην Γαλλία βγήκαν δυο εκατομμύρια έξω… εδώ;
.
Γιατί λοιπόν δεν διαμαρτυρείτε ο Έλληνας;  Μέσα σε ένα χρόνο έχουν έρθει τα πάνω κάτω…
Έχω την αίσθηση ότι θα ξεσπάσει κάτι πολύ βίαιο. Κάποια στιγμή θα σκάσει και θα εκραγεί με πολύ άγριο τρόπο. Δεν υπάρχει άλλη περίπτωση, δεν γίνετε όταν ένας άνθρωπος είναι απολυόμενος χωρίς καμιά ελπίδα μπροστά του, η να ζήσει με 300 ευρώ.. η είναι γέρος, άνθρωπος… Δεν είναι πέντε, δέκα, είναι χιλιάδες αυτοί.. Δεν κάνω την έξυπνη, αλλά πιστεύω θα γυρίσει το καπάκι, θα χυθεί το βραστό νερό και θα τους κάψει…
.
Και αυτό το δίλλημα του πρωθυπουργού περί χρεοκοπίας…
Ας χρεοκοπήσουμε επιτέλους… Γιατί τώρα δεν είμαστε; Όταν τα φράγκα τα έχουν 100 άνθρωποι και άλλοι ψωμολυσσάνε, τι είμαστε; Λοιπόν ας το ομολογήσουν, να χρεοκοπήσουμε… να δούμε τι θα προκύψει…
.
Πιστεύετε ότι έχουμε φτάσει στον πάτο;
Πιστεύω ότι έχει κι άλλο…
.
Με το διαδίκτυο τι σχέση έχετε;
Καμιά απολύτως. Σχεδόν δεν ξέρω τι θα πει αυτό και μη με ρωτήσετε κάτι άλλο, είμαι αντιδραστική με αυτά τα θέματα μέχρι βλακείας…
.
Δηλαδή την συνέντευξη μας δεν θα την διαβάσετε στο site μας;
Θα την βγάλετε και σε εφημερίδα;
.
Όχι, αλλά να θυμάστε ότι δώσατε συνέντευξη σε ένα διαδικτυακό περιοδικό που λέγετε Κουλτουροσουπα…
Α, ωραίο όνομα… θα σας θυμάμαι…

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Ιωάννης Τσιρόγλου
Ιωάννης Τσιρόγλου
Διευθυντής Kulturosupa.gr - e-mail: kulturosupa2@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Μόνο ο ψευτογιατρός σας «συγκλόνισε» υποκριτές; | Άρθρο Πίτσα Στασινοπούλου
Μόνο ο ψευτογιατρός σας «συγκλόνισε» υποκριτές; | Άρθρο Πίτσα Στασινοπούλου
με 0 Σχόλια 3270 Views

«Συγκλονίστηκαν» τα κοράκια με τον απατεώνα ψευτογιατρό, καθότι οι μεγαλόσχημοι με τις περγαμηνές ουδέποτε διανοήθηκαν να εκμεταλλευτούν την ανάγκη των απελπισμένων… Γράφει η Πίτσα Στασινοπούλου για την Κουλτουρόσουπα.

Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη