Ο ηθοποιός Τάσος Μπλάτζιος μιλά στην «Κ»: Η δουλειά μας έχει καταντήσει σχεδόν μεράκι ή χόμπι…»

1046 Views
Ο ηθοποιός Τάσος Μπλάτζιος μιλά στην «Κ»: Η δουλειά μας έχει καταντήσει σχεδόν μεράκι ή χόμπι…» Ο ηθοποιός Τάσος Μπλάτζιος μιλά στην «Κ»: Η δουλειά μας έχει καταντήσει σχεδόν μεράκι ή χόμπι…»

 

Συνένετευξη στην Πίτσα Στασινοπούλου.


Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη και απόφοιτος της Επιθεώρησης Δραματικής Τέχνης της Ρούλας Πατεράκη, έχει στο μεταξύ αποκτήσει και πτυχίο Αγγλικής Φιλολογίας από το ΑΠΘ, «για χάρη του πατέρα του»… Ακολουθεί μια δυναμική καλλιτεχνική πορεία, καθώς ως «ευνοούμενος» της Ρ. Πατεράκη τού δίνονται αξιόλογες ευκαιρίες, ενώ παράλληλα θα υπάρξει ιδρυτικό μέλος της Σκηνής του Βορρά όπου θα παίξει ως ηθοποιός, θα σκηνοθετήσει και θα διδάξει… θα συμπράξει με την Ανεξάρτητη Μουσικοθεατρική Ομάδα και το «Θέατρο Αναζήτηση Θεσσαλονίκης» συνεργαζόμενος με τον Α. Ψαλτόπουλο, καταγράφοντας μέχρι στιγμής στο βιογραφικό του συμμετοχές σε πληθώρα παραστάσεων- κυρίως του κλασικού ρεπερτορίου, χωρίς να λείψουν επιλεκτικές συμμετοχές στον κινηματογράφο, καθώς και μεταφράσεις θεατρικών έργων ή συγγραφή θεατρικών άρθρων…
.
Με αφορμή το ανέβασμα (και) στη Θεσσαλονίκη της παράστασης «Πεθαίνω σαν χώρα» του Δ. Δημητριάδη, ο πρωταγωνιστής και συν-σκηνοθέτης Τάσος Μπλάτζιος μιλά στην Κουλτουρόσουπα
 .
.
1. Παράλληλα με τις πανεπιστημιακές σπουδές, αποφοιτήσατε και από Δραματική Σχολή. Ποιο ήταν το κίνητρο ή το πρώτο ερέθισμα που σας έσπρωξε στην υποκριτική τέχνη;
Ναι αυτό είναι αλήθεια. Στο Πανεπιστήμιο πήγα για χάριν του πατέρα μου. Η αλήθεια είναι ότι πρώτα τέλειωσα τη Δραματική Σχολή της Ρούλας Πατεράκη και μετά το Πανεπιστήμιο στην Αγγλική Φιλολογία στο Α.Π.Θ. με υποτροφία. Πάντα ήμουν παράξενο παιδί και δεν μου αρκούσε η πραγματική ζωή ενώ με το θέατρο ζεις χίλιες ζωές σε μία. Μεγάλωσα στο θέατρο Χατζώκου από 12 χρονών και είδα άπειρες παραστάσεις πολλές φορές.
 
2. Ποιες είναι οι πιο χαρακτηριστικές αναμνήσεις σας από τα πρώτα θεατρικά βήματα στη Θεσσαλονίκη και με τι είδους συναισθήματα τις φέρνετε στο μυαλό;
Οι καλύτερες αναμνήσεις και τα ωραιότερα συναισθήματα. Ήμουν ευνοούμενος της Πατεράκη και κάναμε νομίζω σπουδαία πράματα.
 
3. Πόσο δύσκολο ή εύκολο ήταν το ξεκίνημα για έναν νέο ηθοποιό εκείνα τα χρόνια; Συναντήσατε τυχόν απογοητεύσεις που σας έκαμψαν;
Ευτυχώς η δυστυχώς καμία ποτέ.
 
4. Υπάρχουν συνεργασίες με καλλιτέχνες που σας σημάδεψαν ή για κάποιο λόγο κρατάτε στη μνήμη σε «περίοπτη» ξεχωριστή θέση;
Ναι βέβαια. Κατ’ αρχάς ο πρώτος ρόλος μου στο θέατρο, ο James Joyce στο Travesties του Tom Stoppard που μεταφράσαμε μαζί με τη Ρούλα Πατεράκη και το σκηνοθέτησε η ίδια, το 1979 στο θέατρο ΑΔΩΝΙΣ, στην Θεσσαλονίκη. Μια παράσταση για την τέχνη και την πολιτική. Ο μικρός Έγιολφ του H. Ibsen στο θέατρο ΑΥΛΑΙΑ, πριν κατέβω στην Αθήνα, το 2003,σε σκηνοθεσία του Ηρακλή Δούκα.
 
5. Μέσα από την πορεία σας έχετε νιώσει κάποια κατηγορία ρεπερτορίου «πιο οικεία» σε εσάς, πιο δελεαστική για έναν ηθοποιό ή με επιπλέον προκλήσεις; Έχετε ξεχωρίσει κάποιον- ους ρόλους που σας άγγιξαν ιδιαίτερα;
Μου φαίνεται το κλασσικό ρεπερτόριο. Όσους ανέφερα παραπάνω και επί πλέον τους ρόλους στα έργα του Α. Στρίντμπεργκ στα έργα ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ και ΟΙ ΣΥΝΤΟΦΟΙ που συνσκηνοθετήσαμε με την Τάνια Κιτσου. Ο Λέβμποργκ στην ΕΝΤΑ ΓΚΑΜΠΛΕΡ, σε σκηνοθεσία Ρ. Πατεράκη, ο Κρέοντας στην ΜΗΔΕΙΑ του Ζ. Ανουίγ με τη Μίνα Χειμώνα, σε σκηνοθεσία Π. Νάκου, ο Ισλαγιέφ στον ΕΝΑΣ ΜΗΝΑΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΧΗ με τη Μαίρη Βιδάλη, σε σκηνοθεσία Κ.Μαντέλη καθώς επίσης και ο ρόλος που παίζω αυτό το διάστημα στο BIOS, ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑ ΧΩΡΑ του Δ. Δημητριάδη.
 
6. Ανάμεσα στην υποκριτική και τη σκηνοθεσία, σε ποιον τομέα νιώθετε περισσότερο «ασφαλής» και ποιον απολαμβάνετε ή σας δυσκολεύει περισσότερο;
Στην υποκριτική ασφαλώς. Τη σκηνοθεσία την έκανα καμιά φορά σχεδόν αναγκαστικά σε δικές μου παραγωγές.
.
 
7. Στο τελικό αποτέλεσμα μιας παράστασης, με τί ποσοστά θα αξιολογούσατε τη συμμετοχή κάθε συντελεστή, ήτοι κείμενο- σκηνοθεσία- ερμηνεία- τεχνικά;
Σχεδόν με τα ίδια ποσοστά σε όλους. Η αρμονική συνεργασία όλων φέρνει κατά τη γνώμη μου το ποθητό αποτέλεσμα.
 
8. Τί είδους δυσκολίες συναντάτε όταν σκηνοθετείτε μια παράσταση και ταυτόχρονα παίζετε ως ηθοποιός; Πώς είναι να σκηνοθετείς τον… εαυτό σου;
Πολλές και καμιά φορά αξεπέραστες. Για τον λόγο αυτό τις περισσότερες τις έκανα με την Τ. Κίτσου.
 
9.  Από την μακριά εμπειρία σας, ποια γνώμη έχετε σχηματίσει για τα θεατρικά πράγματα της Θεσσαλονίκης και πόσο σας επιτρέπουν σήμερα να αισιοδοξείτε; Και με την ευκαιρία, ποιες διαφορές εντοπίζετε σε σχέση με την Αθήνα;
Έχει πολύ μεγάλη δυναμική νομίζω και εξαιρετικούς ηθοποιούς και σκηνοθέτες. Απλά δεν έχουν την ανάλογη προβολή από τα ΜΜΕ.
 
10. Όσον αφορά στους επαγγελματίες ηθοποιούς, τί ποσοστό θεωρείτε ότι βιοπορίζεται από την τέχνη και ποια είναι η σημερινή εικόνα του κλάδου και των προβλημάτων του;
 Σχεδόν κανείς ή ελάχιστοι δυστυχώς. Έχει καταντήσει σχεδόν μεράκι ή χόμπι.
 
11. Έχετε ονειρευτεί ρόλους και παραστάσεις που οι οικονομικοί παράγοντες ανέτρεψαν τα σχέδιά σας ή σας ανάγκασαν σε «βαρείς» συμβιβασμούς;
Ευτυχώς όχι ποτέ. Νοιώθω πολύ τυχερός
 
12. Ένας ηθοποιός που παράλληλα σκηνοθετεί, πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να «υπακούει» στην καθοδήγηση άλλου σκηνοθέτη;
Κανένα πρόβλημα δεν είχα μέχρι τώρα.
 .
13.  Έχοντας ασκήσει επίσημα το επάγγελμα του καθηγητή Αγγλικών στην Εκπαίδευση, ο ρόλος του δασκάλου υποκριτικής σας ήταν οικείος… Πού εντοπίζετε την ιδιαίτερη γοητεία- πρόκληση στη διδασκαλία;
Όσο αφορά την διδασκαλία των Αγγλικών που δεν εξάσκησα για πολύ καιρό-ήταν μια παράσταση όταν είχα κέφι. Όσον αφορά την υποκριτική ήταν ένα γοητευτικό ταξίδι. 
 
14. Πέρα από θέατρο και κινηματογράφο που ασχοληθήκατε ενεργά, αφήσατε «εκτός» την τηλεόραση που προσφέρει την πολύτιμη αναγνωρισιμότητα… ήταν μια συνειδητή επιλογή ή απλά «δεν έτυχε»;
Όχι απλά δεν ήταν η προτεραιότητα μου και δεν έτυχε, παρόλο που προσφέρει αναγνωρισιμότητα και έχουν γίνει και εξαιρετικές δουλειές. Έχω κάνει μόνο δύο τηλεταινίες. ΜΙΛΗΣΕ ΜΟΥ ΓΙΑ ΕΡΩΤΑ, ΕΡΤ2, σε σκηνοθεσία Δ. Αθανίτη και ΕΝΑ ΠΤΩΜΑ ΧΟΡΕΥΕΙ ΣΤΟ ΣΕΛΗΝΟΦΩΣ, ΕΡΤ3, σε σκηνοθεσία Αχ. Ψαλτόπουλου.
 
15. Κλείνοντας θα θέλαμε λίγα λόγια για τη συμμετοχή σας στην παράσταση «Πεθαίνω σαν χώρα»- βασισμένη στο εμβληματικό έργο του Δ. Δημητριάδη - που θα δούμε στη Θεσσαλονίκη και για τη σχέση - άποψή σας για τον συγκεκριμένο συγγραφέα…
Τον εκτιμώ βαθύτατα και τον θαυμάζω απεριόριστα. Έγραψε το ΠΕΘΑΙΝΩ ΣΑ ΧΩΡΑ το 1978 όταν εγώ τέλειωσα τη Δραματική Σχολή της Ρ. Πατεράκη –ήμουν η πρώτη «φουρνιά» στο Θέατρο ΑΔΩΝΙΣ και ήταν από τους φίλους του θεάτρου μας. Τον ευχαριστώ από καρδιάς που μου το εμπιστεύτηκε και με τίμησε, αφήνοντας με ελεύθερο,
,
Ευχαριστώ
,
Πληροφορίες για τη παράσταση θα βρείτε εδώ
.
Δείτε αυτά:
-Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα ΕΔΩ
-Τι παίζουν οι κινηματογράφοι στη Θεσσαλονίκη ΤΩΡΑ ΕΔΩ
-Θέατρο: Είδαμε & Σχολιάζουμε ΕΔΩ
-Συναυλίες: Είδαμε & Σχολιάζουμε  ΕΔΩ
-Σινεμά: Είδαμε & Σχολιάζουμε  ΕΔΩ
-Βιβλίο: Διαβάσαμε & Σχολιαζουμε ΕΔΩ
-Κερδίστε προσκλήσεις - Βιβλία ΕΔΩ
.
Ακολουθήστε μας στα social media
      

Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: Τάσος Μπλάτζιος

Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Πίτσα
Στασινοπούλου Πίτσα

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Σκληρή «μάχη» για τα 3 Βραβεία Κοινού- Τίποτα δεν έχει κριθεί – Ψηφίζετε έως σήμερα.
Σκληρή «μάχη» για τα 3 Βραβεία Κοινού- Τίποτα δεν έχει κριθεί – Ψηφίζετε έως σήμερα.
με 0 Σχόλια 1076 Views
Διάγραμμα για να πάρετε μια γεύση… και σχόλια για την πιο σκληρή «μάχη» των διεκδικητών των 3 Βραβείων Κοινού- Τίποτα δεν έχει κριθεί – Ψηφίζετε έως σήμερα 23/5.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή