Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Μάρω Λεονάρδου, μιλάει στην Kulturosupa...

420 Views
Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Μάρω Λεονάρδου, μιλάει στην Kulturosupa... Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Μάρω Λεονάρδου, μιλάει στην Kulturosupa...

Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Μάρω Λεονάρδου, μιλάει στην Kulturosupa...

Από τις απαντήσεις της και μόνο – μου φάνηκε άνθρωπος  με ενδιαφέρουσες απόψεις, άτομο ελεύθερο και ακομπλεξάριστο. Δε συναντάς καθημερινά τέτοιους χαρακτήρες… Σας καλώ λοιπόν να διαβάσετε τη κουβέντα μας και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα! Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Μάρω Λεονάρδου, μιλάει στην Kulturosupa...

Κυρία Λεονάρδου, είστε γνωστή δημοσιογράφος κι έχετε πάρει έως τώρα συνεντεύξεις από επωνύμους. Ποιες από αυτές τις «δημόσιες συζητήσεις» σας θεωρούσατε επιτυχημένες κατά τη στιγμή της δημοσίευσής τους;
Aπό επωνύμους, όχι δεν έχω πάρει ιδιαίτερα συνεντεύξεις. Άλλωστε η δική μου δουλειά ήταν κυρίως η διεθνής πολιτική επικαιρότητα, και οι ειδήσεις και ειδησεογραφικές εκπομπές. Παρ όλα αυτά, δε θα ξεχάσω τον Χούλιο Ιγλέσιας, με τον οποίο είχα κάνει ωριαία συνέντευξη για τον ΑΝΤ1, κι είναι στ αλήθεια κοντός και απίστευτα γοητευτικός από κοντά... τη Νάνα Μούσχουρη, η οποία μου είχε μιλήσει όταν ήταν ευρωβουλευτής και μου είχε εκμυστηρευτεί πόσο δύσκολο ήταν για μια καλλιτέχνη να βρεθεί στο Ευρωκοινοβούλιο...   Τώρα, μπορεί να υπάρχουν κι άλλοι, αλλά έχω κάνει delete, από την ημέρα που έφυγα από την τηλεόραση.

Ποια η προετοιμασία που κάνατε πριν από κάθε συνέντευξη για να «αντιμετωπίσετε» τον καλεσμένο σας;
Μάθαινα κυρίως πράγματα για τη ζωή του έτσι ώστε να μπορέσω να κάνω μια φιλική συζήτηση μαζί του. Ο καλεσμένος δεν είναι «εχθρός» που πρέπει να «αντιμετωπιστεί» με πολεμικά πυρά! Δεν πυροβολείς, ούτε καρφώνεις τον άλλο σαν τον Ιησού Χριστό. Γίνεσαι φίλος του, κι αν θέλει και σε εμπιστευθεί ο άλλος, σου ανοίγεται...

Η αναγνωρισιμότητα και η δημοσιότητα που σας ακολουθούν σε κάθε σας εμφάνιση σας έκαναν καλύτερο άνθρωπο;
Ήμουν ανέκαθεν πολύ καλός άνθρωπος και παραμένω. Η αναγνωρισιμότητα και η δημοσιότητα με βοήθησαν απλά να δω πόσο επιφανειακοί και ματαιόδοξοι μπορούν να γίνουν οι άλλοι άνθρωποι απέναντί μου, μένοντας μόνο στην εικόνα μου και αυτό που περιμένουν εκείνοι να δουν από εμένα.

Και τώρα περί μιας άλλης εξουσίας – και όχι της τετάρτης – ο λόγος! Τη στιγμή που η πεζογράφος Μάρω Λεονάρδου κατασκευάζει ένα μύθο μπροστά από την οθόνη του υπολογιστή της αισθάνεται να ασκεί κάποια μορφή εξουσίας;

Εξουσίας;  Όχι, το βιβλίο είναι επιλογή. Αν θέλει ο άλλος το παίρνει και μπαίνει εκείνος στο δικό σου κόσμο. Αν δε θέλει, θα το αφήσει στο ράφι του βιβλιοπωλείου.

Μιλήστε μας λιγάκι για το πώς οδηγηθήκατε στη συγγραφή του τελευταίου μυθιστορήματός σας.
Με οδήγησε εκείνο... στο να συναντηθούμε... όταν με βρήκε τυχαία ο πρωταγωνιστής του, που είναι υπαρκτό πρόσωπο και θέλησε να μου αφηγηθεί τη ζωή του. Μου την εμπιστεύθηκε κυριολεχτικά και θέλετε επειδή με συγκίνησε.... ίσως επειδή τον αγάπησα τελικά... ίσως επειδή πίστεψα πως κάποιο λόγο είχε αυτή η τυχαία συνάντηση... αποφάσισα να την γράψω βιβλίο και να την κάνω μυθιστόρημα.

Τους ήρωές του – με τα καλά τους και τα κακά τους - τους κουβαλάτε ακόμα μέσα στη ψυχή σας;
Όχι, δεν κουβαλάω κανέναν, ούτε στην ψυχή μου, ούτε στην πλάτη μου! Συνταξιδεύουμε για λίγο καιρό, όσο κρατά η συνύπαρξή μας, και μετά χωρίζουμε για να ξαναβρεθούμε ίσως.... σε κάποια άλλη ζωή;
Μάλλον όμως και οι ήρωές μου είναι σαν τα παιδιά μου.... Όταν βγουν στη ζωή, δηλαδή στα βιβλιοπωλεία, έχουν φύγει από τη σφαίρα επιρροής μου. Σ’ εμένα θα μείνει η ανάμνηση τους και τα συναισθήματα που αναπτύξαμε για το διάστημα που ήμασταν μαζί.
/
Στα έργα σας – ίσως και να μην εξαχθεί κάποια λογική ερμηνεία από την απάντησή σας - ο αφηγητής είναι ομοδιηγητικός ή ετεροδιηγητικός;
Κανείς αφηγητής δεν μπορεί να αφηγηθεί πράγματα που δεν τον αφορούν. Είτε οι ήρωές του θυμίζουν τον εαυτό του, είτε είναι ο εαυτός του, είτε είναι εντελώς φανταστικά πρόσωπα. Όλοι οι συγγραφείς αφηγούνται τη ζωή τους, αυτά που έζησαν κι αυτά που σκέφτηκαν για εμπειρίες που είχαν,για πρόσωπα που συνάντησαν, ή που θα ήθελαν να συναντήσουν. Όπως και να χει, πρόκειται για την πραγματικότητα που έχουν οι ίδιοι στο κεφάλι τους για ρεαλιστικές ή μη ρεαλιστικές καταστάσεις. Προσωπικά λέω... «ζω τη ζωή μου σα μυθιστόρημα, και τη γράφω μετά». Οι ερμηνείες δικές σας.
/
Περισσότερο ενδιαφέρον έχει να παίρνεις μια συνέντευξη ή να δίνεις εσύ συνέντευξη σε κάποιον που αντιλαμβάνεσαι πως θέλει – ξεσκεπάζοντας τα εσώψυχα κομμάτια - να του πεις πράγματα που δεν έχεις πει σε άλλους;
Το πρώτο είναι πιο κουραστικό γιατί πρέπει να είσαι ενημερωμένος και διαβασμένος, το δεύτερο πιο εύκολο, γιατί έχει άλλος την ευθύνη των ερωτήσεων. Ενδιαφέρον έχουν και τα δυο. Προσωπικά, είμαι ανοιχτό βιβλίο γενικώς, δε νομίζω ότι είναι τόσο δύσκολο για κάποιον να μου πάρει συνέντευξη, ούτε πρόκειται να ξεσκεπάσει εσώψυχα κομμάτια που δεν έχω πει σε άλλους.

Η φιλοσοφία σας γύρω από το «φαίνεσθαι» πριν από 15 χρόνια… σαφώς και δεν είναι ίδια με τη σημερινή. Θα ήθελα μια γυμνή αυτοκριτική, έναν εσωτερικό απολογισμό…
Είναι ακριβώς ίδια με τη σημερινή. Δεν έκανα ποτέ τηλεόραση για το «φαίνεσαι», χωρίς να λέω πως δεν απολάμβανα τις συνέπειες του. Προσωπικά στην τηλεόραση με ενθουσίαζε ανέκαθεν ο συνδυασμός ήχου, εικόνας και χρόνου, ο οποίος επιπλέον μετριέται στα δευτερόλεπτα. Κι είναι συναρπαστικό μέσα σε 30 δευτερόλεπτα να ξέρεις τί πρέπει να πεις, πώς και με αισθητικό αποτέλεσμα. Όσοι κάνουν τηλεόραση μόνο για να τους αναγνωρίζει ο θυρωρός τους, έχουν χάσει την ουσία του ζητήματος. Η τηλεόραση είναι ένα εργαλείο μαγικό. Γι αυτό και πάντα σε αυτήν μου άρεσαν οι ειδήσεις, και πάντα σε ζωντανή αναμετάδοση. Δε μ’ ενδιέφερε μόνο το γεγονός ότι έβλεπα τη φάτσα μου εκεί, και μαζί με μένα και κάποιες χιλιάδες άνθρωποι.

Για να γίνει κάποιος δημοσιογράφος – για τους καλούς μιλάω - δε νομίζω να χρειάζεται το ταλέντο και την αφοσίωση που απαιτεί η γραφή.
Άλλο πράγμα η εφημερίδα, άλλο η τηλεόραση, άλλο το ραδιόφωνο. Δεν ανήκω στην κατηγορία που λένε ότι για να είσαι καλός και έγκυρος πρέπει να εργάζεσαι σε εφημερίδα, αν και το έκανα και αυτό για δέκα ολόκληρα χρόνια. Άλλα προσόντα χρειάζονται στην εφημερίδα και άλλα στα οπτικοακουστικά μέσα. Και μπορεί το γραπτό να μένει όπως λένε.... κάτσε όμως και πέστα χωρίς χαρτιά, με συγκρότηση, σωστή σύνταξη και χωρίς να τραυλίζεις ή να κάνεις σαρδάμ, σε δευτερόλεπτα και μετά συζητάμε τί είναι πιο δύσκολο.

Κάποιοι συνάδερφοί σας γενικεύουν βάζοντας φανταχτερούς τίτλους στα πρωτοσέλιδα… Δώστε μου ένα τίτλο για τη ζωή σας!
Η ζωή δεν έχει τίτλους, ακριβώς επειδή έχει πολλά και διαφορετικά κεφάλαια, που μπορεί να μην έχουν συνοχή,η  νοηματική ακολουθία. Αλλά αφού επιμένετε.... βάλτε.... «Χωρίς τίτλο!»
.
Αρκετοί δημοσιογράφοι παίρνουν ένα μικρόφωνο στο χέρι και προσπαθούν να βγάλουν την είδηση από το στόμα του «απέναντι» ακόμα και με το ζόρι. Ποια είναι η είδηση κυρία Λεονάρδου, που θα έπρεπε να βγάλω από τα δικά σας γραπτά;
Οι ειδήσεις δεν κατασκευάζονται, υπάρχουν από μόνες τους, αν υπάρχουν. Γι αυτό και όσοι προσπαθούν να κάνουν αυτό που περιγράφετε, μάταια πασχίζουν. Τώρα, αν υπάρχει είδηση από τα δικά μου γραπτά... τί να σας πω....κάντε τη δημοσιογραφική έρευνα, μιας και ρωτάτε, κι αν τη βρείτε μου λέτε κι εμένα...

Σε ποιους χρωστάτε πολλά, ποιοι σας χρωστούν… έστω και λίγα;
Και γιατί να μην το αντιστρέψουμε; Υπάρχουν κάποιοι – δε θα σας πω ονόματα – που δεν θα υπήρχαν σε αυτό το χώρο, αν δεν τους είχα βοηθήσει και δεν είχα πει τον καλό λόγο εκεί που έπρεπε, για να προσληφθούν, να πάρουν αύξηση, ακόμη και να βγουν στο γυαλί. Και δεν είναι ένας ή δυο. Κι εγώ χρωστάω σε κάποιους που με βοήθησαν όταν χρειάστηκε. Ένας από αυτούς ήταν ο Νίκος Χατζηνικολάου, σίγουρα ο Τέρενς Κουίκ που ήταν και ο πρώτος μου τηλεοπτικός διευθυντής και δάσκαλος, η Κατερίνα Δασκαλάκη παλιότερα στη Μεσημβρινή, ο πρώτος μου διευθυντής γενικότερα, ο Χρήστος ο Πασαλάρης...

Τι ζηλέψατε έντονα κατά το παρελθόν και από ποιους; Υπάρχει κάτι που ζηλεύετε σήμερα;
Δύσκολα ζηλεύω, οπότε δεν μπορώ να θυμηθώ κάτι συγκεκριμένο από το παρελθόν. Σήμερα, ίσως να ζηλεύω κάποιους που έχουν καταφέρει να ζουν λίγο αποτραβηγμένοι από τη σκληρή πραγματικότητα, σε κάποιο νησί, κάποια ερημιά... χωρίς ειδήσεις, χωρίς πολιτικούς, χωρίς δημοσιογράφους...

Σε εκείνους τους κακόπιστους που θα πουν πως οι αναγνωρίσιμοι γράφουν βιβλία για να εξαργυρώσουν την αναγνωρισιμότητα τους, τι θα απαντούσατε;
Oτι κάθε άλλο παρά κακόπιστοι είναι... έτσι ακριβώς συμβαίνει.... γιατί ένας κακός συγγραφέας που είναι αναγνωρίσιμος, σίγουρα θα πουλήσει περισσότερα βιβλία από έναν καλό συγγραφέα που δεν τον ξέρει ούτε η μάνα του. Η διαφορά τους είναι ότι ο πρώτος πιθανότατα να πουλήσει αρκετά βιβλία και θα τελειώσει εκεί η συγγραφική του πορεία. Ο δεύτερος θα δυσκολευτεί, θα ματώσει, θα πονέσει, αλλά στο τέλος, δεν μπορεί, θα τα καταφέρει. Ενδεικτικά πάντως θα σας πω, ότι τη μέρα που πήγα στην εκπομπή της Τατιάνας Στεφανίδου στο STAR,  λίγες μόνο μέρες μετά την έκδοση του τελευταίου μου βιβλίου, δύο βιβλιοπωλεία ξεπούλησαν.

Κι είμαι βέβαιη, ότι εκείνη τη στιγμή αυτοί που το αγόραζαν δεν ήξεραν αν πρόκειται για καλό ή κακό βιβλίο.
Θα κλείσω με μια όχι και τόσο κομψή ερώτηση! Την ίδια ερώτηση – ερώτηση δίχως ερωτηματικό, αλλά με θαυμαστικό - έχω απευθύνει πριν από αρκετό καιρό και σε κάποιον άλλο δημοσιογράφο – συγγραφέα. «Αλήτες – ρουφιάνοι – δημοσιογράφοι!» Εντός και εκτός εισαγωγικών, εντός και εκτός των τειχών…
Ναι, πού ακριβώς είναι η ερώτηση; Αν οι δημοσιογράφοι είναι αλήτες και ρουφιάνοι; Ορισμένοι είναι, όπως σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν αυτές οι κατηγορίες. Αν στενοχωριέμαι όταν το βλέπω, το ακούω, το διαβάζω; Ναι, πολύ. Δεν ανήκω σε αυτήν την κατηγορία. Υπηρέτησα το χώρο μου με τη μεγαλύτερη δυνατή συνέπεια και αξιοπρέπεια και λυπάμαι που σήμερα πρέπει να απολογούμαι για όλους εκείνους που δεν το έπραξαν με τον ίδιον τρόπο.
/
Με τη Μάρω Λεονάρδου συνομίλησε ο Τάσος Αγγελίδης-Γκέντζος για την Kulturosupa.

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή