Η Μαρίζα Ρίζου στην Κουλτουρόσουπα: «οτιδήποτε γνήσιο και πραγματικό, χτυπά όλες τις ψυχές» | Interview

5214 Views
Η Μαρίζα Ρίζου στην Κουλτουρόσουπα: «οτιδήποτε γνήσιο και πραγματικό, χτυπά όλες τις ψυχές» | Interview Η Μαρίζα Ρίζου στην Κουλτουρόσουπα: «οτιδήποτε γνήσιο και πραγματικό, χτυπά όλες τις ψυχές» | Interview

 

Οι συνεντεύξεις μας

 
 
Είναι αέρινη, ξωτική, πάντα επιβλητική, ακούγοντάς την να μιλά είναι η χαρά της ζωής, είναι βγαλμένη από τα όνειρά μας, είναι το χαμένο γοβάκι της  Σταχτοπούτας που κάποιος πρέπει να της το φορέσει, είναι αυτό το γλυκό μουτράκι που έχει ένα καλό λόγο να σου πει, πάντα είναι προσηλωμένη στην δημιουργία και φυσικά είναι μια όαση να την ακούς στις ζωντανές εμφανίσεις της, κοινώς σε φτάχνει!
 
Αντιλαμβάνεστε λοιπόν, πως αν αυτό το αέρινο πλάσμα δεν υπήρχε στη ζωή μας θα έπρεπε να ανακαλυφθεί.
 
Μια ανάσα πριν από τη αποψινή συναυλία της στην Μονή Λαζαριστών η λατρεμένη Μαρίζα Ρίζου μιλά στην Κουλτουρόσουπα.
 
 
Πώς νιώθετε που θα βρεθείτε ξανά στη Θεσσαλονίκη και ποια η σχέση σας με την πόλη και τους ανθρώπους της;
Έχω περάσει εκπληκτικά στη Θεσσαλονίκη σε επαγγελματικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο με αγαπημένους μου ανθρώπους και παρέες, οπότε νιώθω μεγάλη οικειότητα. Είναι μια σχέση που με ενδιαφέρει, τη χτίζω χρόνια και πάντα έχω μεγάλη χαρά όταν έρχομαι. Ο κόσμος είναι φοβερά ανοιχτόκαρδος και εκφραστικός με υπέροχη ενέργεια.

Στην αποψινή συναυλία στη Μονή Λαζαριστών, υπάρχει κάτι ιδιαίτερο που θα περιμένει το κοινό και με ποια συναισθήματα θα το συναντήσετε;
Δεν ξέρω τι θα περιμένει το κοινό, πάντως εγώ θα περιμένω για άλλη μια φορά να ευχαριστηθώ βαθιά τη συνάντηση μας, ειδικά μετά από όλη αυτή την ταλαιπωρία των δύο χρόνων απραξίας.
 
Υπήρξαν συναντήσεις με καλλιτέχνες που σας καθόρισαν σαν τραγουδίστρια και σαν άνθρωπο;
Δεν έχω κάνει συνεργασίες σε επίπεδο σεζόν, όμως είχα την τιμή να βρεθώ στη σκηνή με σπουδαίους ανθρώπους που μόνο να πάρω είχα από εκείνους. Το ότι δεν ήταν με μια συνεχόμενη ροή αλλά για μια ή δύο φορές δεν με άφησε να τους συναναστραφώ αρκετά ώστε να με καθορίσουν, αλλά ήταν πολύ σημαντικές συναντήσεις για μένα όπως αυτή με τον Γιώργο Νταλάρα ή με τον Σταμάτη Κραουνάκη στο Μουσικό Κουτί.
 


Τι σημαίνει για εσάς μουσική; Πώς την τοποθετείτε στη ζωή σας, εκτός επαγγέλματος; Και τι σημαίνει η σκηνή; Πώς αισθάνεστε εκεί πάνω;
Για μένα πρώτο και πιο σημαντικό είναι το “χωριό” μου. Οι άνθρωποι μου. Εκείνοι για τους οποίους δεν έχει καμία σημασία το αν σήμερα είμαι μουσικός και αύριο κάτι άλλο. Πιστεύω ότι οι καλές σχέσεις με τους ανθρώπους μας καθορίζουν την ψυχική μας υγεία. Αισθάνομαι ότι όλες οι επιτυχίες του κόσμου, εάν δεν έχεις ανθρώπους να τις μοιραστείς, μικρή σημασία έχουν. Μετά από αυτά λοιπόν έρχεται η μουσική η οποία είναι σπουδαία για μένα όπως και η σκηνή. Περνάω πραγματικά καλά με αυτό που κάνω και νιώθω ευλογία. Ωστόσο θέλω πάντα να έχω συνείδηση και αν πάψει κάποια στιγμή  να με ευχαριστεί η μουσική και η σκηνή ή τα κάνω λόγω ματαιοδοξίας, να σταματήσω.
 
Τι θέματα σας απασχολούν στη σύνθεση; Από πού εμπνέεστε; Τι θα θέλατε να περάσετε μέσω της μουσικής σας δημιουργίας;
Εξαρτάται. Όταν γράφω για το θέατρο εξυπηρετώ το όραμα ενός άλλου ανθρώπου, κάτι το οποίο επίσης με ευχαριστεί. Όταν γράφω για μένα, γράφω ημερολογιακά. Θέλω να μεταφέρω τον τρόπο με τον οποίο βλέπω τη ζωή και αυτό έχω κάνει έως τώρα.



Λέγεται ότι μια καριέρα χτίζεται κυρίως από τα «ΟΧΙ»… Στη δική σας περίπτωση χρειάστηκε να αρνηθείτε πράγματα και αν το κάνατε υπήρξε τίμημα;
Κανένα τίμημα δεν υπάρχει όταν κάτι δε σε ευχαριστεί να το κάνεις και δεν το κάνεις. Μόνο κέρδος.

Από το ξεκίνημά σας μέχρι σήμερα, πόσο έχει αλλάξει το μουσικό τοπίο- σε επίπεδο καλλιτεχνικό αλλά και επίπεδο κοινού- και πόσο θετικές ή αρνητικές βλέπετε τις αλλαγές;
Δεν είμαι καθόλου σε θέση να κρίνω το μουσικό τοπίο. Εγώ εκφράζομαι μέσω της μουσικής και αυτό θα συνεχίσω να κάνω.
 
Τι σημαίνει για σας η ποίηση; Πιστεύετε ότι μπορεί να παίξει έναν ευρύ καταλυτικό ρόλο σήμερα, μέσα σε έναν αφόρητα υλικό κόσμο, απογυμνωμένο από πνεύμα; Ή θα απευθύνεται πάντα σε μια πνευματική ελίτ;
Αρχικά δεν πιστεύω ότι ο κόσμος μας είναι απογυμνωμένος από πνεύμα. Επίσης έχω την αίσθηση πως τα πράγματα πάνω κάτω ίδια είναι πάντα, απλώς αλλάζει το περίβλημα. Εμείς τα βιώνουμε σαν κάτι τρομερό γιατί ζούμε σε αυτήν την εποχή και είναι λογικό να το νομίζουμε αυτό. Γι αυτό ρωτάμε συχνά οι άνθρωποι Σε ποια εποχή θα θελες να ζεις; Λες και οι άλλες εποχές δεν είχαν προβλήματα. Πιστεύω πως πάντα και παντού υπάρχει κάτι το οποίο μπορεί να σου προκαλέσει θλίψη και πάντα κάτι να σε κάνει να νιώσεις χαρά. Η παλέτα σχεδόν πάντα και παντού έχει όλα τα χρώματα. Σημασία έχει με τι μάτια κοιτάς εσύ.

Πώς αντιμετωπίζετε τις ταμπέλες στο χώρο της μουσικής και ποια κατηγορία τραγουδιών δεν θα λέγατε ούτε θα ακούγατε ποτέ;
Μα τι ανελευθερία να είσαι κλεισμένος κάπου με μια ταμπέλα από πάνω. Γιατί να το θέλει κάποιος αυτό; Μου φαίνεται τρομερά αντικαλλιτεχνικό και κλειστοφοβικό. Δεν υπάρχει κατηγορία τραγουδιών που δε θα έλεγα και μάλιστα ζηλεύω και θαυμάζω τραγούδια από άλλα είδη. Η αισθητική μας είναι διαφορετική, όχι η ουσία. Η αισθητική βέβαια είναι ένα σοβαρό θέμα και δεν υπάρχει καλή και κακή. Δε σημαίνει ότι επειδή εμένα δεν μου αρέσει εικαστικά κάτι, τότε αυτό είναι κακό. Απλώς δεν μου πάει εμένα. Αυτό είναι όλο. Ωστόσο μπορώ να διασκεδάσω σε πολύ διαφορετικά μέρη, ακούγοντας πολύ διαφορετική μουσική. Στην καθημερινότητά μου θα ακούσω Ella Fitzgerald, αλλά άμα έχω νταλκά θα βάλω και την Κόκκινη Γραμμή και πολύ θα το ευχαριστηθώ.
 
Τι είναι αυτό που κάνει ένα μουσικό κομμάτι να είναι διαχρονικό και να αντέχει στο πέρασμα του χρόνου και των γενεών; Πιστεύετε υπάρχουν νέοι δημιουργοί που να «θέτουν υποψηφιότητα» για διαχρονικότητα;
Αλήθεια δεν ξέρω. Αισθάνομαι ότι αυτές τις αναλύσεις θα τις έκαναν περισσότερο άνθρωποι των εταιριών και του μάρκετινγκ, παρά μουσικοί. Ωστόσο δεν είμαι καθόλου παρελθοντολάγνα και πιστεύω πολύ στους νέους ανθρώπους. Πολύ συχνά οι άνθρωποι λέμε για ένα τραγούδι Αχ δε θα γραφτεί άλλο τέτοιο ή κανένα δεν είναι σαν αυτό γιατί Εμείς συνδέσαμε τις στιγμές μας και τη ζωή μας με αυτό και είναι λογικό να το νιώθουμε αυτό. Όμως είναι υποκειμενικά αυτά τα πράγματα. Τα νέα παιδιά τις συνδέουν με κάτι άλλο που γι αυτούς θα ναι σημαντικό στο μέλλον και πάει λέγοντας.
 

Ποιο είναι το πιο φιλόδοξο όνειρο που θέλετε να πραγματοποιήσετε;
Θα θελα να τραγουδήσω με τον Michael Buble, πολύ τον γουστάρω σαν άνθρωπο και σαν καλλιτέχνη. Να τραγουδήσουμε και μετά να πάμε για μπύρες και για φαγητό να πάθει την πλάκα του με την Ελλάδα.
 
Για πράγματα που έχετε μετανιώσει ή που δεν έχετε κάνει με ποιο τρόπο επανορθώνετε;
Για τίποτα απολύτως. Ξέρει η ζωή καλύτερα γιατί κάτι γίνεται ή δεν γίνεται και της έχω απόλυτη εμπιστοσύνη.
 
Πόσο μουσικά καταρτισμένο και έτοιμο είναι το ελληνικό κοινό για να αναγνωρίσει είτε την κλασική είτε την σύγχρονη ποιοτική μουσική;
Νομίζω ότι οτιδήποτε γνήσιο και πραγματικό, χτυπάει σε όλες τις ψυχές ανεξαρτήτως κατάρτισης. Το αν το κατάλληλο -ή μη- μάρκετινγκ το αφήσει να φτάσει είναι μια άλλη υπόθεση.
 
Ένα από τα αγαπημένα τραγούδια που θα θέλατε να έχετε πει εσείς πρώτα δισκογραφικά.
Ζήλεψα πολύ τελευταία το «Ο κόσμος σου» που έγραψε ο αγαπημένος μου Φοίβος Δεληβοριάς στη Νεφέλη Φασούλη, που είναι μια εκπληκτική τραγουδίστρια.
 
Τι μηνύματα θέλετε να περάσετε μέσω της τέχνης σας;
Κάνω ό,τι κάνω πρώτα απ όλα γιατί με λυτρώνει εμένα και μου δίνει πολλή χαρά παρέα με ανθρώπους που θαυμάζω και εκτιμώ. Από κει και πέρα, εάν έστω και ένας άνθρωπος έρθει στο λάιβ μου κάπως μαύρος και φύγει έχοντας συναντήσει έστω και λίγο φως μέσα του, τότε είμαι έξτρα χαρούμενη.
 
-Ευχαριστώ



Πληροφορίες για τη συναυλία, προπώληση εισιτηρίων, θα βρείτε εδώ
.
Ακολουθήστε μας στα social media
       

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Ιωάννης Τσιρόγλου
Ιωάννης Τσιρόγλου
Διευθυντής Kulturosupa.gr - e-mail: kulturosupa2@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Σκέψεις μετά την γλυκύτατη ταινία «Η Πανσιόν»… Είδαμε & σχολιάζουμε
Σκέψεις μετά την γλυκύτατη ταινία «Η Πανσιόν»… Είδαμε & σχολιάζουμε
με 0 Σχόλια 1727 Views

 Ένα απολαυστικό και αισιόδοξο αφιέρωμα στην τρίτη ηλικία, γιατί… «το να μεγαλώνουμε είναι αναπόφευκτο, το να γερνάμε είναι επιλογή»! Είδε η Πίτσα Στασινοπούλου και σχολιάζει για την Κουλτουρόσουπα.

Περισσότερα ...

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή