Συνέντευξη: Ο δεξιοτέχνης της κιθάρας Παναγιώτης Μάργαρης, μιλά στην Κουλτουρόσουπα…

1296 Views
Συνέντευξη: Ο δεξιοτέχνης της κιθάρας Παναγιώτης Μάργαρης, μιλά στην Κουλτουρόσουπα… Συνέντευξη: Ο δεξιοτέχνης της κιθάρας Παναγιώτης Μάργαρης, μιλά στην Κουλτουρόσουπα…

Ο δεξιοτέχνης της κιθάρας Παναγιώτης Μάργαρης, μιλά στην Κουλτουρόσουπα για όλα...

Ξεκίνησε κλασική κιθάρα από το ωδείο της γειτονιάς του, συνέχισε με τον μεγάλο δάσκαλο και συνθέτη Νότη Μαυρουδή, έφτιαξαν μαζί ένα καταπληκτικό ντουέτο για 15 χρόνια, γνωρίζοντας μεγάλες επιτυχίες και καθιερώνοντας την κλασική κιθάρα ως ένα όργανο με ευρεία αποδοχή. Προχωρώντας πολύ πέρα από το κλασικό ρεπερτόριο, πειραματίστηκε με επιτυχία πάνω σε ήχους αγαπημένους από κομμάτια λαϊκά μέχρι έντεχνα και μέχρι ροκ, χαρίζοντας στο κοινό μοναδικές ερμηνείες και πρωτόγνωρα ακούσματα. Ηχογράφησε «κιθαριστικούς» δίσκους που γνώρισαν απρόσμενα μεγάλες πωλήσεις, συνεργάστηκε με σπουδαίους μουσικούς και ερμηνευτές πάνω σε μεγάλες σκηνές, διασκευάζει ο ίδιος κομμάτια και συνθέτει πρωτότυπη μουσική και… τί άλλο;
Μα φυσικά ως διπλωματούχος κιθαρίστας, διδάσκει κιθάρα σε ωδεία, μεταδίδοντας σε μελλοντικούς μουσικούς όσα σημαντικά αποκόμισε ο ίδιος μέσα από την δημιουργική του πορεία και τη σύμπραξη με αυθεντικούς καλλιτέχνες. Άλλωστε δεν δηλώνει «δεξιοτέχνης μουσικός», αλλά «καλλιτέχνης»!
Με αφορμή την τελευταία συνεργασία του με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη και την παρουσίαση της δουλειάς τους στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, ο Παναγιώτης Μάργαρης, μιλά στην Κουλτουρόσουπα…

     Ζητώ την άδεια για τη χρήση του «οικείου» ενικού και ξεκινώ: Διάβασα δύο διαφορετικές εκδοχές του ξεκινήματος. Μία ότι ήταν η μητέρα σου που σε προέτρεψε να ασχοληθείς και διάλεξες τυχαία την κιθάρα και μια άλλη ότι πρωτάκουσες κιθάρα, μαγεύτηκες και την διάλεξες συνειδητά. Ποια ισχύει τελικά;
Και τα δύο αληθεύουν. Όταν άκουσα για πρώτη φορά κλασική κιθάρα στην τηλεόραση μαγεύτηκα. Ήμουν όμως πολύ μικρός και ανώριμος ώστε να ζητήσω από τους γονείς μου να με “γράψουν” στο ωδείο. Η μητέρα μου προφανώς κάτι διαισθάνθηκε και με πίεσε αρκετά ώστε να ξεκινήσω. Χωρίς την έντονη προτροπή της, σίγουρα θα είχα ασχοληθεί με κάτι άλλο η θα είχα χάσει πολύτιμο χρόνο.
 
     Συγκρίνοντας την κιθάρα με άλλα όργανα, ποιο στοιχείο της σε γοήτευσε και σε έκανε να δεθείς μαζί της με «σχέση ζωής»;
Πάνω απ όλα ο μαγικός της ήχος και οι αμέτρητες δυνατότητες που σου δίνει ώστε να διεισδύσεις σε πολλά μουσικά είδη. Επίσης ένα πολύ σημαντικό χαρακτηριστικό στοιχείο της κιθάρας, είναι ότι την αγκαλιάζεις και νιώθεις τους κραδασμούς της στο σώμα σου.
 
    Για πολλά χρόνια ήταν ένα όργανο θα έλεγα «υποτιμημένο», προορισμένο να συνοδεύει ακομπανιάροντας κάποια τραγούδια, με περιορισμένες δυνατότητες. Πιστεύεις ότι αυτό έχει πλέον αλλάξει για το ευρύ κοινό;
Ναι, η αίσθηση αυτή έχει αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Ο κόσμος έχει έρθει πιο κοντά στην κλασική κιθάρα και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το πρόσφατο άλμπουμ που ηχογράφησα, το οποίο έχει τον τίτλο “Με τη μαγεία της κιθάρας”. Βρίσκεται για τρεις συνεχόμενες εβδομάδες στο top 5 των επίσημων charts της IFPI, ανατρέποντας τα μέχρι τώρα δεδομένα σχετικά με της πωλήσεις δίσκων στην Ελλάδα.
 
     Ο Ν. Μαυρουδής είναι σίγουρα ένας καταξιωμένος συνθέτης και μουσικός. Πώς ήταν όμως σαν δάσκαλος, πώς θα περιέγραφες τη μαθητεία κοντά του;
Ο Νότης Μαυρουδής όπως έχω πει κατ’ επανάληψη, υπήρξε ένας πολύ καλός καθηγητής. Με οδήγησε σε σωστά μονοπάτια, τόσο στην τεχνική της κιθάρας, όσο και στη γενικότερη αισθητική μου σχετικά με τη μουσική. Υπήρξα τυχερός που βρέθηκε στο δρόμο μου.
 
     Συνεργαστήκατε σαν επιτυχημένο ντουέτο για 15 χρόνια. Θέλεις να μας αναφέρεις τους σημαντικότερους σταθμούς και ποια γεύση σου άφησε τελικά αυτό το σμίξιμο;
Επί 15 χρόνια όπως προανέφερες, πραγματοποιήσαμε εκατοντάδες συναυλίες και ζήσαμε πολύ έντονες καλλιτεχνικές εμπειρίες. Πολλοί ήταν οι σημαντικοί σταθμοί και η κάθε συναυλία υπήρξε ξεχωριστή. Η γεύση που μου άφησε αυτό το ντουέτο είναι καλή. Απλά στην πορεία του χρόνου, ένιωσα την έντονη ανάγκη να προχωρήσω και να κάνω μουσικά ταξίδια τα οποία ήταν περισσότερο κοντά σε εμένα ως καλλιτέχνη.
 
     Μετά το «χωρισμό» σας, πώς εξελίχθηκε η πορεία σου, ποιοι καλλιτέχνες μπήκαν στη ζωή σου και τί αποκόμισες από αυτούς;
Η αλήθεια είναι ότι μετά το τέλος της συνεργασίας μου με το Μαυρουδή, η καριέρα μου είχε έντονα ανοδική πορεία. Συνεργάστηκα και εξακολουθώ να συνεργάζομαι με πολύ σπουδαίους καλλιτέχνες. Δε θέλω να αναφερθώ ονομαστικά διότι σίγουρα θα ξεχάσω πολλούς. Από κάθε μου συνεργασία αποκομίζω πολύ σημαντικές εμπειρίες οι οποίες είναι και πολύτιμη κληρονομιά για το μέλλον.
 
     Όταν, σαν κλασικός διπλωματούχος κιθαριστής, ανοίχτηκες σε ευρύτερο ρεπερτόριο, θεωρήθηκε σπάσιμο ταμπού για το χώρο ή έγινε φυσιολογικά αποδεκτό; 
Δυστυχώς ζούμε σε μια χώρα όπου υπάρχει μεγάλος συντηρητισμός και ζηλοφθονία. Δεν μπορώ να πω ότι το άνοιγμα μου σε ευρύτερο ρεπερτόριο και ευρύτερο κοινό, αντιμετωπίστηκε θετικά από τους κλασικούς κιθαρίστες. Όμως αυτό είναι κάτι που με αφήνει αδιάφορο μιας και απευθύνομαι στον μέσο ακροατή και στις ψυχές όλων των ανθρώπων. Οι μικρόκοσμοι και τα μουσικά ταμπού με απωθούν.
 
     Ηχογράφησες δίσκους σαν το «Cafe de l’ art» με λαϊκά και έντεχνα ακούσματα και στον αντίποδα το «Rock of my soul» με κλασικά ροκ… Τελικά η ψυχή σου σε ποιον βρίσκεται πιο πολύ;
Η ψυχή μου βρίσκεται στην καλή μουσική. Όπως είπα και παραπάνω, δεν μου αρέσουν οι ταμπέλες και θεωρώ ότι υπάρχουν πανέμορφα κομμάτια σε όλα τα είδη της μουσικής.
 
     Πιστεύεις ότι π.χ. ένας κλασικός ρεμπέτης ή ένας αυθεντικός ροκάς, θα «συμβιβαστούν» με την κιθαριστική απόδοση των αγαπημένων τους κομματιών; Έχεις μιλήσει με αντίστοιχο κοινό;
Νομίζω ότι και οι λαικοί μουσικοί αλλά και οι ροκάδες είναι πολύ πιο ανοιχτόμυαλοι από τους κλασικούς μουσικούς και από τους τζαζίστες. Με όσους έχω συζητήσει, νιώθω ότι γοητεύονται από το πάντρεμα της κλασικής κιθάρας με τα μουσικά είδη που εκπροσωπούν, διότι ανακαλύπτουν μια νέα διάσταση που δεν είχαν φανταστεί.
 
   Γενικά μιλώντας, πιστεύεις ότι στο όνομα του πειραματισμού πάνω σε διασκευές πρωτότυπων κομματιών, έχουν κακοποιηθεί σπουδαία καταξιωμένα τραγούδια;
Ναι. Πολύ συχνά ακούω διασκευές οι οποίες κακοποιούν τα πρωτότυπα τραγούδια. Ειδικά τα κομμάτια ρετρό με ηλεκτρονικούς ήχους και λούπες είναι τελείως ακαλαίσθητα.
 
    Όντας μέσα στο χώρο της δισκογραφίας και αν δεν κάνω λάθος και στο παραγωγικό της κομμάτι, πώς βλέπεις το παρόν και κυρίως το μέλλον της σε σχέση με τον ανταγωνισμό του διαδικτύου;
 
Η αλήθεια είναι ότι η δισκογραφία δεν περνά και τις καλύτερες ημέρες της. Οι πωλήσεις των cd έχουν μειωθεί δραματικά και ο κόσμος προσεγγίζει το διαδίκτυο ως εναλλακτικό τρόπο να ακούσει μουσική. Όμως θεωρώ ότι η δισκογραφική βιομηχανία δεν πρόκειται να σβήσει. Σίγουρα θα βρεθούν νέοι τρόποι να φθάνει η μουσική στο ακροατήριο και το internet θα παίζει καθοριστικό ρόλο όλο και περισσότερο.
 
    Μεταξύ της διασκευής ενός γνωστού κομματιού και μιας δικής σου πρωτότυπης σύνθεσης, ποιο σε έλκει περισσότερο και τί ποσοστό καταλαμβάνει το καθένα στη δουλειά σου;
Το καθένα έχει τη γοητεία του. Προς το παρόν έχω δώσει μεγαλύτερη ενέργεια στις διασκευές και στην σολιστική προσέγγιση αγαπημένων συνθέσεων, τις οποίες διασκευάζω στην κλασική κιθάρα. Όμως στο μέλλον θέλω να ασχοληθώ περισσότερο με τη συνθετική μου πλευρά. Στο τελευταίο μου άλμπουμ έχω εντάξει και δύο δικές μου συνθέσεις.
 
    Με ποια κριτήρια επιλέγεις να μεταφέρεις κάποια κομμάτια στην κιθάρα και να απορρίψεις άλλα;
Η επιλογή των κομματιών με τα οποία ασχολούμαι είναι πολύ δύσκολη. Υπάρχουν εκατοντάδες συνθέσεις που αγαπώ και σίγουρα η απόφαση μου σχετικά με τα τραγούδια τα οποία συμπεριλαμβάνω στις δισκογραφικές μου δουλειές, έχει να κάνει με επιλογές της στιγμής. Σίγουρα πάντως, ο βασικός γνώμονας είναι να “ακούω” έντονα τον ήχο της κλασικής κιθάρας μέσα στις μουσικές που επιλέγω να διασκευάσω.
 
   Μπορεί άραγε μια κιθάρα να υποκαταστήσει το σύνολο της ενορχήστρωσης χωρίς να «προδώσει» το ύφος του αυθεντικού κομματιού; Πόση δυσκολία έχει το εγχείρημα;
Η κλασική κιθάρα έχει τη μαγική ιδιότητα να τροποποιεί με πολύ σαγηνευτικό τρόπο οποιοδήποτε κομμάτι. Η δυσκολία φυσικά είναι πολύ μεγάλη και το τελικό αποτέλεσμα έχει να κάνει με το ταλέντο και τη φαντασία του καλλιτέχνη, ο οποίος δοκιμάζει κάτι τέτοιο.
 
    Μιλώντας για την τελευταία… απρόβλεπτη συνεργασία με τον Μ.Χατζηγιάννη, θα θυμίσω δήλωσή σου ότι ένας καλός τραγουδιστής είναι για σένα «περισσότερο το ρεπερτόριό του παρά η καλή του φωνή». Αυτό σημαίνει ότι αποδέχεσαι το ρεπερτόριο του Χατζηγιάννη ή κάτι άλλο
Ο Μιχάλης είναι κατά τη γνώμη μου ένας εξαιρετικός ερμηνευτής με πολύ ερωτική και βελούδινη χροιά και μεγάλη έκταση. Επίσης έχει γράψει πολύ όμορφα τραγούδια και τον σέβομαι απεριόριστα ως τραγουδοποιό. Επίσης η φωνή του ταιριάζει ιδανικά με τον ήχο της κιθάρας μου και είμαι πολύ χαρούμενος γι αυτή τη συνεργασία. Απρόβλεπτη και γοητευτική θα την χαρακτήριζα.
 
    Πώς προέκυψε αλήθεια αυτή η συνεργασία και πώς εξελίχθηκε; Πρόκειται για μια συγκυρία ή θα έχει και συνέχεια σε μελλοντικές δουλειές και των δύο;
Προέκυψε μέσω των γραφείων συναυλιών τα οποία μας εκπροσωπούν. Ήταν κάτι το οποίο θέλαμε και οι δύο να συμβεί και θεωρώ ότι οι δύο συναυλίες στα Μέγαρα Μουσικής Θεσσαλονίκης και Κομοτηνής αντίστοιχα, θα είναι μόνο η αρχή.
 
    Εσύ και ο Χατζηγιάννης πιστεύω ότι απευθύνεστε σε δύο διαφορετικές κατηγορίες κοινού. Αν το πιστεύεις και εσύ, πώς θα καταφέρετε να τις συνδυάσετε;
Οι μουσικοί πειραματισμοί αρέσουν και σε εμένα και στο Χατζηγιάννη. Το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, πιστεύω ότι θα συγκινήσει και το κοινό του Μιχάλη και το δικό μου. Είναι ένα  πρόγραμμα γεμάτο από αισθήσεις και συναισθήματα και αφορά όλο τον κόσμο.
 
    Δεδομένου ότι η κιθάρα είναι ένα πολύ «ατμοσφαιρικό» όργανο, τι μπορεί να σε αποσυντονίσει στη διάρκεια μιας συναυλίας; Είχες παρόμοια ατυχή εμπειρία;
Το πιο σημαντικό στοιχείο σχετικά με την ομαλή πορεία μιας συναυλίας για ένα σολίστα, είναι η αυτοσυγκέντρωση. Οπότε, ο παραμικρός θόρυβος όπως για παράδειγμα ο ήχος ενός κινητού τηλεφώνου, μπορεί να με αποσυντονίσει. Ευτυχώς έως τώρα δεν μου έχει συμβεί κάτι ακραίο και στις συναυλίες μου υπάρχει απόλυτη ησυχία.
 
    Στον ιδιαίτερο χώρο που κινείσαι ως καλλιτέχνης, συναντάς τον σκληρό ανταγωνισμό που ακούμε να επικρατεί γενικά στους μουσικούς κύκλους;
Ο χώρος της μουσικής είναι πολύ σκληρός και ανταγωνιστικός. Για να επιβιώσει κανείς πέρα από το ταλέντο το οποίο είναι φυσικά πρωταρχικό, πρέπει να διαθέτει και υψηλό δείκτη κοινωνικής ευφυίας και να ξέρει ανά πάσα στιγμή να διαχειριστεί καταστάσεις και ανθρώπους.
 
    Μέσα από την εμπειρία σου, βλέπεις το κοινό που έρχεται να ακούσει κιθάρα, να αυξάνεται ποσοτικά και να βελτιώνεται ποιοτικά ή είναι συνήθως σταθερό και συγκεκριμένο;
Αυξάνεται πολύ ο κόσμος που αγαπάει την κιθάρα και έρχεται στις συναυλίες. Για εμένα είναι κάτι σαν στόχος ζωής η διάδοση της κλασικής κιθάρας στο ευρύ κοινό και νιώθω βαθειά χαρά και ικανοποίηση όταν βλέπω τα θέατρα να γεμίζουν από λάτρεις του μαγικού αυτού οργάνου.
 
    Με την ιδιότητα του δασκάλου, θα ήθελα να σε ρωτήσω πώς βλέπεις γενικά το επίπεδο της μουσικής παιδείας στην Ελλάδα του 2015 και ειδικά το επίπεδο και την εξέλιξη της κιθάρας;
Δυστυχώς το επίπεδο της μουσικής παιδείας είναι χαμηλό. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή η απόφαση της επιλογής ενός καθηγητή μουσικού οργάνου, μιας και υπάρχει μεγάλη μερίδα δασκάλων οι οποίοι καταστρέφουν ταλέντα. Το επίπεδο της κλασικής κιθάρας στην Ελλάδα είναι πολύ καλό σε διεθνές επίπεδο. Απλά θα ήθελα να συμβουλεύσω τους συναδέλφους μου καθηγητές κιθάρας, να αντιμετωπίσουν το όργανο αυτό ως μέρος της μουσικής και όχι ως τη μουσική. Και αυτό θα γίνει μόνο αν προτρέψουν τους μαθητές τους να συνεργαστούν και με άλλα μουσικά όργανα και με τραγουδιστές. Και να ξεφύγουν από τον απόλυτο εγκλωβισμό στην παρτιτούρα.
 
    Υπάρχουν συνεργασίες που ονειρεύεσαι ή μελλοντικά σχέδια που θα ήθελες να μοιραστείς;
Πάρα πολλές είναι οι συνεργασίες που ονειρεύομαι. Προς το παρόν έχω αφιερωθεί στο νέο μου άλμπουμ “Με τη μαγεία της κιθάρας” το οποίο θα παρουσιάσω σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς και στο ντουέτο με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη. Επίσης, στα άμεσα σχέδια είναι η μουσική παράσταση “Μυστική συνάντηση”, όπου θα συναντηθώ επί σκηνής με το σπουδαίο Σταμάτη Κραουνάκη.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ, “Concerto για δύο” στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές και συνθέτες της σύγχρονης μουσικής σκηνής, συναντά στις  9 Φεβρουαρίου στη σκηνή «Αιμίλιος Ριάδης» του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης και την Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου στο Μέγαρο Μουσικής Κομοτηνής,τον εξαίρετο δεξιοτέχνη της κλασικής κιθάρας Παναγιώτη Μάργαρη. -ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ εδώ


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Γιώργος Κελεσίδης
Γιώργος Κελεσίδης

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Kif Express: Το δικό μου...γυμνό γεύμα...??? για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS
Kif Express: Το δικό μου...γυμνό γεύμα...??? για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS
με 0 Σχόλια 2108 Views
Αποφάσισα να "γιορτάσω προσφέροντας" τον εαυτό μου, έτσι όπως είμαι σήμερα και μέσα από το φακό του δικού μου κινητού, εντελώς πειραματικά με ΧΧΧ φωτογραφίες..
Γράφει ο Γιάννης Κυφωνίδης για την Κουλτουρόσουπα

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή