Η Ζέτα Μακρυπούλια μιλά στην «Κ»: Από την αμαρτία της ομορφιάς στις ταμπέλες και στους ρόλους ρεπερτορίου

5213 Views
Η Ζέτα Μακρυπούλια μιλά στην «Κ»: Από την αμαρτία της ομορφιάς στις ταμπέλες και στους ρόλους ρεπερτορίου Η Ζέτα Μακρυπούλια μιλά στην «Κ»: Από την αμαρτία της ομορφιάς στις ταμπέλες και στους ρόλους ρεπερτορίου

Συνέντευξη στον Γιάννη Τσιρόγλου

 

 
Θα έλεγε κανείς πως πρόκειται για ένα δυναμικό εξωστρεφές άτομο που αρέσκεται σε φωτογραφήσεις, εξώφυλλα και να’ ναι λουσμένη στα φώτα της δημοσιότητας. Μόνο που το όμορφο κορίτσι που ξεκίνησε από τα μικρά της να κάνει πασαρέλα ενώ λίγο αργότερα οι ανησυχίες της την οδηγούσαν σε καλλιτεχνικά μονοπάτια, είναι ένα απολύτως ντροπαλό πρόσωπο που σπάνια δίνει δικαιώματα, ενώ ακόμη και σήμερα έχει την «αφέλεια» να ονειρεύεται και να βλέπει τα πράγματα αλλιώς.
 
Βέβαια σε αυτή τη χώρα που ζούμε οι ετικέτες και οι χαρακτηρισμοί είναι –και- ελληνικό φαινόμενο και όταν πας να μπλεχτείς σε αυτό που λέμε «σοβαρό» θέατρο, θέατρο ρεπερτορίου αν θέλετε, ελάχιστοι θα είναι αυτοί που θα σε αποδεχτούν και ακόμη λιγότεροι αυτοί που θα σου δώσουν την ευκαιρία να δοκιμαστείς στα «σκληρά»... Δυστυχώς για να συμβεί αυτό ή θα έχουν περάσει τα χρόνια, ή πρέπει να ασχημαίνεις…
 
Ένας καλλιτέχνης ωστόσο, κρίνεται πάντα από το σύνολο της πορείας του και η αλήθεια είναι πως η γλυκιά μας καλεσμένη, μπλόκαρε το κουλτουρέ κοινό με κάποιες από τις συμμετοχές της που στην ελεύθερη αγορά ονομάζουμε «εμπορικές» επιλογές. Θύμα της υπήρξα κι εγώ... Πμως η ενδιαφέρουσα θεατρική της παρουσία τα τελευταία χρόνια, μια ιδιαίτερη στάση ζωής ακόμη και η παμφάγα δημοσιότητα της τηλεόρασης που διακριτικά κρατά και ακόμα συγκρατεί, αποδεικνύουν πως αυτή η πανέμορφη γυναίκα διαφέρει σε πολλά και κυρίως, δεν το φωνάζει. Την ανακαλύπτουμε μόνοι μας, αν θέλουμε βέβαια να δούμε την ουσία και όχι το περιτύλιγμα.
 
Για όλα αυτά και άλλα πολλά (και εντελώς ακομπλεξάριστα) και λίγο πριν ολοκληρωθούν οι παραστάσεις της εξαιρετικής παράστασης «Δον Ζουάν», η ηθοποιός Ζέτα Μακρυπούλια μιλά στην Κουλτουρόσουπα.
 
.
«Κατανοώ γιατί δεν μου γίνονται προτάσεις κλασσικού ρεπερτορίου…»
 
-Με ποια κριτήρια επιλέξατε να συμμετάσχετε στον «Δον Ζουάν»;
Παρόλο που φέτος ήθελα να κάνω διακοπές, δεν άργησα και πολύ να πω το ναι σε αυτή την πρόταση όταν μου τηλεφώνησε ο Θέμης Μουμουλίδης πως ετοιμάζει Μολιέρο.
 
Αλλά και επειδή δεν μου τυχαίνουν συχνά τέτοιες προτάσεις, δεν το σκέφτηκα λεπτό. Άρα συνηγόρησαν στην απόφασή μου το έργο, ο ρόλος και οι συνεργάτες.
 
-Ωστόσο έχετε μια σύντομη αλλά εξαιρετικά χαρακτηριστική εμφάνιση στη παράσταση;
Ναι, είναι δύο σκηνές όλο κι όλο καθώς ο Μολιέρος σε αυτό το έργο έχει δώσει βάση στον Δον Ζουάν και στον υπηρέτη του, αλλά για μένα δεν έχει σημασία, αυτή η διαδρομή έχει τρομερό ενδιαφέρον.
 
-Μιλάμε για την Ελβίρα…
Ακριβώς, είναι ένας σκοτεινός ρόλος με λίγα στοιχεία, οπότε είναι δύσκολο να καταλάβεις και μέσα σε δυο μόλις σκηνές να δώσεις την πραγματική διάσταση αυτής της κοπέλας. Επιπλέον, έχει και μεταφυσικά στοιχεία όπως είναι η επικοινωνία της με τον Θεό και μια γενικότερη βαθιά πίστη σε όλα αυτά τα μεταφυσικά. Οπότε είναι δύσκολο να τα μεταφέρεις στον κόσμο καθώς πολλοί δεν τα κατανοούν. Επρεπε να βρω μια χρυσή τομή.
 
-Είναι μια μοναχή πριν γνωρίσει και ερωτευτεί «αιωνίως» τον Δον Ζουάν, θα λέγαμε δυο διαφορετικά πρόσωπα.
Την βλέπουμε στην αρχή φανερά εκνευρισμένη, θυμωμένη και εκδικητική γιατί την παράτησε μόλις την παντρεύτηκε, ενώ στην δεύτερη εμφάνισή της βλέπουμε αυτή την μεταφυσική της πλευρά... Είναι ήρεμη, κατασταλαγμένη που έχει επιστρέψει στον Θεό και το μόνο της μέλημα πια είναι να σώσει τον Δον Ζουάν που ακόμα αγαπά, αλλά όχι ερωτικά.
 
-Είπατε προηγουμένως, δεν σας γίνονται τέτοιου είδους προτάσεις…
Είναι φυσιολογικό… Επειδή κινούμαι πιο πολύ στο εμπορικό θέατρο, ίσως δεν πάει και το μυαλό κάποιων ότι μπορεί να με ενδιέφερε κάτι τέτοιο. Με τον «Γιούγκερμαν» πέρσι, θέλω να πιστεύω άλλαξε το τοπίο και ελπίζω να μου δοθούν και άλλες ευκαιρίες.

-Εσάς σας αρέσουν τα κλασσικά;
Έχω να πιάσω αυτά τα κείμενα από την δραματική σχολή, και ξέρετε, όταν δεν έχουμε εμπειρία και δεν ξέρουμε καλά καλά τι μας συμβαίνει, δεν τους δίνουμε την πρέπουσα σημασία, ενώ τώρα που έχω «ψηθεί» αρκετά στη δουλειά αυτή, τα αντιμετωπίζω πολύ διαφορετικά και με άλλο ενδιαφέρον. Σαφώς και μου αρέσουν.
 
.
«Μου έχουν «φορεθεί» αρκετές ταμπέλες…»
 
-Μιλάμε και για είδους «στροφή» προς το κλασσικό ρεπερτόριο;
Με τον τρόπο που κινούμαι στον καλλιτεχνικό χώρο φαντάζομαι θα έχετε καταλάβει ότι θα ήθελα να καταρρίψω όλες τις ταμπέλες, διότι είμαι ένας άνθρωπος που μου έχουν «φορεθεί» αρκετές και έχω πιεστεί στο παρελθόν γι’ αυτό. Ευτυχώς οι εποχές έχουν αλλάξει και έχουν περιοριστεί αυτά τα στεγανά…
 
-Αλλάζουν;
Αν το κάνεις με αγάπη και είσαι πάρα πολύ εργατικός, μπορείς να το καταφέρεις…
 
-Σκέπτεστε να σταματήσετε ή να περιορίσετε κάποιες από τις δραστηριότητες σας;
Όχι, δεν έχω να σταματήσω τίποτα και δεν ασπάζομαι δηλώσεις του τύπου «κάνω στροφή». Κάνω αυτό που μου αρέσει…
 
-Θεωρείται πως αλλάζουν με τον χρόνο και οι αντιλήψεις του κόσμου για σας;
Επειδή κατά βάση είμαι ρομαντικός άνθρωπος θέλω να πιστεύω πως αλλάζει… Αλλάζει, αλλά αργά, σε μένα πάντως υπάρχει διαφορά από τότε που ξεκίνησα το θέατρο.
 
-Θα ομολογήσω πως αυτό το είχα και εγώ προς το πρόσωπό σας… Ήθελα χρόνο να σας αποδεχτώ καλλιτεχνικά.
Έχω αποφασίσει στη δική μου την πορεία να κάνω πράγματα που μου αρέσουν και με εξελίσσουν. Δεν είχα πάντα αυτή την δυνατότητα και δεν έκανα πάντα και τις επιλογές που ήθελα.
 
-Ποιες οι ομορφιές μιας περιοδείας;  
Η αίσθηση των ανοιχτών θεάτρων και η ανταλλαγή. Σε άλλο τόπο με άλλον κόσμο. Είναι μια δύσκολη δοκιμασία όμως αν υπάρχει καλή παρέα και καλή συνεργασία μπορεί να είναι μια όμορφη εμπειρία. Δηλαδή πολύ εύκολα η κούραση μπορεί να ξεχαστεί γιατί είναι δεδομένη, δίνοντας προτεραιότητα στο ότι περνάω καλά.
 
-Τι εντοπίζετε σε αυτό το κάθε μέρα διαφορετικό κοινό;
Χωρίς να συμβαίνει παντού, την ενέργεια που λαμβάνω μέσα μου.
 
«Πάμε να δούμε την Μακρυπούλια;»
 
-Θα σας ενοχλούσε αν κάποιοι θεατές έλεγαν «πάμε να δούμε την Μακρυπούλια» και όχι πάμε να δούμε την παράσταση που παίζει η Μακρυπούλια;
Ξέρετε… ντρέπομαι όταν τα ακούω αυτά…
 
-Ωστόσο ισχύουν..
Μπορεί να είναι κάποιοι που έρχονται να με δουν μόνο και μόνο γιατί με ξέρουν από την τηλεόραση, αλλά φεύγουν πιστεύω με άλλη αίσθηση γιατί σε όλους αρέσει η παράστασή μας και τελικά αυτό είναι το κέρδος.
 
-Πώς προέκυψε το μικρόβιο της υποκριτικής;
Υπήρξα ένα πάρα πολύ κλειστό παιδί που δεν έδινα καθόλου σημασία στα θέλω μου, ίσα ίσα που τα καταπίεζα, στα τέλη Λυκείου η ενασχόληση μου με το μόντελινγκ και με κάτι εκπομπές ξαφνικά η ζωή με πήγε προς το θέατρο για να κάνω κάποιες συνεντεύξεις, κάπου εκεί πήρα την απόφαση.
 
«Εσύ τι δουλειά έχεις εδώ, είσαι μοντέλο»…
 
-Ήσασταν τυχερή στο ξεκίνημα σας;
Την επικαλούμαστε συχνά αλλά δεν πιστεύω τόσο πολύ στην τύχη…  Στην αρχή ήταν πολύ δύσκολα τα πράγματα. Οι άνθρωποι ήταν πιο αυστηροί και επικριτικοί. Θυμάμαι να πηγαίνω σε οντισιόν και να μου λένε: «εσύ τι δουλειά έχεις εδώ, είσαι μοντέλο»… Επίσης υπάρχει και μια μεγαλύτερη δυσκολία όταν είναι ευπαρουσίαστος ο άλλος. Δύσκολα σε εμπιστεύονται, θεωρούν πως δεν έχεις ταλέντο.. ότι βασίζεσαι μόνο στην εξωτερική σου εμφάνιση και δεν δουλεύεις…
 
-Τους κατανοείτε;
Τους καταλαβαίνω… Τα πέρασα, στεναχωρήθηκα αλλά πείσμωσα πολύ και δεν στάθηκα σε αυτά.
 
-Πιστεύετε ότι η ελευθερία έκφρασης στην τέχνη είναι απεριόριστη; Ο καλλιτέχνης οφείλει να θέτει όρια;
Κανονικά πρέπει να είναι απεριόριστη. Είναι ωραία να έχεις ελευθερία στην έκφραση σου αλλά εξαρτάται και από τον καλλιτέχνη γιατί έτσι κι αλλιώς, σαν άνθρωποι έχουμε κάποια όρια και αν σε κάτι μας βοηθάει αυτή η εργασία είναι να τα ξεπεράσουμε.
 
-Επί προσωπικού σας βοήθησε;
Είμαι ευγνώμων για αυτό τον δρόμο που ακολούθησα. Εγώ δεν το πιστεύω αλλά καταλαβαίνω τι εννοούν πως η υποκριτική είναι μια ψυχαναλυτική δουλειά..
 
-Τι εννοούν;
Πως μπαίνοντας σε άλλους χαρακτήρες διευρύνεις τα όριά σου.
 
-Πόσο εύκολα διαχειριστήκατε την αναγνωρισιμότητα και αν σας επηρέασε;
Όχι ιδιαίτερα επειδή εργάζομαι από πολύ μικρή, από 13 ετών, και στο σχολείο δεν «φώναζα» αυτά που έκανα, δεν τα διαφήμιζα, δεν πήγαινα με άλλον αέρα, τουναντίον μαζευόμουν και «κρυβόμουν»… Και δεν είναι τυχαίο που ακολούθησα αυτή τη δουλειά που έχει μόνο έκθεση…
 
«Θέλω να παίξω σε τραγωδία…»
 
-Ποιο είδους θεάτρου σας αρέσει περισσότερο;
Μέχρι τώρα έχω κάνει κωμωδίες που τις αγαπώ πολύ. Από πέρσι άλλαξε αυτό ερμηνεύοντας δραματικούς ρόλους που πλεον μου προκαλούν μεγάλο ενδιαφέρον. Επειδή έχω στο μυαλό μου διάφορους τίτλους που έχω διαβάσει κατά καιρούς και με έχει πιάσει μια φοβία, θα το ξεπεράσω και θα σας πως κάποια στιγμή θα ήθελα να κάνω και τραγωδία.
 
-Με ποιο τρόπο ανακαλύπτεται ένα καινούριο ρόλο;
Μου αρέσει να φτιάχνω ένα μικρό ημερολόγιο με στοιχεία του χαρακτήρα. Κατά κάποιο τρόπο αυτά καταγράφονται στον εγκέφαλο μου τη στιγμή που πάω να τον δημιουργήσω.
 
-Έχετε κάποιο φόβο στην προετοιμασία;  
Η διαδικασία της πρόβας…  Να σας πω την αλήθεια, είναι φοβερά επώδυνη ..
 
-Πρώτη φορά ακούω κάτι τέτοιο… Τι εννοείτε;
Γιατί ψάχνεις να βρεις τι θα κάνεις, πως κινείσαι και πως θα συμπεριφερθείς, όλα αυτά δεν είναι καθόλου εύκολα. Για παράδειγμα ταλαιπωρήθηκα υπερβολικά για να καταλάβω τον ρόλο της μάνας στον «Γιούγκερμαν».  Πως μέσα σε μια μόνο σκηνή πρέπει εγώ να δείξω όλη την πορεία αυτής της γυναίκας.
,
,
«Έριξα όλα τα τείχη της ντροπής…»
.
-Ξεχωρίζετε κάποιες συνεργασίες στη μέχρι τώρα πορεία στο θέατρο;
Πολλές. Όσες φορές έχουμε δουλέψει με τον Σταμάτη Φασουλή έχω πάρει πάρα πολλά από εκείνον, αλλά και με τον Γρηγόρη Βαλτινό. Για μένα ήταν μια παράσταση που έκανε κλικ μέσα μου και από τότε και μετά αντιμετωπίζω πολύ διαφορετικά την δουλειά μου.
 
-Μιλάτε για το «Ήρθες και θα μείνεις»…
Ναι και επειδή ήταν ένα έργο με δυο πρόσωπα σε αυτή την παράσταση αναγκάστηκα να ενεργοποιηθώ ρίχνοντας όλα τα τείχη της ντροπής!
 
Ο Γρηγόρης είναι ο μόνος που με άφησε τόσο ελεύθερη όσο κανένας και μάλιστα δεν με έκρινε… Ξέρετε, καμιά φορά όταν γνωρίζουμε ότι ο άλλος είναι εκεί, έχει πείρα και είναι ένας καλός σκηνοθέτης αισθανόμαστε κάπως… πως μας κρίνει τη στιγμή που κάνουμε ότι κάνουμε. Από τον Γρηγόρη δεν το ένιωσα ποτέ και ήταν αυτό που με ελευθέρωσε…
 
«Κοινό, κριτικοί και ηθοποιοί…»
 
-Αν έπρεπε να αξιολογήσετε την αποδοχή εκ μέρους α) του κοινού, β) των κριτικών, γ) των συναδέλφων, ποια θα είχε τη μεγαλύτερη βαρύτητα και γιατί;
Το κοινό γιατί σε αυτό απευθυνόμαστε και αυτό είναι που θα στηρίξει μια παράσταση, αν θα την δεχτεί ή την απορρίψει. Από αυτό εξαρτάσαι.
 
-Όσο για τους κριτικούς;
Μεγάλο κεφάλαιο… Υπάρχουν κάποιοι που το εκμεταλλεύονται λίγο παραπάνω και πολλές φορές ξεφεύγουν και γίνονται προσβλητικοί μέσα από τη θέση του κριτικού. Του ότι έχω το δικαίωμα να γράψω ό,τι θέλω.
Ξεχνούν πως όλοι εμείς, προσπαθούμε πάρα πολύ για αυτό που κάνουμε ανεξαρτήτου είδους θεάτρου υπηρετούμε.
Από την άλλη και οι ηθοποιοί είναι σκληροί…
 
-Είναι ειλικρινείς;
Κάποιοι αφοπλιστικά, άλλοι τα φιλτράρουν περισσότερο.. Μεταξύ μας παίζονται πολλά, άλλα που φαίνονται και άλλα που κρύβονται.. Βέβαια, υπάρχει και ο ανταγωνισμός
 
«Λαχείο να σε δει ως άνθρωπο και όχι ως προϊόν ένας παραγωγός, σήμερα…»
 
-Όσο για τον κλάδο σας και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει;
Είναι αλήθεια πως ο κλάδος των ηθοποιών περνάει δύσκολα, αλλά είναι ευθύνη μόνο των ηθοποιών, καθώς εμείς φταίμε που αφήσαμε να χαθεί η σύμβαση. Είναι λαχείο ένας παραγωγός να σε δει ως άνθρωπο και όχι ως προϊόν. Μπορεί να ρουφήξει ότι μπορεί από σένα και δυστυχώς βλέπω πάρα πολλούς συναδέλφους να μην αντιδρούν καθόλου…
 
-Εσείς το κάνατε;
Μιλώ αλλά όχι όπως θα ήθελα διότι ως μονάδα όσο και να αντιδράσω σε μια συλλογική εργασία χάνεσαι και κατόπιν τείνει να γίνει φυσιολογικός ο παραγωγός και εσύ ο περίεργος, ενώ έχει καταπατήσει όλα σου τα δικαιώματα.
 
-Το θέμα είναι ότι φοβούνται;
Τα γνωστά, να μην μείνουμε από δουλειά γιατί υπάρχει μεγάλη ζήτηση όπου εκεί πατούν λέγοντας: «δεν θες εσύ, στην γωνία περιμένουν άλλοι 10…». Πλέον δεν πληρώνουν ούτε τις πρόβες με αποτέλεσμα πολλά νέα παιδιά να μην έχουν ούτε το μέτρο να πληρώσουν για να έρθουν σε μια πρόβα…
 
Δεν ξέρω, ίσως είναι και η δουλειά του παραγωγού να σε βλέπει ως προϊόν, οπότε δεν μπορώ να ρίξω απόλυτα την ευθύνη σε αυτούς όταν εμείς σε όλα λέμε ναι...
 
Να σας πω και κάτι άλλο, υπάρχει μια μερίδα ηθοποιών που θεωρούν ότι είναι ένα μέρος της τέχνης τους να υποφέρουν…
 
-Και μη χειρότερα…
Εκεί πάμε σε άλλα επίπεδα πιο άρρωστα… πιστέψτε με συμβαίνει…
 
 
-Πως βλέπετε το παρόν και το μέλλον τούτης της χώρας;
Ο Μολιέρος σχεδόν σε όλα του τα έργα το κεντρικό του θέμα είναι η απέχθεια απέναντι στην απειλή, στο ψέμα, την υποκρισία, την ίντριγκα και την κολακεία. Νομίζω η υποκρισία έχει περάσει στο DNA μας, πολλές φορές υποκρινόμαστε και δεν το καταλαβαίνουμε, οπότε θα ήταν ωραία να μάθουμε να ζούμε το παρόν, να καταλάβουμε τη δύναμη που έχει το τώρα και να μην μεταφερόμαστε στο χρόνο γιατί δεν έχει καμιά άξια και δυστυχώς ζούμε τη ζωή μας με πολύ μεταφορά, είτε στο μέλλον είτε στο παρελθόν, τέλος, θα ήθελα να φοβόμαστε λίγο λιγότερο και να μην ξεχνάμε.
 
-Επί προσωπικού πώς θα περιγράφατε τον εαυτό σας, κάποια πράγματα για σας;
Είμαι πιστή όταν αγαπώ και δένομαι με ανθρώπους, οπότε έχω πολύ συγκεκριμένους φίλους, είμαι φοβερά δοτική με τους ανθρώπους που αγαπώ και παράλληλα ανήσυχη ακόμη και όταν βρω την επιτυχία. Επειδή με κούρασαν τα όρια στο μεγαλύτερο μέρος της ζωή θα ήθελα τώρα πια να μην τους δίνω τόση σημασία. Είμαι ένα ζιζάνιο, ανοιχτή στις προκλήσεις και επειδή την αλλαγή την φοβάμαι έχω αποφασίσει να την αντιμετωπίζει με περισσότερο θάρρος.
 
-Σας ευχαριστώ για τη συζήτηση.
,
Ακούστε και ζωντανά τη συνέντευξη εδώ
.
Προλαβαίνετε - Τελευταίες παραστάσεις του "Δον Ζουαν".
3/9   ΕΛΕΥΣΙΝΑ - «ΑΙΣΧΥΛΕΙΑ» 
5/9   ΒΟΛΟΣ – ΘΕΡΙΝΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΕΛΙΝΑ ΜΕΡΚΟΥΡΗ 
6/9   ΛΑΜΙΑ – ΥΠΑΤΗ ΛΑΜΙΑΣ ΤΟΠΟΣ ΤΕΧΝΩΝ «ΧΩΡΟΣ»
7/9  ΑΙΓΙΟ - ΥΠΑΙΘΡΙΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΠΠΑΣ»
8/    ΠΑΤΡΑ – ΑΡΧΑΙΟ ΩΔΕΙΟ 
9/9   ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ – ΘΕΑΤΡΟ «ΑΛΙΚΗ ΒΟΥΓΙΟΥΚΛΑΚΗ»
10/9  ΑΙΓΑΛΕΩ – ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΑΛΕΞΗΣ ΜΙΝΩΤΗΣ»
11/9   ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ – ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΣΟΥΣ «Δ.ΚΙΝΤΗΣ»
.
Ακολουθήστε μας στα social media
      
 
 


Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: Ζέτα Μακρυπούλια

Αρθρογραφος

Ιωάννης Τσιρόγλου
Ιωάννης Τσιρόγλου
Διευθυντής Kulturosupa.gr - e-mail: kulturosupa2@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή