O Στέλιος Μάϊνας μιλά εκ βαθέων στην Κουλτουρόσουπα…

3844 Views
O Στέλιος Μάϊνας μιλά εκ βαθέων στην Κουλτουρόσουπα… O Στέλιος Μάϊνας μιλά εκ βαθέων στην Κουλτουρόσουπα…

/
Ένας ηθοποιός που έχουμε κατατάξει στους οικείους αγαπημένους, καθώς μας έχει «επισκεφθεί» συχνά στο σπίτι, μέσα από επιτυχημένες, ξεχωριστές τηλεοπτικές σειρές, με εξίσου επιτυχημένη πορεία στο θέατρο και τον κινηματογράφο. Έχοντας ξεκινήσει από το ιστορικό Θεσσαλικό θέατρο, έχει να θυμηθεί δυνατές στιγμές από μια διαδρομή που τη χαρακτηρίζουν οι προσεκτικές, ποιοτικές επιλογές, καταφέρνοντας να αποφύγει επιμελώς την τυποποίηση και να υπηρετήσει με την ίδια συνέπεια, από το αρχαίο δράμα μέχρι την πιο ελαφρά κωμωδία…
'
Οπαδός του «η καριέρα χτίζεται κυρίως από τα όχι, παρά τα ναι», αντιστάθηκε στο εύκολο χρήμα, για να μείνει πιστός στο καλλιτεχνικό του όραμα και τις αξιακές του αρχές ως άνθρωπος με συγκροτημένη προσωπικότητα. Με αφορμή την παρουσίαση έργων του Παπαδιαμάντη στο θέατρο Αυλαία, που θα παρακολουθήσουμε στις 13 Δεκεμβρίου, ο Στέλιος Μάϊνας μιλά εκ βαθέων στην Κουλτουρόσουπα
1. Στο βιογραφικό σας διαβάζουμε για σπουδές Διοίκησης Επιχειρήσεων και παράλληλα σπουδές σε Δραματική Σχολή. Πότε και πώς ανακαλύψατε μέσα σας το «μικρόβιο» του ηθοποιού;
Για άλλου ξεκινάς κι αλλού πας. Τουλάχιστον σε μένα αυτό συνέβη και μπορώ να πω, πάνω κάτω μου συμβαίνει ακόμα. Ξεκίνησα να σπουδάζω διοίκηση επιχειρήσεων, αλλά  στη Λάρισα συνάντησα το Θεσσαλικό θέατρο, τη Βαγενά και τον Τσιάνο, ήμουν τότε στο ερασιτεχνικό της σχολής και παίζαμε το Δράκο του Σβαρτς, με είδανε, καλός είναι αυτός για κομπαρσιλίκι που ήθελε ο Χρονοπούλος στην «Αγγέλα» του Σεβαστίκογλου που ανέβαζαν, κι έτσι   έπαιξα για μια σαιζόν μαζί τους, κι έκτοτε κόλλησα το μικρόβιο. Αυτά συνέβησαν το σωτήριο έτος 1976-77

2. Θυμάστε ποια ήταν η πρώτη σας επαγγελματική δουλειά ως ηθοποιός και τί είδους συναισθήματα τη συνόδευσαν;
Έτσι γνώρισα και την Ελληνική επαρχία, σε περιοδεία χειμωνιάτικη, συγκλονιστική εμπειρία. Φανταστείτε, το Θεσσαλικό, πήγαινε για πρώτη φορά μετά τον εμφύλιο σε ορεινά χωριά να παίξει, Καμπανέλλη, Σεβαστίκογλου, Καπετανάκη, Χορν... Το θέατρο, κι ο κόσμος του οφείλουν πολλά στο Θεσσαλικό θέατρο. Θυμάμαι, παίζαμε Φλεβάρη στην Κρανιά Ελασσόνας, που θέατρο δεν είχε πάει ποτέ, όλο το χωριό είχε βγει στο δρόμο να δει από κοντά το θίασο, και στη παράσταση τα παιδιά, μαζεμένα ένα σμάρι μπροστά απ τη σκηνή, μας πετάγανε πετραδάκια απ το χώμα που ήταν το πάτωμα του σχολείου που παίζαμε, για να διαπιστώσουν πως είμαστε αληθινοί. 
Παρά τις αντίξοες συνθήκες, υπήρχε κάτι που μας ένωνε, κι ελπίζω  να το ξαναβρούνε και οι νέοι, που τους επιφυλάξαμε δυστυχώς τη χειρότερη υποδοχή. Η δίκη μου η γενιά φταίει που τα παιδιά σήμερα είναι άνεργα, χωρίς οράματα, και χωρίς προοπτική. Και δεν βγάζω τον εαυτό μου εκτός

3. Στη μετέπειτα πορεία σας, μετράτε περισσότερες δυσκολίες και εμπόδια ή θεωρείτε ότι η τύχη υπήρξε ευνοϊκή μαζί σας - σε συνδυασμό πάντα με σοβαρή δουλειά;
Τύχη... και ναι και όχι. Σαφώς ήμουν τυχερός γιατί ανδρώθηκα στο θέατρο τη χρυσή εποχή που μας προσέφεραν δουλειές, σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό. Αν ήθελες να δουλέψεις, εκτός απ τα θέατρα της Αθήνας που σίγουρα θα έπαιρνες το βασικό μισθό, υπήρχαν τα Δηπεθε, αλλά και αργότερα η τηλεόραση. Για να μην πω για την κινηματογραφική παραγωγή, που κι αυτή δεν ήταν ευκαταφρόνητη. Τώρα, από εκεί και πέρα, είναι και θέμα επιλογών. Αν έχεις κάποιους στόχους, πρέπει να μπορείς να λες και όχι. Εγώ ξέρετε, είχα την τύχη να ακούσω νωρίς τη συμβουλή των δασκάλων μου.  «Την καριέρα σου θα τη χτίζεις με τα όχι σου, όχι με τα ναι σου». Φυσικά εννοείται πως έχω πει και όχι σε καταπληκτικές δουλειές που για πρακτικούς λόγους δεν μπορούσα να πάω. Είναι και το καλό τάιμινγκ, δηλαδή η τύχη.....Μου δίνετε όμως την ευκαιρία να ευχαριστήσω όλους αυτούς που μου πρόσφεραν δουλειά. Τίποτα δεν σνομπάρω, από εμάς εξαρτάται να βάλουμε την καλή μας ενέργεια, τις δεξιότητες μας και το μυαλό μας σε μια δουλειά.

4. Πέρα από το απαραίτητο ταλέντο, ποια στοιχεία του χαρακτήρα ή ποιους άλλους παράγοντες κρίνετε ως καθοριστικούς  για την καταξίωση ενός καλλιτέχνη;
Ταλέντο δεν είναι τίποτε άλλο από ευκολία προσαρμογής. Έχω μετανιώσει παρά πολλές φορές για τα επιπόλαια συμπεράσματα μου, για ηθοποιούς που έβλεπα πως δεν τράβαγαν. Όταν τους δόθηκαν  οι ευκαιρίες, προχώρησαν. Οι ηθοποιοί είναι σαν τα λουλούδια. Θέλουν κατάλληλο έδαφος και συνθήκες για να ανθίσουν. Κι εγώ έχω υπάρξει παρά πολύ κακός σε αντίξοες συνθήκες. Είναι ευαίσθητο πράγμα το θέατρο. 

5. Υπάρχουν επιλογές στην καριέρα σας για τις οποίες νιώθετε ιδιαίτερα περήφανος και άλλες που ίσως έχετε μετανιώσει και θα θέλατε να μοιραστείτε;
Δεν μετανοώ για τις επιλογές μου, όλες είναι αποτέλεσμα επιλογής. Ποτέ δεν διάλεξα κάτι επιπόλαια. Το σκέφτηκα και δεύτερη και τρίτη φορά. Δεν ισχυρίζομαι πως όλες ήταν πετυχημένες, αλλά στη δουλειά μας, υπάρχει και ο παράγοντας   Χημεία. Όπως και σε όλα τα πράγματα άλλωστε. Το ρίσκο εξ άλλου είναι βασικό συστατικό της δουλειάς. 
/
6. Έχοντας υπηρετήσει δυναμικά, θέατρο- κινηματογράφο - τηλεόραση, ποιο είναι το «κάτι» ξεχωριστό που εισπράξατε από κάθε χώρο;
Θέατρο… Κάποτε έπαιζα στο χορό του Εθνικού, στον Ιππόλυτο, στην Επίδαυρο. Έρχεται λοιπόν η ώρα του Αγγελιοφόρου, βγαίνει στη σκηνή ο ηθοποιός, ξεκινάει την αφήγηση  και σε κάποια σημεία, ως δεξιοτέχνης, κάνει μια παύση, που μου φάνηκε αιωνιότητα. Ε, λοιπόν, δώδεκα χιλιάδες κόσμος που ήταν στο θέατρο, σ αυτή τη παύση κρατούσαν την αναπνοή τους... Αυτό, το προσλαμβάνει άμεσα ο ηθοποιός στη σκηνή. Πληρώνεται επιτόπου...
'
Κινηματογράφος.... Για να είμαι ειλικρινής, λατρεύω τον κινηματογράφο. Κυρίως γιατί ο θεατής μπαίνει μέσα στο μυαλό του ηθοποιού, γίνεται ένα με τον ήρωα... Δυστυχώς έχω κάνει πολύ λίγες ταινίες, αλλά πραγματικά είμαι περήφανος για τις ταινίες που έκανα. 

Τηλεόραση… Δύσκολο είδος. Θέλει συνέπεια, σοβαρότητα, ευελιξία. αλλιώς τυποποιείται πριν το καταλάβεις. Ξέρετε πόσες προτάσεις είχα μετά τους Μεν και τους Δεν για κάτι ανάλογο; Πόσες πιέσεις; Μου προσέφεραν ποσά που δεν είχα καν φανταστεί ότι δίνονται σε ηθοποιούς. Αρνήθηκα πεισματικά την τυποποίηση, είναι ό,τι απεχθάνομαι στη δουλειά μου. Δεν βρίσκω ενδιαφέρον στην επανάληψη ενός εαυτού. Πιστεύω το ίδιο και το κοινό. 

7. Η διαδρομή σας χαρακτηρίζεται από προσεγμένες, ποιοτικές επιλογές. Είναι κάτι που συνειδητά αναζητάτε μεταξύ διαφόρων προτάσεων ή… περίπου «καρμικά» έρχεται και σας βρίσκει;
Ποιοτικές επιλογές… Κοιτάξτε, ποιότητα καταρχάς είσαι εσύ ο καλλιτέχνης. Οφείλεις να είσαι. Τώρα, διαχωρισμός με μπάρες δεν υπάρχει μεταξύ ποιοτικού και εμπορικού, όπως συνηθίζεται να αποκαλείται, γιατί κι αυτό είναι μια επινόηση. Πιο σωστά , θα έλεγα, δεν κάνω «αρπαχτές». Αλλά επιμένω, φυσικά και με ενδιαφέρει ο κόσμος, το κοινό. Θέατρο χωρίς κοινό, είναι στείρο.

8. Κινούμενος σε μια μεγάλη γκάμα ρεπερτορίου από το αρχαίο δράμα μέχρι τη σύγχρονη κωμωδία (και όλα τα… ενδιάμεσα!), νιώθετε κάποιο είδος να σας αγγίζει ή να σας γοητεύει ιδιαίτερα για κάποιον λόγο;
Λατρεύω την κωμωδία, αλλά την φοβάμαι . Δεν ξέρω αν έχω πλέον την ικανότητα να ανταποκριθώ στους ρυθμούς της, τα τεχνάσματα της, στα ακροβατικά της. Θαυμάζω απεριόριστα τους κωμικούς ηθοποιούς, και ευτυχώς, το θέατρο μας διαθέτει πολλούς άξιους. Και έτσι, επειδή καλό είναι να αναφερόμαστε ονομαστικά στους καλούς συναδέλφους μας και χωρίς να θέλω να αδικήσω κανένα, θα αναφέρω: Φιλιππιδης, Χαϊκάλης, Μπέζος, Παπαδημητρίου, Χρυσοστόμου και πολλοί άλλοι, που ξεχνάω. Και γυναίκες φοβερές, όπωςΚαστάνη, Φιλιππίδου, Γκαβογιάννη, Μαλφα, Μουτίδου, Κοκιδου και πολλές άλλες. 

9. Υπήρξαν ρόλοι και χαρακτήρες που με κάποιο τρόπο δεθήκατε μαζί τους και νιώθετε κάπως σαν να σας «σημάδεψαν»;
Δεν με σημάδεψε ρόλος. Αγαπώ κάποιους, αλλά περισσότερο επιδιώκω τις συνεργασίες. Τι να το κανείς να παίξεις ας πούμε Άμλετ, με ανέμπνευστο σκηνοθέτη και τυχαίο καστ. Ζηλεύω τις συνεργασίες, και εκτιμώ πολύ κάποιους σκηνοθέτες και ηθοποιούς που θα ήθελα να είμαι μαζί τους. Και σε αυτό στάθηκα τυχερός. Γνώρισα τον Κακογιάννη, τον Βολανάκη, τον Βουτσινά, απ αυτούς που λείπουν εννοώ, αλλά και άλλους εξαιρετικούς σκηνοθέτες, σαν τον Φασουλή, τον Μαστοράκη την Πατεράκη, τον Χουβαρδά, τον Μιλιβογιεβιτς, τον Αρβανιτάκη, τον Φιλιππογλου, τη Μέλεμε, τον Μαρκουλάκη, το  Θεοδωρόπουλο. Και πολλούς άλλους που ξεχνάω…

10. Πώς θα περιγράφατε τον ιδανικό σκηνοθέτη που απολαμβάνετε τη συνεργασία μαζί και αν τον συναντήσατε…  επίσης αν σας έχει ζητηθεί κάτι ακραίο και πώς το αντιμετωπίσατε…
Ιδανικός σκηνοθέτης, είναι αυτός που θαυμάζεις πριν ξεκινήσεις να δουλεύεις μαζί του και συνεχίζεις να θαυμάζεις και μετά τη συνεργασία σας, κι ακόμα πιο πολύ. Είναι ο σκηνοθέτης που βλέπεις να ωριμάζει και να εξελίσσεται, όπως κι εσύ άλλωστε. 
.

11. Μπορείτε να θυμηθείτε αν υπήρξαν στιγμές, είτε στο σανίδι είτε στο πλατώ, που νιώσατε φοβερή αμηχανία από κάποιο απρόοπτο ή κάτι άλλο;
Ανεβάζαμε τον Εδουάρδο Β του Μάρλοου, όταν διαβάζοντας στη πρώτη ανάγνωση τις σκηνικές οδηγίες, στο φινάλε του έργου, έπρεπε να ξεγυμνώνουν τον ήρωα, να τον περιλούζουν με περιττώματα και να τον ανασκολοπήσουν... όπως καταλαβαίνετε, δεν ήταν και το πιο ευχάριστο πράγμα που μπορεί να σου συμβεί. Ακόμα και στα ψέματα....

12. Σε περίπτωση τυχόν αποτυχίας ή τυχόν κακής κριτικής, συνήθως πώς διαχειρίζεστε παρόμοιες καταστάσεις και με ποια συναισθήματα;
Καλά, έχουν γράψει για μένα  ό,τι θέλετε! Κάποτε κάποιος για να με υποβιβάσει - τότε έπαιζα στο θέατρο του Νότου -  στην κριτική με ανέφερε ως Σούλη  Μαρίτσα... τέτοιο γέλιο, παιδιά, τέλειο! Κάποιος άλλος είχε γράψει, πως τολμάνε τα τηλεοπτικά Απορρίμματα να ασχολούνται με τα κλασικά κείμενα, και κάποιος άλλος πως πρέπει δια νόμου να μου απαγορευτεί να τραγουδήσω επί σκηνής.... αν θυμόμουν  τα μαργαριτάρια που έχουν γράψει για μένα, θα έπρεπε τώρα να πουλάω κάστανα στην Άριστοτέλους,  και να με συγχωρούν οι καστανάδες.
.
Νιώθω βαθιά κατανόηση για την κρίση των ανθρώπων και πολλές φορές, ξέρετε, η κακή κριτική λειτουργεί σαν παγωμένο ντους. Εντάξει, τώρα ότι κατέληξα τα τελευταία χρόνια χειμερινός κολυμβητής, είναι άλλο θέμα.  Θέλω να πω εν κατακλείδι, ένα πράγμα. Δεν νιώθω ευνοημένος από κανέναν. Είμαι ένας μοναχικός καλλιτέχνης που αγωνίζεται με πολλές αποτυχίες να κάνει τη δουλειά του, ξέρω πως ό,τι στραβοπάτημα κάνω το πληρώνω. Δεν πειράζει. Έτσι είναι η ζωή. Δεν ζήτω την επιείκεια του κοινού, που είναι ο τελικός κριτής,  όταν με  τιμά με το χρήμα του και το χρόνο του...

13. Πόση «ελευθερία» πιστεύετε ότι έχει ένας καλλιτέχνης να εκφράζει δημόσια πολιτική ή κομματική θέση, προκειμένου να επηρεάσει ή μη, με οποιονδήποτε τρόπο το κοινό του;
Κάθε πολίτης έχει υποχρέωση να συμμετέχει στο Δημόσιο βίο, από όποια θέση μπορεί να συμβάλει. Στην αρχαία Αθήνα, ο απολιτίκ εξοστρακίζονταν....
Βέβαια πρέπει να παραδεχτούμε πως τα τελευταία χρόνια μεγαλώνει εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας που λέγεται  «αδιευκρίνιστη ψήφος» και όλο και πιο συχνά βλέπουμε τον κόσμο να ψηφίζει  με γνώμονα το απόλυτα προσωπικό του συμφέρον, ή εκδικητικά, τιμωρητικά. Συγνώμη που επανέρχομαι στην αρχαία Αθήνα, αλλά  ο καλός και δίκαιος πολίτης ήταν μια διαρκής προσπάθεια της πολιτείας, της οικογένειας, του περιβάλλοντος, σε όλες τις εκδηλώσεις του Δήμου... Με την ουσιαστική σημασία της λέξης Δήμος...

14. Ως άνθρωπος της τέχνης και του πολιτισμού, θεωρείτε ότι αυτά τα αγαθά σε καιρούς κρίσεων, ανθίζουν ή βάλλονται; Ο πολιτισμός στη σημερινή Ελλάδα διαδραματίζει τον ρόλο που του αναλογεί;
Δεν θα έλεγα πως υστερούμε σε κάτι. Ίσως σε οργάνωση, αλλά πού έχουμε οργανωθεί για να οργανωθούμε στον πολιτισμό, και φυσικά το μεγάλο αγκάθι λέγεται προϋπολογισμός και ψίχουλα απ’ το τραπέζι. Ο Πολιτισμός δυστυχώς είναι στην τελευταία σελίδα της ατζέντας των πολιτικών μας, και σε συνθήκες κρίσης, το πρώτο κονδύλι που κόβεται, η έστω περιορίζεται. Κι επειδή δεν θέλω να γίνομαι άκριτα άδικος, το κεφάλαιο πολιτισμός έχει κακοπάθει σε όλη την Ευρώπη. Περικοπές, ματαιώσεις, υπάρχουν και εκεί.....Αλλά δεν συγκρίνονται με τις δικές μας. Πρέπει να δοθούν κίνητρα!  Αυτό τουλάχιστον οφείλει να κάνει η πολιτεία.

15. Αν σας ζητούσαμε τρεις ή περισσότερες αξίες που για σας σημαίνουν το «νόημα της ζωής», ποιες θα ήταν αυτές;
Κοιτάξτε, μεγαλώνοντας, ανακαλύπτω πως ξέρω λιγότερα, όχι περισσότερα. Μακάρι να ήξερα το νόημα της ζωής, αλλά μη νομίζετε, το να  ζεις,  δηλαδή να την βιώνεις, είναι ίσως το νόημα. Πίστη... ελπίδα... αγάπη... τρεις αξίες που παραμένουν άφθαρτες...
.
16. Πέρα από τον ταλαντούχο καλλιτέχνη που γνωρίζουμε, ως άνθρωπος απέχετε διακριτικά  από τη δημοσιότητα… ωστόσο θα μπορούσατε να περιγράψετε τον εαυτό σας με τα δυνατά και αδύναμα σημεία του;
Έχω μόνον τρωτά σημεία, ελαττώματα και λάθη. Αυτά εξ άλλου είναι και τα δυνατά μου σημεία.
/
17. Κλείνοντας, θα θέλαμε να μας συστήσετε με λίγα λόγια και να μας βάλετε στο πνεύμα της ιδιαίτερης παράστασης που θα παρακολουθήσουμε 13 Δεκεμβρίου στο θέατρο Αυλαία.
Τρία αριστουργήματα του δικού μας Ντοστογιέφτσκι. Μια άηχη κραυγή είναι ο λόγος του Παπαδιαμάντη, ένα γλωσσικό επίτευγμα... Δεν είναι μαθητεία, είναι εμπειρία... «Η Υπηρέτρα», «Έρως Ήρως» και «Μοιρολόγι της φώκιας».... Αναμένουμε με αγωνία...
.
Σας ευχαριστώ
.
/
Κουλτουροθεατρική βραδιά της παράστασης "Ο Στέλιος Μάινας συναντά τον Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη"  [θέατρο Αυλαία 13/12/2017]. [Παρακολούθηση Παράστασης, Συζήτηση Κοινού με Συντελεστές, Συνοδεία Κρασιού], ΟΛΑ ΔΩΡΕΆΝ! Πληροφορίες - προσκλήσεις ΕΔΩ

Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: Στέλιος Μάϊνας

Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Πίτσα
Στασινοπούλου Πίτσα

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Σάλος για τις διακρίσεις στο Instagram: Ο αλγόριθμος «κόβει» μαύρες και παχύσαρκες αλλά δε... βλέπει λευκές και καλλίγραμμες
Σάλος για τις διακρίσεις στο Instagram: Ο αλγόριθμος «κόβει» μαύρες και παχύσαρκες αλλά δε... βλέπει λευκές και καλλίγραμμες
με 0 Σχόλια 1365 Views

 Παρά το γεγονός ότι οι εικόνες ήταν πανομοιότυπες και οι πόζες ακριβώς οι ίδιες, το Instagram “έκοψε” αυτή της κωμικού και όχι του μοντέλου, 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή