Η Ματθίλδη Μαγγίρα μιλά στην «Κ»: «Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι να με φάνε οι άνθρωποι και όχι τα ζώα...»

2574 Views
Η Ματθίλδη Μαγγίρα μιλά στην «Κ»: «Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι να με φάνε οι άνθρωποι και όχι τα ζώα...» Η Ματθίλδη Μαγγίρα μιλά στην «Κ»: «Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι να με φάνε οι άνθρωποι και όχι τα ζώα...»

.
Συνέντευξη στον Γιώργο Μπαστουνά.
.
 
Αποτελεί μία από τις πιο επιτυχημένες ηθοποιούς της γενιάς της και αν θέλαμε να της αποδώσουμε ένα χαρακτηρισμό θα λέγαμε, ότι πρόκειται για ένα πολυεργαλείο καθώς έχει ασχοληθεί με την υποκριτική, το τραγούδι, της μιμήσεις, το σταντ απ κόμεντι, τη σάτιρα και πολλά άλλα.
 
Με αφορμή την παράσταση «Φάλτσο Σοπράνο» που ξεκινά από Σάββατο 14 Δεκεμβρίου στο θέατρο Αμαλία, τη συμμετοχή της ως Ρένα Βλαχοπούλου στην ταινία «Ευτυχία», την σχέση θεάτρου - τηλεόρασης, την πολιτιστική και πνευματική κρίση, τις αρνητικές κριτικές, αλλά και τα σχέδιά της για το μέλλον, ηθοποιός Ματθίλδη Μαγγίρα μιλά στην Κουλτουρόσουπα.
 
 
- Πείτε μας για τη νέα παράσταση «Φάλτσο Σοπράνο» που συμμετέχετε.
Το έργο λέγεται αλλιώς «Γκλόριους» και είναι ένα εγγλέζικο έργο, μία κωμωδία καταστάσεων, που αφορά στην αληθινή ιστορία και ζωή της Φλόρενς Φόστερ Τζένκινς, της χειρότερης τραγουδίστριας του κόσμου. Τον ρόλο αυτόν τον είδαμε στον κινηματογράφο ενσαρκωμένο από τη Μέριλ Στριπ, ενώ η ιστορία έχει προβληθεί και από μία γαλλική ταινία και ένα γερμανικό ντοκιμαντέρ, που προσιδιάζει σε ταινία. Γενικά έχουν ασχοληθεί πολλοί με τη ζωή αυτής της πολύ ιδιαίτερης προσωπικότητας, την οποία υποδύομαι εγώ. Πρόκειται για μία εξαμελή παράσταση με τον Ευθύμη Χαλκίδη στο ρόλο του πιανίστα Κόσμε Μακ Μουν, τον Θάνο Καληώρα στο ρόλο του συντρόφου της Σεν Κλαιρ, την Άννα Κουρή στο ρόλο της Ντόροθυ, την Ελένη Κρίτα ως κυρία Τζόνσον, που καταδικάζει αυτό που κάνει η Φλόρενς στο όνομα της μουσικής και της καλαισθησίας, και την Τίσσα Βασιλάκη, που υποδύεται μία μεξικάνα υπηρέτρια.
 
Αναφορικά με τον ρόλο;
Έκανα μια τεράστια έρευνα, όπου έμαθα πάρα πολλά πράγματα για τη σύφιλη, καθώς η Φρόρενς ήταν συφιλική. Την κόλλησε ο άντρας της, όταν τον παντρεύτηκε στα 16 της. Ήταν από μικρή μουσικός, έπαιζε πιάνο και είχε δώσει κάποια κοντσέρτα σε μεγάλο κοινό, οπότε ήταν λογικό να επιζητά το χειροκρότημα. Άλλωστε πιστεύω, πως όποιος βιώσει αυτό το συναίσθημα στην σκηνή μικρός, το θέλει στη ζωή του μετά, το ζητάει. Όταν διαπίστωσε, ότι έχει σύφιλη ήταν αργά, χωρίς να μπορεί να κάνει αποτελεσματική θεραπεία, δεδομένου μάλιστα, ότι όλες τις θεραπείες τις έκανε με υδράργυρο, καθώς δεν είχε βρεθεί η πενικιλίνη ακόμη, που της πείραξε και τα αυτιά. Αγαπούσε τόσο πολύ τη μουσική, που ήθελε η ζωή της να είναι γεμάτη από αυτήν. Βεβαίως βίωσε και έναν θάνατο όταν ήταν 15 χρονών στο οικογενειακό της περιβάλλον, της αδερφούλας της, που ήταν 7 χρόνια μικρότερή της.
 
Ο  ρόλος, έχει μία ευρύτερη υπόσταση;
Κάθε ρόλος έχει μία ευρύτερη υπόσταση και πόσω μάλλον, όταν πρόκειται για ένα υπαρκτό πρόσωπο. Όταν έχεις να κάνεις με αληθινούς ανθρώπους, τότε πρέπει να ερευνήσεις όσο περισσότερο γίνεται, για να μπορέσεις να αγγίξεις, έστω κάποια στοιχεία του χαρακτήρα τους.
 
.
Ποια ήταν τα ερεθίσματά σας για να ασχοληθείτε με την υποκριτική;
Δεν ξέρω, ποια ήταν τα ερεθίσματα, αλλά από πολύ μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου στην Ξάνθη να θέλει να ασχοληθεί με τις τέχνες.
 
-Ποιο είναι το πιο κολακευτικό και ποιο το πιο περίεργο σχόλιο, που έχει λάβει για κάποια μίμηση, που κάνατε;
Θα σας πω ένα σχόλιο, που έχει μέσα και το ένα και το άλλο στοιχείο. Συνάντησα την Πάολα σε ένα στούντιο ηχογράφησης και πάω και της συστήνομαι και της λέω: «Γεια σου Πάολα. Είμαι η Ματθίλδη Μαγγίρα, που σε κάνει», γιατί «κάνω» Πάολα στο σόου μου. Και γυρνάει και μου λέει (μίμηση φωνής): «Ναι, αλλά δεν με κάνεις καλά». Και της λέω: «Όχι και δεν σε κάνω καλά, εδώ κάνω Μάικλ Τζάκσον, Τίνα Τέρνερ». Και μου λέει: «Αυτούς του κάνεις καλά. Εμένα δεν με κάνεις καλά. Έλα το βράδυ να σε κεράσω στο μαγαζί να δεις τι κάνω». Λέω: «Ναι, ναι να έρθω να μου δείξεις κανένα καινούργιο κόλπο, καμία νέα κίνηση». Και μου απαντά: «Ο καλός ο καλλιτέχνης δεν χρειάζεται να του δείξεις τίποτα»...
 
- Πάντως μία εμφάνισή σας στο «Your Face Sounds Familiar» είχε κλέψει τις εντυπώσεις, όταν μιμηθήκατε τη Ρένα Βλαχοπούλου και φέτος, επιστρέφετε με αυτόν τον ρόλο σε μία πιο διευρυμένη μορφή στη νέα πολυαναμενόμενη ταινία «Ευτυχία».
Λοιπόν, θα σας πω τι έπαθα. Το πρώτο σοκ ήταν, όταν πήγα στο πρώτο γύρισμα το καλοκαίρι με καύσωνα, που μου είπαν από το μακιγιάζ: «Η εντολή είναι όχι μακιγιάζ». Λέω «Τι εννοείτε ρε παιδιά, πως θα γίνω Βλαχοπούλου;». Είχα πάει με την αίσθηση, πως πρέπει να μακιγιαριστώ και να μεταμφιεστώ, ώστε να μεταμορφωθώ σε Βλαχοπούλου. Μου ανέφεραν, πως και οι άλλοι, που κάνουν τους ρόλους υπαρκτών γνωστών προσώπων, όπως ο Λεωνίδας Κακούρης τον Τσιτσάνη, ο Κρατερός Κατσούλης τον Χιώτη, ο Αντώνης Λουδάρος τον Χατζιδάκι, ο Χάρης Μαυρουδής τον Καλδάρα, δεν μοιάζουν απόλυτα. Και τότε αναρωτήθηκα, πως θα το κάνω αυτό χωρίς να είμαι βαμμένη, ώστε να φανταστώ, ότι φέρνω στην εικόνα της. Ήταν σαν να μου βγάλαν τη μάσκα. Ευτυχώς εκείνη τη μέρα, που γυρίζαμε δεν είχα καθόλου λόγια, γιατί είχα σοκαριστεί και δεν ήξερα, πως θα το αντιμετωπίσω αυτό. Μου ήρθε ξαφνικό, γιατί δεν είχαμε κάνει κάποια συνάντηση πιο πριν, να προσδιορίσουμε την γραμμή και χωρίς καμία πρόβα. Παρόλα αυτά η προσέγγιση ήταν ο ηθοποιός, που κάνει το ρόλο και την persona και όχι η μίμηση ή η μεταμφίεση. Θα την δούμε, λοιπόν, την ταινία και θα διαπιστώσουμε τι κάναμε, γιατί ούτε εγώ η ίδια ξέρω να σας πω.
 
Εσείς με την κυρία Βλαχοπούλου είχατε γνωριστεί;
Πολύ παλιά, όταν είχε έρθει να παίξει στους «10 μικρούς Μήτσους».
 
Μιας και αναφερθήκατε σε αυτή την εμβληματική σειρά να μεταφερθούμε στα τηλεοπτικά. Φέτος δείχνει να κάνει θετικά βήματα. Πώς σας φαίνετε και αν θα θέλατε να επιστρέψετε;
Δεν έχω πρόβλημα να επιστρέψω στην τηλεόραση, αρκεί αυτό που θα επιλέξω να με καλύπτει, να μου αρέσει και αν έχει λόγο ύπαρξης βάσει της δικής μου άποψης για την τηλεόραση σε οποιοδήποτε τομέα.
 
.
Προτάσεις είχατε;
Ναι, αλλά δεν ήταν αυτό που θα ήθελα να κάνω τη δεδομένη χρονική στιγμή. Αν έρθει κάτι που μου αρέσει και έχει λόγο ύπαρξης θα το κάνω. Από την άλλη, χαίρομαι πάρα πολύ που επέστρεψε η ελληνική μυθοπλασία στα κανάλια και μακάρι να συνεχίσουν να γίνονται και άλλες πολύ ωραίες δουλειές.
 
Συμμερίζεστε την άποψη, που υποστηρίζει, πως όσο καλύτερα πάει η τηλεόραση, τόσο απομακρύνεται ο κόσμος από το θέατρο;
Δεν το ξέρω αυτό, αλλά η αλήθεια είναι πως κάποιος που βλέπει φανατικά και στήνεται να το δει τις «Άγριες Μέλισσες», σίγουρα τις μέρες εκείνες δεν θα πάει θέατρο. Γενικά το θέατρο δεν έχει παραγκωνιστεί από την τηλεόραση. Το θέατρο είναι παιδεία και δυστυχώς δεν δίνεται πια αυτή η παιδεία στους Έλληνες.
 
Ότι δηλαδή δεν παιδευόμαστε στο να δούμε θέατρο;
Ναι και στο τι σημαίνει θέατρο, στο τι είναι θέατρο. Κάτι το οποίο η τηλεόραση δεν μπορεί να στο δώσει. Ναι μεν μπορείς να δεις του ηθοποιούς να παίζουν σε μία σειρά, αλλά το ζωντανό πράγμα του θεάτρου, αυτή η ανταλλάξιμη ενέργεια, που ρέει στον χώρο του θεάτρου ανάμεσα σε κοινό και ηθοποιούς δεν μπορεί να υπάρξει στην τηλεόραση και καμία τηλεόραση δεν μπορεί να το αντικαταστήσει αυτό. Το θέμα είναι πόσοι έχουν την παιδεία να το αναγνωρίσουν αυτό, να καταλάβουν, ότι αυτοί εδώ (οι ηθοποιοί) το ζουν κάθε βράδυ και ότι τελειώνει και πεθαίνει εκείνο το ίδιο βράδυ, χωρίς να καταγράφεται και να μένει κάτι. Η μόνη καταγραφή, που απομένει, είναι ενεργειακή και συναισθηματική στο μυαλό του θεατή. Εμένα υπάρχουν θεατές, που μου λένε: «Σε θυμόμαστε από εκείνη την παράσταση». Ξέρεις τι μεγάλη χαρά μου δίνει αυτό, που ακόμη μετά από τόσα πολλά χρόνια με θυμούνται και νιώθουν σαν να το είδαν χθες.
 
-Νιώθουν, πως εκείνη η στιγμή τους επηρέασε και έμεινε χαραγμένη στην μνήμη τους.
Βέβαια. Για μένα αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό και πάρα πολύ δυνατό. Όμως, αυτό είναι θέμα παιδείας. Πρέπει να έχει αυτήν την παιδεία για να το καταλάβει και να το κατανοήσει. Όχι απλώς να πάμε θέατρο, για να πούμε, πως πήγαμε θέατρο. Το θέατρο είναι σαν την θεία λειτουργία, σαν να πηγαίνουμε την Κυριακή στη εκκλησία για να κοινωνήσουμε, πνευματικά και συναισθηματικά.
 
-Η κρίση συνέβαλε σε αυτό το γεγονός; Είχε πολιτιστικό αντίκτυπο;
Για μένα η οικονομική κρίση έπεται της πνευματικής κρίσης. Καταρχάς δεν έχουμε ταυτότητα οι Έλληνες, δεν ξέρουμε τι είμαστε. Είμαστε ανατολίτες, είμαστε δυτικοί; Πού ανήκουμε; Γιατί θέλουμε να είμαστε Ευρωπαίοι σε ένα σύστημα, που λειτουργεί, όπως στην υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά το ρουσφέτι, ρουσφέτι και η Τουρκιά, Τουρκιά; Όχι δεν έχουμε προχωρήσει. Δεν ξέρουμε, ποιοι είμαστε σήμερα. Και αυτά είναι θέματα, που διαπραγματεύομαι στα σόου μου. Είναι πολλά χρόνια, που έχουμε πνευματική κρίση σε αυτήν την χώρα. Εάν δεν λύσουμε το πνευματικό, δεν θα λύσουμε το οικονομικό. Το οικονομικό σύστημα είναι αλγόριθμοι και νούμερα, ένα παιχνιδάκι, μία Μονόπολη, που παίζεται παγκοσμίως. Αυτή τη Μονόπολη κάποιοι την παίρνουν πολύ σοβαρά και δεν την βλέπουν σαν ένα παιχνίδι, αλλά ένα παιχνίδι είναι στην τελική και κανένας δεν παίρνει τίποτα φεύγοντας από αυτόν τον κόσμο.
 
- Κατά καιρούς έχετε εκφράσει την αγάπη σας για την αρχαία ελληνικά κείμενα. Πιστεύετε, ότι ο σύγχρονος Έλληνας και δη ο σύγχρονος καλλιτέχνης αντιμετωπίζει με σεβασμό αυτά τα κείμενα ως προς την σύγχρονη αποτύπωσή τους;
Αυτό είναι θέμα αισθητικής, μία άποψη με την οποία άλλοι συμφωνούν και άλλοι διαφωνούν. Π.χ. τα κείμενα του Αριστοφάνη και αυτά, που πραγματεύονται, ισχύουν μέχρι σήμερα. Είτε κάποιος το ντύσει με μανδύες, είτε με μοντέρνα ρούχα, το κείμενο είναι αυτό, που μετράει. Εκεί είναι το θέμα, στο κείμενο. Αυτό δεν πρέπει να παραφράζεται και να κατακρεουργείται από διασκευές, που του αλλάζουν τα νοήματα. Εκεί με βρίσκουν αντίθετη. Το αισθητικό ντύσιμο μίας παράστασης έχει να κάνει με το πως το στηρίζει ο κάθε σκηνοθέτης στο ανέβασμα, που επιδιώκει να κάνει. Δεν έχω καμία αντίρρηση να ντύνεται μοντέρνα κάτι, όταν ο λόγος είναι τόσο κλασικός, εξαιτίας της διαχρονικότητας του κειμένου, που παρότι έχουν περάσει τα χρόνια, ισχύουν ακριβώς τα ίδια. Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν.
 
.
Τι θα συμβουλεύατε έναν νέο άνθρωπο, που θέλει να ασχοληθεί με το επάγγελμα της υποκριτικής, δεδομένων των σημερινών συνθηκών;
Καταρχάς δεν το βλέπω σαν επάγγελμα, αλλά σαν λειτούργημα. Αν κάποιος το θέλει με όλη τη δύναμη της ψυχής του, να το κάνει, είτε ερασιτεχνικά, είτε επαγγελματικά, αλλά να ασχοληθεί, να μπει μέσα σε αυτόν τον τρόπο σκέψης και ζωής, γιατί επί της ουσίας είναι ένας άλλος τρόπος. Είναι όπως, όταν είσαι μικρό παιδί, που φαντάζεσαι να γίνεσαι ο Σούπερμαν, ο βασιλιάς, ο κακός, ο καλός. Όλα με τη φαντασία μας γίνονται και αυτό είναι η πραγματικότητά μας. Όποιος, λοιπόν, έχει αυτήν την φαντασία και αγαπάει να μεταλλάσσεται και να μπαίνει σε αυτήν την διαδρομή, που μπαίναμε όταν ήμασταν παιδιά με αυτήν την ευκολία και ελευθερία, και εφόσον το θέλει να το κάνει. Είτε θα είναι ο τρόπος με τον οποίον θα επιβιώνει και θα ζει, είτε όχι.
 
- Είστε μία πολυεπίπεδη προσωπικότητα, έχετε ασχοληθεί με την υποκριτική, το τραγούδι, την παρουσίαση, το σταν απ. Ποιο είναι αυτό το αντικείμενο, που δεν έχετε ακόμα ασχοληθεί και θα θέλατε;
Με τη συγγραφή.
 
Με μία μορφή σχετιζόμενη με την υποκριτική τέχνη, όπως κάποιο κείμενο για κάποια παράσταση ή ευρύτερα;
Μικρά κείμενα για παραστάσεις έχω ήδη ξεκινήσει να γράφω στα σόου μου. Μιλάω ευρύτερα για κάποιο βιβλίο ή για κάποιο θεατρικό έργο.
 
Ποια θεωρείτε την ωραιότερη και ποια την πιο δύσκολη στιγμή στην καριέρα σας;
Πολλές είναι οι ωραίες στιγμές και πολλές οι δύσκολες. Και στην ίδια δουλειά μπορεί να συμβεί αυτό, δηλαδή να έχεις και την πιο δύσκολη και την πιο ωραία όμως στιγμή. Γιατί τελικά το πολύ δύσκολο είναι αυτό, που σε γεμίζει και σε προάγει, γιατί όταν το καταφέρεις, νιώθεις, πως έχεις υπερβεί τον εαυτό σου και αυτό σου δίνει τέτοια μεγάλη ικανοποίηση, γέμισμα, χαρά, που δεν είναι εύκολο να το βιώσεις σε κάθε περίπτωση.
 
- Πώς αντιδράτε τις αρνητικές κριτικές;   
Αν και τελευταία η κριτική έχει λίγο παρανοηθεί, θα τη διαβάσω εφόσον έχει επιχειρήματα γιατί ο καθένας βαθιά μέσα του ξέρει την αλήθεια, δηλαδή που έχει πετύχει και που όχι.
 
Να είναι εποικοδομητική;
Επιζητώ μία ολοκληρωμένη κριτική. Αν κάποιος πει, πως ήταν απαίσια η παράσταση της τάδε και πως αυτή ήταν χάλια, τότε δεν μου λέει τίποτα, το θεωρώ κακεντρεχές. Οφείλει να  επιχειρηματολογήσει.  
 
.
Ποιο είναι το μεγαλύτερο όνειρό και ποιός ο μεγαλύτερος εφιάλτης σας;
Το μεγαλύτερο όνειρό μου είναι να πάω να ζήσω στα βουνά (γέλια). Ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι να με φάνε οι άνθρωποι και όχι τα ζώα….
 
Σύντομα θα αποχαιρετήσουμε το 2019. Ποια γεύση σας άφησε η χρονιά που φεύγει και ποιες οι προσδοκίες σας για το 2020;
Σε μία δύσκολη χρονιά υπήρξε για μένα εποικοδομητική. Βέβαια φοβάμαι, πως από εδώ και πέρα θα είναι πάντα δύσκολες οι χρονιές, αλλά μέσα από τι δυσκολίες κάτι μαθαίνουμε και κάπως εξελισσόμαστε. Τώρα το τι θα φέρει το 2020 δεν το ξέρουμε, εύχομαι όμως να είναι καλύτερο.
 
- Τι ευχή θα δίνατε για τη νέα χρονιά σε όσους μας διαβάζουν τώρα;
Να αφυπνιστούμε πνευματικά επιτέλους, να μην έχουμε θεό μας μόνο το χρήμα και να μη θυμόμαστε την αγάπη κάθε Χριστούγεννα.
 
- Ποια είναι τα επόμενα επαγγελματικά σας σχέδια;
Μετά τις παραστάσεις της Θεσσαλονίκης, θα συνεχιστεί το «Κατά Ματθίλδην», ένα ουν γούμαν σόου που περιλαμβάνει εκτός από το σταν απ, τραγούδια και μιμήσεις και και κάποια πρότζεκτ στη μουσική και το θέατρο χωρίς ακόμα να μπορώ να αποκαλύψω περισσότερα.
 
Σας ευχαριστώ πολύ.
 
-k-
.
ΑΜΑΛΙΑ
«ΦΑΛΤΣΟ ΣΟΠΡΑΝΟ» του Peter Quilter.
Κωμωδία
Πρεμιέρα: Σάββατο 14 Δεκεμβρίου.
Πρόκειται για μία θεατρική παράσταση, που με κεντρικό άξονα το γέλιο, μας ταξιδεύει σε μια άλλη εποχή, στη Νεα Υορκη του 1945, γεμάτη μουσική και λάμψη. Η Florence Foster Jenkins αποτελεί μοναδική περίπτωση καλλιτέχνη, όπου, ενώ εισέπραξε τίποτ' άλλο παρά χλευασμό και ταπεινωτικές κριτικές κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η ίδια παρέμεινε πιστή στο όνειρό της, καταφέρνοντας να δώσει ένα από τα πιο επιτυχημένα κονσέρτα της εποχής και να αναγκάσει τον κόσμο να υποκλιθεί, αν όχι στη φωνή της, τουλάχιστον στην αληθινή της αγάπη για την μουσική, την όπερα, τον Μότσαρτ και τις άριες..
 
Σκηνοθεσία: Ivailo Hristov.
Ερμηνεύουν: Ματθίλδη Μαγγίρα, Θάνος Καληώρας, η Άννα Κουρή, η Τίσσα Βασιλάκη, ο Ευθύμης Χαλκίδης και η Ελένη Κρίτα.
.
Ήμερες και ώρες παραστάσεων: Σάββατο 14 στις 21:00, Κυριακή 15 στις 20:00. Τετάρτη 18, Πέμπτη 19, Παρασκευή 20, Σάββατο 21 στις 21:00. Κυριακή 22 στις 20:00. Τετάρτη (Χριστούγεννα) 25 στις 21:00, Πέμπτη 26, Παρασκευή 27, Σάββατο 28 στις 21:00.Κυριακή 29 στις 20:00. Τετάρτη (Πρωτοχρονιά) 1, Πέμπτη 2, Παρασκευή 3, Σάββατο 4 στις 21:00. Κυριακή 5 στις 20:00. Δευτέρα 6, Τρίτη 7 Ιανουαρίου στις 21:00.
.
--------------------------------------
----------------------------
--------------------
Ακολουθήστε μας στα social media
       
.


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή