Ο τραγουδιστής ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΣΙΡΑΣ μιλάει στην Κουλτουρόσουπα…

769 Views
Ο τραγουδιστής ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΣΙΡΑΣ μιλάει στην Κουλτουρόσουπα… Ο τραγουδιστής ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΣΙΡΑΣ μιλάει στην Κουλτουρόσουπα…

Ο τραγουδιστής ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΣΙΡΑΣ μιλάει στην Κουλτουρόσουπα…

Τι να πρωτογράψεις…. Ποια χαρακτηριστικά του να τονίσεις και τι να αφήσεις απ έξω. Ένας καλλιτέχνης με αξιοζήλευτη μουσική παρουσία από το ξεκίνημα της πορείας του μέχρι σήμερα. Η φωνή του, πραγματικά σπάνια, με ικανότητα να εκφράζεται στα περισσότερα μουσικά είδη κερδίζοντας επάξια την αγάπη του κοινού με την εκφραστικότητα και τη χροιά της. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που ο Θάνος Μικρούτσικος τον χαρακτήρισε ως τον «πιο ολοκληρωμένο τραγουδιστή αυτή τη στιγμή στη χώρα»! Εκεί που ερμηνεύει με τον πιο αισθαντικό τρόπο μία μπαλάντα, μπορεί να πει κι ένα λαϊκό τραγούδι και με τον τρόπο του να σε στείλει αδιάβαστο…
Για τη μουσική, την κοινωνία, την πολιτική κι άλλα πολλά, ο τραγουδιστής ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΤΣΙΡΑΣ μιλάει στην Κουλτουρόσουπα… λίγο πριν την εμφάνιση του στη Μονή Λαζαριστών την Πέμπτη 3 Ιουλίου παρέα με τον Θάνο Μικρούτσικο και την Ρίτα Αντωνοπούλου.
Γιάννη Κότσιρα σ’ αγαπάμε από παλιά, τότε που πρωτοβγήκες και τσακωνόμουν με την κοπέλα μου, κρυφό-ερωτευμένη μαζί σου, δεν μου το’ λεγε βέβαια, αλλά στις συναυλίες σου ούρλιαζε… από χαρά! Τι θυμάσαι από εκείνες τις ωραίες εποχές;
Εκείνη η εποχή είχε μια αθωότητα. Όλα φαίνονταν καινούρια και αγνά. Όντως πέρασα κι εγώ την φάση της αντιμετώπισης από τον κόσμο του σούπερ σταρ. Σκισίματα ρούχων, ουρλιαχτά, κλάματα, δεκάδες χιλιάδες κόσμου στις συναυλίες. Κράτησε μια 10ετία μέχρι το 2008-9 και είχε μια κολακεία όλο αυτό. Ομολογώ όμως πως δεν μου λείπει. Καταρχήν γιατί ο κόσμος ακόμη έρχεται μαζικά στις συναυλίες μου αλλά κυρίως γιατί όλη εκείνη η κατάσταση στερούσε ελευθερία. Για να είμαι ειλικρινής τώρα το απολαμβάνω περισσότερο.
 
Θα μείνω στο θέμα, υπήρξες μεταφορικά και ουσιαστικά ο ωραίος έντεχνος προσελκύοντας και ένα ετερόκλητο κοινό που η σύνηθες έξοδος τους ήταν τα μπουζούκια. Τελικώς με τα τραγούδια σου τους κατέκτησες και αυτούς. Τι έχεις να πεις;
Ήταν κάτι πρωτοφανές αυτό που συνέβη. Με τραγούδια όπως Το τσιγάρο, η Αλεξάνδρεια, ο Φύλακας άγγελος, μπαλάντες ως επί των πλείστων, ο κόσμος που ερχότανε ήταν ετερόκλητος και ξαφνικά διαπίστωνε πως το σκεπτόμενο τραγούδι είναι κατά βάση διασκεδαστικό. Άλλαξε πράγματα εκείνη η εποχή στη διασκέδαση. Έβγαλε το σκεπτόμενο τραγούδι από την αποξένωσή του και την μιζέρια του. Επίσης χαίρομαι που αυτό δεν έμεινε σε μένα αλλά έγινε και με άλλους. Όπως και με τον Αλκίνοο και τώρα το βλέπω με την Ζουγανέλλη και τον Χαρούλη. Είναι καλά σημάδια αυτά. Υποδηλώνουν απελευθέρωση από τις μουσικές ταμπέλες.
 
Άλλαξαν οι εποχές, η οικονομική κρίση ισοπέδωσε το κοσμάκη, παράλληλα μεγάλωσαν οι απαιτήσεις του κοινού. Ποιοτικά και ποσοτικά... Πως βιώνει ένας καλλιτέχνης τις συναυλίες του σήμερα από κει «ψηλά» που τους βλέπει;
Η οικονομική κρίση επηρέασε αρνητικά μόνο το οικονομικό κομμάτι. Δηλαδή μειώθηκαν οι παραστάσεις, οι συναυλίες και οι αμοιβές. Όμως δεν μείωσε τον κόσμο που έρχεται. Αντιθέτως θα έλεγα πως ξεκαθάρισε και λίγο τους ρόλους των καλλιτεχνών. Τους έκανε πιο διακριτούς. Κατάλαβε εντόνως και βιαίως ίσως, την διαφορά και την χρησιμότητα στη ζωή μας του εποχιακού τραγουδιού από το διαχρονικό. Δεν λέω ποιο είναι καλύτερο ή ποιο δείχνει να επιβιώνει αλλά δείχνει ποιο είναι σημαντικότερο και ανταποκρίνεται καλύτερα στις όντως αυξημένες απαιτήσεις του κόσμου.
 
Αντίθετα ο δικός σου ρόλος επί σκηνής πόσο διαφορετικός είναι; Κάποιοι μιλούν για ένα είδος ψυχοθεραπείας κι όχι απλής διασκέδασης… Ισχύει κάτι τέτοιο;
Ουσιαστικά είναι αυτό που σας είπα και πριν. Πάντα η μουσική έπαιζε ψυχοθεραπευτικό ρόλο. Όσο δε οι κοινωνικές συνθήκες συνεχίζουν να δυσκολεύουν και να χάνεται το όραμα, να χάνεται η δυνατότητα στο όνειρο, ο ρόλος μας γίνεται όλο και πιο ουσιαστικός και πιο αναγκαίος. Διότι πλέον ο κόσμος δεν έχει ανάγκη μόνο στη σωματική εκτόνωση που την έβρισκε σχεδόν παντού αλλά πλέον έχει ανάγκη ουσιαστικής επικοινωνίας αλλά και έκφρασης μέσω τραγουδιών που έχουν να πουν κάτι παραπάνω, που έχουν και στίχο και όχι μόνο ευτελές ερωτικό κατάστιχο. Ισχύει λοιπόν και με το παραπάνω.
.
Ξεκίνησες με ρεμπέτικα και σμυρνέικα τραγούδια, στην πορεία σε είδαμε δίπλα σε Θεοδωράκη.. Μιτζέλο, Εστουδιαντίνα και πολλούς άλλους. Πιστεύεις πως η τέχνη μπορεί να χωρέσει σε στεγανά του τύπου έντεχνος, λαϊκός ή ροκ;
Ποτέ μου δεν πίστευα κάτι τέτοιο. Και δεν το υποστήριζα στα λόγια. Το έκανα πράξη με τις διαφορετικές επιλογές μουσικής που έκανα. Την μουσική προσωπικά την διαχώριζα απλά σε καλή και κακή. Και οι επιλογές μου γίνονταν με βάση την πρόθεση των δημιουργών και όχι της τσέπης του οποιουδήποτε.
 
Γενικότερα είναι αναγκαία η ύπαρξη στεγανών στη ζωή μας;
Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν όλη τους τη ζωή με στεγανά. Εγώ προσωπικά δεν μπόρεσα ποτέ μου να είμαι αφοριστικός, ή παρωπισμένος σε οτιδήποτε στη ζωή μου. Ούτε στη μουσική, ούτε στην πολιτική, ούτε στη θρησκεία, ούτε στην εθνικότητα, ούτε πουθενά. Κατά ένα βαθμό στο μυαλό μου, τα στεγανά ενέχουν ρατσισμό και είμαι ψυχή τε και σώματι εναντίον οποιασδήποτε μορφής ρατσισμού.
 
«Βαρύναμε πολύ το τραγούδι μας, καιρός να βρούμε την ουσία του» είχε πει ο Θάνος Μικρούτσικος. Πιστεύεις πως αυτό είναι εφικτό σε καιρούς που οι ήχοι γύρω μας βαφτίζονται αυθαίρετα μουσική;
Φυσικά και είναι εφικτό. Η βάση της μουσικής δεν έχει αλλάξει. Αυτό που έχει αλλάξει είναι η δυνατότητά μας να φτάσουμε σε αυτή. Να μάθουμε γι αυτή. Και όσο εμπλέκονται ακόμη δημιουργοί του μεγέθους και της ποιότητας του Μικρούτσικου, η επανάκτηση της επαφής μας με την κανονική μουσική, γίνεται ευκολότερο.
.
Τη δικτατορία ο Χατζιδάκις έγραφε τον «Μεγάλο Ερωτικό» τη στιγμή που κυριαρχούσαν τα πολιτικά συνθήματα. Θεωρείς πως σήμερα, αυτό που λείπει είναι το σύνθημα ή το συναίσθημα;
Μα ποτέ δεν υπήρξε πιο μεγάλος επαναστάτης από τον Χατζιδάκι. Ο Χατζιδάκις ήταν αυτός που έκανε επανάσταση το ερωτικό τραγούδι. Από συνθήματα χορτάσαμε. Δόξα το Θεό οι κομματικοί και ποδοσφαιρικοί άρχοντες έχουν φαντασία στο να παράγουν συνθήματα. Αυτό που λείπει είναι το συναίσθημα. Και ο λόγος είναι, πως το συναίσθημα είναι επικίνδυνο για την πολιτική. Κανένα σύνθημα δεν άλλαξε ποτέ την ιστορία. Μόνο το συναίσθημα.
 
Θεωρείς πλέον ότι ο κόσμος ίσως και να συγχέει το λαϊκό τραγούδι με τον λαϊκισμό; Π.χ ο Λ. Παπαδόπουλος είχε πει πως αν έγραφε σήμερα το τραγούδι «άπονη ζωή» θα τον έπαιρναν με τις ντομάτες…
Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος αυτό το είπε πριν από δέκα χρόνια, που όπως γνωρίζεις ζούσαμε σε μια άλλη Ελλάδα. Ζούσαμε στη χώρα του λαϊκισμού, του ρουσφετιού και σε μια εποχή που η πολιτική ανέδειξε και επιχορήγησε ως χώρους πολιτισμού τα φαντεζί μπουζουκάδικα. Τώρα ζούμε στην πλήρη ανατροπή όλων αυτών. Και του λαϊκισμού της πολιτικής και του λαϊκισμού της μουσικής. Προσωπικά αυτή η μετάβαση με βρήκε και έτοιμο και προετοιμασμένο καθώς ποτέ δεν υπηρέτησα αυτή την τάση. Ποτέ μου δεν κολάκεψα ούτε και πρόδωσα, τους ανθρώπους που με ακούνε, με οποιονδήποτε τρόπο.
 
Τι θέση μπορεί να έχει το όνειρο σε μία εποχή που όλα γκρεμίζονται;
Το όνειρο είναι αυτό που κάνουμε τον μεγάλο αγώνα όλοι μας να κρατήσουμε ζωντανό. Όσο και αν οι άρχοντες αυτού του τόπου κάνουν τα πάντα να μας το στερήσουν, να του βάλουν χαράτσι, να το παραχωρήσουν δωρεάν με μια φτηνή υπογραφή σε κάποιο μνημόνιο, αυτό αντιστέκεται. Είναι το μόνο που αντέχει και η καλή μουσική είναι η τροφή του. Αυτά τα δύο ή θα πανηγυρίσουν τη νίκη ή θα πεθάνουν μαζί.
 
Όσον αφορά το πολιτικό σκηνικό. Κάποτε είχες ερμηνεύσει ένα τραγούδι (Επίδαυρος), πιστεύεις ότι το θέατρο που έπαιζαν κάποιοι σε βάρος μας έχει λήξει ή ακόμη παίζετε;
Το θέατρο καλά κρατεί. Οι θεατές όμως λιγοστεύουν. Και άρχισαν να καταλαβαίνουν πως δεν είναι καν μια καλοδουλεμένη παράσταση αλλά μια αρπαχτή. Είναι θέμα χρόνου πλέον απλά να πέσει και η παράσταση.
 
Τελικά «γεννάει χαρά κι ο πόνος»; Όπως είχες γράψει σε ένα τραγούδι σου (πόσο κοστίζει μια ζωή), όσον αφορά τη μουσική, την πολιτική και γενικότερα τη ζωή;
Φυσικά και το πιστεύω. Ειδάλλως δεν θα το έγραφα. Πάντα πιστεύω πως για να υπάρξει η χαρά χρειάζεται ο πόνος. Για να υπάρξει το φως πρέπει να προηγηθεί το σκοτάδι... Πιστεύω πως όπως συνέβη τα προηγούμενα χρόνια στη μουσική έτσι και τώρα στην πολιτική ζούμε την πιο σκοτεινή περίοδο. Και αυτό είναι καλό. Γιατί το φως έρχεται και θα είναι και εκτυφλωτικό.
 
Σε παρακολουθήσαμε το χειμώνα με Θάνο Μικρούτσικο και Ρίτα Αντωνοπούλου. Ετοιμάζεις έναν δίσκο με Μικρούτσικο και Ο. Ιωάννου  που θα κυκλοφορήσει σε λίγους μήνες. Τι να περιμένουμε όσον αφορά το περιεχόμενό του, τον ήχο αλλά και γενικότερα;
Είναι ένας δίσκος ο οποίος θα κινείται κυρίως σε λαϊκά ηχοχρώματα και πάντα με τις πινελιές της ροκ διάστασης του Μικρούτσικου αλλά και τις μπαλάντες του. Ο δε στίχος του Ιωάννου είναι εκπληκτικός. Μας μάγεψε από την πρώτη στιγμή. Νομίζω πως είναι η ωριμότερη δισκογραφική δουλειά στην πιο καλλιτεχνικά ώριμη εποχή μου.
 
3 Ιουλίου θα εμφανιστείς στη Μονή Λαζαριστών. Τι διαφορές θα έχει το πρόγραμμα σε σχέση με όσα παρουσιάσες το χειμώνα
Οι διαφορές θα είναι αρκετές. Καταρχήν διότι θα υπάρξουν καινούρια τραγούδια, αφετέρου διότι η επιλογή των τραγουδιών αλλά και οι ενορχηστρώσεις έχουν γίνει με εντελώς καλοκαιρινή διάθεση. Για την ακρίβεια και με την εμπειρία των συναυλιών που έχουν ήδη γίνει, η συγκεκριμένη συναυλία είναι σαν γιορτή. Σαν ένα μεγάλο καλοκαιρινό πάρτυ.
 
Γιάννη Κότσιρα κάτι αισιόδοξο, ωραίο και ελπιδοφόρο για τους πολυπληθείς αναγνώστες μας που οι περισσότεροι είναι νέοι άνθρωποι. Καλοκαίρι εν όψη και έχουμε ανάγκη από «φως», χαρά... Όσο μπορεί ο καθένας. Μια ευχή για να κλείσουμε πριν σε απολαύσουμε στους Λαζαριστές από κοντά.
Θεωρώ πως βλέποντας όλο και περισσότερους και ακοπλεξάριστους νέους ανθρώπους να παίρνουν τα πράγματα στα χέρια τους, νιώθω απίστευτη αισιοδοξία και μεγάλη χαρά. Όλα θα αλλάξουν και όλα θα πάνε προς το καλύτερο. Αρκεί να είμαστε όλοι μαζί.
“Ένας με έναν στο τέλος θα σωθεί,
εσύ εμένα και τον κόσμο όλοι οι άλλοι.”
Σε ευχαριστούμε.
Η παράσταση που αποθεώθηκε, σε μια μοναδική καλοκαιρινή συναυλία στη Θεσσαλονίκη!

Πέμπτη 3 Ιουλίου, 21:30

Χορηγός επικοινωνίας 

Μετά την εντυπωσιακή υποδοχή που συνάντησαν οι χειμερινές τους παραστάσεις, ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Γιάννης Κότσιρας και η Ρίτα Αντωνοπούλου θα ανηφορίσουν στη Θεσσαλονίκη, για μία μεγάλη καλοκαιρινή συναυλία στη Μονή Λαζαριστών.
Με όχημα την κοινή τους αισθητική, ανατρέχουν σε σημαντικά τραγούδια και δημιουργούς και παρουσιάζουν ανανεωμένο το προσωπικό τους ρεπερτόριο.
 
Όμως δεν μένουν εκεί! θα μας δώσουν και μία δυνατή πρόγευση από την επερχόμενη δισκογραφική συνεργασία του Θάνου Μικρούτσικου με τον Γιάννη Κότσιρα και τον στιχουργό Οδυσσέα Ιωάννου. Ήδη, κυκλοφόρησε το πρώτο τραγούδι από αυτή τη συνεργασία, με τίτλο «Αυτός ο Ήλιος» και συνάντησε την πιο θερμή υποδοχή.  
 
 Ο Θάνος Μικρούτσικος, με την αναγνωρισμένη μουσική προσφορά αλλά και την έντονη κοινωνική του παρουσία, συναντήθηκε πρώτη φορά το 2005 με τον Γιάννη Κότσιρα σε μια συναυλία αφιέρωμα στον ποιητή Νίκο Καββαδία, ενώ λίγα χρόνια μετά συνεργάστηκαν ξανά στις παραστάσεις «Πάντα γελαστοί και γελασμένοι».
 
Ο Θάνος Μικρούτσικος λέει για τον Γιάννη Κότσιρα: «Κατά τη γνώμη μου είναι αυτή τη στιγμή, ειλικρινά και μετά λόγου γνώσεως, ο πιο ολοκληρωμένος Έλληνας τραγουδιστής. Γιατί ο ολοκληρωμένος τραγουδιστής κρίνεται από το φάσμα ρεπερτορίου που μπορεί να πει. Ε, αυτός είναι σχεδόν σε όλο το φάσμα! Με έναν απίστευτο τρόπο κι ένα απίστευτο ήθος, που μετράει»!
 
Ο Γιάννης Κότσιρας έχει καταξιωθεί ως ένας από τους σημαντικότερους ερμηνευτές της τελευταίας εικοσαετίας, ανήσυχος και δημιουργικός. Παρά τη μεγάλη εμπορική απήχηση που γνώρισε από πολύ νωρίς, δεν σταμάτησε να αναζητά την πιο ειλικρινή τραγουδιστική έκφραση σε ό,τι κι αν έκανε.
Τη Ρίτα Αντωνοπούλου μας τη σύστησε ο Θάνος Μικρούτσικος και είναι τα τελευταία χρόνια σταθερή συνεργάτιδα του, ερμηνεύοντας μοναδικά τα τραγούδια του συνθέτη. «Η Ρίτα Αντωνοπούλου είναι μακράν η καλύτερη τραγουδίστρια της γενιάς της με σπουδαία σκηνική παρουσία, τραγουδά τις συλλαβές, τις λέξεις και τις φράσεις με τρόπο τέτοιο, που αποκτούν ζωή στην ερμηνεία της» λέει για εκείνη οΘάνος Μικρούτσικος.

Θάνος Μικρούτσικος, Γιάννης Κότσιρας, Ρίτα Αντωνοπούλου
Την παράσταση πλαισιώνουν 6 εξαίρετοι σολίστ:
Θύμιος Παπαδόπουλος: πνευστά, ενορχηστρώσεις,
 Άκης Κατσουπάκης: πιάνο, ενορχηστρώσεις,
 Άκης Γαβαλάς: τύμπανα,
Γιάννης Γρυπαίος: μπάσο,
Βαγγέλης Μαχαίρας: μπουζούκι,
Κώστας Μιχαλός: κιθάρα,
Επιμέλεια ήχου: Γιώργος Κορρές
Επιμέλεια φωτισμού: Ανδρέας Κούρτης

Τιμές εισιτηρίων:
Προπώληση: 12€
Φοιτητικό/Ανέργων: 10€
Είσοδος: 15€

Εισιτήρια  προπωλούνται:
Μονή Λαζαριστών, Public, Βιβλιοπωλείo Iανός, Seven Spots, Viva.gr

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός»: 55 παραγωγές, 251 παρουσιάσεις, 111 αρχαιολογικοί χώροι και 38 περιφερειακές ενότητες
«Όλη η Ελλάδα ένας Πολιτισμός»: 55 παραγωγές, 251 παρουσιάσεις, 111 αρχαιολογικοί χώροι και 38 περιφερειακές ενότητες
με 0 Σχόλια 2028 Views

Συνολικά 55 παραγωγές, 251 παρουσιάσεις, 111 αρχαιολογικοί χώροι και 38 περιφερειακές ενότητες είναι οι αριθμοί που συνθέτουν το φιλόδοξο αυτό σχέδιο που θα πραγματοποιηθεί με την συνδρομή 11 κρατικών πολιτιστικών φορέων

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή