Η συγγραφέας Κατερίνα Καριζώνη συνομιλεί με τον Τάσο Αγγελίδη Γκέντζο, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή και τα σκυλιά λυμένα…

603 Views
Η συγγραφέας Κατερίνα Καριζώνη συνομιλεί με τον Τάσο Αγγελίδη Γκέντζο, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή και τα σκυλιά λυμένα… Η συγγραφέας Κατερίνα Καριζώνη συνομιλεί με τον Τάσο Αγγελίδη Γκέντζο, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή και τα σκυλιά λυμένα…

Η συγγραφέας Κατερίνα Καριζώνη συνομιλεί με τον Τάσο Αγγελίδη Γκέντζο, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή και τα σκυλιά λυμένα…

Ο Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος μισεί τις κλειδαρότρυπες και συνομιλεί με εκείνους τους εργάτες της τέχνης που του δανείζουν τα κλειδιά και τα αντικλείδια για τις πόρτες του νου και της ψυχής!

K.K: «Χωρίς μάσκες»…
.
1. Ένας από τους βασικούς στόχους μιας συνέντευξης είναι να φιλοξενήσει μέσα στις γραμμές της τις αλήθειες κι ένας δεύτερος να διαβαστεί από όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Φυσικά μέσω αυτής “διαφημίζεται” και αυτός που την παραχωρεί στο μέσο. Έχετε την ευκαιρία να διαφημίσετε ανοιχτά και ξεκάθαρα αυτό που θα θέλατε και να πείσετε τους αναγνώστες μας για την αλήθεια σας.
 .
Είναι πολύ σημαντικό να παραχωρείτε βήμα στους δημιουργούς τόσο για να φανεί το έργο τους όσο και να ειπωθούν κάποια πράγματα με ειλικρίνεια και χωρίς συμβατικότητες, γιατί έτσι ξεκαθαρίζει το τοπίο στο χώρο της λογοτεχνίας που είναι ούτως ή άλλως συσκοτισμένο και παρεξηγημένο. Είναι μια καλή ευκαιρία να μιλήσουμε χωρίς μάσκες και προσχήματα.
.
2. Θα σας προκαλούσα να σκεφτείτε την μέχρι τώρα ζωή σας και να επιλέξετε στην συνέχεια να μας παρουσιάσετε τα ελαττώματα ή τα προτερήματά σας. Ξέρω πως όλοι οι άνθρωποι έχουν και ελαττώματα και προτερήματα. Στην παρούσα στιγμή θα με ενδιέφερε να επιλέξετε μόνο την αυτοσύσταση των προτερημάτων σας ή μόνο την αυτοσύσταση των ελαττωμάτων σας.
 
Δεν φημίζομαι για την αυτοπεποίθησή μου, αισθάνομαι μονίμως ανασφάλεια με όσα κάνω  και πέφτω έξω με τους ανθρώπους. Ξεχνάω όμως εύκολα κι αυτό το θεωρώ πλεονέκτημα.
 
3. Δώστε μόνος σας έναν τίτλο από την ψυχή και το μυαλό σας για αυτή την συνέντευξη. Θα ήθελα αυτός ο τίτλος αρχικά να προβληματίσει τον αναγνώστη μας και στην συνέχεια να του δημιουργήσει την επιθυμία να διαβάσει τις απόψεις σας. Εφόσον καταφέρει να την διαβάσει μέχρι το τέλος... να του αφήσει και κάποιον προβληματισμό.
 
«Χωρίς μάσκες»…
 
4. Αν δεν απαντήσετε σε κάποια από τις ερωτήσεις, κάτω από την ερώτησή μου θα βάλω μία παύλα. Θεωρώντας αυτονόητο πως όλες οι ερωτήσεις μου θα κινούνται στα πλαίσια της κοσμιότητας και θα έχουν να κάνουν με το μυαλό, την ψυχή και την ιδεολογία σας θεωρώ την αποφυγή μιας απάντησης ως αδυναμία έκφρασης και επικοινωνίας. Ποια είναι η δική σας άποψη περί του θέματος αυτού, αλλά και γενικότερα για την “ελευθερία” αυτού που παραχωρεί την συνέντευξη;
,
Ναι, είναι μια μορφή αδυναμίας έκφρασης και επικοινωνίας, αλλά εγώ δεν έχω τέτοιες αναστολές. Ως συγγραφέας δεν φοβάμαι να εκτεθώ ούτε απ΄τα βιβλία μου, ούτε απ΄τις συνεντεύξεις μου. Γιατί γράφουμε άλλωστε; Το γράψιμο είναι ψυχολογικό στριπτίζ. Απεχθάνομαι  τον καθωσπρεπισμό, την υποκρισία και κυρίως την κρυψίνοια. Όσο για την ελευθερία των ερωτήσεων, δεν έχω κανένα πρόβλημα.
 
5. Όταν ρωτάς έναν συγγραφέα να σου αναφέρει κάποιο βιβλίο που του άρεσε μετρημένες είναι οι φορές που δεν απαντά αναμενόμενα. Αναφέρει κάποιο ξένο βιβλίο, αποφεύγει επιμελώς τους έλληνες συγγραφείς και τα βιβλία τους για να μην κακοκαρδίσει κανέναν και σχεδόν πάντα δεν σου λέει γιατί του άρεσε το συγκεκριμένο βιβλίο. Υπάρχει και η άποψη πως οι συγγραφείς μας δε διαβάζουν... Είμαι περίεργος τι θα σκεφτώ όταν θα διαβάζω την δική σας απάντηση.
 
Υπάρχουν συγγραφείς που δεν μπαίνουν στον κόπο να διαβάσουν άλλους. Το κάνουν από αλαζονεία. Υπάρχουν συγγραφείς που προσποιούνται ότι δεν διαβάζουν τους άλλους για να μην πουν καμιά καλή κουβέντα. Υπάρχουν συγγραφείς που πιστεύουν ότι είναι οι μόνοι που γράφουν στη χώρα και γι΄ αυτό αναφέρονται  μόνο σε ξένους. Και στις τρεις περιπτώσεις κρύβεται δόλος. Αν ρωτάτε την άποψή μου, έχουμε καλούς συγγραφείς τους οποίους εγώ προσωπικά διαβάζω με πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον απ΄ό,τι τους ξένους. Πιστεύω ότι η λογοτεχνία χάνει σε μεγάλο ποσοστό, όταν μεταφράζεται, ιδιαίτερα η ποίηση .Πρέπει να είναι πολύ καλός ο μεταφραστής, γιατί  το κείμενο δεν είναι μόνο νόημα και γλώσσα, αλλά συμβολισμοί, μουσικότητα, εικόνες , συλλογικά  βιώματα, κουλτούρα  κλπ. που διαφέρουν από λαό σε λαό.
 
6. Η τέχνη ξεκινάει από το εξώφυλλο ενός βιβλίου ή από το εσωτερικό του; Το εσωτερικό του βιβλίου στην δική σας περίπτωση συμβαδίζει με το εξωτερικό ή βαδίζουν σε εντελώς αντίθετους δρόμους; Ανάμεσα στις απαντήσεις που θα μου δώσετε για αυτή την συνέντευξη θα βάλω και μερικά από τα εξώφυλλα των βιβλίων σας. Ποια έχετε να μου προτείνετε;
 
Όχι τα εξώφυλλα των βιβλίων μου συμβαδίζουν με το περιεχόμενό τους. Ειδικά στο τελευταίο μου απεικονίζονται οι ίδιοι ήρωες του μυθιστορήματος, καθώς πρόκειται για την οικογενειακή μας ιστορία. Σας προτείνω τα εξώφυλλα των μυθιστορημάτων μου.
 
7. Η φιλοσοφία κάνει λόγο για την αυτοαναφορικότητα στην τέχνη. Στοιχεία από την προσωπική ζωή, την ιδεολογία, την προσωπική φιλοσοφία του συγγραφέα που περνούν με μιαν άλλη μορφή μέσω της τέχνης του στο ευρύ κοινό. Μπορείτε να μου υποδείξετε κάποια στοιχεία αυτοαναφορικότητας στο έργο σας.
 
Όλα τα βιβλία μου μιλούν για ανθρώπους που δεν πήραν αρκετή αγάπη. Για πολλά χρόνια πίστευα ότι αυτό ήταν το δικό μου έλλειμμα. Τώρα πια πείστηκα ότι κανείς δεν σου οφείλει  τίποτα. Επίσης ιδεολογικά βρισκόμουν πάντοτε απέναντι στις εξουσίες. Κι αυτό είναι ένα άλλο βασικό χαρακτηριστικό των ηρώων μου. Πολλά πρόσωπα των ιστοριών μου κινούνται  στο περιθώριο. Επίσης δεν είχα καλή σχέση με την πραγματικότητα. Γι΄ αυτό κι οι ήρωές μου είναι ονειροπόλοι  και σχεδόν πάντα οι χαμένοι της υπόθεσης.
 
8. Οι ερωτήσεις οφείλουν να ψάχνουν το γιατι και το πως. Δε θεωρώ έξυπνες τις απαντήσεις που ξεφεύγουν με νηπιακά τεχνάσματα από την ουσία και δεν απαντούν στο ερώτημα. Έχοντας στον νου μου την ειδοποιό διαφορά... θα ήθελα λοιπόν να μου πείτε γιατί να επιλέξω να διαβάσω και τα δικά σας βιβλία ανάμεσα στα τόσα άλλα βιβλία που κυκλοφορούν σε βιβλιοπωλεία και διαδίκτυο.
 
Με προτρέπετε να εγκωμιάσω τα βιβλία μου, αλλά δεν θα το κάνω. Η απάντηση είναι τι θέλει κανείς να διαβάσει. Υπάρχουν βιβλία που κάνουν θραύση εμπορικά, αλλά εμένα με πετάνε έξω απ΄τις σελίδες. Πρέπει να είναι δύο σ΄ αυτή τη σχέση και να έχουν κοινή αισθητική. Ξέρω ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται  π.χ. για το ιστορικό μυθιστόρημα, ή δεν διαβάζουν αστυνομικά, ή προτιμούν τα ρεαλιστικά μυθιστορήματα. Με άλλα λόγια πες μου ποιος είσαι για να σου πω αν πρέπει να διαλέξεις τα βιβλία μου. Δεν πιστεύω στην κριτική, όπως δεν πιστεύω και στις αυθεντίες. Είναι κατασκευασμένες.
 
9. Κανένας άνθρωπος της τέχνης δεν πιστεύει πως έχει καβαλήσει το καλάμι. Το καλάμι το καβαλάς είτε επειδή πιστεύεις πως γράφεις καλά, είτε επειδή πουλάς πολύ, είτε επειδή ακούς καλά λόγια από τους άλλους. Θα μπορούσα να προσθέσω κι άλλα πολλά. Αν διαθέτετε αυτογνωσία, μέτρο και σεμνότητα τότε μιλήστε μου για αυτά. Αν πάλι τυχαίνει να διαθέτετε και τα αντίθετά τους... με το ίδιο ενδιαφέρον θα ακούσω την απάντησή σας.
 
Εξαρτάται από τον άνθρωπο. Συνήθως οι καλοί συγγραφείς είναι απλοί και προσιτοί. Δεν χρειάζεται άλλωστε να αποδείξουν τίποτα. Τα καλάμια τα καβαλούν τα «ψώνια». Και τέτοια έχουμε πολλά στο σινάφι μας. Το καλάμι είναι η άμυνα απέναντι στον άλλο που γνωρίζει κατά βάθος ότι είσαι λίγος. Αυτό υποθέτω πως συμβαίνει, γιατί εγώ, η ίδια δεν καβάλησα ποτέ καλάμι και λόγω χαρακτήρα.
 
10. Ο συγγραφέας είναι ένας πνευματικός άνθρωπος της εποχής του. Ποιος λοιπόν θα έπρεπε να είναι ο ρόλος ενός συγγραφέα στα σημερινά δίσεκτα χρόνια που ταλανίζουν την πατρίδα μας; Εσείς τι ακριβώς κάνετε για να δικαιολογήσετε στον εαυτό σας και στους γύρω τον “τίτλο” σας;
 
Ο συγγραφέας πρέπει να αντιστέκεται, να καυτηριάζει τα κακώς κείμενα, να αμφισβητεί. Αλλά για να το κάνει αυτό πρέπει να έχει κοινωνική ευαισθησία. Αν περιορίζεται μόνο στα εσώψυχά του, τότε δεν μπορεί να τηρήσει κριτική στάση απέναντι στα πράγματα και επομένως ο λόγος του θα είναι προσωπικός και αδιάφορος. Τα δικά μου βιβλία- θέλω να πιστεύω- πως αποτελούν μια αιρετική ματιά στην Ιστορία, καθρεφτίζουν και εν μέρει εξηγούν μέσα απ΄την αναπαράσταση του παρελθόντος  την κακοδαιμονία της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας.  
 
11. Κατά την εκτίμησή μου λογοτεχνία δίχως “έρωτα” και “θάνατο” δεν μπορεί να υπάρξει. Ανεξάρτητα με το αν ενστερνίζεστε ή βρίσκεστε απέναντι στην παραπάνω άποψη θα ήθελα να μάθω πως διαχειρίζεστε εσείς στην γραφή αλλά και στην ζωή σας τις έννοιες του έρωτα και του θανάτου;
Συμφωνώ ότι το δίδυμο έρωτας-θάνατος αποτελεί  απαραίτητο συστατικό της τέχνης. Ο έρωτας και ο θάνατος  είναι τα κλειδιά της ύπαρξης. Όλα μου τα βιβλία πραγματεύονται τον έρωτα, ακόμα κι αν δεν είναι αυτό το βασικό τους θέμα. Πάντα υπάρχει το φως του έρωτα που φέγγει μέσα στο ζόφο των ιστορικών γεγονότων και οδηγεί τους ήρωες στην ιστορία, όπως υπάρχει και ο θάνατος. ΄Αλλωστε ο έρωτας και ο θάνατος ανήκουν στα υπαρξιακά προβλήματα που ταλανίζουν το ανθρώπινο είδος. Αν με ρωτάτε τι κάνω στην προσωπική μου ζωή , δεν φοβάμαι ούτε το ένα , ούτε το άλλο.
 
12. Μέσα από αυτή την συνέντευξη θα ήθελα να δώσω στους αναγνώστες μας την ευκαιρία να γνωρίσουν καλύτερα την συγγραφική σας τέχνη. Δώστε μας ένα δείγμα πέντε έως δέκα σειρών από κάποιο έργο σας. Ότι αποτελούν τ
«Eίκοσι φορτηγά φορτωμένα γερμανούς στρατιώτες άρχισαν να ανηφορίζουν τον Χορτιάτη. Οι κάτοικοι πανικοβλήθηκαν. ΄Ηξεραν πολύ καλά τι θα ακολουθούσε. Δεν προλάβαιναν όμως να αντιδράσουν πια. Οι Γερμανοί περικύκλωσαν το χωριό και μάζεψαν τους κατοίκους στην πλατεία. ΄Υστερα λεηλάτησαν τα σπίτια τους και τα έκαψαν.Οι φλόγες υψώθηκαν στον ουρανό. Η στάχτη σκέπασε τον ήλιο.Ο αέρας μαύρισε, μπούκωσε τα πνευμόνια, τα μάτια έτσουζαν, κάποιοι ξεσπούσαν σε κλάματα, άλλοι έκλαιγαν σιωπηλά μέσα τους. Οι Γερμανοί, ανάμεσά τους και ΄Ελληνες συνεργάτες τους είχαν κυριευτεί από μένος. Κανένας οίκτος, καμιά ηθική αναστολή, κανένας δισταγμός, έμοιαζαν σαν αφιονισμένοι.Με απειλές και πυροβολισμούς οδήγησαν στο σπίτι του Νταμπούδημια ομάδα κατοίκων, τους κλείδωσαν μέσα και τους έκαψαν όλους…..»  
 .
13. Τι σας έκανε να διαλέξετε το παραπάνω;
 
Είναι απ΄το τελευταίο μου βιβλίο «η πόλη των αθώων» και αναφέρεται στο ολοκαύτωμα του Χορτιάτη στην Κατοχή. ΄Εχει μεγάλη ιστορική σημασία για την Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή.
 
14. Θα ήθελα να μας μιλήσετε για τα όνειρα και τα οράματά σας που δεν είδαν ακόμα το φως του ήλιου, δηλαδή για εκείνα τα κομμάτια της ψυχής σας που έμειναν μέχρι σήμερα κλεισμένα στα συρτάρια της εσωτερικότητας παρόλο που θα ήθελαν πολύ να περπατήσουν την ύπαρξή τους στον παρόντα χρόνο.
Τα όνειρά μου ήταν να γράψω περισσότερο και να διαβαστώ περισσότερο. ΄Εχασα χρόνια μέσα σε διαδικαστικά πράγματα, ή σε άλλα που έκανα εξ ανάγκης. Ήθελα πιο πολύ χρόνο για να βγάλω όσα κουβαλώ μέσα μου και δυστυχώς έχω την αίσθηση ότι δεν θα προλάβω.
 
15. Στην ερώτησή μου για το τι είναι τέχνη οι περισσότεροι μου λένε πως είναι ένα μεγάλο θέμα και πως θέλει χρόνο μια τέτοια συζήτηση. Έχετε όλο τον χρόνο να σκεφτείτε και να μου δώσετε τον δικό σας “ορισμό” για την τέχνη.
 
Η τέχνη είναι μια απόπειρα να ζήσεις και να εκφραστείς με τους δικούς σου όρους σε μια κοινωνία που θέλει να σου επιβάλει την ομοιομορφία και την ανωνυμία.
 
16. Υπήρξατε “αιρετικός” στην τέχνη και στη ζωή ή για να μπορέσετε να προχωρήσετε συμβιβαστήκατε με το σύστημα αξιών, τις σκληρές απαιτήσεις και την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής σας;
΄Εκανα κάποιους συμβιβασμούς για να επιβιώσω. Δούλεψα σε τράπεζα κι απέκτησα παιδιά. Όλα αυτά σε αναγκάζουν να κάνεις υποχωρήσεις. ΄Ισως όμως ήταν και εμπειρίες που τροφοδότησαν την γραφή μου. Δυστυχώς στην Ελλάδα δεν μπορείς να ζήσεις απ΄ την τέχνη σου. Οι περισσότεροι συγγραφείς κάνουν και μια δεύτερη δουλειά. ΄Ετσι χάνεται πολύτιμος χρόνος και εξαναγκάζεσαι σε συμβιβασμούς. Αλλά δεν γίνεται αλλιώς.
 
17. Σήμερα δεν υπάρχουν μόνο πολλοί εκδοτικοί οίκοι και συγγραφείς, αλλά και πολλοί κριτικοί. Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι συγγραφείς που γράφουν σε περιοδικά – ηλεκτρονικά και μη – κριτικές για το έργο των ομοτέχνων τους. Κατά πόσο ο μέσος αναγνώστης είναι σε θέση να διαχωρίσει την βιβλιοκριτική του ανθρώπου που κουβαλά σπουδές, γνώση και εμπειρία στις πλάτες του από εκείνη την γνώμη που προβάλλει την θετική ή αρνητική ενός έργου με μοναδικό ίσως σκοπό να εξυπηρετήσει τα προσωπικά του συμφέροντα και να διατηρήσει τις δημόσιες σχέσεις του στο βάθρο του προσκηνίου;
 
Δεν πιστεύω καθόλου στις κριτικές, καθώς οι περισσότερες είναι προσχεδιασμένες, αλλά και για έναν πρόσθετο λόγο. Η κριτική είναι υποκειμενική υπόθεση. Εμένα μου αρέσουν τα ποιητικά κείμενα. Υπάρχουν άλλοι που τα απορρίπτουν και προτιμούν στον ρεαλισμό. Εμένα μου αρέσει να βάζω πολλά ιστορικά στοιχεία στα βιβλία μου. ΄Αλλοι με κατηγορούν γι΄αυτό. Δεν βγάζεις εύκολα άκρη. Γι΄αυτό επιλέγω τα βιβλία από την υπόθεση και την εποχή. Ίσως και από τη γνώμη ανθρώπων που έχουν την ίδια αισθητική με μένα. Όσες φορές συμβουλεύτηκα τους κριτικούς έπεσα έξω. 
 
18. Ευτυχισμένες και δυστυχισμένες ώρες του παρελθόντος έρχονται στην σκέψη σας σε μια στιγμή προσωπικού απολογισμού. Η ευτυχία και η δυστυχία κουμπώνουν την ύπαρξή τους με την επιτυχία και την αποτυχία; Πως διαχειρίζεστε στον παρόντα χρόνο την χαρά και την λύπη του χθες;
 
Όχι, επιτυχία κι αποτυχία δεν συνδέονται με τα δυο άλλα συναισθήματα. Η αποτυχία είναι για να κάνεις ένα βήμα μπροστά. Η δυστυχία είναι η συνθήκη για να παράγουμε έργο. Κανένας ευτυχισμένος δεν γράφει βιβλία, αλλά φροντίζει να ζήσει τις ευτυχισμένες στιγμές του. Κανένας επιτυχημένος δεν προχωράει παραπέρα εύκολα, γιατί απολαμβάνει τις δάφνες του. Η ζωή χρειάζεται ανατροπές για να έχει ενδιαφέρον. Έτσι διαχειρίζομαι κι εγώ τις ανατροπές ακόμα κι όταν είναι δυσάρεστες. Βασικός κανόνας της ζωής μας άλλωστε  είναι η χαρμολύπη.
 
19. Λένε πως η γραφή είναι μια εσωτερική ανάγκη του συγγραφέα. Τα τμήματα δημιουργικής γραφής βοηθούν αυτή την ανάγκη να βγει προς τα έξω με τρόπο που να διαμορφώσει σταδιακά την μοναδικότητά της ή της δίνουν μια μορφή – φόρμα πάνω στην οποία το υποκείμενο θα στηρίξει την ασαφή ύπαρξή της καινούργιας γνώσης και θα προχωρήσει;
 
Πιθανόν να βοηθούν. Δεν ξέρω. Ίσως να σε ενθαρρύνουν να γράψεις, κάτι που χρειάζεται ένας νέος συγγραφέας. Εγώ διαβάζω για να ανακαλύψω καινούργιες τεχνικές. ΄Όταν δεν γράφω, διαβάζω συνεχώς.
 
20. Το “είναι” και το “φαίνεσθαι” ενός πετυχημένου συγγραφέα μπορεί να μπει στα καλούπια του κονφορμισμού και να δημιουργήσει; Στην λέξη πετυχημένος θα ήθελα να δώσω την έννοια του πετυχημένου δημιουργού που είναι αποδεκτός από το συνάφι και τους αναγνώστες του.
.
Η τέχνη κι ο κομφορμισμός είναι αντίθετες έννοιες. Όσοι βολεύτηκαν απ΄τους πετυχημένους που αναφέρετε, τους ξεβόλεψε η Τέχνη. Είναι άτιμο το δαιμόνιο. Δεν σ΄αφήνει να ζήσεις ήσυχα και συμβατικά. Γι΄αυτό λένε για καταραμένους συγγραφείς και ποιητές. Δεν μπορείς να τα έχεις όλα. Και δυστυχώς αυτός είναι ο κανόνας.  
 
21. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και να κλείσουμε την κουβέντα μας με κάτι δικό σας. Κάτι που θα βγαίνει από τη ψυχή σας και θα θέλατε να το μοιραστείτε με τους νέους ανθρώπους αυτής της χώρας... αλλά κι με εμάς τους λιγότερο νέους.
 
Να συνεχίσουμε να γράφουμε ακόμα κι αν όλα χαθούν…
.
Σας ευχαριστώ  για τη συζήτησή μας.
 .
-Πληροφορίες για την Κ. Κ. εδώ
.
Δείτε & αυτά:
-Ελένη Στασινού: "Αρώσιμη γη"... -Αλέξης Σταμάτης: «Όσο πλησιάζω το μέλλον απομακρύνεται». -Μάνος Κοντολέων: «Μην πιστεύετε όλα όσα λέω… Αναζητήστε και όσα κρύβω...». -Ελένη Γκίκα: «Ήμουν ο Όμηρος σε λίγο θα είμαι Κανένας σαν τον Οδυσσέα» -Γρηγόρης Χαλκιακόπουλος: «Τα σωθικά της σκέψης»  -Φαίδων Θεοφίλου: «Η ποιότητα δεν θορυβεί…». -Γιάννης Καλπούζος: «Βεβαιότητες, βιαιότητες» -Ιουστίνη Φραγκούλη - Αργύρη: «Από την Ελλάδα στη Διασπορά πετώντας με τα φτερά της λογοτεχνίας». -Φώτης ΚατσιμπούρηςΔεν υπάρχουν 100% ειλικρινείς απαντήσεις στις συνεντεύξεις.-Νίκος Κυριαζής: «Χωρίς παιδεία, όχι δημοκρατία»... -Πασχαλία Τραυλού: «Γυμνό ψυχής…» Μαίρη Κόντζογλου«Εγώ πάντως μεγάλωσα με συγγραφείς που ήταν πεθαμένοι πολλούς αιώνες πριν…». -Βικτώρια Μακρή: «Μην πείτε στη μαμά μου ότι είμαι διαφημιστής, της έχω πει ότι είμαι πιανίστας σε μπορντέλο». -Τούλα Τίγκα: «Το ζητούμενο, ο επαρκής αναγνώστης». -Ευρυδίκη Αμανατίδου: «Πίστευε και μη, ερεύνα - Μάνθος Σκαργιώτης: "Ό,τι μας στερεί η ζωή μάς το προσφέρει γενναιόδωρα η τέχνη."

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος
Τάσος Αγγελίδης Γκέντζος
Ένας άνθρωπος που μισεί τις κλειδαρότρυπες συνομιλεί με εκείνους τους εργάτες της τέχνης που του δανείζουν τα κλειδιά και τα αντικλείδια για τις πόρτες του νου και της ψυχής! 21 ερωτήσεις από τον συγγραφέα Τάσο Αγγελίδη – Γκέντζο…

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Kif Express: Το δικό μου...γυμνό γεύμα...??? για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS
Kif Express: Το δικό μου...γυμνό γεύμα...??? για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του AIDS
με 0 Σχόλια 2108 Views
Αποφάσισα να "γιορτάσω προσφέροντας" τον εαυτό μου, έτσι όπως είμαι σήμερα και μέσα από το φακό του δικού μου κινητού, εντελώς πειραματικά με ΧΧΧ φωτογραφίες..
Γράφει ο Γιάννης Κυφωνίδης για την Κουλτουρόσουπα

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή