Ο Ηλίας Κόζας της μουσικής μπάντας KOZA MOSTRA, μιλάει στην Kulturosupa… [ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ]

62633 Views
Ο Ηλίας Κόζας της μουσικής μπάντας KOZA MOSTRA, μιλάει στην Kulturosupa… [ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ] Ο Ηλίας Κόζας της μουσικής μπάντας KOZA MOSTRA, μιλάει στην Kulturosupa… [ΠΡΩΤΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ]


Ο Ηλίας Κόζας της μουσικής μπάντας KOZA MOSTRA, μιλάει στην Kulturosupa… [ΠΡΩΤΗ ΠΑΡΘΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ]

Η πορεία του μπορεί να ξεκίνησε από πολύ νωρίς, να πειραματίστηκε σε πολλά είδη μουσικής, να πέρασε από διάφορα μουσικά γκρουπ και σκηνές της πόλης, κατασταλαγμένος όμως σήμερα στα πιστεύω και τα θέλω του, δημιούργησε τους KOZA MOSTRA. Μια μπάντα, που δεν της αξίζει να κολλήσεις μια και μόνο ταμπέλα, διότι μπορεί το στίγμα τους να είναι «βαλκανικό», όμως κάθε άλλο παρά τέτοιο είναι.

Όσοι τους έχουν δει από κοντά, δεν εκπλήσσονται μόνο από τις «φούστες» που φοράνε επί σκηνής, αλλα η ενέργεια που εκπέμπουν, η ζωντάνια, η ανάμιξη και το πείραγμα των κομματιών, μιλάνε για ένα πάρτυ που τελειωμό δεν έχει.

Προσγειωμένος, ήρεμος, αισιόδοξος και κολλημένος με το τελευταίο του δημιούργημα, βρεθήκαμε από κοντά, να γνωριστούμε και να τα πούμε.


Ο τραγουδιστής Ηλίας Κόζας της μουσικής μπάντας KOZA MOSTRA, μιλάει στην Kulturosupa...

Από πού είναι η καταγωγή σου;

Από την Προσοτσάνη Δράμας, μεγάλωσα Σέρρες, γεννήθηκα όμως και σπούδασα Θεσσαλονίκη.

Θεσσαλονίκη πότε ήρθες;

Έζησα μια 5ετία ως πιτσιρικάς και επέστρεψα το 2002, ως φοιτητής.

Τι σπουδές έχεις κάνει;

Έχω τελειώσει Διοίκηση Οικονομίας και οργάνωσης τουριστικών επιχειρήσεων στα ΤΕΙ στην Σίνδο.


Το εξάσκησες ποτέ;

Δοκίμασα να δουλέψω όσο ήμουν φοιτητής κυρίως, αλλά απορροφήθηκα με την μουσική, οπότε δεν πρόλαβα…

Μια εικόνα που κρατάς από τα παιδικά σου χρόνια;

Θυμάμαι τις γιορτινές μέρες που θαύμαζα τον πάτερα μου, ο οποίος ήταν επί το έργον, έπαιζε μουσική και διασκέδαζε στην ουσία τον κόσμο...

Δηλαδή τι έκανε;

Ήταν στρατιωτικός μουσικός, επίσης έχουμε περάσει από πολλά μέρη της Ελλάδος λογω των πολλών μεταθέσεων του μπαμπά...

Ταξιδάκια, αλλά για τα παιδιά στρατιωτικών έχω ακούσει ότι αυτό είναι σπαστικό...

Εντελώς, ένα με πλήγωσε πολύ, τρίτη δημοτικού, που φύγαμε από Διδυμότειχο. Ήταν οι πρώτες παρέες που έκανα τότε… και μου κόστισαν...

Δεν κρατήθηκαν;

Όχι, δεν είχαμε ούτε κινητά, ούτε facebook και τέτοια, έχω ανακτήσει ομως πολλές από αυτές τις γνωριμίες, σε κάποιες συναυλίες που κάναμε πρόσφατα σε εκείνες τις περιοχές.

Μουσική έμαθες από τον πάτερα σου;

Όχι, απλά μου άρεζε να τον  βλέπω να παίζει σαξόφωνο. Το σόι γενικά μουσικοί, ο πρώτος ξάδελφος της μητέρας μου ήταν ο μπασίστας Γιώργος Καρράς απο τις "Τρύπες", όπως και ο τραγουδοποιός Γιώργος Αετόπουλος. Είχα πολλά ερεθίσματα και κυρίως ακούσματα, αλλα μάθαινα πιάνο.

Τι έπαιζες;

Παράταιρα πράγματα, από κλασικά και YANNI μέχρι Μetallica...

Και τι ακούσματα είχες;

Κυρίως ροκά θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου. Ο Φρέντυ Μέρκιουρι ήταν το ίνδαλμα μου, αλλα άκουγα TOTO, FLEETWOOD MAC και πολύ Μetallica, ενώ δεν μου άρεσε ποτέ η χροιά της φωνής του Φιλ Κόλινς και του Οζι Οσμπορν, μου θύμιζαν Μιχάλη Ρακιτζή...Θαυμάζω όμως πάρα πολύ και είμαι φανατικός οπαδός των Reimstaim. Τα live  τους είναι σα να βλέπεις ταινία κινηματογραφική μπροστά σου, άσε που εκτιμώ ιδιαίτερα που έκαναν επιτυχία τραγουδώντας στη γλώσσα τους, τα Γερμανικά.

Τι ειδικότητα πήρες στο στρατό;

Τυφεκιοφόρος – μουσικός. Όσο ήμουν στην Κω, ήμουν το πρώτο και όταν μετατέθηκα Θεσσαλονίκη, μουσικός.

Τι θυμάσαι από εκείνη την μουσική περίοδο στη Θεσσαλονίκη;

Το  2002  που ήρθα, δεν υπήρχε μεγάλη κινητικότητα από μπάντες και live. Άκουγα βέβαια Τρύπες, De facto, Μωρά στη Φωτιά. Όσο για τα μαγαζιά, μέρος της μουσικής ιστορίας της πόλης ήταν αναμφισβήτητα ο «Παπαγάλος» στην πλατεία Ναυαρίνου, το «Funky” από πάνω του, το “ Malt n jazz” στα πρώτα χρόνια του… Σε αυτούς τους χώρους λοιπόν, έπαιξα και γνώρισα μουσικούς που βρεθήκαν στον δρόμο μου αργότερα και σμίξαμε επαγγελματικά.

Τελικά από πού ξεκίνησες;

Από τους «Motherfunkers», ένα σχήμα το οποίο παίζαμε funk, soul, R&B μουσική. Είχε μια πολύ όμορφη και καλή πορεία,  που στήριξε ο κόσμος,  και πιστεύω ότι ανανεώσαμε κατά κάποιο τρόπο την funk, η αν θέλεις εδραιώσαμε μια νέα μόδα τότε.

Και αφού πηγαίνατε τόσο καλά, γιατί το διαλύσατε το «μαγαζί»;

Εγώ πήγα φαντάρος, κάποιοι άλλοι βγήκαν για σπουδές έξω, είναι ξέρεις αυτή η ηλικία που κάποιοι τέλειωναν και ήθελαν να κάνουν και άλλα πράγματα…

Πότε ήρθε η πρόταση να μπεις στους “Cabaret Balkan”;

Όταν υπηρετούσα στην Κω, μου τηλεφώνησε ο Νίκος Στεφανίδης ο παραγωγός και μου ζήτησε να συνεργαστούμε. Όταν ήρθε η μετάθεση για Θεσσαλονίκη, ήμουν ήδη στο γκρουπ.

Χρονολογικά, μπήκες σχεδόν από την αρχή τους;

Σχεδόν μισό χρόνο μετά την ίδρυση τους και έμεινα σχεδόν μέχρι την διάλυσή τους.

Πόσο κράτησε όλο αυτό;

3 περίπου χρόνια...

Ο λόγος που διαλύθηκε;

Πολύ πριν πάω στους «C.B”  πάντα είχα στο νου μου κάποια στιγμή να βγάλω κάτι δικό μου. Είναι αυτό που λες, πηγαίνεις σε ένα σχήμα, η ιδρύεις, πιστεύοντας ότι μπορείς να αφήσεις μια σφραγίδα και κάποιο δικό σου υλικό. Δεν συμβαίνει πάντα αυτό, γιατί έτσι είναι οι μπάντες.

Προσαρμόστηκες εύκολα σε αυτό το μουσικό είδος των “C.B”;

Θα έλεγα ότι είμαι λίγο χαμαιλέοντας, γράφω εύκολα κομμάτια για κάθε είδος. Άκουγα και μάθαινα για να αποκτήσω εμπειρία, μελετώντας πολύ βέβαια…

Ώσπου πάει και αυτό το γκρουπ. Ένας λόγος;

Είναι πιο σημαντικό να τα βρίσκεις στο μυαλό με τους συνεργάτες σου παρά στην ικανότητα τους, δηλαδή να συνεννοούμαστε.

Ηλία, ποιο είναι το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό σου;

Δεν ξέρω τι να σου απαντήσω... Γιατί δεν λες εσύ καλύτερα;



Δεν θα σου πω ευθέως, θα σου κάνω όμως άλλη ερώτηση… Αν έχεις αρχηγικές τάσεις;

Αν και δεν μου αρέσει η λέξη αρχηγός, ναι έχω... Αυτό να ειπωθεί με την καλή έννοια του όρου. Της κατεύθυνσης και της γραμμής που θα περάσει ένα γκρουπ στην πορεία του...

Και ποια είναι η κακή έννοια;

Να πιστεύεις στον εαυτό σου, ότι είσαι πολλά παραπάνω απ ότι είσαι στην πραγματικότητα.

Άστα αυτά και πες μου μου για σένα, προσωπικά...

Ξέρω τις δυνάμεις μου, ποιος είμαι και πρέπει να πιστεύω ότι είμαι κάτι, για να μπορώ να προχωρήσω, αλλιώς σημαίνει ότι δεν έχω γνώμη... Θα σου πω ένα μικρό  παράδειγμα, τις διασκευές που παίζω δεν τις αφήνω έτσι. Τις πειράζω για να περάσω την δική μου άποψη...

Πόσο «ψώνιο» με τη δουλειά σου είσαι;

Σίγουρα είμαι, τώρα το πόσο και πως περνάει αυτό έξω, δεν το γνωρίζω. Έχει να κανει με την προσωπική μου προβολή, άρα πρέπει να πιστεύεις ότι είσαι καλός και ότι αξίζεις να σε ακούσει και να ασχοληθεί ο κόσμος μαζί σου. Αν θέλεις, ναι αυτό το ψώνιο, το έχω.

Εν ολίγοις, ποια ανάγκη σου να φτιάξεις τους «ΚΟΖΑ ΜΟSΤRΑ;

Να καταγραφεί το υλικό και τα κομμάτια που έγραφα καθώς και οι όλες ιδέες μου.

Εσύ επέλεξες τη σύνθεση της μπάντας;

Είχα κάποια άτομα στο μυαλό μου, βρήκα τον ντράμερ Αλέξη Αρχοντή που ήταν ο πρώτος και συζητώντας μαζί του άρχισα να του λέω τις ιδέες μου για το νέο σχήμα και με τη βοήθεια του ολοκληρώσαμε τη σύνθεση.

Ούτε ένα χρόνο δεν έχετε κλείσει και υπάρχει μια σχετικά καλή ανταπόκριση. Τι σου λέει ο κόσμος όταν σας συναντά από κοντά;

Ότι πρώτη φορά φεύγουν τόσο γεμάτοι από ένα live, ή «Παιδιά, θα πάτε πολύ μπροστά», εμένα αυτό μου αρκεί και μπορώ να καταλάβω αν μου λένε την αλήθεια η όχι... Αλλα θέλω να πιστεύω ότι είμαστε κάτι καλό που αξίζει.


Ποιος βάφτισε το γκρουπ Κόζα Μόστρα;

Στην ουσία είναι ένα λογοπαίγνιο με το ονοματεπώνυμο μου, Ηλίας Κόζας… ΚΟΖΑ ΜΟΣΤΡΑ λοιπόν, με βάση το ΚΟΖΑ ΝΟΣΤΡΑ. ΚΟΖΑΣ το επίθετο, το ΜΟΣΤΡΑ που στην ουσία σημαίνει η έκθεση… Η έκθεση του ΚΟΖΑ, η δικιά μου η έκθεση…

Έξυπνο και δεν το είχα καταλάβει…

Παρόλα αυτά, δεν μ αρέσει να είμαι μόνος μου, είμαι γεννημένος για μπάντα και όχι για σόλο καριέρα, θέλω να έχω συνοδοιπόρους μαζί μου.

Καλά, μεγάλη κουβέντα μη λες…

Ελπίζω να βγω αληθινός με αυτά που σου λέω…

Εσύ τώρα, που είχες μια κλασική παιδεία, λες ότι είσαι ροκάς, ακούς πανκ μουσική, πως υιοθέτησες την βαλκανική μουσική και να ηγείσαι μια μπάντας, αλλα και να σε εμπιστευτεί ο κόσμος. Θέλω να πω, ότι δεν φαίνεται να το έχεις «μέσα σου» το είδος…

Η απορία θα σου λυθεί όταν θα ρθεις και θα μας δεις ζωντανά. Υπάρχει Balkan και Balkan μουσική. Το ότι έχεις χάλκινα δεν σημαίνει ότι παίζεις συγκεκριμένο είδος. Με το μπουζούκι μπορείς να παίξεις ρεμπέτικο μέχρι και σκυλάδικο. Έχει σχέση το ένα με το άλλο; Καμία. Αυτό που εμείς στην ουσία παίζουμε, μπορεί να έχει βαλκανική ρίζα, και όχι μόνο, μπλέκει αρκετά, Ανατολή και Δύση.

Και τι γίνεται πάνω στη σκηνή, με όλα αυτά τα ακούσματα;

Κυριολεκτικά ένα πάρτυ. Υπάρχει μια κοινή βάση δεδομένων σε όλο το live και σε όλη αυτή τη διαφορετικότητα των κομματιών, τα οποία κάνει το ένα να δένεται με το άλλο. Έχει μια απίστευτη ροή.

Πες μου ένα παράδειγμα…

Μπρέγκοβιτς και το κλείνουμε με Μotorhead... Μπορεί να σου ακούγεται άκυρο, αλλά όταν είσαι εκεί, στο live, «έρχεται» τόσα καλά στο αυτί και δένει, που ίσα-ίσα το γουστάρεις…

Ποιος ήταν ο σκοπός της μπάντας;

Κάνουμε μια μπάντα, τι θέλουμε να επιτύχουμε στις ζωντανές εμφανίσεις μας; Θέλουμε να χτυπιέται ο κόσμος; Να χορεύει; Να κάθεται και ν ακούει απλά τη μουσική; Σε αυτό που καταλήξουμε, ήταν ότι είχα μια ενέργεια πάνω στη σκηνή, μια συνεχή κίνηση, χόρευα, οπότε θέλαμε και τον κόσμο να ανταποκρίνεται έτσι, γιατί έτσι είμαστε και εμείς.

Βέβαια δεν παίζετε μόνο διασκευές, αλλά και δικά σας κομμάτια.

Μα αυτός ήταν και ένας λόγος η δημιουργία αυτής της μπάντας. Να παίζουμε τα δικά μας τραγούδια, τα οποία με οποιοδήποτε τρόπο τα προωθούμε περισσότερο.

Δισκογραφικά τι γίνεται;

Γίνονται αρκετές συζητήσεις, υπάρχουν προτάσεις και σκεφτόμαστε να τα κυκλοφορήσουμε στο διαδίκτυο.

Πάντως το video clip που γυρίσατε, πάει εξαιρετικά…

Ναι μας προωθεί αρκετά.


Είστε 6 άνδρες, να σε ρωτήσω κάτι άλλο. Καμιά γυναίκα δεν θέλετε στην παρέα σας;

Δεν τα πάω καλά με τις γυναίκες...

Εννοείς;

Έχω ακούσει πάρα πολλά «σκηνικά» και προβλήματα με γυναίκες σε συγκροτήματα, που λέω δεν θα το κάνω αυτό... Δεν θα βάλω ποτέ γυναικείο μέλος στο γκρουπ μου...

Μα, τόσο απόλυτος;

Κοίτα, αν μου κάνει καμία κλικ, ίσως, αλλα η μουσική και όλη αυτή την ενέργεια που παρουσιάζουμε στις ζωντανές μας εμφανίσεις, το κόβω κάπως δύσκολο..

Δεν είσαι αρνητικός σε συνεργασίες φαντάζομαι…

Τουναντίον… Θέλω να γνωρίσω κόσμο και να παίξω μαζί τους με όλη μου την καρδιά.

Πάμε και στη πιο καυτή ερώτηση! Φοράτε όλοι σας φούστες. Ποιανού ήταν η ιδέα και γιατί;

Μ΄ αρέσει να υπάρχει ένα τσαλάκωμα, όχι στην φούστα, σε μας, σαν χαρακτήρες...

Και γίνεται με το να φοράς φούστα;

Όταν τσαλακώνεις την εικόνα σου συνειδητά και καλαίσθητα, σπας τον πρώτο τοίχο πάγου που μπορεί να υπάρχει με τον  κόσμο.

Και σκέφτηκες αυτό;

Δεν το σκέφτηκα απαραίτητα γι αυτό, ήθελα να κάνω  κάτι διαφορετικό σε σχέση με την ενδυμασία. Δες το σαν ένα concept, αυτό και μόνο…

Θα εμφανίζεστε πάντα με φούστες, είναι ας πούμε το σήμα κατατεθέν των «Κ.Μ»;
Ελπίζω ναι…

Γιατί το λες;

Αν οι υπόλοιποι [της μπάντας], αντέχουν να τις φοράνε…

Δεν είναι πάντως Βαλκανικό στοιχείο η φούστα…

Όπως σου είπα, δεν παίζουμε μόνο Βαλκανικά και αυτό που θέλω να περάσω και να το καταλάβει ο κόσμος, ότι αυτή η μπάντα δεν έχει όρια μουσικά, σαφώς ούτε και ενδυματολογικά.

Παρόλα αυτά, τι αντιδράσεις έχει η φούστα;

Αρκετά χαμόγελα, το δέχονται και τους αρέσει πιστεύω…

«Ατυχήματα», σας έχουν συμβεί;

Όταν ξεχνιόμαστε και σηκώνουμε παραπάνω κανένα πόδι… έρχονται φίλες μας και μας τις κατεβάζουν για να μη μας φαίνονται...ξέρεις...

Όχι πάντως να σας τις βγάλουν…

Όχι, δεν έχουμε φτάσει σε αυτό το σημείο, άσε που τις «δένουμε» τόσο καλά με παραμάνες.

Έχεις κι άλλες τέτοιες πρωτότυπες ιδέες;

Έχω πολλά στο μυαλό μου, τα οποία χρειάζονται χρόνο και χρήμα για να πραγματοποιηθούν, οπότε περιμένω πρώτα τον χρόνο, ο οποίος μπορεί να φέρει και το χρήμα για να γίνουν…

Επικοινωνιακά πως αντιμετωπίζεις τον κόσμο από κάτω;

Ανάλογα με το κοινό που έχω απέναντι μου, και χύμα και σοβαρός...

Τι κάνεις όταν έχεις ένα «παγωμένο» κοινό; Έχεις κάποια μέθοδο;

Τους πειράζω βασικά και τα βρίσκουμε μια χαρά στη συνέχεια...Λύνονται...

Πόσο σε νοιάζει να γίνετε δημοφιλείς ;

Αρκετά και καθόλου θα σου λεγα...

Δεν σε καταλαβαίνω...

Είναι φαύλος κύκλος. Ξεκίνησα λέγοντας, «εγώ θα το κάνω αυτό και όποιος θέλει, το ακούει»…

Εγωιστικό μου ακούγεται.

Ναι αλλα στο κάτω, κάτω, δεν είναι θέμα κανενός με το ζόρι να μ΄ ακούσει, όποιος θέλει, έρχεται. Από εκεί και πέρα όμως, όταν πιστεύεις ότι κάνεις κάτι καλό και αρέσεις, σίγουρα  σε ενδιαφέρει να σε μάθει περισσότερος κόσμος. Αυτό που με ανησυχεί κάπως, είναι όταν γίνεις πολύ γνωστός, πρέπει να προσεχείς και  τι παίζεις.

Μα δεν ξέρεις ότι οι απαιτήσεις μεγαλώνουν;

Αν κάνοντας αυτό που θέλω, χωρίς να με νοιάζει τι θα πει ο κόσμος, σημαίνει ότι αρέσεις και το συνεχίζεις. Όσο και να ακούγεται ρομαντικό, πιστεύω και ελπίζω να μείνουμε πολλά χρόνια μαζί και να παίζουμε αυτά που γουστάρουμε.

Ποιος σας μανατζάρει;

Είναι η Art Οn the Road, οι οποίοι κάνουν τα πάντα και προσπαθούν όσο το δυνατόν περισσότερο γίνετε να ασχολούμαστε μόνο με τη μουσική μας.

Κάνεις και τον dj, γιατί;

Μ αρέσει να περνάω μουσικά ακούσματα στον κόσμο που δεν τα ξέρει...

Και τι παίζεις;

Balkan,

Electro-balkan,

Electro -swing,

Balkan-ska-punk…

Τέτοια πράγματα…

Εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα από όλα αυτά… Αρέσουν τελικά;

Ναι, έχουν μεγάλη ανταπόκριση στον κόσμο…

Αφού θα αρέσεις θα σε κερνάνε και σφηνάκια; Τα πίνεις;

Ανάλογα, μέχρι που με πάει...

Δηλαδή είσαι νηφάλιος;

Ένα ποτό η δύο μπύρες... άσε που δεν προλαβαίνω την ώρα που παίζω. Θέλω να ξέρεις, επειδή μου αρέσει πολύ αυτή η ιστορία, δεν χρειάζεται να πιω για να κάνω καλύτερα την δουλειά μου.

Πως είναι η καθημερινότητα σου;

Από τότε που έφτιαξα αυτό το σχήμα ξυπνώ πολύ νωρίς και μ αρέσει να δουλεύω αυτές τις ώρες, όσον αφορά τις συνθέσεις, εκκρεμότητες που πρέπει να γίνουν, ένα οργανόγραμμα, έ, έφτασε και το μεσημεράκι...

Έχεις δικιά σου οικογένεια;

Συζώ με τον άνθρωπο της ζωής μου, αυτό…

Θέλεις να κρατήσεις μακριά την προσωπική σου ζωή;

Δεν είμαι «κάποιος»... απλά, δεν αφορά κανέναν τα προσωπικά μου. Είμαι κάθετος σε αυτό.

Είσαι μονογαμικός;

Νομίζω όταν γνωρίζεις τον κατάλληλο άνθρωπο γίνεσαι και μονογαμικός…

Λες την ηλικία σου;

Ναι, δεν έχω πρόβλημα, είμαι 27μισό.

Είσαι πάντως πολύ διαφορετικός, τώρα που σε βλέπω από κοντά, σε σχέση πάντα με την εικόνα σου σε φωτογραφίες και βίντεο, εννοώ, λιγότερο σωματώδης, ψηλός…

Ναι είμαι μινιόν..

Σήμερα σε "ζει" αυτή δουλειά;

Δύσκολα, αλλά ναι...

Τα όνειρα σου;

Να τα ζω στην πραγματικότητα.

Κάνε μου μια ευχή για σένα.

Να υπάρχουν πράγματα στη ζωή μου που να με κρατάνε ζωντανό, έτσι ώστε να ξεχνάω όλες τις δυσκολίες, και να έχω τους ανθρώπους που αγαπώ.

Ηλία, thanks, θα σε δω Μεγάλη Δευτέρα βράδυ στο 8Ball, μαζί με την μπάντα σου [με, η χωρίς φούστα…]

Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: Ηλίας ΚόζαςKOZA MOSTRA

Αρθρογραφος

Ιωάννης Τσιρόγλου
Ιωάννης Τσιρόγλου
Διευθυντής Kulturosupa.gr - e-mail: kulturosupa2@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή