Η Άννα Κοκκίνου μιλά στην Kulturosupa...

2253 Views
Η Άννα Κοκκίνου μιλά στην Kulturosupa... Η Άννα Κοκκίνου μιλά στην Kulturosupa...

Μια ματιά στο καλλιτεχνικό παρελθόν, στο πλούσιο και πιστό ρεπερτόριο, στην απόλυτα ποιοτική [μέχρι λεπτομέρειας] δουλειά της, αλλά και στην σεμνή στάση ζωής… άπλα θα σας αποστομώσει... Βρεθήκαμε στο εσωτερικό του Δημοτικού θεάτρου της Καλαμαριάς οπου συνεχίζονται με μεγάλη επιτυχία οι παραστάσεις του έργου «Λα Πουπέ», πολλές ώρες πριν από την βραδινή παρασταση και τα «είπαμε»…Ένας διακαής πόθος ήταν η συνάντηση μαζί της. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που ξιπάζονται με δήθεν «σοβαρές» ταλαντούχες βεντέτες και μεγάλες σταρ.

Περισσότερο  γοητεύομαι και εκτιμώ καλλιτέχνες που μέσα από την δουλειά τους με συνεπαίρνουν, που έχουν την συνέπεια του έργου και τους λόγου τους, παρά από τα πολύ προβεβλημένα πρόσωπα. Όταν όμως «βεβαιωθώ» για την «ικανότητα» τους, μπορεί να τους θεωρήσω και «θεούς»… Πλέον δεν έχω καμιά απολύτως αμφιβολία για την σημερινή καλεσμένη μου. Είναι και το πιστεύω η μεγαλύτερη εν ζωή ηθοποιός σήμερα που διαθέτει αυτή η χώρα, μακραν από όλες τις άλλες…



Το ιερό τέρας της υποκριτικής, η Άννα Κοκκίνου, μιλάει στην Kulturosupa…

Τι ώρα έρχεστε στο θέατρο όταν έχετε παράσταση ;
Από τις τεσσερισήμισι με πέντε το απόγευμα ειμαι στο θέατρο…

Πείτε μου  και τι κάνετε τόσες ώρες μέχρι τις ενιαμιση που αρχίζει η παρασταση ;

Δειτε… πρώτα από όλα χαλαρώνω μέσα στο θέατρο, ετοιμάζω τα πράγματα μου,

χτενίζω την περούκα μου, κάνω τις ασκήσεις μου …

Και αυτό  κάθε μέρα ;

Ε, βέβαια…

Όταν είστε πάνω στην σκηνή βλέπεται το κοινό ;

Δεν μπορώ να δω… Και να σας βλέπω δεν μπορώ να εστιάσω…

Αν και δεν είναι σωστό... θελω όμως να σας το πω…  Αν σας έλεγα ότι είστε η καλύτερη ηθοποιός της Ελλάδας, τι θα μου απαντούσατε ;

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για τα καλά σας λόγια, αλλά δεν έχω καν μια συναίσθηση αυτού του πράγματος…  Απολύτως καμιά… Ευχαριστώ πολύ…

Το έχετε ακούσει και από άλλους φαντάζομαι, δεν θα ειμαι και ο μοναδικός…

Ναι εχει τύχει. Με ευχαριστεί που το ακούω, από την άλλη όμως δεν μου λέει τιποτα… Η δουλειά είναι δουλειά και πρέπει να δουλέψω, δεν είναι κάτι που το φέρω πάνω μου και αλλάζω. Αλλά ως εκεί… και τελειώσαμε.

Για σας τελικά τι σας κολακεύει περισσοτερο; Ένας άγνωστος θεατής που θα έρθει στο καμαρίνι να σας συγχαρεί, η μια καλή κριτική θεάτρου ;

Πρώτα από όλα είναι εξαιρετικά πολύ συγκινητικό να έρχονται άγνωστοι άνθρωποι μετά την παρασταση για να με δουν… Όσο για το θέμα της κριτικής είναι ένα  ζήτημα, το οποίο εχει άλλου τύπου σημασία …

Τα διαβάζετε όλα;

Δεν έρχονται αποκόμματα στο θέατρο. Ότι πέσει στην αντίληψη μου, η ότι μου πουνε. Δεν έχω πλήρη εικόνα των πάντων…

Και για την κριτική δεν μου απαντήσατε ;

Δεν έχω παράπονο από τους κριτικούς, όμως στην Ελλάδα δεν γινετε με το σωστό τρόπο… Και γι αυτό δεν είναι το παν για μένα. Εγω απέχω απο αυτά και κάνω την δουλειά μου.

Πέραν αυτού έχετε την αναγνώριση από τα μέσα και από τον κόσμο, παρόλο που δεν ξέρουμε τίποτα για σας πέρα από την δουλειά σας στο θέατρο…

Ισχύει αυτό, αλλά δεν γινετε και χαμός από τα μέσα. Δηλαδή δεν είναι ότι με προβάλουν πολύ, δεν συμβαίνει αυτό το πράγμα…

Πείτε μου κάτι άλλο, έχετε μοχθήσει πολύ ώστε να καθιερωθεί στην συνείδηση του κόσμου η δουλειά σας ;

Καθόλου…

Ψέματα μου λέτε…

Το μόνο που κάνω είναι να δουλεύω πάρα πολύ τις παραστάσεις μου…

Και δεν είναι μόχθος αυτός;

Μα είναι για την παρασταση, είναι για το αποτέλεσμα, δεν είναι για να γίνει αυτό που με ρωτάτε… εγω μοχθώ για την δουλειά μου… Το μόνο πράγμα το οποίο  μπορώ να κάνω είναι να αναρωτηθώ  βαθιά, σε τι μπορεί να ενδιαφέρει τον κόσμο που έρχεται από την άλλη άκρη της πόλης για να το δει το έργο μου… Αυτό με απασχολεί…

Το θέατρο Σφενδόνη» ήταν μια ανάγκη για σας ;

Απόλυτη...

Αν ξέρω καλά ήσασταν στο σχήμα του Λευτέρη Βογιατζή [και άλλων], για χρόνια και μετά φτιάξατε τον δικό σας χώρο…

Ναι ήμασταν όλοι μαζί. Ήταν ένα κοινό σχήμα, μια ομάδα.

Ασφυκτιούσατε πλέον εκεί και θέλατε να κάνετε κάτι δικό σας ;

Όχι δεν έφυγα γι αυτό τον λόγο. Έφυγα γιατί είχαμε διαφορές και χωρίσαμε. Δεν έφυγα για να κάνω εγω ένα θέατρο. Όταν έφυγα από την «Σκηνή» ήταν το 1988, έπαιξα για λίγο σε άλλο χώρο, κατάλαβα αμέσως τι γινετε στο χώρο και στην μεγάλη απόγνωση που βρέθηκα, σκέφτηκα να κάνω ένα θέατρο.

Είστε ευχαριστημένη από την μέχρι τώρα πορεία του ;

Έχω μάθει πολλά πράγματα. Δεν έχουν γίνει όλα όπως θα θελα ακόμα, ειμαι όμως ευχαριστημένη από την άποψη ότι μπορώ να ασχολούμαι με καλλιτεχνικά ζητήματα. Είναι βέβαια πάρα πολύ δύσκολες οι συνθήκες του  να έχεις και την οικονομική ευθύνη ενός θεάτρου… Είναι βαρύ…

Φαντάζομαι δύσκολα…

Δεν μπορώ να πω ότι ειμαι η καλύτερη περίπτωση άνθρωπου που μπορεί να τα βγάλει πέρα…

Το έχουν οι περισσότεροι καλλιτέχνες νομίζω που έχουν δικό τους θέατρο… Σπάνια πετυχαίνουν και στα δυο…

Δυσκολεύομαι σε αυτό το τομέα. Παρόλα αυτά, μέσα από εκεί γνωρίσω την ζωή και προσπαθώ να το εξαργυρώσω καλλιτεχνικά…

Αν σας ρωτούσα, ποιο είναι το στίγμα του θεάτρου Σφενδόνη ;

Με έναν εμπειρικό τρόπο, γιατί έχουμε ελλιπέστατη θεατρική παιδεία όλοι μας, προσπαθώ να λειτουργήσει και να ζωντανέψει  …

Μη με παρεξηγήσετε, ειμαι καλοπροαίρετος, αλλά δεν ξέρουμε τιποτα προσωπικό για σας. Θέλετε να εχει ο κόσμος την εντύπωση αυτή ; Να μη γνωρίζει τιποτα για την Άννα Κοκκίνου;

Μα δεν με ρωταει κανείς γι αυτά…

Εγω πάντως έχω την εντύπωση ότι κάνετε μια ασκητική  ζωή…. Δεν βγαίνετε έξω, δεν σας βλέπουμε πουθενά, νομίζουμε ότι είστε κλεισμένη  συνεχώς σένα θέατρο, στο σπίτι σας, διαβάζετε … Μια εικόνα σας λέω…

Να σας πω… Συχνά, πολύ συχνά μετά την παρασταση, έχω ανάγκη να πάω σε ένα μπαρ… Βέβαια δεν ξενυχτώ, αυτό είναι αλήθεια, αλλά κάθομαι μια, δυο ώρες σε ένα μπαρ να πιω ένα, δυο, ποτά… να χαλαρώσω… Μου αρέσει το διάβασμα, ειμαι του κομπιούτερ, πάω κινηματόγραφο… Τα καλοκαίρια πηγαίνω με σκηνή σε ένα ερημικό νησί, γιατί έχω απόλυτη ανάγκη από φύση… Αν κάποιος μου στερήσει την φύση, μπορεί να τρελαθώ… Ταξιδεύω οποτε μπορώ γιατί λατρεύω πολύ τα ταξίδια και έπειτα έχω φίλους..  Οπωσδήποτε ειμαι μοναχικός τύπος και δίνω τις μάχες μου, παρόλο που έχω έναν υπέροχο γάτο… Τον Κιμ Κι Ντουκ… [για όσους δεν ξέρουν το όνομα αυτό, είναι ο Κορεάτης σκηνοθέτης των  ταινιών Άνοιξη, καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας... και άνοιξη, 3-iron κα ] …

Τον έχετε χρόνια ;

Τον γέννησε η μάνα του μέσα στο θέατρο, 7 χρόνια ζει μαζί μου…

Τελικά πολύ "φυσιολογική" μου φαίνεστε… Πείτε μου κάτι «δυνατό» που είδατε τελευταία… κάτι που σας συνεπήρε…

Δυστυχως φέτος, έφυγα νωρίς για διακοπές και είναι η πρώτη φορά που δεν είδα ούτε μια παρασταση στο φεστιβάλ Αθηνών. Αλλά ήμουν τόσο κουρασμένη που έπρεπε οπωσδήποτε να φύγω… Αυτό τον καιρό διαβάζω έναν συγγραφέα που μου αλλάζει την ζωή και αισθάνομαι ότι είναι ο συγγραφέας της ζωής μου…

Για ποιον μιλάτε ;

Έχω πάθει μια τρέλα με τον Μαρσελ Προύστ. Είχα χρόνια τα βιβλία του, αλλά ήρθε τώρα η στιγμή και τα διαβάζω… Να φανταστείτε περιμένω να στρώσει η παρασταση και να αρχίσω τα πρωινά να διαβάζω… Παρόλο που ήθελα αυτή την φορά να «περπατήσω» στην Θεσσαλονίκη, να ξανά επισκεφτώ κάποιες εκκλησιές, να πάω σε μουσεία… Θελω να γνωρίσω πιο καλά την πόλη…

Μια που το έφερε η κουβέντα, περνάτε καλά εδώ;

Την λατρεύω.

Ποια είναι αυτά τα στοιχεία που ξεχωρίζετε ;

Πρώτα από όλα ο κόσμος… Δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα είναι,  αλλά είναι διαφορετικός… Βλέπεις τον άνθρωπο και όχι κάτι  μηχανικό … Ακόμα βλέπεις ατομικοτητες…

Πείτε μου ένα παράδειγμα για να σας καταλάβω, γιατί εγω που ζω εδώ  δεν το αντιλαμβάνομαι…

Θα σας πω κάτι πολύ απλό. Ο ταξιτζής, είναι ακόμα πιο «άνθρωπος», πρόσφατα ήμασταν σε ένα μαγαζί και αργήσαμε να φύγουμε από εκεί. Σαφώς περίμεναν μόνο εμάς για να κλείσουν, αλλά αυτοί με ένα γλυκό τρόπο μας λένε…  «Μη σας νοιάζει»… Έχω να ακούσω χρόνια αυτή την κουβέντα … Η  ένας γέρος που πέρασε και μας πουλούσε δαμάσκηνα… Σκεφτείτε την εικόνα αυτού του ανθρώπου και τα δαμάσκηνα, στο δρόμο… Και η η ποιότητα φαγητού, όχι παντού βέβαια, αλλα είναι διαφορετική…

Ευτυχώς για σας [αλλά και για μας], έρχεστε τακτικά στην Θεσσαλονίκη… Να σας ρωτήσω κάτι άλλο… Πέρασε κρίση το δικό σας θέατρο ;

Την περασμένη Άνοιξη, για όλα τα θέατρα ήταν κάτι το σοκαριστικό. Είχαμε 70 με 80% πτώση…

Απίστευτος αριθμός…

Με όλη αυτή την ιστορία του ΔΝΤ, θα μας δανείσουν, δεν θα μας δανείσουν, δεν ξέραμε τι θα μας ξημερώσει…  Ποιος είχε διάθεση να πάει θέατρο ;  Να δούμε τώρα πως θα αντιδράσει ο κόσμος…

Γενικότερα για την κρίση τι έχετε να  πείτε;

Είναι μια τριτοκοσμική κατάσταση αυτό που ζούμε. Από την μια καλώς γινετε αυτό σήμερα, ώστε να μαζευτούμε και να αναλογιστούμε την ασυδοσία που συνέβαινε, όμως δεν μπορεί να κόβονται από χαμηλόμισθους και από συντάξεις χρήματα, όταν κυκλοφορούν ελεύθερα αυτοί που έχουν κατασπαταλήσει το δημόσιο χρήμα. Χρειάζεται τόλμη και φαντασία από αυτούς που κυβερνούν, αλλά δεν την έχουν…

Είστε αισιόδοξη παρόλα αυτά;

θα το θέσω διαφορετικά. Σε αυτή την συγκεχυμένη και δυσάρεστη κατάσταση, πιστεύω ότι  πρέπει να  δουλέψουμε ακόμα περισσοτερο, προσφέροντας στον εαυτό μας  και στον κόσμο καλύτερη ποιότητα δουλειάς …

Στην Επίδαυρο έχετε παίξει ;

Όταν είχα βγει από την σχόλη. Θυμάμαι είχα πυρετό και δεν μου άρεσε…

Δεν είναι «περίεργο» εσείς, η Άννα Κοκκίνου να μην έχετε παίξει; Δεν είναι επιθυμία σας;

… [μεγάλη παύση]… Μπορεί να μην είναι επιθυμία… είναι δυνατόν ; Κάθε ηθοποιός εχει την περιέργεια να δει τι είναι αυτό το θέατρο πως λειτουργεί και τι λέει… Κατά τ άλλα υπέροχα μπορώ να παίξω αρχαία τραγωδία και σε κλειστό χώρο. Μου αρέσει πολύ..

Δεν σας έχουν κάνει ποτέ πρόταση να πρωταγωνιστήσετε ;

Ούτε μου έκαναν, ούτε εγω έκανα… Ίσως υπερισχύει η γνώμη ότι εκεί χρειάζεται να εχει κανείς παρά πολύ ισχυρή φωνή… Δεν ξέρω, πάντως δεν είναι κάτι που με απασχολεί να παίξω στην Επίδαυρο. Το να ασχοληθώ όμως με την αρχαία τραγωδία,  με απασχολεί πάρα πολύ.

Ανεβάσατε πάντως στο Σφενδόνη την «Ιφιγένεια στην χώρα των Ταύρων».

Ήταν μια τρομερή εμπειρία. Αισθάνθηκα ότι βρέθηκα σε ένα χρυσορυχείο …

Η τηλεόραση είναι ένα μέσο που δεν σας ενδιαφέρει ;

Αν ζούσα στην Αγγλία θα έπαιζα οπωσδήποτε. Παρόλο που δεν έχω τηλεόραση στο σπίτι, έχουν πέσει στην αντίληψη μου μερικές καλές δουλειές. Θελω να σας πω ότι δεν την καταδικάζω, αλλά εγω λέω όχι..

Κινηματόγραφο ;

Έχω παίξει παλιά σε μια μικρή σκηνή της ταινίας του Χρήστου Βακαλόπουλου [Όλγα Ρόμπαρντς,παράγωγης 1989]. Θα έπαιζα ευχαρίστως σε ταινία του Σύλλα Τζουμέρκα…

Πείτε μου κάτι άλλο, για να επιστρέψουμε στα θεατρικά. Δεν σας κουράζει να παίζετε επί χρόνια το ίδιο έργο ; Για παράδειγμα το «Μορφές από το έργο του Βιζυηνού» παιζόταν τέσσερα, πέντε χρόνια…

Πρέπει να έχω δώσει 700 παραστάσεις…

Δεν σας κούρασε ;

Μα καθόλου…

Άρα δεν εχει τελειώσει για σας ;

Δεν υπάρχει περίπτωση να μην το ξανά ανεβάσω…

Όσο και να σας γεμίζει ο ρόλος, η ανταπόκριση του κόσμου, δεν είναι και μια επανάληψη ;

Δεν το αντιμετωπίζω έτσι...  Ένα από τα μεγαλύτερα προτερήματα, μια από τις μεγαλύτερες χαρές της δουλειάς του ηθοποιού, είναι ότι κάθε μέρα το ξαναρχίζεις από την αρχή. Εμένα με ενθουσιάζει αυτό.

Έστω, αλλά δεν σας περιορίζει και στο θέμα του ρεπερτορίου ;

Από την στιγμή που ασκώ τα εκφραστικά μου μέσα, δεν επαναλαμβάνομαι μιμητικά κάθε μέρα, αντιθέτως  τα προχωρω. Τα δουλεύω, δεν κάνω κάτι μηχανικά, οποτε γιατί να με περιορίζει ; Εγω για να παίξω τώρα εδώ, ξανά άρχισα από την αρχή

Έχετε και μια αδυναμία στους μονολόγους…

Υπάρχουν άνθρωποι που μου λένε ότι ειμαι περφορμενς. Η αλήθεια είναι ότι μαρεσει να παίζω μόνη μου…

Θα θέλατε ποτέ να ανέβασε μια «καραμπινάτη» κωμωδία. Τέτοια που να το ευχαριστηθεί η ψυχούλα σας αλλά και ο κόσμος… Κάτι πιο ελαφρύ εννοώ.

Θα ήθελα να παίξω  φάρσα…

Δηλαδή ;

Κάτι Γαλλικές φάρσες θα ήθελα πάρα πολύ… Είναι κάποια κείμενα που τα πρόσωπα είναι σαν καρτούν...

Στην αφίσα γράφει « Η Άννα Κοκκίνου είναι η «Λα Πουπέ»… Είστε τελικά η Λα Πουπέ… Πως δουλεύετε έναν ρολο ;

Προσπαθώ να διεισδύσω με έναν τρόπο σαν να ειμαι καθρέφτης και να δω τι θα καθρεφτιστεί μέσα μου…

Σας ευχαριστώ θερμά…

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Ιωάννης Τσιρόγλου
Ιωάννης Τσιρόγλου
Διευθυντής Kulturosupa.gr - e-mail: kulturosupa2@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή