H Κριστη Στασινοπούλου μιλαει στην Kulturosupa…

223 Views
H Κριστη Στασινοπούλου μιλαει στην Kulturosupa… H Κριστη Στασινοπούλου μιλαει στην Kulturosupa…

Πάντα πίστευα ότι ένας πραγματικά αληθινός καλλιτέχνης κρίνεται από την ποιότητα του  έργου του, κυρίως όμως από την συνέπεια του σε αυτήν. Σαφώς δεν είναι ώρα για απολογισμούς μιας και η συγκεκριμένη προσωπικότητα εχει «δρόμο μπροστά» της … Κυριολεκτικα και μεταφορικά... Τοσο που φαντάζομαι μια βαλίτσα μόλις επιστρέφει από ένα ταξίδι, να ετοιμάζεται για το επόμενο… Και αυτό θα είναι την ερχόμενη Δεύτερα 31 Μαΐου στο Καφωδείο το Ελληνικό. Μια από τις σπάνιες εμφανίσεις της στην Θεσσαλονίκη… Είναι μεγάλη χαρα και τιμή να φιλοξενούμε στις «συνεντεύξεις» μας μια σπουδαία καλλιτέχνιδα.

H Κριστη Στασινοπούλου μιλαει στην Kulturosupa…

Η Κριστη Στασινοπούλου, μιλαει στην Kulturosupa...

 
Αν και προσωπική η ερώτηση, θελω να σας ρωτήσω τι «καλό σας συνέβη» τελευταία ; [και θελω να απαντήσετε…]
Η απόφαση που πήραμε, μαζί με τον Στάθη Καλυβιώτη, να παρουσιάσουμε τελικά και πάρα έξω όλα αυτά που εδώ και χρόνια παίζουμε και δοκιμάζουμε οι δυο μας «κεκλεισμένων των θυρών», τραγούδια δικά μας ή παραδοσιακά, ή ξένα, που τα παίζουμε για το κέφι μας, ή για μελέτη, ή μόνο για τους κολλητούς μας φίλους, με την ανάλογη ελευθερία, τους αυτοσχεδιασμούς και τους όποιους  πειραματισμούς προκύπτουν από την χρήση άλλων οργάνων ή της ηλεκτρονικής τεχνολογίας κλπ, η απόφαση λοιπόν αυτή να δοκιμάσουμε να βγούμε έτσι και μπροστά στο κοινό, μού δημιούργησε μια αίσθηση ανασφάλειας, ευθύνης και ανάγκης για τεχνική αυτοβελτίωση ως προς τη μουσική.
Έτσι ξανάπιασα μουσικά όργανα που είχα παρατήσει από χρόνια, άρχισα και πάλι να εξασκούμαι φωνητικά όπως έκανα μικρή, έψαξα και βρήκα στο διαδίκτυο ιστοσελίδες για τους βυζαντινούς ήχους και τρόπους, τις ινδικές ράγγες, την παραδοσιακή μουσική και περνάω αρκετό χρόνο συγκέντρωσης και μελέτης πάνω σε αυτά τα πράγματα, ώρες και στιγμές που τις απολαμβάνω ιδιαίτερα γιατί με βάζουν σε έναν δημιουργικό δρόμο, μού  απαλύνουν την διάθεσή και με ολοκληρώνουν.

Η ερώτηση δεν ήταν «πονηρή», αλλά με τα τόσα δυσάρεστα που ακούμε, βλέπουμε και ζούμε  για την κοινωνικοοικονομική κατάσταση της Ελλάδος, τα ευχάριστα νέα πλέον για του πολίτες της  σπανίζουν… Είναι έτσι ;
Τα δυσάρεστα «νέα» δεν είναι τόσο νέα, φοβάμαι… Κάποιοι τα βλέπαμε από μακριά να έρχονται σαν αποτέλεσμα μιας βαθύτερης κρίσης, μιας κρίσης πολιτιστικής εδώ και πάρα πολλά χρόνια

Υπάρχει κάτι που σας εχει εξοργίσει από όλα αυτά ;
Ανέκαθεν με εξόργιζε πολύ το γεγονός ότι τις περισσότερες φορές και στις περισσότερες δύσκολες περιστάσεις είναι δυστυχώς οι πιο αθώοι εκείνοι που πληρώνουν το τίμημα… Με τρανό παράδειγμα τους πολέμους.  Άλλοι τους αποφασίζουν, άλλοι πάνε στο μέτωπο και σκοτώνονται...
Όμως νομίζω ότι η οργή ότι δεν είναι ο καλύτερος δρόμος αντίδρασης  στις δύσκολες καταστάσεις. Η ανεξέλεγκτη οργή, όσο δίκαιη και αν είναι, οδηγεί στην βία, πράγμα το οποίο εν τέλει, τις περισσότερες φορές τουλάχιστον, επιδεινώνει τα πράγματα. Εγώ προσωπικά, αντί της στείρας οργής και αντί της βίας, θα πρότεινα κατ’ αρχή ως πιο εποικοδομητικές, την ψυχραιμία και την περισυλλογή. Και βέβαια, ευκαιρίας δοθείσης, και την… αυτοκριτική …

Ως «κοσμοπολίτισσα», ποια είναι τα μηνύματα που λαμβάνετε από τις επαφές σας στο εξωτερικό σχετικά με το θέμα ;
Πάρα πολλά mail συμπαράστασης από ξένους φίλους, κυρίως μουσικούς με τους οποίους έχουμε συνεργαστεί και έχουμε γίνει φίλοι όλα αυτά τα τελευταία χρόνια. Μας καλούν αν θέλουμε να πάμε να ζήσουμε μαζί τους. Μας προτείνουν δουλειές. Μας ρωτάνε με αγωνία τι ακριβώς συμβαίνει εδώ. Ζητάνε να τους εξηγήσουμε πως φτάσαμε ως εδώ.

Είστε αισιόδοξος χαρακτήρας ;
Δεν ξέρω… Έχω τάσεις μηδενισμού, κυρίως όποτε αναλογίζομαι ότι κανείς δεν με ρώτησε ποτέ, ούτε κι εσάς φαντάζομαι, αν ήθελα ή όχι να… γεννηθώ σε αυτόν τον κόσμο, να υπάρξω… Όμως στην συνέχεια σκέφτομαι, ότι και εγώ και όλοι μας και όλα αυτά που αισθανόμαστε και όλα αυτά που κάνουμε, δεν είναι παρά ανθυποσωματίδια αστρόσκονης μέσα σε ένα απέραντο σύμπαν. Ένα τίποτα δηλαδή… Αυτό το «τίποτα» είναι που έρχεται κατόπιν και με κάνει να το εκτιμάω τόσο πολύ και τόσο βαθιά, που εν τέλει γίνομαι κάτι σαν αισιόδοξη και κυρίως απέραντα περίεργη. Περίεργη να το εξερευνήσω αυτό το τίποτα, να το μετατρέψω σε ότι καλύτερο δυνατόν και εν τέλει να το γευτώ όσο πιο ουσιαστικά γίνεται. Αυτό καταλήγει στην αισιοδοξία. Και για αυτήν την αισιοδοξία παλεύω μέσα μου μονίμως και συχνά ευγνωμονώ τις δυσκολίες της ζωής που με οδήγησαν σε τέτοιου είδους αντιμετώπιση των πραγμάτων..

Πόσο «γερό»  αντίδοτο μπορεί να είναι η μουσική για τους ανθρώπους που ασχολούνται με αυτήν ;
Το σπουδαιότερο αντίδοτο. Η μουσική και κάθε τέχνη, σε κάνει να βγάζεις αυτά που έχεις μέσα σου και έτσι να βλέπεις μπροστά σου και να γνωρίζεις καλύτερα τον εαυτό σου.

Μπορεί  να παρεξηγώ [και από εσάς, εγω αυτή την αίσθηση έχω και την πιστεύω…], αλλά αν σας έλεγα ότι είστε κάτι ανάμεσα σε   «bjork και   loreena mckennitt»  [της Ελλάδας] τι θα μου απαντούσατε ;
Θα σας διηγούμουν ένα αστείο: ότι αυτό το “σαν την Βjork” το πρώτο-είδαμε σε μια Καναδική εφημερίδα της πόλης του Winnipeg στον Καναδά, σε μια κριτική για την συναυλία που είχαμε δώσει την προηγούμενη νύχτα στο Winnipeg Folk Festival. Ήταν μια πολύ καλή κριτική γραμμένη από σεβαστό μουσικοκριτικό της εφημερίδας, ο οποίος όμως φαίνεται ότι ήταν κάπως… αγεωγράφητος και με είχε ονομάσει: «Bjork of the Adriatic Sea»… Δεν ξέρουμε πως του προέκυψε η Αδριατική,  ως η βασική θάλασσα της Ελλάδας… Πιθανόν είχε κοιτάξει κάποιο χάρτη και είχε διαβάσει το όνομα. ¨Η μπέρδευε την Ελλάδα με την Ιταλία. Είχαμε γελάσει τότε με αυτό.

Ανάλογοι χαρακτηρισμοί του τύπου «Η …της Ελλάδας…» γενικά σας ενοχλούν, σας αφήνουν παγερά αδιάφορη, η εξ αρχής είναι λάθος να τίθενται ;
Δεν με ενοχλούν γιατί απλά πολλές φορές για να επικοινωνήσουμε καλύτερα μεταξύ μας καταφεύγουμε σε παραδείγματα και παρομοιώσεις. Όταν ας πούμε, αναφέρει κάποιος ένα γκρουπ, που οι άλλοι δεν το έχουν ακούσει, τον ρωτάμε συνήθως «σαν τι μοιάζει». Και λέμε συνήθως ότι αυτό το γκρουπ θυμίζει λίγο εκείνο, αλλά έχει στοιχεία και από το τάδε άλλο κλπ. Οπότε σε αυτό το επίπεδο δεν με ενοχλούν οι τέτοιου τύπου χαρακτηρισμοί, εφ’ όσον δίνουν, έστω στο περίπου κάποιο στίγμα. Αρκεί να μην κολλάμε σε αυτούς.

Για κάποιον που δεν γνωρίζει την μουσική σας,  τι θα του λέγατε ότι παίζετε ;
Greekadelia Folktronic.

Στην εποχή των εικόνων [του YouTube, του faceboοk  κ.α]  κάνετε κάτι ιδιαίτερο για να προσεγγίσετε νέους ακροατές ;
Εκτός από την «επίσημη» ιστοσελίδα, έχω μια σελίδα στο myspace, την επισκέπτεται αρκετός κόσμος και έχουν μαζευτεί αρκετοί και ενδιαφέροντες φίλοι. Έχει ενδιαφέρον το myspace γιατί είναι ένας τρόπος να βλέπω γενικά «τι παίζει» τριγύρω ως προς την μουσική και τις άλλες τέχνες. Τι φτιάχνουν οι άλλοι άνθρωποι τριγύρω μου ή μακριά μου, άνθρωποι που δεν τους γνωρίζω από κοντά, ή πράγματα που δεν κυκλοφορούν στα δισκάδικα κλπ. Μού αρέσει που ο καθένας μπορεί πια να βγάλει την μουσική του, τα γραπτά του, τις ζωγραφιές τις φωτογραφίες του έτσι ελεύθερα. Επίσης με εξυπηρετεί στο να ειδοποιώ κατευθείαν τους φίλους για τις συναυλίες μας. Και μ’ αρέσει που  με κάποιους συνομιλώ, ανταλλάσσουμε απόψεις, νέα, έχω ανταπόκριση μετά από τα λάιβ μας, παίρνω φωτογραφίες κλπ. Τελευταία φτιάχτηκε και μια σελίδα μου στο face book. Όμως γενικά, δεν θέλω να περνώ πολλές ώρες σε αυτού του τύπου το διαδίκτυο και δεν κολλάω σε αυτό.

Πως γίνεται να σας προσκαλούν σε τόσα πολλά φεστιβάλ του εξωτερικού και στην Ελλάδα να εμφανίζεστε σπάνια ;
Δεν είμαι και τόσο σίγουρη ότι μπορώ να σας απαντήσω ως προς την αιτία που συμβαίνει αυτό. Δεν είμαι σίγουρη αν είναι το ότι οι ξένοι εκτιμούν αυτό που κάνουμε πιο πολύ απ’ ότι οι Έλληνες, ή αν είναι κάτι τυχαίο δηλαδή αποτέλεσμα συγκυριών, ή αν είναι απλά ότι επειδή μου αρέσουν τα ταξίδια, κατά κάποιο τρόπο επέλεξα η ίδια αυτό το δρόμο. Ένα απ’ όλα, ή και όλα μαζί…

Σας την έχουν κάνει –φαντάζομαι- πολλές φορές αυτή την ερώτηση, όμως την θέτω και εγω.. Νιώθετε μεγαλύτερης εκτίμησης και αναγνώρισης στο  εξωτερικό  παρά στην πατρίδα σας ;
Η αλήθεια είναι ότι και από την Ελλάδα και από το εξωτερικό, νιώθω την ίδια ακριβώς εκτίμηση, την ίδια αγάπη και σεβασμό, από το αντίστοιχο μικρό κοινό που παρακολουθεί την μουσική σκηνή στην οποία μας έχουν εντάξει, την σκηνή της world music και που παρακολουθεί τους δίσκους και τις συναυλίες που εδώ και χρόνια κάνουμε μαζί με τον Στάθη Καλυβιώτη και με την μπάντα μας.

Και ειδικά στην Θεσσαλονίκη ακόμα πιο σπάνια … Πείτε μας τι θα παρουσιάσετε την ερχόμενη Δευτέρα στο «Καφωδείο» ;
Το Greekadelia Folktronic duo είμαστε ο Στάθης Καλυβιώτης, με λαούτο, λουπαδόρους, grove sampler, ηλεκτρική κιθάρα, κι εγώ με μπεντίρ, ινδικό αρμόνιο, ακουστική κιθάρα και μικρά κρουστά και παίζουμε τραγούδια δικά μας, παλιά και καινούρια και παραδοσιακά με διάφορους τρόπους...

Κλείνοντας, να σας ρωτήσω τι ετοιμάζετε δισκογραφικά για το μέλλον. [ελπίζουμε άμεσο…]
Αυτά που θα ακούσετε στο Καφωδείο το Ελληνικό την Δευτέρα...

Ήταν χαρα μου που συνομιλήσαμε...
Και δική μου, ευχαριστώ πολύ.

Φωτογραφικό υλικό





Αρθρογραφος

Γιάννης Τσιρόγλου
Γιάννης Τσιρόγλου
Επικεφαλής Kulturosupa.gr - e-mail: kulturosupa@yahoo.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
In Tempo με τον Νίκο Χρηστίδη: «Μας μένει μόνο η ελπίδα, στην οποία έχουμε επενδύσει τη μισή μας ζωή».
In Tempo με τον Νίκο Χρηστίδη: «Μας μένει μόνο η ελπίδα, στην οποία έχουμε επενδύσει τη μισή μας ζωή».
με 0 Σχόλια 343 Views

Παρά τις δυσκολίες της εποχής, συνεχίζει να ελπίζει και να παραμένει πιστός στη μεγάλη του αγάπη, που δεν είναι άλλη από την τραγουδοποιία και τις ενορχηστρώσεις. Με μεγάλη χαρά αυτόν τον μήνα φιλοξενούμε στο InTempo τον Νίκο Χρηστίδη, έναν εξαίρετο μουσικό-τραγουδοποιό της πόλης. Συνέντευξη στη Βένια Αδαμάκου για την Κουλτουρόσουπα.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή