Μια αποκαλυπτική συνέντευξη με τον συνθέτη Γιώργο Καζαντζή.

23 Views
Μια αποκαλυπτική συνέντευξη με τον συνθέτη Γιώργο Καζαντζή. Μια αποκαλυπτική συνέντευξη με τον συνθέτη Γιώργο Καζαντζή.

 Μια αποκαλυπτική συνέντευξη με τον συνθέτη Γιώργο Καζαντζή.

«Η Καλαμαριά είναι τα μάτια μου στη ζωή…» Με αυτά τα λόγια αποτυπώνει το συναίσθημα, ο δημιουργός που γεννήθηκε σε τούτη τη γωνιά της Θεσσαλονίκης και ουδέποτε απομακρύνθηκε από κοντά της. Αντίθετα, δέθηκε όσο λίγοι με το πολιτιστικό της γίγνεσθαι, διατελώντας για πολλά χρόνια καλλιτεχνικός διευθυντής του Πολιτιστικού Οργανισμού κι αργότερα του τμήματος πολιτισμού του Δήμου Καλαμαριάς, νιώθοντας δικαιωμένος για τη συμβολή του. Ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες της νεότερης γενιάς, με ολοκληρωμένη μουσική παιδεία, ποιοτικές επιρροές και διαδρομή, πολυσύνθετο έργο, που εκτείνεται από την τραγουδοποιία μέχρι ορχηστρικές συνθέσεις για θέατρο, κινηματογράφο, ντοκιμαντέρ, τηλεόραση και είναι πολλά τα μουσικά του θέματα που έχουν ντύσει επεισόδια από αγαπημένες σειρές. Σταθερός στην πορεία που επέλεξε, με πρότυπα σαν τον Χατζηδάκη και τον Σαββόπουλο, με συγκροτημένη σκέψη, δηλώνει ότι δεν τον ενδιαφέρει η αναγνωρισιμότητα του ίδιου- ως τροφός της ματαιοδοξίας,  αλλά της μουσικής του… Με αφορμή την κοινή συναυλία με τον Γιώργο Ανδρέου στη Μονή Λαζαριστών 13 Ιουλίου, ο Γιώργος Καζαντζής αποκαλύπτει πολλά και ενδιαφέροντα στην Κουλτουρόσουπα
 
1. H πρώτη ερώτηση που έρχεται αυθόρμητα για την περίπτωσή σας είναι «πώς έγινε και δεν εγκαταλείψατε τη γενέτειρα Θεσσαλονίκη για χάρη της Αθήνας;»
Η καλλιτεχνική μου φύση και δραστηριότητα είναι δεμένη άρρηκτα με την υπόλοιπη ζωή μου. Δηλαδή αντιλαμβάνομαι τη ζωή μέσα από την καθημερινότητά μου και μέσα από αυτήν αντλώ τα ερεθίσματά μου για να δημιουργήσω. Ωστόσο η καθημερινότητά μου είναι κι αυτή δεμένη με το σπίτι μου, το εργαστήρι μου, την πόλη μου, τους αγαπημένους φίλους!!! Μια οποιαδήποτε μετακόμιση στην Αθήνα θα ανέτρεπε ριζικά όλα αυτά...  και δεν το ρισκάρισα.
.
2. Το να μείνετε πιστός στον τόπο που γεννηθήκατε, είναι κάτι που σας στοίχισε
επαγγελματικά ή νιώθετε να σας στέρησε ευκαιρίες;
Αυτό είναι σίγουρο, αλλά ξέρετε για τον δημιουργό αυτό που προέχει είναι να μην διαταραχθούν οι συνθήκες που παράγουν την έμπνευση, που- τουλάχιστον για μένα- είναι η δυνατότητα της απομόνωσης, της αίσθησης της ελευθερίας, της όσο γίνεται πιο κοντά στην ανθρώπινη φύση ζωής. Τι να το κάνω, λοιπόν, να ζω στην Αθήνα κοντά σε ανθρώπους που μέσα από θεμιτές ανθρώπινες σχέσεις, να είναι διατεθειμένοι να προωθήσουν το έργο μου και εγώ να μην έχω να παρουσιάσω κάτι ενδιαφέρον και βαθύτερα προσωπικό, γιατί πιστεύω ότι στην Αθήνα αυτό θα μου συνέβαινε.
.
3. Πηγαίνοντας πίσω στο ξεκίνημα, υπήρξε συγκεκριμένο κίνητρο ή έναυσμα που σας οδήγησε στο δρόμο της μουσικής;
Από μικρός είχα την τάση για δημιουργία. Πριν καν αναπτύξω μουσικό χαρακτήρα, σε ηλικία επτά ετών έγραφα στιχάκια με ρίμα και μάλιστα δύο από αυτά είχαν δημοσιευθεί σε περιοδικό της πόλης και είχα πάρει μεγάλη χαρά. Επίσης, όταν άκουγα μουσική, ένιωθα κάτι βαθύ να με συγκλονίζει. Αυτά τα δύο στοιχεία νομίζω ότι με επηρέασαν και διαμόρφωσαν την συνθετική μου τάση στο χώρο της Μουσικής.
 
4. Μέσα από την εμπειρία των μουσικών σπουδών, πώς θα αξιολογούσατε το επίπεδό τους και ποιες πιθανές αδυναμίες θα εντοπίζατε;
 Κοιτάξτε, σε σχέση με τις δικές μας εποχές υπάρχει τεράστιο άλμα στο επίπεδο των μουσικών σπουδών. Εγώ, βέβαια, είχα την πολυτέλεια να μάθω μουσική δίπλα στον αείμνηστο Θόδωρο Μιμίκο, και όταν λέω δίπλα... εννοώ δίπλα. Δηλαδή, στο μάθημα μόνο εγώ και ο δάσκαλος. Αυτό με βοήθησε πολύ να κατανοήσω βαθιά και την αρμονία σε όλα της τα επίπεδα αλλά και την αντίστιξη και τη φούγκα, που είναι πολύ χρήσιμα εργαλεία στην ενορχήστρωση και πολλές φορές ατραποί εξόδου στα “ενορχηστρωτικά αδιέξοδα”.
.
Σήμερα βλέπουμε ένα επίπεδο νέων μουσικών που ειλικρινά εμείς οι παλαιότεροι και το χαιρόμαστε και το ζηλεύουμε!!!
 
5. Ξεκινώντας να συνθέτετε, υπήρχε στο μυαλό σας ξεκάθαρο όραμα για τον χώρο που θα υπηρετούσατε- αποκλείοντας πχ. κάποια πράγματα ή προέκυψε στην πορεία;
Δεν ξέρω ειλικρινά εάν υπηρετώ κάποιο συγκεκριμένο χώρο. Ο γνώμονάς μου, όταν αναζητώντας την προσωπική μου έκφραση, βρίσκομαι μπροστά στο απόλυτο χάος της δημιουργικής πρόκλησης, είναι να νιώσω γυμνός, πράγμα που προκαλεί φόβο και ανασφάλεια πολλές φορές, αλλά και που στο φινάλε είναι αυτό που ανασύρει τη δημιουργική ιδέα. Αυτή η προσέγγιση διαμορφώνει, νομίζω, την ατμόσφαιρα που κινείται η μουσική μου και αν “δέσει το γλυκό” της δίνει και το προσωπικό μου ύφος.
 
6. Από το έργο σας φαίνεται μια ιδιαίτερη προτίμηση στην ορχηστρική ή κινηματογραφική μουσική σε σχέση με το τραγούδι. Πώς μεταφράζεται για έναν δημιουργό αυτό το είδος;
Η φόρμα του τραγουδιού αναλύεται σε δύο θέματα, κουπλέ-ρεφραίν. Και επίσης, έχει και τον νοηματικό προσδιορισμό του στίχου, ακόμη και του ποιητικού. Η οργανική μουσική έχει περισσότερες ελευθερίες από το τραγούδι, γιατί έχει την δυνατότητα στην δομή της να εντάξει και άλλα θέματα, πολλές φορές πολλά μικρά, όπως ο μινιμαλισμός, και δεν έχει τον νοηματικό περιορισμό του στίχου. Αυτά τα στοιχεία κυριαρχούν όταν οι συνθέσεις μου φεύγουν από την φόρμα του τραγουδιού και έχουν μια πιο ελεύθερη διάθεση έκφρασης .Αγαπώ βέβαια το ίδιο και τα δύο, άλλωστε δεν τα ξεχωρίζω γιατί για μένα είναι όλα Μουσική.
 
7. Όταν «ντύνετε» με τη μουσική σας εικόνες ή υπηρετείτε το όραμα ενός σκηνοθέτη, νιώσατε ποτέ κάποιο είδος «ανελευθερίας» ή δέσμευσης;
Όχι, αυτό δεν μου έχει τύχει ποτέ. Βέβαια, όταν συνεργάζεσαι στενά με κάποιον σε ένα κοινό στόχο σίγουρα θα υπάρχουν θέματα διαφορετικής προσέγγισης. Λύνονται όμως με αναγωγές σε κοινούς παρονομαστές, που είναι το ευρύτερο αισθητικό μας πεδίο. Αυτό περιέχει όλες τις συμπαντικές μας αλήθειες που καθορίζουν και τους αρχέγονους κανόνες αισθητικής. Εκεί καταφεύγουμε και εκεί λύνουμε τις διαφορές μας.
 
8. Συνθέτοντας για μια ταινία, μια σειρά, ένα ντοκυμαντέρ, υπάρχει κάτι ιδιαίτερο που λειτουργεί για σάς ως έμπνευση;
Στο θέατρο με βοηθάει πάρα πολύ να παρακολουθώ πρόβες. Στο ντοκυμαντέρ ή τον κινηματογράφο, που εδώ βέβαια βοηθάει και η τεχνολογία, βοηθιέμαι πάρα πολύ όταν έχω το υλικό φορτωμένο στο πρόγραμμα που δουλεύω στο εργαστήριό μου, και ντύνω με μουσική τους ήχους και τα δρώμενα της ταινίας. Ειδικά το δεύτερο, όσες φορές το έχω κάνει, είναι συναρπαστικό και αυτό το ίδιο είναι πηγή έμπνευσης.
 
9. Μετά από μια σημαντική/ποιοτική διαδρομή στο μουσικό χώρο, νιώθετε ότι εισπράξατε τη δικαίωση που σας αξίζει; Με όποια ερμηνεία προτιμάτε για τη λέξη «δικαίωση»…
Κοιτάξτε... ότι έκανα μέχρι σήμερα το έκανα από προσωπική ανάγκη για δημιουργία και επικοινωνία. Άρα δεν έχω την αίσθηση ότι μου χρωστάει κάτι η κοινωνία για να περιμένω να μου το ανταποδώσει. Αν εννοείτε βέβαια, ότι θα έπρεπε να έχω μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα, ε αυτό δεν με απασχολεί. Αρκεί να έχει αναγνωρισιμότητα η μουσική μου. Η αναγνωρισιμότητα είναι τροφός της ματαιοδοξίας και η ματαιοδοξία είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του δημιουργού. Από τη στιγμή που θα πεις συνειδητά “πω-πω τι έγραψα ο... μεγάλος...” τελείωσες, μένεις εκεί και δεν προχωράς. Και εγώ θέλω να προχωρήσω!
 
10. Πέραν του καλλιτεχνικού έργου, διαθέτετε και μια σοβαρή διοικητική εμπειρία για τα πολιτιστικά πράγματα της πόλης. Τι αποκομίσατε σε προσωπικό επίπεδο από τις συγκεκριμένες θέσεις ευθύνης;
Ναι, υπήρξα επί δέκα επτά χρόνια καλλιτεχνικός διευθυντής στον πολιτισμό του Δήμου Καλαμαριάς, ενός Δήμου που ήταν μπροστάρης σε θέματα πρωτογενούς πολιτισμού (Συνάντηση Θεσσαλονικέων συνθετών 1983-1993, συνάντηση Θεσσαλονικέων καλλιτεχνών 2001-2004, Πεδίο δράσης Κόδρα 2000 μέχρι σήμερα, Θεατρικές συναντήσεις 2007-2014, Λογοτεχνική σκηνή 2012-2014 κ.α.). Προσωπικά, πιστεύω ότι οι φορείς πολιτισμού πρέπει να γίνουν ερέθισμα για πρωτογενή δημιουργία. Δεν υπάρχει πλέον στις μέρες μας βήμα και κίνητρο για τους δημιουργούς να παράξουν έργο. Η δισκογραφία έχει τελειώσει. Ο κόσμος διψά για τη δροσιά του πρώτου ακούσματος και αυτό δυστυχώς μένει καταχωνιασμένο στα αρχεία των δημιουργών μη βρίσκοντας διέξοδο για να φτάσει στον αποδέκτη του το κοινό. Αυτά ενέπνευσα όσο ήταν δυνατόν, και όσο μου αναλογούσε, στους πολιτικούς προϊσταμένους μου και ευτυχώς, συνάντησα ευήκοα ώτα.
 
11. Κρίνοντας με την ανωτέρω ιδιότητα, αλλά και ως δημιουργός το πολιτιστικό τοπίο της Θεσσαλονίκης, πώς θα το αξιολογούσατε; Ποια είναι κατά τη γνώμη σας τα δυνατά και ποια τα αδύναμα σημεία;
Η Θεσσαλονίκη είναι κομβική πόλη στην πορεία εξέλιξης του άπειρου πλούτου της μουσικής μας παράδοσης. Βυζάντιο, δημοτική μουσική, Καφέ αμάν, ρεμπέτικο, νέο κύμα, συγκροτήματα, έντεχνο, κλασική και σύγχρονη μουσική... Παρόλα αυτά, δεν αντιστάθηκε στην λαίλαπα των σύγχρονων ποπ και “λαϊκών” σκουπιδιών, που βέβαια, είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο και ακουμπάει στην έλλειψη φωτισμένης παιδείας σε όλα τα επίπεδα. Η πόλη υπάρχει και αντιστέκεται.... το Θηρίο, όμως, παραμονεύει και ας μου επιτρέψει ο μεγάλος μας Μάνος Χατζιδάκις να δανειστώ τα λόγια του “... όταν συνηθίζεις την όψη του Θηρίου, αρχίζεις και του μοιάζεις”.
 
12. Στο χώρο της μουσικής που υπηρετείτε, βλέπετε εξελίξεις ή πρόσωπα που σας επιτρέπουν να αισιοδοξείτε για το μέλλον;
Όσον αφορά τους δημιουργούς ναι. Αυτό όμως που με ανησυχεί για το μέλλον είναι οι προτιμήσεις του κόσμου, όπου βλέπουμε να συρρικνώνεται ανησυχητικά το ποσοστό των ανθρώπων που έχουν μια υψηλή αισθητική αντίληψη, ενώ να αυξάνεται ραγδαία εκείνων που αρέσκονται στα τοξικά προϊόντα του μουσικού marketing. Μόνον η παιδεία σε όλα τα επίπεδα θα μπορούσε να αλλάξει τα πράγματα.
 
13. Το γεγονός ότι απέχετε από τη δημοσιότητα των Μέσων γενικότερα, είναι μια προσωπική επιλογή με κόστος ή τα Μέσα «απαξιώνουν» καλλιτέχνες του είδους σας;
Ας μη γελιόμαστε, τα έχουμε ανάγκη τα μέσα. Έχουμε ανάγκη τους σωστούς και ενημερωμένους δημοσιογράφους και παραγωγούς στο χώρο της μουσικής. Θα πήγαινα, λοιπόν, σε μία σωστή εκπομπή (όπως και έχω πάει σε αρκετές: Ζήτω το Ελληνικό τραγούδι, Συν και Πλην, Η βόλτα, Κοντραπούντο, Έχει Γούστο κ.α.) που αναδεικνύει και σέβεται το έργο των δημιουργών. Το έχουμε ανάγκη αυτό. Όμως, σε αυτές τις εκπομπές που υμνούν το τίποτα μέσα σε ένα περιβάλλον κακογουστιάς και επανάληψης του γελοίου... όχι, δεν θα πάω.
 
14. Πέρα από το καθαρά καλλιτεχνικό κομμάτι της δουλειάς σας, σε ποιο βαθμό σας έχει απασχολήσει και το εμπορικό, με την έννοια του βιοπορισμού;
Ευτυχώς απόθεσα το βιοπορισμό μου στο επάγγελμα του μηχανικού και έτσι δεν αναγκάστηκα να κάνω εκπτώσεις στη μουσική μου. Έτσι μιλάω εκ του ασφαλούς και δεν μπορώ να κρίνω συναδέλφους μου που αναγκάστηκαν να δουλέψουν νύχτα με όλα τα θλιβερά επακόλουθα. Όμως, στο θέμα της δημιουργίας δεν υπάρχει δικαιολογία. Δεν μπορείς στο βωμό του βιοπορισμού σου να τρέφεις τις ψυχές νέων παιδιών με σκουπίδια. Έχουμε χρέος σαν δημιουργοί να δώσουμε μουσικό οξυγόνο στις ασφυκτιούσες καρδιές των ανθρώπων και να αναζητήσουμε αλήθειες για τις ψυχές τους. Οι ψυχές με αλήθειες τρέφονται, αλλιώς νοσούν.
 
15. Από τις μέχρι τώρα συνεργασίες σας, θα ξεχωρίζατε κάποιες για ιδιαίτερους λόγους ή κάποια πρόσωπα που νιώθετε να σας επηρέασαν καθοριστικά;
Για μένα ήταν και είναι σχολείο η συνεργασία μου με τους μουσικούς στο στούντιο και στις συναυλίες. Έχω διδαχθεί πολλά και απέκτησα μεγάλη πείρα από αυτό το σχολείο. Ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν η μεγάλη επιρροή στην μουσική μου, αν και τον γνώρισα προς το τέλος της βιολογικής του ζωής, γιατί ο Μάνος συνεχίζει να ζει στις καρδιές μας. Στα πρώτα μου δισκογραφικά βήματα είχα την τύχη να συνεργαστώ με τον Διονύση Σαββόπουλο στο “Ζήτω το ελληνικό τραγούδι”, μεγάλη βοήθεια. Τελευταία η συνεργασία μου με τον Γιώργο Νταλάρα που καρποφορεί ένα δίσκο, που τον πιστεύουμε αμφότεροι, με έφερε πολύ κοντά του και γνώρισα πέρα από την καλλιτεχνική του υπεροντότητα, τον αξιακό θησαυρό που κρύβει μέσα του ως άνθρωπος. 
 
16. Υπάρχουν συνεργασίες που ονειρεύεστε και θα θέλατε πολύ κάποια στιγμή στο μέλλον να πραγματοποιηθούν;
Ναι με πολλούς κυρίως τραγουδιστές, αλλά ξεχωρίζω αυτήν της Χαρούλας Αλεξίου.
γ
17. Ως ακροατής μουσικής, ποιες είναι οι προσωπικές σας προτιμήσεις, ποιο είδος μουσικής απολαμβάνετε περισσότερο;
Όταν έχω ευκαιρία ακούω κλασσική μουσική, τζαζ, και φρέσκα πράγματα που μπορούν να με ταξιδέψουν στο όνειρο.
 
18. Δοκιμάσατε ποτέ τη μοντέρνα τάση του «πειράγματος» παλιών τραγουδιών και πώς την κρίνετε σε επίπεδο δημιουργίας ως συνθέτης;
 
Όχι δεν με ενδιαφέρει. Νομίζω, όμως, ότι αυτό το κάνουν κάποιοι από δυστοκία. Αυτό δηλώνει η τάση και σαν ρεύμα γενικευμένο θα με ανησυχούσε. Προσωπικά, είμαι αντίθετος στην ενέργεια ειδικά όταν γίνεται χωρίς την άδεια του δημιουργού σε περιπτώσεις εκλιπόντων.
 
19. Ως «γηγενής» και πιστός Καλαμαριώτης, τί σημαίνει για εσάς, αυτή η γωνιά της πόλης;
Η Καλαμαριά είναι τα μάτια μου στη ζωή. Εδώ γεννήθηκα, εδώ έχω τις πρώτες μου εικόνες της ύπαρξης, εδώ έγραψα όλες τις μουσικές μου ...Εδώ Ζω..... Τί άλλο να σημαίνει!!!!!
20. Ετοιμάζετε μια ενδιαφέρουσα μουσική συνάντηση με τον συνθέτη Γιώργο Ανδρέου. Θα θέλαμε να μας μιλήσετε γι’ αυτή τη συνεργασία… πώς ξεκίνησε, τί θα παρουσιάσετε, πώς εισπράττετε τη μεταξύ σας σχέση…
Ήταν μια ιδέα του Γιώργου που ξεκίνησε από την Αστυπάλαια το 2005. Έγινε ένας πολύ επιτυχημένος κύκλος συναυλιών με την Μελίνα Κανά και τον Βασίλη Λέκκα και είπαμε να τον επαναλάβουμε και φέτος με την Κορίνα Λεγάκη, μια εξαίρετη τραγουδίστρια και τον Απόστολο Ρίζο, σπουδαίο τραγουδιστή και τραγουδοποιό.
 
Με τον Γιώργο έχουμε μια ιδιαίτερη σχέση περισσότερο από αδερφική, θα έλεγα. Προσωπικά τον θαυμάζω σαν καλλιτέχνη, σαν άνθρωπο, και σαν άκρως οξυδερκή και βαθιά μορφωμένη προσωπικότητα. Νοιώθω μεγάλη χαρά που παίζουμε μαζί και αυτό περνάει και στον κόσμο.
 
Δύο συνθέτες της τελευταίας γενιάς, που έχουν τροφοδοτήσει το μουσικό γίγνεσθαι με σπουδαία τραγούδια, οσμώνουν τις μουσικές τους με  τα δυο πιάνα τους και μπλέκουν τις ψυχές τους με αυτές του κοινού.
 
Σας ευχαριστώ 
.

Φωτογραφικό υλικό



Με ετικέτα: Γιώργος Καζαντζής

Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Πίτσα
Στασινοπούλου Πίτσα

Γραψε το σχολιο σου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Δείτε & ακούστε το νέο τραγούδι των Manu Chao- Κλέλιας Ρένεση στο οποίο συμμετέχει ο Σ. Μάλαμας.
Δείτε & ακούστε το νέο τραγούδι των Manu Chao- Κλέλιας Ρένεση στο οποίο συμμετέχει ο Σ. Μάλαμας.
με 0 Σχόλια 257 Views

 Είναι η πρώτη συνεργασία του συγκροτήματος με Έλληνα καλλιτέχνη. Ο Manu από τις μακρινές πλαγιές της Γαλικίας, η Κλέλια από το γαλάζιο νησί της Ζακύνθου και ο Σωκράτης από τους ανέμους της Χαλκιδικής, ενώνουν τις φωνές τους και τραγουδούν για την ανατολή ενός ήλιου ενώ ονειρεύονται της ομορφιάς τη γειτονιά που χτίζεται μόνο με αγάπη και ζεστασιά.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή