Ο Κώστας Φλωκατούλας μιλά στην Κουλτουρόσουπα: «Μία δουλειά κάνω και αυτή είναι: Μάστορας Ηθοποιός».

1814 Views
Ο Κώστας Φλωκατούλας μιλά στην Κουλτουρόσουπα: «Μία δουλειά κάνω και αυτή είναι: Μάστορας Ηθοποιός». Ο Κώστας Φλωκατούλας μιλά στην Κουλτουρόσουπα: «Μία δουλειά κάνω και αυτή είναι: Μάστορας Ηθοποιός».

 

.

 
Πέρα από το θέατρο έχει πετυχημένες συμμετοχές και σε τηλεοπτικές σειρές όπως «Τμήμα ηθών», «Ταύρος με Τοξότη», « Η πολυκατοικία» και πολλές άλλες. Ο ρόλος όμως που τον έκανε ιδιαίτερα γνωστό ήταν αυτός του τσιγκούνη παντοπώλη Τάσου Πολυμενέα στη σειρά «Το καφέ της Χαράς».
 
Φέτος το θεατρόφιλο κοινό θα τον απολαύσει στο Γυάλινο Μουσικό Θέατρο και στην παράσταση του Σωτήρη Χατζάκη «Συνοικία το Όνειρο». Πρόκειται για τη θεατρική μεταφορά της πρώτης νεορεαλιστικής ελληνικής ταινίας του Αλέκου Αλεξανδράκη, που προκάλεσε στην εποχή της τεράστιες αντιδράσεις, γιατί αποτέλεσε το λιθαράκι που ράγιζε τη βιτρίνα της «αναπτυσσόμενης» τότε Ελλάδας. Θα ερμηνεύσει το ρόλο του Τρελού.
 
Ο Κώστας Φλωκατούλας «εν συντομία…» μιλά στην Κουλτουρόσουπα… 
.
 
-Στη θεατρική σας διαδρομή ποιες στιγμές και συνεργασίες ξεχωρίζετε; Ποιες σας καθόρισαν ως ηθοποιό;
Όταν δουλεύει κανείς τόσα πολλά χρόνια, όσα εγώ, δύσκολα μπορεί να ξεχωρίσει στιγμές και συνεργασίες. Στην πορεία μου, ως ηθοποιός, υπήρξαν καλές και κακές στιγμές, οι οποίες με καθόρισαν εξίσου. Ίσως μάλιστα περισσότερο οι κακές.
 
-Έχετε θεατρικά «απωθημένα»;
Δεν έχω θεατρικά. Δόξα τω θεώ είμαι χορτασμένος. Κοιτώντας πίσω θα ήθελα να παίξω τους ίδιους ρόλους αλλά η χαρά κι ο ενθουσιασμός της πρώτης φοράς δε θα είναι σίγουρα ο ίδιος. Οπότε ίσως αυτό να είναι το απωθημένο μου, να παίξω τους ίδιους ρόλους με την ίδια χαρά, και μάλλον θα μείνει ανεκπλήρωτο.
 
-Ποια πιστεύετε ότι είναι τα στοιχεία εκείνα που εξασφαλίζουν σε έναν ηθοποιό συνεχή παρουσία στα θεατρικά δρώμενα;
Το πρώτο και βασικό στοιχείο, κατά τη γνώμη μου, είναι η τύχη. Δευτερευόντως μετράει η ικανότητα του ηθοποιού. Αν δεν αλλάξει το θεατρικό γίγνεσθαι δεν μπορεί να κάνει κάτι ο ηθοποιός. Ευτυχώς εγώ ήμουν απ' τους τυχερούς.
 
 
 -Θα απορρίπτατε κάποιον ρόλο γιατί παραβαίνει την ηθική σας ή τα εσωτερικά σας όρια;
Όταν ασκούμε την τέχνη του ηθοποιού δεν προβάλλουμε την προσωπική μας ηθική. Η δουλειά μας είναι να υποστηρίζουμε με αγάπη και σεβασμό το ρόλο μας είτε είναι «ηθικό» είτε «ανήθικο». Ο θεατής είναι αυτός που θα εισπράξει και θα ερμηνεύσει, στη συνέχεια, τα δρώμενα με γνώμονα τη δική του ηθική. Ο διδακτικός χαρακτήρας του θεάτρου έχει ως βάση τον ίδιο τον θεατή.
 
-Εκτός από την υποκριτική αγαπάτε εξίσου και τα μαστορέματα. Πώς και δεν ακολουθήσατε αυτό το επάγγελμα;
Μού αρέσει πολύ να μαστορεύω. Η διαδικασία είναι η ίδια με αυτήν του  να πλάθεις έναν ρόλο. Σου δίνει την ίδια χαρά. Δεν μπήκα ποτέ στο δίλλημα να διαλέξω ένα απ' τα δύο. Μία δουλειά κάνω και αυτή είναι: ΜΑΣΤΟΡΑΣ ΗΘΟΠΟΙΟΣ.
 
-Πάμε στο «Καφέ της Χαράς». Πως αισθάνεστε που ξανασυναντάτε τον Τάσο Πολυμενέα;
Είναι σαν να ξαναδοκιμάζεις το ίδιο φαγητό. Δεν έχει την ίδια «νοστιμιά» με την πρώτη φορά, αλλά δεν παύει να είναι ωραίο. Χαίρομαι που ξανασυναντώ αυτόν τον ρόλο.
 
-Όταν μάθατε για την επιστροφή της σειράς είχατε ενδοιασμούς για την εκ νέου συμμετοχή σας;
Δεν είχα ενδοιασμούς ούτε δυσκολεύτηκα να πάρω την απόφασή. Άλλωστε πάνω από όλα είμαι επαγγελματίας και η συμμετοχή στη σειρά  μου αποφέρει ένα εισόδημα, πού μου είναι απαραίτητο. Το πολύ πολύ να μην ήμουν το ίδιο καλός με την πρώτη φορά. Μικρό το κακό.
 
 
 
-Φέτος θα παίξετε στην παράσταση «Συνοικία το Όνειρο». Πόσο επίκαιρη πιστεύετε ότι είναι σήμερα;
Η Ελλάδα του ΄60, όπου διαδραματίζεται το έργο «Συνοικία το Όνειρο», έβγαινε από μία ταραγμένη εποχή, τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι πολίτες προσπαθούσαν να ορθοποδήσουν ζώντας σε αντίξοες συνθήκες. Δεν ξέρω σε τι βαθμό τα κατάφεραν. Αυτό που ξέρω είναι ότι μόχθησαν πολύ. Κι εμείς τώρα ζούμε επίσης σε μία ταραγμένη εποχή. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε. Το έργο είναι επίκαιρο ακριβώς γιατί η εποχή του ’60, η εποχή του έργου μπορεί να γίνει μάθημα για μας στο σήμερα. Γιατί οι πατεράδες, οι μανάδες, οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας μας έδειξαν το δρόμο. Το αν θα τον ακολουθήσουμε ή όχι έγκειται σε μας.
 .
.
-Κρατάτε το ρόλο του Τρελού στο έργο. Τι σας γοήτευσε και τι σας δυσκόλεψε στην προσέγγιση το ρόλου;
Ο ρόλος του Τρελού έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Στην ταινία δεν υπάρχει. Είχε κοπεί. Στην παράστασή μας όμως έχει προστεθεί εκ νέου. Για την δημιουργία  του χρησιμοποιήθηκαν κείμενα και υλικό του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη, που είχε κάνει και το σενάριο της ταινίας. Εγώ πήρα έναν υπέροχο, ποιητικό, γραπτό λόγο και κλήθηκα να τον μετατρέψω σε προφορικό, θεατρικό λόγο με δράση. Είναι μια θαυμάσια και γοητευτικότατη πρόκληση.
 
-Η θεατρική και όχι μόνο πραγματικότητα του φετινού χειμώνα φαντάζει ζοφερή. Σας φοβίζουν οι δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει το θέατρο;
Οι δυσκολίες στο Θέατρο είναι αυτές που το κάνουν ακόμα πιο δημιουργικό. Κανένα εμπόδιο δεν μπορεί να ανακόψει την επικοινωνία των ανθρώπων μεταξύ τους και με την τέχνη. Όσο κι αν προσπαθεί ο κορονοϊός να το κάνει, το αντίθετο αποτέλεσμα θα αποφέρει.
.

Ευχαριστώ
.
Πληροφορίες για τη «Συνοικία το Όνειρο», εδω

Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: Κώστας Φλωκατούλας

Αρθρογραφος

kulturosupa.gr
kulturosupa.gr

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή