Εύη Εμμανουήλ: Μια ταλαντούχα ηθοποιός και δικηγόρος με ενασχόληση στο ποινικό και υπέρμαχος της φιλοζωίας.

2261 Views
Εύη Εμμανουήλ: Μια ταλαντούχα ηθοποιός και δικηγόρος με ενασχόληση στο ποινικό και υπέρμαχος της φιλοζωίας. Εύη Εμμανουήλ: Μια ταλαντούχα ηθοποιός και δικηγόρος με ενασχόληση στο ποινικό και υπέρμαχος της φιλοζωίας.

Εύη Εμμανουήλ: Μια ταλαντούχα ηθοποιός και δικηγόρος με ενασχόληση στο ποινικό και υπέρμαχος της φιλοζωίας.
.

Με αφoρμή την παράσταση «Μια απλή ερωτική ιστορία», που παίζεται τώρα στο θεάτρο Αθήναιον, αδράξαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε λίγο καλύτερα την πρωταγωνίστρια του έργου, Εύη Εμμανουήλ

Με την Εύη, γνωριστήκαμε στην πρόβα. Πρόσχαρη και χαμογελαστή, μας υποδέχτηκε στο καμαρίνι της. Βγάλαμε τις απαραίτητες φωτογραφίες για την παράσταση, και  κανονίσαμε καφεδάκι την επομένη για να τα πούμε καλύτερα. Συναντηθήκαμε σ’ ένα χαλαρό καφέ, παραγγείλαμε διπλό καπουτσίνο, μιας και θα τραβούσε η κουβέντα, άναψε και το απαραίτητο τσιγάρο, και ξεκίνησε η συζήτηση με την «κολλητή» μου, αφού έτσι ένιωθα. Τόσο άνετα, λες και βγήκα με μια φίλη από τα παλιά, και συζητήσαμε για τα πάντα.
 
Γεννημένη στο Πανόραμα Θεσσαλονίκης, λέει με καμάρι ότι είναι Θεσσαλονικιά, και πως ήταν αποφασισμένη ότι όταν μεγαλώσει θα γίνει ηθοποιός.  Το «μικρόβιο» δεν ξέρει από πού το πήρε, μιας και με μαμά γιατρό και πατέρα δικηγόρο, ουδεμία καλλιτεχνική φλέβα στην πολύ κοντινή οικογένεια. Τα πρώτα της καλλιτεχνικά βήματα, θυμάται χαρακτηριστικά, τα έκανε στο σπίτι της. Μαζευόταν στο σαλόνι του σπιτιού της που είχε σχήμα αυλαίας, με την πρώτη της ξαδέρφη, βάζανε χαρτιά υγείας για να δημιουργήσουνε αυτοσχέδια κουρτίνα, και ερχόταν όλοι τους οι συγγενείς για να παίξουν παραστάσεις μπροστά τους. Την αδερφή της την  έβαζε να κάνει τους φωτισμούς, τον ήχο, και  όταν την καημένη τη γιαγιά της την έπαιρνε ο ύπνος, φώναζε στοπ, και ξανά από την αρχή. Επαγγελματίας από τα μικρά της χρόνια. Και ας λέγαν οι δικοί της ότι θα της περάσει... Τελικά δεν της πέρασε, αλλά  ξεπέρασε και τις προσδοκίες της.
 
Η Εύη, από τα μικρά της χρόνια ασχολιόταν με τραγούδι, χορό, φωνητική, ενώ φυσικά με πατέρα δικηγόρο, εκτός από το μικρόβιο της υποκριτικής, είχε και το μικρόβιο της δικηγορίας. Τελικά, κατάφερε να συνδυάσει τη νομική με την υποκριτική, μιας και όπως ανέφερε «Eίμαι από τους ανθρώπους που βάζω στόχους.  Οπότε από το γυμνάσιο είχα βάλει  ένα πρόγραμμα. Μετά το λύκειο θα πήγαινα να σπουδάσω νομική, μιας και είναι τέσσερα χρόνια, και στο δεύτερο χρόνο της νομικής, θα έκανα και την δραματική.  Δεν ήθελα να συμπέσουν τα πτυχία μεταξύ τους. Και τελικά, κατάφερα  να τα τελειώσω και τα δυο ακριβώς έτσι όπως τα είχα προγραμματίσει. Ξεκίνησα τη νομική στη Ρουμανία, και στο δεύτερο χρόνο πέρασα τις εξετάσεις στο Υπουργείο Πολιτισμού στην Αθήνα και φοίτησα στην Ανωτέρα Δραματική Σχολή Τέχνης του Γιώργου Αρμένη.
 
Τελειώνοντας την Δραματική Σχολή, ήρθε η πρώτη πρόταση από την σχολή της, στο «Ιάκωβος ή η υποταγή» του Ευγ. Ιονέσκο σε σκηνοθεσία Γιώργου Αρμένη, στους ρόλους Ροβέρτα Ι και Ροβέρτα ΙΙ, και αργότερα ακολούθησαν και άλλες επαγγελματικές προτάσεις απο διάφορους σκηνοθέτες, «Η γυναίκα με τα μαύρα», «Σε ξέρω από κάπου;», «Ισμήνη η άλλη εκδοχή», "Κομμάτια και Θρύλαψα", ενώ έχει παίξει και σε παιδικές παραστάσεις όπως «Ζυμαρανθρωπάκι χαμογέλα», «Αίσωπος, κάτι θέλει να μας πει» κτλ. Έχει παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, ενώ έχει  εμφανιστεί σε κάποια επεισόδια στην τηλεόραση, όπως το «50-50», «Πολυκατοικία» και «Οικογένεια της συμφοράς» καθώς έχει κάνει και κινηματογράφο.
 
Ο αρχικός της στόχος ήταν να μείνει Αθήνα, γιατί «αν και οι Θεσσαλονικείς, έχουν πολλές θεατρικές σκηνές, δυστυχώς το κοινό επιμένει να πηγαίνει μόνο σε παραστάσεις του Κρατικού Θεάτρου και περιμένει όταν έρθει κάποιος Αθηναϊκός θίασος για να δει θέατρο. Δεν στηρίζουν καθόλου τα μικρά θεατράκια της πόλης. Γιατί δεν τα στηρίζουν; Ίσως βοηθήσει λίγο η διαφήμιση στα social media…», είπε με μια πικρία στη φωνής της, και συνέχισε λέγοντας «…στην αρχή το κατάφερα. Το 2006 με πήρε ο Αλέξανδρος Λιακόπουλος για μια δουλειά και κατέβηκα. Κάθισα δέκα χρόνια συνεχόμενα περίπου στην Αθήνα, αλλά αναγκάστηκα να γυρίσω πίσω μιας και η κρίση χτύπησε και το θέατρο, οπότε επέστρεψα στη Θεσσαλονίκη»
Όταν την ρώτησα για το εάν ένα νέο παιδί έχει αυτή τη μούρλα με το θέατρο, και ενώ βλέπει την κρίση που μαστίζει τη χώρα μας τι θα τον συμβούλευε να κάνει, απάντησε με ενθουσιασμό «οπωσδήποτε να το κάνει για να μην του μείνει απωθημένο, αλλά να το σπουδάσει. Το ταλέντο, δεν ξέρω αν είναι έμφυτο, νομίζω ότι βγαίνει με πολύ δουλειά. Δεν είναι μόνο το έμφυτο, αλλά είναι και οι τεχνικές. Να το σπουδάσει για να ξέρει και να μπορεί να πηγαίνει σε όλες τις ακροάσεις, αλλά να έχει και μια δεύτερη επιλογή».
 
Συνεχίζοντας την κουβέντα μας ανέφερε ότι έχει διδάξει θεατρική αγωγή κάποιο διάστημα σε σχολεία, οπότε η αμέσως επόμενη απορία, ήταν τι πιστεύει σχετικά. «Εννοείται ότι πρέπει να μπει η θεατρική αγωγή σε όλα τα σχολεία. Είναι καλλιέργεια και τρόπος έκφρασης.Τα παιδιά να ξεδίνουν, να μάθουν να μοιράζονται και να εκφράζουν το συναίσθημά τους. Να μάθουν να έχουν φαντασία. Με το θέατρο καταλαβαίνεις και  ποια παιδιά έχουν πραγματικό πρόβλημα στην οικογένεια τους, γιατί θα το εκφράσουν με τις πράξεις τους. πχ. Αν σου βγάζουν τάσεις βίας όταν τους ζητάς να αυτοσχεδιάσουν, καταλαβαίνεις ότι κάτι γίνεται μέσα στην οικογένεια τους. Όμως είναι πολύ δύσκολο να μιλήσεις στους γονείς του παιδιού, γιατί δυστυχώς πολλοί εθελοτυφλούν. Πιστεύω πως όλοι οι γονείς δεν είναι ικανοί να είναι γονείς. Βέβαια κανένας δεν είναι αλάνθαστος. Αλλά όταν γίνεσαι γονιός, πρέπει να είσαι έτοιμος. Να ακούς το παιδί σου για να μπορείς να το βοηθήσεις»
 
Η ίδια παιδιά δεν έχει και αυτή τη στιγμή δεν θέλει να κάνει γιατί θα ήθελε να είναι καρπός του μεγαλύτερου έρωτα της ζωής της. Δεν συμφωνεί με τα κοινωνικά ταμπού και τα πρέπει. Παιδιά έχει όμως, τετραποδάκια, τα οποία και λατρεύει. Έχει δυο σκύλους, τον Μερκούρη και τον Ολιβερ και μια γάτα, την Ριρή. Όλα τους αδεσποτάκια. Υπέρμαχος της φιλοζωίας, και κάθε μορφή ζωής (τα τελευταία δυο χρόνια είναι vegetarian), ενώ κάθε βράδυ βγαίνει και ταΐζει τα γατάκια της γειτονιάς.
Και μιας η κουβέντα μας πήγε στη φιλοζωία, την ρώτησα να μου πει για το ζήτημα που καίει πολλούς φιλόζωους και την απόφαση του δήμαρχου των Σερρών κ. Αγγελίδη που θέλει να κάνει ευθανασία στα αδέσποτα. Η απάντηση της; «…Κατ’ αρχήν πρέπει όλοι να τον μηνύσουμε και οι φιλοζωικές καθώς έχουν μεγαλύτερη δύναμη. Λυπάμαι για εκείνον, γιατί υποτίθεται ότι είναι και κτηνίατρος. Κτηνίατρος δε γίνεσαι για τα «φράγκα», αλλά γιατί αγαπάς τα ζώα. Κανονικά, θα έπρεπε να του έχει αφαιρεθεί η άδεια ασκήσεως επαγγέλματος. Έπρεπε μόνος του να παλεύει για τα ζώα και όχι να λέει ευθανασία. Που είναι οι εισαγγελείς; Έπρεπε ήδη να έχουν κινήσει ποινική δίωξη μιας και ο δήμαρχος πάει  ενάντια στους νόμους. Θα ήθελα πραγματικά να κάνω μια ερώτηση στον κύριο Αγγελίδη. Εάν αυτός κάποια στιγμή αρρώσταινε στη ζωή του πως θα ένιωθε εάν ο περίγυρος του υπολόγιζε τα έξοδα προκειμένου να γίνει καλά; Οι κακοποιήσεις των ζώων το τελευταίο διάστημα έχουν αυξηθεί πολύ. Νομίζω τελικά οι άνθρωποι είναι κακοί από τη φύση τους. Ξεσπάνε σε αθώα πλάσματα τα νεύρα τους. Ας πάνε να δουλέψουν με τον εαυτό τους, να κάνουν διαχείριση κόμπλεξ και θυμού και μετά ας έρθουν να ζήσουμε όλοι μαζί. Για όλους μας το λέω αυτό. Κακό επίτηδες εγώ δεν έχω κάνει. Σίγουρα έχω πληγώσει κάποιον άθελα μου, αλλά ποτέ επίτηδες. Είμαι ειλικρινής και αυθόρμητη. Δεν θα αφήσω κάτι που με πειράζει να διαιωνίζεται. Θα στο πω. Έτσι είμαι με όλους. Και με τους φίλους μου και με το αντρικό φύλο. Δε θα φοβηθώ να εκφράσω το συναισθήματα μου γιατί δεν πρέπει».
 
Στο θέμα Εύη και άντρες; Τη ρώτησα προκειμένου να αλλάξουμε θέμα και να χαλαρώσει. Χαμογέλασε… «Θέλω έναν άντρα που να με σέβεται, να δέχεται τη διαφορετικότητα μου, την τρέλα μου με τα ζώα, την ειλικρίνεια μου. Θέλω να συζητάει μαζί μου. Δε μπορώ να δεχτώ άντρα που πάει να με υποβιβάσει. Σε κάποια παλιότερη σχέση μου δυστυχώς το πέρασα και αυτό. Προσπαθούσα στην αρχή να το συζητήσω μαζί του και να το λύσω. Όταν όμως βλέπω ότι ο άλλος δεν καταλαβαίνει και προσπαθεί επίτηδες να σε μειώσει, εκεί αναγκαστικά θα φύγω, δε γίνεται αλλιώς. Είμαι σχεσάκιας. Όταν αγαπάω είμαι εκεί».
 
Πιστεύεις ότι ο άνθρωπος αλλάζει; «Αν αλλάζει; Αν θέλει πραγματικά να αλλάξει, με πολύ δουλειά με τον εαυτό του και αν πραγματικά το θέλει, θα αλλάξει. Ο άνθρωπος εξελίσσεται αλλά μένει και στάσιμος. Έχουμε αυτή την ατάκα στο έργο. Και η λέξη κλειδί είναι το θέλω».
 
Φλερτ και Εύη; «…φλερτ; Δε ξέρω. Ακούω ότι δε γίνεται φλερτ... αλλα δε ξέρω να σου απαντήσω. Δεν γνωρίζω εάν γίνεται φλερτ. Είμαι από τους ανθρώπους που αν βγω σ ένα μαγαζί βγαίνω για την παρέα. Δεν θα κοιτάξω γύρω μου. Βγαίνω για να ξεσκάσω. Δε με νοιάζει αυτό το παιχνίδι. Άσε που συνήθως ήμουν σε σχέση οπότε αυτό δε με ενδιέφερε. Αν και πάντα με φλέρταραν οι άλλοι. Δε ξέρω τι φταίει. Ίσως το γέλιο μου, ίσως ότι έχω χιούμορ. Δεν είχα ποτέ πρόβλημα με το φλερτ.  Ακόμα και με τα κιλά μου. Και στα αδύνατα μου και τώρα που πάχυνα, δεν βιώνω το μη φλερτ. Πάντα είχα χημεία με το άλλο φύλο».
 
Στην παράσταση «Μια απλή ερωτική ιστορία», είσαι η κοπέλα χωρίς όνομα με τον κύριο χωρίς όνομα, και η συνεχής λέξη στο έργο; Χάος. Πως καταφέρνεις να ζεις αυτή την παράσταση; «Καταρχήν είμαι πολύ χαρούμενη που παίζω σ’ αυτήν την παράσταση και συνεργάζομαι με τον Αχιλλέα Ψαλτοπουλο. Είναι ένα έργο που νομίζω πως θα αγγίξει όλους μας. Γι’ αυτό και υπάρχει ανωνυμία. Είναι ένας άντρας και μία γυναίκα. Κάποιος από εμάς. Όλοι έχουμε βιώσει χωρισμούς, και σίγουρα όλοι θα βρούμε κάτι που μας ταιριάζει. Μετά την κάθε παράσταση, διαλύομαι ψυχοσωματικά. Πολλές μεταπτώσεις…Χάος…».
 
Κλείνοντας; «Το μέλλον γίνεται παρόν, το παρόν γίνεται παρελθόν και το παρελθόν γίνεται αιώνια θλίψη αν το αφήσεις να φύγει μέσα από τα χέρια σου. Να ζούμε την κάθε στιγμή. Να μάθουμε να αγαπάμε και  να σεβόμαστε τον άλλον.  Να μιλάμε , να επικοινωνούμε και να αγαπάμε τα ζώα. Από εκεί φαίνεται η παιδεία σου και ο συναισθηματικός σου πλούτος.»
 
Η ώρα πέρασε… μιλάμε πάνω από δυο ώρες. Μπήκαμε μέρα και βγήκαμε νύχτα. Η Εύη έπρεπε να πάει να βγάλει βόλτα τα «παιδιά» της πριν πάει για πρόβα. Πριν φύγει, δεν άντεξα και της ζήτησα να δω και γω τα σκυλιά της. Την συνόδεψα μέχρι το σπίτι της και εκεί αντίκρισα μια Εύη που ενώ την τραβολογούσαν τα δυο τερατάκια που έχει, το πρόσωπο της έλαμπε από χαρά.
 ------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η Ε.Μ. πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Μια απλή ερωτική ιστορία» που παρουσιάζεται στο θέατρο Αθήναιον. Πληροφορίες θα βρείτε ΕΔΩ


Φωτογραφικό υλικό





Με ετικέτα: Εύη Εμμανουήλ

Αρθρογραφος

Ανια Κανακάρη
Ανια Κανακάρη

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή