Ο Ένκε Φεζολλάρι μιλά στην Κουλτουρόσουπα: «Πιστεύω στην επανάσταση του καθενός»

3465 Views
Ο Ένκε Φεζολλάρι μιλά στην Κουλτουρόσουπα: «Πιστεύω στην επανάσταση του καθενός» Ο Ένκε Φεζολλάρι μιλά στην Κουλτουρόσουπα: «Πιστεύω στην επανάσταση του καθενός»


ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΓΡΥΛΛΑΚΗ


Με μια πολύ ιδιαίτερη προσωπικότητα αποφάσισε να ασχοληθεί αυτή τη θεατρική σεζόν ένας σημαντικός σκηνοθέτης και ηθοποιός του θεάτρου μας, ο Ένκε Φεζολλάρι. Η προσωπικότητα αυτή, με μεγάλο καλλιτεχνικό όσο και κοινωνικό εκτόπισμα, δεν είναι άλλη από τον Πιερ Πάολο Παζολίνι, τον ηθοποιό, σκηνοθέτη και λογοτέχνη που σημάδεψε το ιταλικό σινεμά μα και τη παγκόσμια διανόηση και έμεινε γνωστός τόσο για το έργο του όσο και για την θυελλώδη ζωή του.
 
Η παράσταση «Παζολίνι» που θα φιλοξενηθεί στο Θέατρο Αυλαία στις 19 και 20 Νοεμβρίου είναι μια ωδή στην σπουδαία αυτή προσωπικότητα που τόσο άδοξα έφυγε από τη ζωή. Με αφορμή αυτήν την παράσταση ο Ένκε Φεζολλάρι μίλησε στην Κουλτουρόσουπα.
.
-   Τι είναι αυτό που σας συγκίνησε τόσο στο έργο όσο και στην προσωπικότητα του Πιερ Πάολο Παζολίνι και αποφασίσατε να ανεβάσετε την συγκεκριμένη παράσταση;
Είναι μια σημαντική προσωπικότητα της διανόησης και της λογοτεχνίας. Είναι ανθρωπιστής. Εγώ τον γνώρισα από το κινηματογραφικό του έργο. Οι πρώτες ταινίες που είχα δει ήταν το Μάμα Ρόμα και το Ακατόνε. Αργότερα, το Θεώρημα και η Μήδεια. Η επαφή μου μαζί του στην εφηβεία μου είχε να κάνει με τις ταινίες. Όταν αποφασίζεις να ασχοληθείς με τη ζωή του αλλάζει τελείως η οπτική των πραγμάτων. Βουτάς, διαβάζεις, ψάχνεις και αυτό δεν σταματάει ποτέ. Ακόμα και τώρα μπορώ να πω ότι δεν ξέρω τίποτα για τη ζωή του. Τα στοιχεία που με συγκίνησαν σε αυτόν είναι η πολιτική του στάση, το σύνολο του έργου του και κυρίως η προσωπικότητά του.
 
-    Ποια είναι τα γεγονότα που πιστεύετε ότι καθόρισαν τον Παζολίνι σε μια προσωπικότητα με τόσο σημαντικό στίγμα;
Έζησε τον φασισμό και την περίοδο του Μουσολίνι, ο αδερφός του ο Γκουίντο σκοτώθηκε ενώ ήταν κομμουνιστής απ’ τους παρτιζάνους του Τίτο και τον πένθησε πολύ, τον καθόρισε η σχέση του με τη μητέρα του, οι δίκες του, η κατηγορία για αποπλάνηση ανηλίκων, οι έρωτές του, η Ρώμη, το προλεταριάτο, ο Νινέτο, ο μεγάλος του έρωτας. Ήταν και διανοητής οπότε είχε φιλίες με την Κάλλας και τον Σαρτρ. Ήταν επίσης ένας άνθρωπος άθεος και έκανε μια ταινία για τον Χριστό, αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Ήξερε ότι θα τον σκοτώσουν κάποια στιγμή για τα έργα του. Μπορεί και να του την είχανε στημένη και από εκεί ξεκινάει το μυστήριο που πλανάται γύρω από το θάνατό του.
 
-     Τι σημαίνει για σας αιρετικός καλλιτέχνης στην Ελλάδα του σήμερα;
Δεν νομίζω ότι υπάρχουν στην Ελλάδα προσωπικότητες σαν τον Παζολίνι. Ούτε υπήρξαν. Ο Παζολίνι ήταν ένας μεγάλος διανοούμενος. Ο Παζολίνι δεν φοβόταν και σε μια ιδιαίτερη εποχή τα έβαζε με όλους και με όλα. Είχε ένα λόγο αιχμηρό, μια μόρφωση και μια τόλμη. Σήμερα έχουμε περάσει στο άλλο άκρο. Αν εναντιωθείς στο σύστημα γίνεσαι viral. Θέλω να πιστεύω ότι υπάρχουν φωνές και άνθρωποι σε διάφορους χώρους που δεν μασάνε και έχουν μια ζωή που διδάσκει.
 
.
-   Το γεγονός ότι ο Παζολίνι ήταν ομοφυλόφιλος θεωρείτε ότι λειτούργησε δεσμευτικά για τον ίδιο; Και όσον αφορά το σήμερα, έχει αποτινάξει κατά τη γνώμη σας η κοινωνία αρνητικά στερεότυπα που συνόδευαν στο παρελθόν την διαφορετική σεξουαλική ταυτότητα;
Σήμερα υπάρχουν νόμοι. Από τη στιγμή που υπάρχουν κανόνες τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από την εποχή του Παζολίνι. Από την άλλη ο Παζολίνι βιώνει το Μάη του ‘68, την σεξουαλική απελευθέρωση, τον φεμινισμό και συντελούνται μεγάλες επαναστάσεις και ο ίδιος βρίσκεται στην καρδιά των γεγονότων. Εμείς είμαστε μια γενιά για την οποία αυτά τα πράγματα κατακτήθηκαν. Νομίζω ότι η ομοφυλοφιλία είναι πια αποδεκτή από την ελληνική κοινωνία. Δεν υπάρχει η κατακραυγή άλλων εποχών. Σίγουρα όμως στην επαρχία τα πράγματα είναι πιο άγρια.
 
-    Πιστεύετε ότι υπάρχουν ακόμη κατάλοιπα του φασισμού στην ελληνική κοινωνία και για ποιο λόγο;
Η κρίση έβγαλε στην επιφάνεια ένα αδυσώπητο πρόσωπο μιας κοινωνίας η οποία βρίσκεται σε τρόμο. Ένα μέρος αυτής της κοινωνίας βιώνει πολύ άσχημα την οικονομική κρίση. Και εμείς το ίδιο βέβαια. Αλλιώς δημιουργούσαμε τέχνη στο παρελθόν και αλλιώς δημιουργούμε στην Ελλάδα του σήμερα. Αυτό που συμβαίνει επηρεάζει όλη την Ευρώπη, δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Τα προβλήματα δεν λύνονται και οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι. Ο πολίτης αισθάνεται ότι δεν προστατεύεται και ότι δεν ακούγεται η φωνή του. Οι κοινωνικοπολιτικές αλλαγές, ο φόβος του κόσμου και η έλλειψη παιδείας είναι αυτά που γεννούν τον φασισμό. Αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα λέει το τραγούδι. Σκέφτομαι τα παιδιά τα σημερινά, τα παιδιά της κρίσης που θα βγουν σε μια κοινωνία που δεν έχει να τους δώσει τα απαραίτητα εφόδια ή την θέληση να δημιουργήσουν. Η Ελλάδα βιώνει πολλά προβλήματα που παραμένουν άλυτα όπως το μεταναστευτικό. Υπάρχουν χάσματα τα οποία δεν γεφυρώθηκαν ποτέ και μεγαλώνουν. Υπάρχει μια αγριότητα και φόβος. Το ζωνάρι έσφιξε πάρα πολύ και η κοινωνία ασφυκτιά.
 
-    Δεν επαναπροσδιορίστηκαν οι αξίες και οι προτεραιότητες;
Δεν νομίζω. Σε αυτό είμαι πολύ πεσιμιστής. Το λέμε χρόνια ότι θα επαναπροσδιορίζονταν και αυτό που βλέπω είναι ότι δεν αλλάζει τίποτα. Αντίθετα απομακρυνόμαστε πολύ περισσότερο από αυτές τις αξίες. Πιστεύω στην επανάσταση του καθενός. Ο καθένας μας μπορεί να κάνει τη δική του επανάσταση και να κάνει καλύτερο τον δικό του κόσμο. Ασυνείδητα ή συνειδητά θα αλλάξει και ο διπλανός του. Ο καθένας πρέπει να πλησιάζει τις αξίες που έχει μάθει από το σπίτι του, αυτές που έχει πάρει απ’ το σχολείο του, απ’ τη δουλειά του, απ’ τους ανθρώπους. Είναι προσωπική επιλογή του καθενός το που θα ενταχθεί και πως θα πορευτεί.
 
,
-   Θεωρείτε ότι ένας καλλιτέχνης έχει μέσα σε όλα αυτά χρέος και απέναντι στο κοινό του;
Ο καλλιτέχνης έχει χρέος απέναντι στον εαυτό του. Δεν έχει χρέος σε κανένα κοινό και σε καμία χώρα. Ο καλλιτέχνης έχει χρέος απέναντι σε ένα συγγραφέα, σε ένα έργο, απέναντι στους συνεργάτες του και οφείλει με ευλάβεια και αγάπη να δημιουργήσει μέσα σε μια δύσκολη συνθήκη. Και να πει μια ιστορία με την απόλυτη συνείδηση ότι ένας άνθρωπος σηκώνεται απ’ το σπίτι του και πληρώνει 10-15 ευρώ. Οφείλει να του πει με ειλικρίνεια μια ιστορία. Από κει και πέρα το αν θα αρέσει έχει να κάνει με τον θεατή. Επίσης, όπως ο καλλιτέχνης μπαίνει σε μια ιερότητα, σε έναν ιερό χώρο, έτσι και ο θεατής οφείλει να κλείσει το κινητό του, να το βάλει στην τσάντα και να παρακολουθήσει την ιστορία. Έχουμε χρέος να δημιουργήσουμε ένα σύμπαν και η ιστορία μας να αγγίξει την καρδιά του. Ουτοπία είναι αυτό που λέω αλλά ακόμα και να τον κάνει καλύτερο άνθρωπο, να του αλλάξει το πώς βλέπει τον κόσμο. Αυτές τις ιστορίες πρέπει να δημιουργήσουμε για να έχει και το κοινό μια συνείδηση. Το κοινό πρέπει να έρθει όπως πηγαίνει στην εκκλησία να μεταλάβει. Το θέατρο είναι μια εκκλησία, ένας ιερός χώρος όπου θεατής και καλλιτέχνης καλούνται να μπουν σε αυτή τη θεία λειτουργία της τέχνης.
 
-  Είναι εύκολο ένας καλλιτέχνης να μιλήσει για θέματα κοινωνικά και πολιτικά και να μην γίνει διδακτικός;
Έχει να κάνει με τον τρόπο του εκάστοτε καλλιτέχνη και το πώς θα τα θίξει. Από ποιο πρίσμα θα τα δώσει. Θα δώσει μια σκληρή και αδυσώπητη ματιά της κοινωνίας που βιώνουν μέσα από ένα καθαρά ρεαλιστικό χαρακτήρα ή θα το δώσει μέσα από μια ποίηση; Εγώ επιλέγω πάντα έργα που αφορούν την κοινωνία και τον πολίτη. Από κει και πέρα ο θεατής μπορεί να αποφασίσει να πει δεν βαριέσαι, θέλω να ξεχαστώ και να πάει στα μπουζούκια. Είναι δική του ευθύνη.
 
-    Έχει τη δύναμη το θέατρο να ταράξει και να προβληματίσει;
Δεν ξέρω αν μπορεί η τέχνη να σοκάρει, να κινητοποιήσει και να αφυπνίσει. Η αφύπνιση του καθενός είναι προσωπική του υπόθεση πια. Δεν ξέρω αν ένα έργο έχει τόση δύναμη ώστε να αφυπνίσει μάζες. Το θέατρο πρέπει να προβληματίσει, πρέπει να κινητοποιήσει όχι μόνο με το δράμα αλλά και με το χιούμορ. Υπήρξαν αρκετά ρεύματα από το in-yer-face theatre και τη Σάρα Κέιν μέχρι τον Γκροτόφσκι με τα οποία το κοινό συνταρασσόταν. Τώρα το κοινό με όλα αυτά που έχει δει δεν μπορεί να σοκαριστεί. Ούτε θα βγει στους δρόμους.
 
-    Αυτή η γροθιά στο στομάχι που έδωσε η Κέιν στο αγγλικό κοινό θεωρείται ότι υπήρξε στο ελληνικό θέατρο ποτέ;
Έχω την αίσθηση ότι ο Κουν έκανε ένα θέατρο που σίγουρα επηρέασε τον κόσμο ο οποίος πήγαινε και έβλεπε «βαριές» παραστάσεις. Υπήρξαν άνθρωποι που έφτιαξαν παραστάσεις sui generis στη δεκαετία του ’90 μέχρι το 2000, όπως οι παραστάσεις του Μιχαήλ Μαρμαρινού. Υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι κάνανε στα υπόγεια τη Μήδεια. Υπήρξαν νεωτεριστές που έφεραν αυτό το καινούριο στο θέατρο. Δεν ξέρω αν υπήρξε κάτι αντίστοιχο του in-yer-face theatre. Όμως, τα τελευταία χρόνια το θέατρο ξέφυγε από την κλασική σκηνή. Άλλαξαν οι χώροι, έγινε πιο site specific, ακόμη και στη Θεσσαλονίκη οι Νέες Μορφές, ο Κακάλας, άλλαξαν τις φόρμες και τους τρόπους.
 
-   Τι ελπίζετε ότι θα αλλάξει προς το καλύτερο και τι φοβάστε ότι θα χειροτερέψει ακόμη περισσότερο από δω και πέρα;
Δεν είμαι καθόλου πεσιμιστής και θέλω να είμαι αισιόδοξος. Θα πω μια ρήση του Παζολίνι που λέω στην παράσταση: «Σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουμε μόνο για να παλεύουμε και να αγωνιζόμαστε, όχι για να νικάμε. Η ποίηση είναι επανάσταση. Η γλώσσα είναι το μόνο όργανο που ξέρει να φιλάει. Γι’ αυτό λοιπόν παιδιά μου χρησιμοποιείστε τη γλώσσα σας για φιλιά προδοτικά απέναντι σ’ αυτό το αχρείο σύστημα που έχει δημιουργήσει τέρατα.» Αν αγαπήσουμε τον άνθρωπο νομίζω δεν θα τον αφήσουμε να πεθάνει.
 
-    Σας ευχαριστώ πολύ κ. Φεζολλάρι!
Να είστε καλά!
.
ΘΕΑΤΡΟ ΑΥΛΑΙΑ
«ΠΑΖΟΛΙΝΙ»
Πρεμιέρα: Δευτέρα 19 Νοεμβρίου. Ωρα: 21:00
Καλά να πάθει ο πούστης ο κίναιδος, η παλιαδερφή, αυτός και τα ψωνιστήρια του θα πουν»… «Ακόμα και νεκρός δίκες θα προκαλώ, θα πει ο ίδιος». Ποιητής ή Ζωγράφος; Κινηματογραφιστής ή Διανοούμενος; Συγγραφέας ή Ομοφυλόφιλος; Δάσκαλος ή Άγιος; Ερμηνεύει ο Ένκε Φεζολλάρι.
 
Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτέρα 19 & Τρίτη 20 Νοεμβρίου ώρα 21:00


Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νίκος Γρυλλάκης
Νίκος Γρυλλάκης
Με αφορμή κάποια από τις δουλειές τους, βρισκόμαστε με ανθρώπους της τέχνης για να μας πουν τις σκέψεις τους, τις ελπίδες τους, τις απογοητεύσεις τους και γενικότερα ό,τι τους απασχολεί. Ηθοποιοί, σκηνοθέτες και άνθρωποι που φέρνουν κοντά μας την θεατρική τέχνη θα βρίσκουν φωνή σ’ αυτήν την στήλη και θα μας απαντούν σε κάθε ερώτημα.

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Μαθήματα ανθρωπιάς από μια φούχτα φουκαριάρηδες στους «Κλέφτες καταστημάτων». Είδαμε & σχολιάζουμε.
Μαθήματα ανθρωπιάς από μια φούχτα φουκαριάρηδες στους «Κλέφτες καταστημάτων». Είδαμε & σχολιάζουμε.
με 0 Σχόλια 767 Views

Μαθήματα ανθρωπιάς και αλληλεγγύης στους «Κλέφτες καταστημάτων» του σπουδαίου Ιάπωνα σκηνοθέτη Χιροκάζου Κορεέντα. Είδαμε και σχολιάζουμε. Είδε και σχολιάζει ο Γιάννης Τσιρόγλου

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
...
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή