Η ταλαντούχα ερμηνεύτρια Ελένη Δημοπούλου μιλά εφ’ όλης της ύλης στην Κουλτουρόσουπα.

2832 Views
Η ταλαντούχα ερμηνεύτρια Ελένη Δημοπούλου μιλά εφ’ όλης της ύλης στην Κουλτουρόσουπα. Η ταλαντούχα ερμηνεύτρια Ελένη Δημοπούλου μιλά εφ’ όλης της ύλης στην Κουλτουρόσουπα.

 

 

 
Είναι μια από τις πιο φρέσκες, γλυκές και ευγενικές παρουσίες στο χώρο της μουσικής και κυρίως της μουσικής σκηνής της Θεσσαλονίκης. Από μικρή ηλικία σπουδάζει μουσική και η απόφαση να ασχοληθεί με το τραγούδι την καθόρησε οριστικά. Έχει πραγματοποιήσει πολλές συναυλιακές εμφανίσεις, έχει συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες του χώρου και με αρκετούς πολιτιστικούς φορείς στη Θεσσαλονίκη. Η παρουσία της στο χώρο του μουσικού θεάτρου στα έργα του Δημήτρη Μαραμή, ο Ερωτόκριτος και οι Στοιχειωμένοι, αποτέλεσαν σημαντικοί σταθμοί στην έως τώρα επαγγελματική της πορεία. 
 
Όταν βρεθήκαμε για να μιλήσουμε για τη συνέντευξη, συνάντησα ένα θετικό, εργατικό, έτοιμο να απαντήσει και να βοηθήσει σε όλα νέο κορίτσι. Μια προσωπικότητα με χαρακτηριστικά  που σπανίζουν στη μουσική βιομηχανία της χώρας και που αρκετοί δε βοηθούν στο να φανερωθούν τέτοιας ποιότητας καλλιτέχνες.
 
Με αφορμή τις δυο εμφανίσεις της στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, η θεσσαλονικιά ερμηνεύτρια Ελένη Δημοπούλου μιλά στην Μαρία Γρηγοριάδου αποκλειστικά για την «Κ».
 
 
·Πώς και σε ποια ηλικία αποφάσισες να ασχοληθείς με τη μουσική; Τι σπουδές αποφάσισες να ακολουθήσεις;
 Μεγάλωσα σε ένα σπίτι γεμάτο μουσικές και τραγούδια χωρίς όμως κάποιος να είναι μουσικός στο επάγγελμα. Ο παππούς μου που έχει εκπληκτική φωνή με είχε πάντα από κοντά και μου έμαθε να τραγουδάω τα πρώτα μου τραγούδια. Μέσα από τις μελωδίες που τον άκουγα να μουρμουρίζει, οι περισσότερες παραδοσιακές, πήρα τα πρώτα ερεθίσματα μπαμπάς μου ,αυτοδίδακτος μουσικός ο ίδιος, με έγραψε στο ωδείο σαν μια δική του παιδική επιθυμία που δεν είχε πραγματοποιήσει και εκεί άρχισαν όλα σε ηλικία περίπου 8 ετών. Αρχικά ξεκίνησα με πιάνο, αλλά μέσα στα ωδειακά μου χρόνια δεν άργησε να εμφανιστεί και η ανάγκη για επαφή με νέα πράγματα και περαιτέρω αναζήτηση. Παράλληλα με το όργανο και τις θεωρητικές σπουδές αποφάσισα πώς ήθελα να κάνω και κλασικές σπουδές τραγουδιού. Περίπου στα 16 μου γνώρισα την δασκάλα μου την Θάλεια την Μαυρίδου και κάπως έτσι ξεκίνησε ένα ταξίδι μαγικό. Ολοκλήρωσα μαζί της τις σπουδές μου στην μονωδία και πλέον μετράμε 11 χρόνια μιας μοναδικής μουσικής σχέσης.
 
·Τι είδους ρεπερτόριο προτιμάς να ερμηνεύεις;
Αυτή είναι μια δύσκολη ερώτηση. Είναι σαν να πρέπει να περιγράψω τον εαυτό μου με μια λέξη. Όπως κάθε άνθρωπος, είμαι πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Το σίγουρο είναι πως ψάχνω πάντα να βρώ σε αυτά που τραγουδάω ένα κομμάτι δικό μου, κάτι που να μου ανοίξει ένα καινούριο παραθυράκι μέσα μου. Είτε είναι στίχος, είτε είναι μουσική, να αισθανθώ ότι κάτι έχει να πει ή να μάθει σε μένα. Δεν το τοποθετώ σε συγκεκριμένα καλούπια και πλαίσια ρεπερτορίου.
 
 "Οι στοιχειωμένοι"
 
·Από πού δέχεσαι επιρροές; Υπάρχουν άνθρωποι, καλλιτέχνες, που να θαυμάζεις, που να σε έχουν επηρεάσει καλλιτεχνικά;
Είμαι πάντα ανοιχτή σε κάθε είδους ερέθισμα. Μου αρέσει να παρατηρώ προσεκτικά τον κόσμο γύρω μου και να προσπαθώ να τον καταλάβω σε βάθος. Σίγουρα μπορώ να ξεχωρίσω μορφές που έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην δόμηση του δικού μου καλλιτεχνικού σύμπαντος και στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνομαι την μουσική, αλλά δεν είναι μόνο καλλιτέχνες οι άνθρωποι αυτοί. Μπορεί να είναι πρόσωπα καθημερινά και αγαπημένα, μπορεί ακόμα να είναι και ιδέες, ένα κοινωνικό γεγονός, μια ανάμνηση, ένα τοπίο, μια εμπειρία προσωπική. Και η τέχνη άλλωστε η ίδια είναι μια προσπάθεια εξήγησης του κόσμου στον οποίο ζούμε, από την πλευρά που τον βιώνει ο καθένας. Αφήνω τον εαυτό μου ελεύθερο, αφουγκράζομαι και μαθαίνω.
 
  "Οι στοιχειωμένοι"
.
·Τι είναι αυτό που απολαμβάνεις στην τέχνη σου, πώς τη βιώνεις;
Όταν ξεκινάω να τραγουδάω, αισθάνομαι να σταματάει ο χρόνος γύρω μου. Είναι κάτι που δεν μπορώ να εξηγήσω με λόγια. Το τραγούδι είναι κάτι το μοναδικό σαν αίσθηση. Δημιουργεί δονήσεις σε σώμα και πνεύμα. Με τον αέρα που απελευθερώνεις όταν τραγουδάς απελευθερώνεις και οποιοδήποτε βάρος κουβαλάς. Αφήνεις ότι σε απασχολεί να φύγει μακριά. Είσαι καθαρός, απογυμνωμένος, πλήρως εκτεθειμένος. Δεν είναι το κοινό που πρέπει να είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις αλλά τον ίδιο σου τον εαυτό. Αυτό που απολαμβάνω περισσότερο είναι αυτή η ψευδαίσθηση της προσωπικής συνομιλίας με τον εαυτό μου , ενώ ταυτόχρονα ακούνε και δεκάδες αυτιά .
 
·Τι σημαίνει η σκηνή για εσένα; Πώς αισθάνεσαι εκεί πάνω; Υπάρχει άγχος;
Πάντα υπάρχει άγχος εννοείται και είναι άγχος δημιουργικό και πρέπει να υπάρχει. Άγχος που πηγάζει από το βάρος της ευθύνης που κουβαλάς. Είναι μεγάλη στιγμή το να στέκεσαι απέναντι στην τέχνη. Ακόμα και αυτή η ανησυχία όμως είναι μέρος της διαδικασίας και έχω μάθει να την χαίρομαι. Το άγχος μετατρέπεται σε ενέργεια. Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο παρά να αφεθείς και να αφήσεις την μουσική να παρασύρει τα πάντα μαζί της.
 
  "Οι στοιχειωμένοι"
.
·Νιώθεις εκείνη τη στιγμή να επικοινωνείς μυστικά ή κάπως πνευματικά με το κοινό; Πώς αντιλαμβάνεσαι πότε το κοινό του αρέσει κάτι ή όχι ;
Εννοείται, υπάρχει απόλυτη σύνδεση. Υπάρχει επικοινωνία με το κοινό, πνευματική, βαθιά, άμεση . Νομίζω ότι όταν έχεις να πεις στον κόσμο μια αλήθεια δική σου, τότε το καταλαβαίνει. Είναι ανοιχτός στο να την δεχτεί και να προσπαθήσει να την κατανοήσει. Είναι μια στιγμή όπου διαφορετικές ψυχές επικοινωνούν μεταξύ τους με έναν τρόπο μαγικό. Βρίσκουν ένα κοινό σημείο ταύτισης. Και όταν αυτό το σημείο το έχεις δημιουργήσει εσύ αισθάνεσαι ότι έχεις πετύχει το πιο σπουδαίο πράγμα στον κόσμο.
 
·Εκτός από τις live εμφανίσεις και συναυλίες, έχεις κάνει κι ένα βήμα στο μουσικό θέατρο, έγινες Αρετούσα στον Ερωτόκριτο, Λενιώ και Αρετή στους Στοιχειωμένους. Πώς οδηγήθηκες σε αυτό;
Νομίζω πως προέκυψε στον πορεία. Πήγα στις ακροάσεις του Ερωτόκριτου όταν έγιναν στην Εναλλακτική σκηνή της Λυρικής ενώ είχα ακούσει την δουλειά του Δημήτρη Μαραμή και ένιωσα πως είναι κάτι που μου ταιριάζει και θα ήθελα να δοκιμάσω. Εκεί έγινε μεταξύ μας μια πρώτη γνωριμία και ξεκίνησε μια επαγγελματική σχέση που μετράει 4 χρόνια πια. Μια συνεργασία για την οποία αισθάνομαι τυχερή και θα είμαι πάντα ευγνώμων για την εμπιστοσύνη που έλαβα. Είναι πολύ σημαντικό για έναν συνθέτη να στηρίζει τους νέους ανθρώπους, να βοηθάει νέα πρόσωπα να βγούν προς τα έξω και να τους δίνει την ευκαιρία να δοκιμάσουν και να δοκιμαστούν. Κάπως έτσι ήρθαν οι Στοιχειωμένοι, που στην ουσία ήταν η πρώτη μου πραγματική επαφή με το μουσικό θέατρο και στην συνέχεια ακολούθησε και η συμμετοχή μου στην παράσταση του Ερωτόκριτου, καθώς μέχρι τότε τραγουδούσα το έργο αποκλειστικά συναυλιακά. Το μουσικό θέατρο ήταν μια εμπειρία στην ανάμνηση της οποίας αισθάνομαι χαρά και που πάντα θα με ενδιαφέρει να ξαναζήσω.
 
 "Ερωτόκριτος"
.
·Υπάρχει κάποια στιγμή στην καριέρα σου που να ξεχωρίζεις, που να την αισθάνθηκες σα σταθμό;
Νομίζω ότι είμαι πολύ μικρή για να το πω αυτό, αλλά μέχρι στιγμής αισθάνομαι ότι οι Στοιχειωμένοι ήταν η στιγμή αυτή. Ακριβώς γιατί όπως ανέφερα μου δόθηκε η ευκαιρία να έρθω σε επαφή με μια πτυχή του εαυτού μου που δεν γνώριζα μέχρι πρότινος. Και η εμπειρία αυτή ενισχύθηκε ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι έλαβε χώρα σε μια σκηνή που από μόνη της αποτελούσε όνειρο το να πατήσω επάνω της. Tο θέατρο είναι μια πολύ ξεχωριστή εμπειρία. Η αίσθηση της ομάδας, του συνόλου, η πειθαρχία που απαιτείται αλλά και η ίδια η συνθήκη του ότι τραγουδάς ενώ μπαίνεις σε έναν νέο χαρακτήρα, διαφορετικό από τον εαυτό σου είναι στιγμές που αφήσαν δυνατό απόηχο μέσα μου και πάντα θα τις ανακαλώ.
 
·Τι θα ήθελες να περάσεις μέσα από την τέχνη σου;
Αυτό που αισθάνομαι πως θέλω να πω είναι πως πρέπει να ψάχνουμε την ομορφιά παντού γύρω μας. Πολλές φορές κάνω από μέσα μου την σκέψη πως ότι και αν συμβαίνει ο κόσμος γύρω μας είναι όμορφος. Οι άνθρωποι είναι όμορφοι και μπορούν να πετύχουν εκπληκτικά πράγματα. Πρέπει απλά να μένεις ανοιχτός για να το δεις. Απολαμβάνω πολύ τα ταξίδια, τα επιδιώκω, όπως επιδιώκω και την επαφή με ανθρώπους και μέρη καινούρια. Προσπαθώ να μάθω μέσα από αυτά. Να γνωρίσω καλύτερα τις διαφορετικές παραδόσεις και συνήθειες. Μου αρέσει πολύ να ακούω μουσική από όλο τον κόσμο κι αυτό το πράγμα ονειρεύομαι να κάνω και εγώ. Να δημιουργήσω ένα ορίζοντα μουσικό στον οποίο διαφορετικά στοιχεία θα γεφυρώνονται, πλούσιο από αντιθέσεις αλλά ταυτόχρονα συμπαγή. Με γοητεύει το γεγονός ότι η τέχνη μπορεί να είναι σημείο σύνδεσης διαφορετικών ανθρώπων και αντιλήψεων. Θέλω να καταλάβω το διαφορετικό, να το ψάχνω, να το αγαπώ και να συμπαρασύρω κι άλλους μαζί μου.
 
·Είσαι επαγγελματίας τραγουδίστρια αλλά και δασκάλα μουσικής. Βλέπεις να υπάρχει ενδιαφέρον για τη μουσική από τις νέες γενιές, όρεξη για να ασχοληθούν σοβαρά με αυτό; Τι συμβουλεύεις τους μαθητές σου;
 
Εγώ βλέπω και από τα νέα παιδιά που εισέρχονται στον χώρο του ωδείου κι από τους μαθητές μου ότι υπάρχει πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό. Πολλοί φυσικά εκφράζουν την ανησυχία τους σχετικά με την επαγγελματική αποκατάσταση στον τομέα, καθώς κυκλοφορούν γύρω τους απόψεις που θέλουν την μουσική περισσότερο σαν χόμπι και λιγότερο σαν πραγματική δουλειά. Μια άποψη με την οποία διαφωνώ πλήρως, η οποία όμως για να σταματήσει να αναπαράγεται πρέπει να αναπροσδιοριστούν οι προσλαμβάνουσες και οι ευκαιρίες που δίνουμε στους παιδιά. Υπάρχουν πάντα περιθώρια βελτίωσης και στην προετοιμασία αλλά κυρίως στην απορρόφηση των νέων μουσικών. Τους δικούς μου μαθητές τους συμβουλεύω να ακούνε μέσα τους προσεκτικά, να μην κάνουν πράγματα μόνο για να τα κάνουνε. Να βρούνε ποιο είναι το δικό τους σημείο σύνδεσης με όλο αυτό. Ότι κάνουν να είναι η εκπλήρωση μιας προσωπικής ανάγκης και όχι υποχρέωση ή επιδίωξη.
 
 Συναυλιακος Ερωτόκριτος
.
·Θεωρείς ότι υπάρχει χώρος για νέα πρόσωπα στο χώρο της μουσικής και ειδικά όταν αυτά δραστηριοποιούνται εκτός πρωτεύουσας;
 Πάντα θα υπάρχει χώρος για νέες ιδέες και ακούσματα. Είναι αλήθεια πως στην Ελλάδα κυριαρχεί η νοοτροπία πως όλα λαμβάνουν χώρα στην πρωτεύουσα και μέχρι ένα σημείο το βρίσκω λογικό όταν σε μια μικρή χώρα υπάρχει μια τόσο μεγάλη, συγκριτικά με τις υπόλοιπες, πόλη. Οι τοπικοί φορείς οφείλουν να στηρίζουν τους τοπικούς καλλιτέχνες αλλά ταυτόχρονα να δημιουργούν και τις συνθήκες για να ταξιδέψουν και να εργαστούν εκεί και άνθρωποι από άλλα μέρη. Είναι σημαντικό να υπάρχουν φεστιβάλ, να μένουν ζωντανές οι μουσικές σκηνές, ανοιχτά τα θέατρα. Είναι υπέροχο να έχουμε πρόσβαση σε πολλές καλλιτεχνικές επιλογές και πρέπει να φροντίσουμε να τις δημιουργούμε. Ο πολιτισμός, σε ένα κράτος σύγχρονο πρέπει να αποτελεί βασική μέριμνα, καθώς παίζει σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση συνειδήσεων και είναι ένα από τα βασικότερα κομμάτια της παιδείας.
 
·Μπορεί κάποιος να πετύχει σε αυτόν το χώρο χωρίς να έχει κάποιο γνωστό; Βλέπουμε πολλούς νέους να πηγαίνουν σε κάποιο talent show για να καταφέρουν να ακουστούν και να αρχίσουν μια καριέρα. Μπορεί κάποιος όντως να κερδίσει κάτι από αυτό;
 
Είναι αυτό που έλεγα πριν, πως όταν κάποιος έχει κάτι αληθινό να πει, η πληροφορία θα φτάσει. Όταν κάποιος αποφασίζει να κάνει προς τα έξω μια κατάθεση με τρόπο αυθεντικό θα βρεθεί τρόπος να ακουστεί. Για το πώς λειτουργούν τα talent shows από την άλλη και το τι μπορούν να σου προσφέρουν δεν το γνωρίζω γιατί δεν είχα ποτέ μια τέτοια εμπειρία. Έχω πολλούς καλούς φίλους που επέλεξαν τον δρόμο αυτό και για να το έκαναν σημαίνει πως ήταν κάποια ανάγκη τους και πως κάτι τους προσέφερε. Εγώ είμαι από τους ανθρώπους που προσωπικά νιώθω πως δεν μπορώ να λειτουργήσω σε μια τέτοια συνθήκη, είμαι πιο εσωστρεφής, αισθάνομαι πως δεν μπορώ να ακολουθήσω έναν τέτοιο δρόμο, χωρίς όμως να το κρίνω σε καμία των περιπτώσεων.
 
·Ζούμε μια πρωτόγνωρη κατάσταση με την πανδημία που προκάλεσε ο κορωνοϊός και οι καλλιτέχνες είναι αυτοί που μάλλον επηρεάστηκαν περισσότερο. Πώς βίωσες εσύ όλη αυτή την περίοδο της καραντίνας, υπήρχε ανασφάλεια, αγωνία για το πώς θα συνεχίσεις τη δουλειά σου; Τι περιμένεις από δω και πέρα;
Ναι, νομίζω όλοι περάσαμε από τέτοιες σκέψεις. Βέβαια μέσα σε μια τέτοια κατάσταση το πρώτο πράγμα που σκεφτόμουν, εγώ προσωπικά, ήταν η υγεία των δικών μου ανθρώπων και η δική μου. Όταν πέρασε όμως αυτή η πρώτη φάση και η περίοδος του εγκλεισμού ολοένα και μεγάλωνε τότε εμφανίστηκε και το άγχος για το εργασιακό κομμάτι. Στην αρχή ξεκινήσαμε με την διάθεση να μην χάσουμε το χαμόγελό μας και να προσπαθήσουμε να μεταδώσουμε την διάθεση αυτή και στον κόσμο. Δημιουργήσαμε βίντεο ομαδικά και κάναμε προσπάθειες για διαδικτυακές εμφανίσεις που μας έδωσαν πολύ χαρά. Αλλά όσο ο καιρός περνούσε και βλέπαμε πως όλα ακυρώνονται και το τοπίο των επιδομάτων για τους καλλιτέχνες είναι θολό η διάθεση αυτή μετατράπηκε σε άρνηση για οποιαδήποτε μουσική δράση. Αυτή η κατάσταση δεν αφορά φυσικά μόνο τους καλλιτέχνες αλλά και όσους εργάζονται στον χώρο. Μηχανικούς, τεχνικούς, εταιρείες παραγωγής κλπ. Υπάρχουν συνάδελφοι που έχουν να εργαστούν παραπάνω από 6 μήνες ή που δεν έχουν λάβει ακόμα επιδόματα. Δεν μπορώ να πω εγώ το τι θα συμβεί από εδώ και πέρα, ξέρω όμως πως όλοι οι κλάδοι πρέπει να λάβουν την αντιμετώπιση και την μέριμνα που τους αρμόζει ανάλογα με το μέγεθος της πληγής που τους δημιούργησε η πανδημία χωρίς να υπάρχουν διακρίσεις. Δυστυχώς συγκεκριμένα για τον καλλιτεχνικό τομέα οι μήνες που πέρασαν είναι πολύ δύσκολοι και αυτοί που έρχονται θα είναι ακόμα δυσκολότεροι. Ο πολιτισμός βρίσκεται σε πολύ ευάλωτη θέση.
 
·Θα πρέπει σε αυτή τη δύσκολη και επικίνδυνη συγκυρία να υπάρχουν ζωντανές παραστάσεις;
Φυσικά και θα πρέπει να υπάρχουν γιατί η τέχνη και ο πολιτισμός είναι φάροι σε σκοτεινούς καιρούς. Γίνονται προσπάθειες και για διάφορα διαδικτυακά πρότζεκτς που είναι μια ωραία λύση και πρέπει να στηρίζουμε μέσω και της συμμετοχής και της παρακολούθησης, όμως τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει το βίωμα της ζωντανής παράστασης και για τους καλλιτέχνες και για το κοινό. Είναι εφικτό, πάντα τηρώντας όλα τα απαραίτητα μέτρα φυσικά, να γίνονται παραστάσεις και συναυλίες. Θεωρώ πως οι χώροι στους οποίους παράγεται τέχνη είναι από τους πιο ασφαλείς που μπορεί να παρεβρεθεί κάποιος. Πρέπει να κρατήσουμε τα θέατρα, τις σκηνές, τις συναυλίες και τους κινηματογράφους ανοιχτά. Και οι καλλιτέχνες πρέπει να μείνουν ενεργοί, να δημιουργούν και να εκφράζονται, πάντα εφόσον είναι εξασφαλισμένο το βιοποριστικό κομμάτι. Ο κόσμος πιστεύω πως ψάχνει διεξόδους ειδικά μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση.
 
 "Blue moon"
.
·Ποιοι είναι οι μελλοντικοί επαγγελματικοί σου στόχοι, τα επαγγελματικά βήματα που θα ήθελες να κάνεις στο μέλλον;
Είναι η συγκυρία και η στιγμή αυτή που ζούμε που με κάνουν να μην μπορώ να απαντήσω όπως θα ήθελα. Ό στόχος μου για τον επόμενο καιρό, όσο μου το επιτρέψουν οι συνθήκες βεβαίως είναι να κινηθώ προς την δισκογραφία. Βρίσκομαι σε μια περίοδο που προσπαθώ να συγκεντρώσω το υλικό το οποίο θέλω να επικοινωνήσω στον κόσμο και νιώθω πως είμαι σε καλό δρόμο. Ελπίζω πως στα επόμενα δυο χρόνια θα είμαι σε θέση να κυκλοφορήσω την πρώτη μου προσωπική δισκογραφική δουλειά όπως την ονειρεύομαι. Είναι εποχή σκέψης και αναζήτησης.
 
·Στις 27/10 έχεις μια συμμετοχή στη συναυλία «Ήταν μια λέξη μοναχά ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ» στο Μέγαρο Μουσικής, αφιερωμένη στην ιστορική στιγμή του έπους του ’40. Τι να περιμένουμε να ακούσουμε και να δούμε; (σημείωση: η εκδήλωση αναβλήθηκε λόγω των περιοριστικών μέτρων του Επιπέδου 3 και της μείωσης της επιτρεπόμενης πληρότητας στις αίθουσες).
Πρόκειται ακριβώς για ένα πρόγραμμα-αναδρομή στην ιστορική στιγμή του έπους του '40 το οποίο αποτελείται από κομμάτια και αφηγήσεις που έχουν άμεση ή έμμεση αναφορά στην περίοδο του πολέμου αλλά και κομμάτια που λειτουργούν ως σκέψεις επάνω στα γεγονότα από το ελληνικό αλλά και διεθνές ρεπερτόριο. Την καλλιτεχνική επιμέλεια έχει κάνει η κυρία Λίνα Νικολακοπούλου. Στην συναυλία αυτή, στην οποίο έχω και την χαρά να συμμετέχω θα ακούσουμε την σύμπραξη της Συμφωνικής Ορχήστρας του Δήμου Θεσσαλονίκης με κεντρικό ερμηνευτή τον Θοδωρή Βουτσικάκη υπό την διεύθυνση του μαέστρου Χάρη Ηλιάδη στα κομμάτια που μοναδικά έχουν ενορχηστρώσει ο Αντώνης Σουσάμογλου και ο Λάζαρος Τσαβδαρίδης.
 
·Μέσα σε κοντινό διάστημα έχεις και δεύτερη εμφάνιση στο Μέγαρο στις 7/11 σε έργα του Δημήτρη Μαραμή, με τον οποίο συνεργάζεσαι σταθερά. «Μια διαδρομή από τον Σκοτεινό Έρωτα στον Ερωτόκριτο», τι θα ερμηνεύσετε εκεί;
Θα είναι μια ξεχωριστή βραδιά στην οποία ο Δημήτρης Μαραμής θα παρουσιάσει μαζί με την MOYSA- Συμφωνική Ορχήστρα Νέων Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης σε ενορχήστρωση και διεύθυνση του Θοδωρή Παπαδημητρίου μια σειρά επιλεγμένων κομματιών από την μέχρι τώρα καλλιτεχνική πορεία του. Θα ακούσουμε κομμάτια από τους κύκλους τραγουδιών του και από τα μουσικοθεατρικά του έργα, δισκογραφημένα και μη. Συμμετέχοντες εκτός εμού θα είναι η Ελεονόρα Ζουγανέλη,ο Θοδωρής Βουτσικάκης, η Αγγελική Τουμπανάκη και η Μέλα Γεροφώτη. Η συναυλία πραγματοποιείται στην μνήμη της Όλγας Ταμπουρή-Μπάμπαλη.
 
Σε ευχαριστώ πολύ.

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Μαρία Γρηγοριάδου
Μαρία Γρηγοριάδου
Από μικρή λάτρευα τη μουσική και μέχρι σήμερα νιώθω ότι έχω ανακαλύψει έναν σπουδαίο κόσμο μέσω αυτής. Ασχολούμενη με τη μουσική πλέον νιώθω ότι έχω εκπαιδεύσει το αυτί μου σε πολλά ακούσματα και ξεχωρίζω την ποιότητα της μουσικής. Μέσω της Κουλτουρόσουπας θα ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις για τη μουσική και να παρουσιάσω αξιόλογους καλλιτέχνες και παραστάσεις που δεν πρέπει να χάσετε. Email: mariagr.music@gmail.com

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή