Ο ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας Μιχάλης Δαρνάκης μιλά ανοιχτά για όλα στην «Κ»!

2472 Views
Ο ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας Μιχάλης Δαρνάκης μιλά ανοιχτά για όλα στην «Κ»! Ο ηθοποιός και θεατρικός συγγραφέας Μιχάλης Δαρνάκης μιλά ανοιχτά για όλα στην «Κ»!

Εκπρόσωπος μιας ελπιδοφόρας - πολλά υποσχόμενης νέας γενιάς καλλιτεχνών, συνδυάζοντας τις ιδιότητες ηθοποιού και θεατρικού συγγραφέα,  ήδη από τα πρώτα  δείγματα γραφής δείχνει να ξεχωρίζει και να απολαμβάνει ευρεία αποδοχή από το κοινό. Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη και απόφοιτος της Δραματικής Σχολής «Ανδρέας Βουτσινάς», δηλώνει ότι δεν μπορεί να επιλέξει ανάμεσα στις δύο αγάπες του και πως ό,τι κι αν γίνει δεν θα πάψει ποτέ «να δημιουργεί εικόνες με τις λέξεις». Με αχώριστο σύντροφο στο συγγραφικό ταξίδι τη Μαρία Λαφτσίδου, έχουν δώσει ως δημιουργοί τρία επιτυχημένα σύγχρονα έργα, με βασικά χαρακτηριστικά τους τις ευφάνταστες ιδέες, τον κοινωνικό σχολιασμό και το καυστικό- ανατρεπτικό χιούμορ, βρίσκοντας θερμούς αποδέκτες και καλλιεργώντας σοβαρές ελπίδες για το θεατρικό μέλλον.
.
Με αφορμή την επανάληψη της… επεισοδιακής παράστασης «Εκκλησιάζοντες» στο θέατρο Αυλαία, ο Μιχάλης Δαρνάκης μιλά ανοιχτά για όλα στην Κουλτουρόσουπα
 
1.   Θα θέλαμε με λίγα λόγια να συστήσεις τον εαυτό σου σε όσους δεν σε γνωρίζουν, σχετικά με το «ποιος είσαι» όπως το προσδιορίζεις εσύ…
Θεσσαλονικιός γέννημα-θρέμμα και απόφοιτος της Δραματικής Σχολής "Ανδρέας Βουτσινάς".  Μου αρέσει να γράφω κείμενα, ζω για τις στιγμές που βρίσκομαι πάνω στη σκηνή και ουαι κι αλίμονο μου αν ποτέ κάτσω ήρεμος.
 
2.   Πώς θα περιέγραφες το ξεκίνημά σου και ποια συναισθήματα θυμάσαι έντονα από αυτό;
Σίγουρα το επάγγελμα του ηθοποιού δεν είναι από τα ευκολότερα, ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος και τα ποσοστά ανεργίας στα ύψη. Θεωρώ τον αυτό μου από τους τυχερούς γιατί είχα την χαρά και τιμή να δουλέψω με πολύ αξιόλογους ανθρώπους από την πρώτη κιόλας χρονιά που αποφοίτησα από τη Δραματική Σχολή. Αυτό όμως που θυμάμαι έντονα, και θα θυμάμαι όσος καιρός και αν περάσει, είναι η ημέρα της πρεμιέρας της "Ειλύθιας",  του πρώτου θεατρικού έργου που γράψαμε με τη Μαρία Λαφτσίδου, στο Θέατρο Αυλαία. Ένα θέατρο γεμάτο κόσμο, δυνατά γέλια, χειροκροτήματα.
 
3.   Αν έπρεπε να διαλέξεις ανάμεσα στις δύο ιδιότητες, του ηθοποιού και συγγραφέα, ποια θα κρατούσες και γιατί;
Ειλικρινά δε μπορώ να ξεχωρίσω. Από την αρχή της φοίτησης μου στη δραματική σχολή ήξερα πως δεν ήθελα να περιμένω να με διαλέξουν για να παίξω σε μια παράσταση. Αυτός ήταν ο λόγος που ξεκινήσαμε να γράφουμε πιο επαγγελματικά με τη Μαρία, για να παίξουμε. Από και έπειτα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Το μόνο που ξέρω είναι πως ακόμα και αν δεν ξαναπαίξω, δε θα σταματήσω να γράφω και να δημιουργώ εικόνες με τις λέξεις.
 
4. Ως συγγραφικό δίδυμο με τη Μαρία Λαφτσίδου, πού εντοπίζεις ευκολίες και πού δυσκολίες στο από κοινού γράψιμο;
Και για τους δυο μας η συγγραφή είναι καθαρά ιδιωτική δουλειά. Ο καθένας εμπνέεται και δουλεύει με διαφορετικούς τρόπους. Έτσι έχουμε πάρει την απόφαση να μην γράφουμε ποτέ μαζί, παρά μόνο όταν χρειάζεται. Ο καθένας γράφει τις σκηνές έτσι όπως τις φαντάζεται και μετά κρατάμε-ενώνουμε  ό,τι θεωρούμε καλύτερο. Ακόμα και κάποιος που μας γνωρίζει καλά δε μπορεί να καταλάβει ποια κομμάτια γράφτηκαν από ποιον, και αυτό είναι το ιδανικό. Το καλό στην όλη διαδικασία είναι ότι δεν έχουμε θέμα να παρέμβουμε ο ένας στο κείμενο του άλλου και να του "αλλάξουμε τα φώτα", υπάρχει πλήρης εμπιστοσύνη και ελευθερία.
 
5.  Ως θεατρικό συγγραφέα , ποιο είδος θεματολογίας σε «ιντριγκάρει» για να ασχοληθείς, τί σε εμπνέει;
Τα ερεθίσματα έρχονται συνήθως από πράγματα που με ενοχλούν στην καθημερινότητα. Και στα τρία θεατρικά έργα που έχουμε γράψει ως τώρα με την Μαρία (Ειλύθια, Πραξικόπημα, Εκκλησιάζοντες)  υπάρχει έντονος πολιτικός και θρησκευτικός σχολιασμός. Αγαπάω την σάτιρα και την κωμωδία.  Όταν ζεις στην Ελλάδα και βλέπεςι τι συμβαίνει, όχι μόνο τα τελευταία χρόνια, αλλά γενικότερα, σε πολλούς τομείς, δε γίνεται να κλείσεις τα μάτια και να αδιαφορήσεις.  Ο δικός μου τρόπος, είναι να γράφω θεατρικά κείμενα και μέσα από αυτά, με χοντροκομμένο τρόπο, χωρίς πολλά "στολίδια", να πω ό,τι με ενοχλεί. Για μένα αυτός είναι ο ρόλος της πολιτικής σάτιρας. Να υψώσεις έναν καθρέφτη και να δείξεις τα πράγματα έτσι όπως εσύ πιστεύεις πως είναι. Όχι απαραίτητα για να προβληματίσεις, αυτό είναι δικαίωμα του καθενός αν θέλει να προβληματιστεί ή όχι, αλλά για να το βγάλεις από μέσα σου και να το μοιραστείς.
 
6.  Ένα θεατρικό έργο, κατά μέσο όρο, πόσο χρόνο σας παίρνει για τη συγγραφή του και ποια πάνω- κάτω διαδικασία ακολουθείτε με τη Μαρία;
Αρχικά πρέπει να υπάρχει το ερέθισμα. Να δούμε τι θέλουμε να πούμε μέσα από το έργο.  Μετά έρχονται οι χαρακτήρες και σιγά- σιγά χτίζεται η πλοκή. Ε, σ’ αυτό λειτουργούμε διαφορετικά. Εγώ- ας πούμε- θέλω να έχω ένα όσο πιο καθαρό πλάνο γίνεται, με το τι θα γίνει σε κάθε σκηνή και πάνω σε αυτό να εξελιχθούν οι δράσεις, με πολλές αλλαγές φυσικά και στο τέλος μπορεί να μην κρατήσεις τίποτα από τον αρχικό σχεδιασμό. Αυτό νομίζω με βοηθά αρκετά. Οι "Εκκλησιάζοντες" για παράδειγμα χρειάστηκαν περίπου 3 μήνες για να ολοκληρωθούν σαν κείμενο. Η ιδέα υπήρχε καιρό πριν.
 
7.   Συμμερίζεσαι την άποψη που λέει ότι πάσχουμε από θεατρικούς συγγραφείς και ότι το κεφάλαιο «σύγχρονο έργο» είναι μια πονεμένη ιστορία;
Η αλήθεια είναι πως δεν ανεβαίνουν πολλά σύγχρονα έργα. Δεν πιστεύω πως δεν υπάρχουν σύγχρονοι συγγραφείς, απλά είναι δύσκολο να τους εμπιστευτεί κάποιος. Ειδικά αν είναι στα πρώτα τους βήματα. Γι αυτό βλέπουμε από μικρές ομάδες να ξεπροβάλλουν καινούργια έργα. Οι μεγάλοι θιασάρχες και τα μεγάλα θέατρα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη επιλέγουν "περπατημένα" έργα γιατί ξέρουν πως αυτά "θα πάνε". Έχουν δοκιμαστεί από τον κόσμο, είναι μια πολύ ασφαλής επιλογή και σε κάποιες περιπτώσεις δεν χρειάζεται να πληρώσουν και δικαιώματα, οπότε η "χασούρα" και το ρίσκο είναι πολύ μικρότερα. Φυσικά υπάρχει η πολύ σωστή δικαιολογία που χρησιμοποιούν "Αυτό το έργο είναι διαχρονικό". Όντως υπάρχουν αριστουργήματα που ο  χρόνος δεν τα έχει αγγίξει και είναι σαν να γράφτηκαν χτες, αλλά είναι καλό να εμπιστευόμαστε και νέους ανθρώπους, να δούμε και μια άλλου είδους γραφή, ίσως κάτι έχουν να πουν.
 
8. Πόσο εύκολα δέχεσαι μια πιθανή αρνητική κριτική και πόσο σε επηρεάζει; Παρεμπιπτόντως, σε πονάει περισσότερο η απόρριψη ως ηθοποιό ή ως συγγραφέα;
Όταν εκθέτεις ένα κείμενο σου στον κόσμο ή ακόμα όταν εκτίθεσαι σαν ηθοποιός, πρέπει να είσαι έτοιμος για να ακούσεις πολλά. Φυσικά και με ενδιαφέρει η κριτική. Θέλω να ξέρω αυτό που τόσο καιρό δούλευα στη πρόβα, τι σημαίνει για τον κόσμο, αν τον αφορά. Η δουλειά μας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το κοινό .Από ένα τυπικό "συγχαρητήρια" μέχρι ένα ειλικρινές "αυτό δε μου άρεσε". Φυσικά δεν σημαίνει πως δίνεις σημασία στα πάντα. Έχεις τα αυτιά σου ανοιχτά, ακούς τα πάντα, αλλά εμπιστεύεσαι πολύ λίγους ανθρώπους. Δεν γίνεται να επηρεάζεσαι από τον καθένα.
 
      Σαν ηθοποιός είμαι κατά μια έννοια η εικόνα του σκηνοθέτη που έχει για τον συγκεκριμένο ρόλο. Από την στιγμή που εκτίθεμαι θέλω να είμαι καλός, όμως αν τυχόν δε σου αρέσει αυτό που κάνω, ίσως και να μην είναι ευθύνη δική μου. Σαν συγγραφέας είμαι ο δημιουργός του έργου. Θα με ενοχλήσει αν δω  κάτι που έγραψα να μην έχει την ανταπόκριση που θα ήθελα να είχε.
 
9.   Στη μέχρι τώρα πορεία σου, πώς θα αξιολογούσες σε ποσοστά τους παράγοντες: ταλέντο- τύχη- σκληρή δουλειά- δημόσιες σχέσεις- προβολή ή ίσως και κάτι άλλο;
Αυτή η δουλειά είναι μια μείξη πολλών παραγόντων. Σίγουρα δεν αρκεί μόνο το ταλέντο. Θέλει να πάρεις απόφαση να δουλέψεις σκληρά, ακόμα και στις πιο περίεργες ώρες και μέρες. Εκεί που όλοι σου οι φίλοι ίσως ξεκουράζονται ή βρίσκονται για μια έξοδο. Θέλει ρίσκο, να αφήσεις  κάτι πιο σταθερό για κάτι τόσο αβέβαιο, που ποτέ δε ξέρεις αν τελικά αξίζει. Αλλά πάνω από όλα, όσο ταλέντο και να έχεις, όση καλή τύχη να βρεθείς στο σωστό μέρος με τους σωστούς ανθρώπους, θέλει να έχεις καλό χαρακτήρα, και αυτό για μένα είναι το πιο βασικό! Είμαστε μικρή κοινωνία, σίγουρα δεν θες να σε ξέρουν ως το μαύρο πρόβατο σε μια ομάδα.
 
10.  Τόσο η επιτυχία όσο και η αποτυχία, φέρουν ένα «βάρος». Θεωρείς τον εαυτό σου ικανό στη διαχείριση και των δύο εξίσου ή μια πιθανή αποτυχία σε… ρίχνει στα πατώματα;
Είναι αυτό που λένε ότι η επιτυχία έχει πολλούς πατεράδες, αλλά η αποτυχία μένει ορφανή. Θεωρώ τον εαυτό μου εξίσου ικανό να διαχειριστεί και τα δύο σενάρια. Όταν πρώτο ξεκινήσαμε με την Μαρία δεν ήταν όλα  εύκολα. Το καλό είναι ότι δεν ξανακάναμε ποτέ δυο φορές το ίδιο λάθος! Μέσα από τις αποτυχίες μάθαμε τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να βελτιωθούμε. Και αν τυχόν πέσαμε στα πατώματα βάλαμε τα δυο μας χέρια και σηκωθήκαμε.
 
11. Ποια είναι η ειλικρινής (το τονίζουμε) γνώμη σου για τη θεατρική πιάτσα της Θεσσαλονίκης;  Σου έγινε κάποια πρόταση ή σκέφτηκες μέχρι στιγμής να κατέβεις στην Αθήνα;
Η Θεσσαλονίκη είναι μια περίεργη αγορά. Δε θέλει να κουβαλά τον τίτλο της "επαρχίας" αλλά θα τρέξει να δει την όποια θεατρική παράσταση με τον χι ψι γνωστό τηλεοπτικό ηθοποιό από την Αθήνα. Θα γεμίσει τις παραστάσεις του Κρατικού Θεάτρου και δε θα πολυψάξει τι πραγματεύεται το έργο. Δύσκολα όμως θα εμπιστευτεί μια μικρή ομάδα που τώρα ξεκινά. Δε μπορείς να το κατηγορήσεις γιατί αν τυχόν δεις κάτι κακό από μια μικρή ομάδα, συνήθως παίρνει η μπάλα και όλες τις υπόλοιπες. Αυτό που λέμε με την Μαρία, μέσα από την δική μας ομάδα, το Ελεύθερο Θέατρο Θεσσαλονίκης, είναι να φέρουμε τον κόσμο στο θέατρο και να τους κρατήσουμε. Να μην μετανιώσουν. Να δουν ότι και μικρά σχήματα, που δεν έχουν τις επιχορηγήσεις του κράτους, μπορούν να κάνουν όμορφα πράγματα. Η αλήθεια είναι πως το κλίμα αλλάζει και αυτό είναι πάρα πολύ θετικό!
 
  Είχα δυο φορές την ευκαιρία να κατέβω στην Αθήνα αλλά δυστυχώς δεν βόλεψαν τα πράγματα και δεν έγινε ποτέ. Δεν το μετανιώνω. Αυτή την εποχή είμαι στο Λονδίνο και είμαι αρκετά ενθουσιασμένος για αυτό το βήμα.
 
12. Από την μέχρι τώρα εμπειρία σου, έχεις διαπιστώσει να λειτουργούν στο χώρο διαφόρων μορφών «κυκλώματα», αποτρεπτικά για κάποιους;
Θα μιλήσω μόνο εκ πείρας. Όπου υπάρχει καπνός, σίγουρα θα υπάρχει έστω και κάποιο ίχνος φωτιάς. Ευτυχώς δεν έχω γίνει μάρτυρας τέτοιων καταστάσεων, αλλά θεωρώ τον εαυτό μου εκτός αυτού του "κυκλώματος"  οπότε μου είναι δύσκολο να γνωρίζω ακριβώς τι γίνεται.
 
13.  Ως νέος άνθρωπος και καλλιτέχνης, πώς βιώνεις τις σημερινές συνθήκες στη χώρα και τί από όλα σε πονάει περισσότερο και θα άλλαζες άμεσα;
Ανήκω δυστυχώς στη γενιά που μόλις τελειώσαμε τις σπουδές μας και ήμασταν έτοιμοι να δημιουργήσουμε, φάγαμε μια γερή σφαλιάρα και δε ξέραμε από πού μας ήρθε! Είπαμε να μην το βάλουμε κάτω και να συνεχίσουμε.  Κοντά εννιά χρόνια κρίσης και ακόμα δεν υπάρχει η επιθυμία για να αλλάξει κάτι. Αρχικά να αλλάξουμε εμείς. Με ενοχλεί ο τρόπος που σκεφτόμαστε και πράττουμε, με ενοχλεί η παρεμβατικότητα της εκκλησίας στο κράτος, με ενοχλεί που κατά βάθος ξέρω πως με την ίδια ευκολία θα κάνουμε ξανά τα ίδια λάθη αρκεί να βολευτούμε. Το τελευταίο διάστημα ζω στο Λονδίνο και είμαι αρκετά αισιόδοξος για όλα όσα έρχονται τη νέα χρόνια.
 
14. Ανεβάζετε για δεύτερη χρονιά την παράσταση «Εκκλησιάζοντες» που πέρσι προκάλεσε έντονες αντιδράσεις από κάποιους. Ήταν κάτι που  περιμένατε λόγω ενός θέματος- ταμπού ή σας εξέπληξε;
Η Μαρία ήταν πιο έτοιμη για αυτές τις αντιδράσεις. Εγώ δεν ήθελα να πιστέψω πως κάποιος μπορεί να ενοχλούνταν, μιας και το έργο δε θίγει θρησκευτικά πιστεύω παρά μόνο καυτηριάζει γεγονότα που γράφτηκαν στον Τύπο και ακούστηκαν στις ειδήσεις. Πόσο λάθος έκανα! Το μόνο λυπηρό είναι ότι όσοι βανδάλισαν την αφίσα μας στο θέατρο ή έγραψαν υβριστικά σχόλια στο ίντερνετ δεν έχουν ιδέα τι πραγματεύεται η παράσταση. Απλά κάποιος τους έδωσε το δικαίωμα να μπορούν να καταστρέφουν ό,τι θέλουν με την υποψία και μόνο ότι θίγονται.  Ευτυχώς ακόμα δε μας ζητήθηκε να περάσουμε από Ιερά Εξέταση.
 
15.  Θεωρείτε ως ομάδα ότι τελικά ο σάλος που ακολούθησε, συνέβαλε με τον τρόπο του στη «διαφημιστική» προβολή και επιτυχία της παράστασης;
Θα μπορούσε! Ίσως ο κόσμος να ήθελε να δει προς τι αυτός ο πανικός. Αν και την δυναμική της η παράσταση την έδειξε πριν το συγκεκριμένο συμβάν, με τις προ- κρατήσεις στο θέατρο. Το καλό μέσα σε όλο αυτό είναι ότι ο κόσμος ήρθε, είδε το έργο και διασκέδασε. Ακόμα και βαθειά θρήσκοι άνθρωποι, που ήρθαν στην παράσταση, γέλασαν με τα κακώς κείμενα τα οποία διακωμωδούνται . Αυτός ήταν άλλωστε ο σκοπός μας. Ευχαριστούμε το θέατρο Αυλαία που ήταν θαρραλέα δίπλα μας σε όλη αυτή την ιστορία και προσωπικά την Παυλίνα Χαρέλα.
 
16.  Στο φετινό ανέβασμα παραμένει η παράσταση ίδια ή έχετε κάνει ίσως κάποιες αλλαγές;
Η παράσταση παραμένει ακριβώς η ίδια. Απλά λόγω της παραμονής μου στο Λονδίνο, σε αυτό το ανέβασμα το ρόλο της "Καλλιόπης" θα ερμηνεύσει η εξαιρετικά ταλαντούχα Αλεξάνδρα Κασιούμη
 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ  ΠΟΛΥ!

 

Φωτογραφικό υλικό




Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Πίτσα
Στασινοπούλου Πίτσα

Γραψε το σχολιο σου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
In Tempo με τη Σοφία Καλπουρτζή και τη Χριστίνα Σαμαρά.
In Tempo με τη Σοφία Καλπουρτζή και τη Χριστίνα Σαμαρά.
με 0 Σχόλια 157 Views

 Στη στήλη In Tempo αυτόν τον μήνα φιλοξενούμε τη Σοφία Καλπουρτζή και τη Χριστίνα Σαμαρά. Πρόκειται για δύο πολυτάλαντες κοπέλες που ενώθηκαν μέσα από τη λατρεία τους για την έντεχνη μουσική και ήδη έχουν τραβήξει τα βλέμματα πάνω τους. Ο λόγος σε αυτές!

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή