Απολαυστική, ειλικρινής, απρόβλεπτη! Η σκηνοθέτις Άσπα Καλλιάνη μιλά στην Κουλτουρόσουπα.

1927 Views
Απολαυστική, ειλικρινής, απρόβλεπτη! Η σκηνοθέτις Άσπα Καλλιάνη μιλά στην Κουλτουρόσουπα. Απολαυστική, ειλικρινής, απρόβλεπτη! Η σκηνοθέτις Άσπα Καλλιάνη μιλά στην Κουλτουρόσουπα.

 Η Άσπα Καλλιάνη μιλά στην Κουλτουρόσουπα.

Μας κέρδισε με τις σκηνοθεσίες της σε παραγωγές του του ΚΘΒΕ, παρότι δηλώνει «αλεξιπτωτίστρια» στο θεατρικό χώρο, έχοντας ως αφετηρία σπουδές δημοσιογραφίας και κοινωνιολογίας. Οι οποίες ωστόσο την οδήγησαν στη συγγραφή σεναρίων και αρκετές τηλεοπτικές σειρές και όχι μόνο, φέρουν την υπογραφή της, έχοντας εμπλακεί παράλληλα με το χώρο του κινηματογράφου, της διαφήμισης, του βιβλίου και βέβαια του θεάτρου για το οποίο εκφράζει ιδιαίτερη αδυναμία γιατί «είναι γεμάτο παράξενα πλάσματα που με κάνουν να νιώθω σχεδόν φυσιολογική»… Μια φράση - κλειδί που αποδίδει άριστα το αντισυμβατικό, ανήσυχο, ευφυές πνεύμα μιας άξιας δημιουργού, όπως αυτό αναδεικνύεται μέσα από τις ειλικρινείς και συχνά απρόβλεπτες απαντήσεις της σε μια άκρως απολαυστική συνέντευξη. Την οποία, με αφορμή την παράσταση «Μια ξεχωριστή μέρα» που σκηνοθετεί, η Άσπα Καλλιάνη παραχώρησε γενναιόδωρα στην Κουλτουρόσουπα….
 
1.  Με σπουδές δημοσιογραφίας και κοινωνιολογίας, ποιο ήταν το ερέθισμα να βρεθείτε στον κόσμο της τέχνης και πώς έγινε το πρώτο βήμα;
Στον κόσμο της τέχνης με μύησε πρώτος ο Γιώργος, ο παππούς μου. Δεν τον αφήνανε να βγει από το σπίτι γιατί είχε χάσει την επαφή του με αυτήν εδώ την διάσταση.  Όταν πήγαινα σπίτι του κάναμε αμίλητοι βόλτες από την μία άκρη του διαδρόμου μέχρι την άλλη και φτιάχναμε ιστορίες. Ιστορίες της άλλης διάστασης. Μου έδειχνε τον τοίχο, και ο τοίχος άνοιγε και βλέπαμε μια θάλασσα. Μου έμαθε να κοιτάω σωστά το ταβάνι του διαδρόμου, που δεν ήταν πια ταβάνι αλλά ένα δίχτυ γεμάτο με ιδέες, ανθρώπους, περιπέτειες, πλάσματα που είχαν ανάγκη να μας πουν την ιστορία τους. Με έμαθε πως υπάρχουν πολλοί τρόποι για να επικοινωνήσεις με κάποιον και πολλοί κόσμοι να μοιραστείς που δεν φαίνονται με το γυμνό μάτι.
.
Δεν ξέρω, μπορεί η τέχνη να είναι πολλά πράγματα, αλλά εμένα αυτή της η ιδιότητα με αφορά. Μπορεί να την συναντήσεις και στα πανεπιστήμια αλλά συνήθως αποκαλύπτεται μπροστά σου σε πολύ μικρότερη ηλικία. Σε εμένα αποκαλύφθηκε από τον Γιώργο σε έναν ατέλειωτο διάδρομο 12 περίπου μέτρων.    
 
2. Θα μπορούσατε να μας δώσετε επιγραμματικά τους σημαντικότερους σταθμούς της μέχρι τώρα πορείας σας;
Δεν έχω σταθμούς. Χρειάζονται πάρα πολλές τελίτσες να ενωθούν για να φτιαχτεί η μαγική εικόνα του κάθε ανθρώπου.
 
3. Ξεκινήσατε με συγγραφή σεναρίων έχοντας σπουδάσει το αντικείμενο. Μεταξύ των συναδέλφων σας στον τομέα, σε ποιο ποσοστό συναντάτε αντίστοιχους επαγγελματίες και σε ποιο ερασιτέχνες;
Δεν έχω συναντήσει πολλούς σεναριογράφους. Έχω διαβάσει αρκετά σενάρια αλλά δεν είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα γιατί συνήθως μου στέλνουν εκείνα που ο παραγωγός καταλαβαίνει πως είναι προβληματικά και με χρησιμοποιούν ως Script Doctor. Κρίνοντας από το αποτέλεσμα τώρα (ελληνικές ταινίες-σειρές κλπ) θα έλεγα ότι στην Ελλάδα πάσχουμε από σενάριο ενώ έχουμε πολύ καλούς συγγραφείς. Απλώς δεν έχουν διδαχτεί την μέθοδο.
 
4. Μιλώντας για τη συγγραφή, πιστεύετε ότι βαρύνει περισσότερο το έμφυτο ταλέντο ή η εξειδικευμένη γνώση;
Σε ό,τι κάνουμε –δυστυχώς- δεν αρκεί τίποτα από τα δύο χωρίς την συνεχή καθημερινή εξάσκηση.
 
5.Έχοντας εμπειρία επί του θέματος, πώς αξιολογείτε γενικά το επίπεδο των νέων σεναριογράφων και των κειμένων τους; Σας επιτρέπουν να αισιοδοξείτε για το μέλλον;
Αισιοδοξώ γιατί έχει αρχίσει πια και στην Ελλάδα να διδάσκεται η σωστή μέθοδος. Όμως όπως είπα και πριν χρειάζεται εξάσκηση. Πάνω σε ποιες παραγωγές θα εξασκηθούν οι νέοι; Χρειάζονται παραγωγές. Χρειάζονται παραγωγοί.
 
6. Όταν γράφετε, υπάρχουν συγκεκριμένοι ή «αγαπημένοι» τομείς που αποτελούν συνήθως πηγή έμπνευσης ή όχι; Γενικότερα πώς λειτουργείτε σε αυτή τη δημιουργική διαδικασία;
Αγαπημένα θέματα: μοναξιά, διαφορετικότητα, εγκλεισμός, ελευθερία.
Δημιουργική διαδικασία:  Αγοράζω από το σούπερ μάρκετ ό,τι χρειάζεται για να επιβιώσω και να μην έχω δικαιολογία να ξαναβγώ έξω. Μετά προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου να γράψει. Μετά αρνούμαι. Μετά μου τάζω δώρα. Μετά ενημερώνω όλους μου τους φίλους ότι δεν θέλω ποτέ να ξαναγράψω. Μετά κοιμάμαι χωρίς να νυστάζω. Μετά από εκατό «μετά» και τρεις μέρες λέω θα γράψω μια σελίδα και ας την σβήσω. Δεν την σβήνω. Γράφω μέχρι το ξημέρωμα.    
 
7.  Έχετε ασχοληθεί  με κινηματογράφο, τηλεόραση, θέατρο, διαφήμιση, βιβλίο…. Ποια από όλες τις μορφές έκφρασης νιώθετε να σας αγγίζει περισσότερο και γιατί;
Το θέατρο. Γιατί είναι γεμάτο με πολύ παράξενα πλάσματα. Πράγμα που με κάνει να νιώθω σχεδόν φυσιολογική. 
 
8. Τι διαφορετικό και ιδιαίτερο έχετε εισπράξει από κάθε τομέα ενασχόλησης και κατά πόσο βοήθησε ο καθένας στην εξέλιξή σας;
Σκεφτείτε πόσους σκηνοθέτες θεάτρου στην Ελλάδα γνωρίζετε που δεν είναι ή δεν έχουν υπάρξει ηθοποιοί. Και από αυτούς που γνωρίζετε πόσοι δεν ανήκουν σε οικογένειες ηθοποιών. Εγώ είμαι αλεξιπτωτίστρια. Και αυτό κάνει πιο δύσκολη την αρχή. Από την άλλη, βλέπω ότι φέρω μια πολυδιάστατη εμπειρία μέσα από την οποία είμαι ξαφνικά λειτουργική σε τομείς που οι περισσότεροι σκηνοθέτες δεν είναι. Έφτιαξα –εξ ανάγκης- μια δική μου μεθοδολογία,μια δική μου σχολή αν θέλετε. Δεν είναι ολοκληρωμένη, αλλά πιστεύω πως στο μέλλον θα έχει κάτι σημαντικό να προσφέρει στην επόμενη γενιά.  
 
9. Ποια ήταν η αφορμή που κάποια στιγμή από τα σενάρια επεκταθήκατε στο θέατρο και τη σκηνοθεσία;
Στην πρώτη πρόβα που πήγα ως βοηθός σκηνοθέτη –πήγα για να μην είμαι κλεισμένη σπίτι- κατάλαβα πως αυτό που εγώ έκανα στο χαρτί το έκαναν οι άλλοι στην σκηνή και περνούσαν και τέλεια. Κάπως έτσι άρχισα να γράφω τις ιστορίες πάνω στην σκηνή. Δεν έχει μεγάλη διαφορά. Απλώς αντί για να πατήσεις delete λες    «παιδιά πάμε να δοκιμάσουμε κάτι άλλο».
 
10. Στη δουλειά του σκηνοθέτη, ποιο στοιχείο βρίσκετε πιο γοητευτικό και ποιο είναι αυτό που περισσότερο σας δυσκολεύει ή αγχώνει;
Γοητεύομαι όταν συνεργάζομαι με χαρισματικά πλάσματα που παίρνουν τις ιδέες μου και τις μετουσιώνουν. Με δυσκολεύει η στάση που πρέπει να έχω προκειμένου να κρατηθούν οι ισορροπίες και οι κανόνες του παιχνιδιού. Στην διάρκεια των προβών και πριν την πρεμιέρα σκληραίνω πολύ. Δείχνω ήρεμη, αλλά μέσα μου σκληραίνω πολύ. 
.
 
11. Από τις μέχρι στιγμής συνεργασίες σας, ποιες  θα ξεχωρίζατε  για έναν σημαντικό για εσάς λόγο που θα θυμάστε σταθερά;
Όλες μου οι συνεργασίες με έκαναν πιο έτοιμη για την επόμενη. Είμαι ευγνώμων για όλες.
 
12. Με ποια κριτήρια επιλέγετε μια συνεργασία και ποια στοιχεία θεωρείτε «απαγορευτικά»  ώστε να την απορρίψετε;
Να έχω εμπιστοσύνη στο έργο και να μου έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη οι συντελεστές. Απαγορευτικό θεωρώ πλέον το να πρέπει να συνεργαστώ με ανθρώπους που κάνουν θέατρο για τον εαυτό τους και όχι για το θέατρο. Και μιλώ για όλους τους συντελεστές, σκηνογράφους, μουσικούς, φωτιστές, ηθοποιούς, τεχνικούς, όλους.   
 
13. Στον τομέα της σκηνοθεσίας, πόσο ανοιχτή είστε σε καινοτομίες και πώς κρίνετε γενικά τις ποικίλες μορφές πρωτοπορίας στο θέατρο;
Δεν ξέρω τι ονομάζουμε πλέον καινοτομία – πρωτοπορία. Το κάθε έργο σου «ζητάει» να το αφηγηθείς με κάποιον τρόπο την στιγμή που συστήνεσαι μαζί του. Αν σου ζητάει να το αφηγηθείς με ηθοποιούς που φαίνονται μόνο τα χέρια τους και η γλώσσα τους, οφείλεις να το αφηγηθείς έτσι. Δεν είναι πρωτοπορία, είναι ο τρόπος που το έργο επικοινώνησε μαζί σου. Όμως αν επικοινώνησε αλλιώς και μετά σκέφτηκες ότι θα «γράψει» καλύτερα η σκηνοθεσία σου και το όνομά σου αν το αφηγηθείς μόνο με χέρια και γλώσσα, τότε για εμένα είσαι καλλιτεχνικά ανήθικος.
 
14. Προτιμάτε να δουλεύετε με έμπειρους καταξιωμένους ηθοποιούς ή να δοκιμάζετε νέα ταλαντούχα  πρόσωπα, με ό,τι συνεπάγεται κάθε επιλογή;
Προτιμώ να δουλεύω με ταλαντούχους νέους ή μεγαλύτερους. Υποφέρω όταν δεν υπάρχει ταλέντο. Είναι πρόκληση δεν λέω, αλλά υποφέρω και σίγουρα υποφέρουν και αυτοί μαζί μου.  
 
15. Πόσο έντονος είναι ο ανταγωνισμός για τον οποίο ακούμε στον χώρο και πόσο ισχύουν οι φήμες περί «κλειστών παρεών»;
Σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχει ανταγωνισμός και  «κλειστές παρέες». Η ανθρώπινη κοινωνία είναι φτιαγμένη από κλειστές παρέες. Μας αρέσει δεν μας αρέσει, έτσι είναι. Το θέμα είναι να είσαι τόσο καλός σε αυτό που κάνεις ώστε να μην προσπαθείς να μπεις στις παρέες. Να προσπαθούν εκείνες να σε φέρουν κοντά τους.
 
16. Ποια είναι η εκτίμησή σας για την πορεία των θεατρικών πραγμάτων εν καιρώ κρίσης και πώς αξιολογείτε τη συμμετοχή του σημερινού κοινού;
Δεν έχω συνολική εικόνα. Πηγαίνω να δω μόνο παραστάσεις που μου έχουν συστήσει άνθρωποι που εμπιστεύομαι. Δεν αντέχω στην θέση του θεατή, αν δεν είναι καλή η παράσταση ή έστω η πρόθεσή της. Θυμώνω, θέλω να φύγω, κλείνω τα μάτια μου και περιμένω να τελειώσει το μαρτύριο. Ευτυχώς το σημερινό κοινό είναι καλύτεροι άνθρωποι απ’ ότι εγώ.
 
17. Με αφορμή την παράσταση «Μια ξεχωριστή μέρα» που θα απολαύσουμε στη Θεσσαλονίκη, θα θέλαμε δυο λόγια για τη συγκεκριμένη εμπειρία, πώς τη βιώσατε ως συνεργασία και αποτέλεσμα…
Στην συγκεκριμένη παράσταση η δουλειά μου ήταν πολύ εύκολη και πολύ δύσκολη. Ήταν πολύ εύκολη γιατί μου δόθηκε ένα εξαιρετικό κείμενο από τον Ettore Scola και μία εξαιρετική διασκευή/μετάφραση από τον Αλέξανδρο Ρήγα. Επίσης ο Αλέξανδρος έκανε ένα ιδανικό «πάντρεμα» στην επιλογή των πρωταγωνιστών. Ο Σταύρος Ζαλμάς και η Δήμητρα Ματσούκα είναι σκηνικά ένα ζευγάρι που φωτίζει την κάθε στιγμή που θέλεις χωρίς καμία προσπάθεια. Με τον Σταύρο έχουμε συνεργαστεί πολλές φορές και το γνώριζα ήδη. Με την Δήμητρα είναι η πρώτη μας συνεργασία και από την τρίτη μας πρόβα κατάλαβα ότι αυτοί οι μήνες μαζί της θα είναι πολύ εύκολοι. Δεν χρειάζεται να της πεις πώς θα φτάσει στο αποτέλεσμα, στο χρώμα που θες. Της ζητάς το τελικό χρώμα και την σύνθεση την κάνει μόνη της σε χρόνο εντυπωσιακό. Έχει τεράστια παλέτα και συνθετική ικανότητα. 
 
Η δυσκολία ήταν το διώροφο σκηνικό που ζήτησα και ο Αλέξανδρος μου το έδωσε. Είναι από τις στιγμές που θα ήθελα έναν τσιγκούνη παραγωγό και να γκρινιάζω πως εγώ το ήθελα διώροφο και αυτός μου το χάλασε το όραμα. Συμφώνησε λοιπόν και άντε να βρούμε χώρο να το βάλουμε για πρόβα. Που σημαίνει έκανα πρόβα με το μισό σκηνικό και εγώ και οι ηθοποιοί μου. Από την άλλη… όταν διάβασα το έργο, το έργο μου ζήτησε να είναι ο Γκαμπριέλε μόνος του στον πάνω όροφο ψηλά. Και μετά η Αντονιέτα στην ταράτσα… Και μετά να τρέχουμε στις τελευταίες πρόβες να βρούμε τις θέσεις μας… Αλλά οκ άξιζε.  
 
18. Τι ήταν αυτό που περισσότερο σας άγγιξε στην εν λόγω παράσταση και θα θέλατε να μεταφέρετε πιο έντονα στον θεατή;
Πρόκειται για μια αλληγορία. Δυο άνθρωποι μέσα σε ένα κλουβί που το σκάνε για μια μέρα. Μια ξεχωριστή μέρα που θα την περάσουνε μαζί, έξω από το κλουβί. Ό,τι και αν μας συμβαίνει, σε όποιο κλουβί και αν είμαστε κατά καιρούς κλεισμένοι, υπάρχουν πάντα αυτές οι λίγες ώρες που μπορούμε να πετάξουμε ελεύθεροι. Ελεύθεροι από τους δυνάστες μας, τα «αφεντικά», μιας σχέσης καταπιεστικής, τα προβλήματα της υγείας μας, την οικονομικής μας κατάστασης, του φόβου μας. Όποιο και αν είναι το κλουβί που συνήθως μας «φιλοξενεί», αξίζει να το σκάμε για όσο αντέχουμε, ακόμα και αν ξέρουμε πως θα ξαναγυρίσουμε πίσω μόλις ξεμείνουμε από τροφή ή από κουράγιο. Κάθε φορά που το σκάμε δυναμώνουν τα φτερά μας, εξασκούμαστε, μαθαίνουμε, ζούμε δυνατά, γινόμαστε πιο έμπειροι δραπέτες. 
 
19. Παρεμπιπτόντως, σας επηρέασε με οποιονδήποτε τρόπο κατά το ανέβασμα, η κλασική ταινία με τους διάσημους πρωταγωνιστές της;
Την εκτίμησα. Και μετά φρόντισα να την ξεχάσω.
 
20. Κλείνοντας κι αφού ευχηθούμε καλή επιτυχία, θα θέλαμε τη γνώμη σας για την πόλη και το θεατρόφιλο κοινό της Θεσσαλονίκης, στο βαθμό που τα γνωρίζετε…
Είναι η τέταρτη παράσταση μου που φιλοξενείται στην Θεσσαλονίκη. Θυμάμαι στο Τίμημα του Άρθουρ Μίλλερ, μετά από κάθε παράσταση καθόμουνα στα σκαλάκια του ΚΘΒΕ και αναλύαμε το έργο με κάποιους θεατές μέχρι να μας διώξουν από το κτήριο για να κλείσουν τα φώτα. Έχω κάνει πολύ αγαπημένες συζητήσεις σε εκείνα τα σκαλάκια με το κοινό της Θεσσαλονίκης. Έμαθα πολλά. 
 
Ευχαριστούμε.
.
«ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΜΕΡΑ» του Έττορε Σκόλα.
-Πανελλήνια πρεμιέρα: Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου  - θέατρο Αυλαία.
Το «Μία Ξεχωριστή Μέρα»  ξεκίνησε την ιστορία του ως μία Κινηματογραφική ταινία του 1977, σε σκηνοθεσία και σενάριο του Έττορε Σκόλα και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες  (αν όχι τη σημαντικότερη) δημιουργίες του σημαντικού σκηνοθέτη. Με τους Σταύρο Ζαλμά & Δήμητρα Ματσούκα. Μετάφραση/ Διασκευή: Αλέξανδρος Ρήγας. Σκηνοθεσία:   Άσπα Καλλιάνη
---------------
Κουλτουροθεατρική βραδιά [θέατρο Αυλαία 9/12/2017]. [Παρακολούθηση Παράστασης, Συζήτηση Κοινού με Συντελεστές, Συνοδεία Κρασιού], ΟΛΑ ΔΩΡΕΆΝ! Πληροφορίες- προσκλήσεις ΕΔΩ
-----------------

Φωτογραφικό υλικό




Αρθρογραφος

Στασινοπούλου Πίτσα
Στασινοπούλου Πίτσα

Γραψε το σχολιο σου

τελευταιες αναρτησεις
Merry CLICKmas… στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης!
Merry CLICKmas… στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης!
με 0 Σχόλια 432 Views

 Ένας παραμυθένιος κόσμος γεμάτος εορταστικές μελωδίες, γλυκίσματα, χριστουγεννιάτικες ιστορίες και πολλά… φωτογραφικά κλικ θα στηθεί την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου και ώρα 11:00-14:00 στο Μουσείο Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, όπου μικροί και μεγάλοι θα ευχηθούν “Merry CLICKmas”!

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο
  • Οι 7 πιο περίεργοι μύθοι για το σεξ
    Οι 7 πιο περίεργοι μύθοι για το σεξ

      Οι άντρες σκέφτονται το σεξ κάθε 7 δετερόλεπτα; - Υποκρίνονται και οι άντρες οργασμό; - Το IQ επηρεάζει τις επιδόσεις των γυναικών στο κρεβάτι; - Ο ανανάς αλλάζει τη γεύση του σπέρματος;


    Περισσότερα ...
  • Είναι θέμα γονιδίων και εγκεφάλου η ομοφυλοφιλία;
    Είναι θέμα γονιδίων και εγκεφάλου η ομοφυλοφιλία;

      Δύο γονίδια που είναι συχνότερα στους γκέι και φαίνεται να επηρεάζουν τον σεξουαλικό προσανατολισμό των αγοριών, αυξάνοντας την πιθανότητα ομοφυλοφιλίας, ανακάλυψαν οι επιστήμονες στο πλαίσιο της μεγαλύτερης μέχρι σήμερα μελέτης πάνω στο γενετικό υπόβαθρο του σεξουαλικού προσανατολισμού.

    Περισσότερα ...
  • Είναι ημερολόγιο, είναι εντελώς γυμνό και είναι ελληνικό.
    Είναι ημερολόγιο, είναι εντελώς γυμνό και είναι ελληνικό.

     Το καινούργιο τους ημερολόγιο για το 2018 κυκλοφόρησαν οι «Greeks Come True», αποδεικνύοντας, για ακόμη μία φορά πως η ελληνική ομορφιά είναι αξεπέραστη. Με σκοπό να «ξανασυστήσουν την έννοια του ελληνικού ανδρικού κάλλους στο παγκόσμιο κοινό, επαγγελματίες αθλητές και άνδρες από κάθε γωνιά της Ελλάδας» φωτογραφίζονται μπροστά στο φακό του έμπειρου Βαγγέλη Κύρη, σε έναν αυθεντικό πύργο του Σαρωνικού


    Περισσότερα ...

Περισσότερη Παράξενη ζωή