Ο Ευγένιος Δερμιτασογλου, μιλαει στην kulturosupa…

470 Views
 Ο Ευγένιος Δερμιτασογλου, μιλαει στην kulturosupa… Ο Ευγένιος Δερμιτασογλου, μιλαει στην kulturosupa…

Δεν είναι εύκολο να δώσεις ένα και μόνο "παρατσουκλι" σε αυτή την μορφή της πόλης. Όχι γιατί δεν υπάρχει, αλλα βέβαιον είναι ότι θα αδικήσεις όλα τα υπόλοιπα...[και ειναι πολλα...] Γιατί ο σημερινός καλεσμένος μας, είναι κυριολεκτικά «χωμένος» στην μουσική δημιουργία …

Είτε τραγουδώντας στο χώρο του στο καφωδείο το «Ελληνικον», είτε γράφοντας μουσική και τραγούδια για τον εαυτό του, αλλα και για άλλους συναδέλφους, είτε τρέχοντας για γνωστούς και φίλους. Ιδιαίτερος χαρακτήρας, αινιγματικός, με τα ωραια κολληματα του και πιστέψτε μας...σαν ένα «καθαρόαιμο» λαϊκό παιδί της γειτονιάς ... από αυτά που θέλεις να κάνεις παρέα … Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε ο νέος [επιτελους]του δίσκος με τιτλο «ΡΑΔΙΟ ΣΚΟΥΡΟ ΑΝΟΙΧΤΟ» και αυτή ήταν η αφορμή να τα πούμε από κοντά…

Ο Ευγένιος Δερμιτασογλου, μιλαει στην kulturosupa…

Ευγένιε να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας «διαδικτυακά»… Έχεις το δικό σου Βεβέ, δηλαδή την προσωπική σου σελίδα, έχεις ένα ενημερωμένο face book, έχεις και  MySpace… Τελικά είναι μια τζαμπανταν προβολή της δουλειάς σου, η κάτι περισσοτερο τα «κοινωνικά» αυτά μέσα δικτύωσης όπως τα λένε;

Είναι πραγματικά μια ενημέρωση σχεδόν τζάμπα, αλλά δεν μπορεί να περνά και η ζωή μας τζάμπα… Ε ;
Όμως μου δίνει την δυνατότητα να μιλώ και να ενημερώνω γνωστούς και φίλους, να προβάλω την εργασία μου. Αλλά μπορείς βέβαια και να μιλήσεις, να πεις την άποψη σου, την ιδέα σου και την κριτική σου. Για να κοινωνούμε όλοι μαζί παρέα την μουσική και τον λόγο, της κάθε «φοράς»… Kάψε την μάσκα που φοράς…
Τα ενημερώνεις εσύ, η κάποιος «δικός» σου τρέχει για σένα ;
Την προσωπική  μου σελίδα την ξεκίνησε μια φίλη η Κ.Κ. και την διαχειρίζεται αυτή μετά από συζήτηση…
Τις άλλες, face book & my space μόνος μου…
Παράλληλα είσαι μουσικός, έχεις ένα μαγαζί να συντονίσεις, κάνεις και εμφανίσεις σε αυτό, φαντάζομαι θα  και με χίλια δυο άλλα πράγματα. Πως τα προλαβαίνεις  όλα αυτά ;
Πιστεύω πως τα χίλια δύο άλλα πράγματα είναι «ένα» και απόλυτα συνυφασμένα μεταξύ τους. Συνδέονται προσωπικά στο κεφάλι μου σαν μια ενότητα. Ασχολήθηκα λίγο με την μουσική, το τραγούδι, το Θέατρο και μου έδωσαν πολλά. Την δυνατότητα και την έμπνευση της παραγγελιάς και του παραπέρα…
Ποιο πολύ «τρέχεις» σήμερα, η τότε, τέλη του 80’ που πρωτοήρθες Θεσσαλονίκη και προσπαθούσες να καθιερωθείς στην πόλη ;
Δεν νομίζω πως προσπάθησα να καθιερωθώ ντε και καλά… Γι αυτό και δούλευα χρόνια σε άλλη δουλειά για να μην εμπλακώ με το επάγγελμα του τραγουδιού και της μουσικής. Για να μπορώ να γράφω και να παίζω όποτε θέλω. Αλλά κάποια στιγμή ήταν αναπόφευκτο να μην ασχοληθώ μ αυτό και κάτι γύρω από αυτό... Τώρα είμαι ακίνητος και αεικίνητος με η χωρίς κινητό και ακίνητα… τελικά, όπως και τότε. Προσπαθώ να ζω ήρεμα, ήσυχα και να πετάω από πάνω μου όσο γίνεται άχρηστα πράγματα…
Άλλος «αγώνας» τότε και άλλος φαντάζομαι σήμερα για τα νέα παιδιά… Είναι πιο εύκολα, η πιο ζόρικα τα πράγματα ; Τότε βέβαια δεν υπήρχε και το δουνουτου…
Τότε πηγαίναμε από εταιρία σε εταιρία με μια κασέτα στο χέρι, ενώ τώρα  τρέχουν μ’ ένα cd η με το στικάκι τους. Μόνο η τεχνολογία έχει αλλάξει και βέβαια αν δεν βρουν εταιρία ανεβάζουν στο you tube και καθάρισαν, σιγά μην περιμένουν... Επίσης μένα απλό σύστημα κομπιούτερ ηχογραφείς μόνος στο σπίτι σου και δεν έχεις έξοδα…
Αλλά πάντα σε κάθε είδους μουσικής η τραγουδιού κάτι είναι καλό πάει και τελείωσε,  βρίσκει τον δρόμο του. Τίποτα δεν έχει αλλάξει στην χαμένη μας ζωή…
Πόσο  βοήθησε την καριέρα σου και προσωπικά, η ύπαρξη του «Καφωδείου Ελληνικό» ;
Αρκετά, αυτό είναι αλήθεια… Το να μπορούν να μας βρίσκουν εδώ και τέσσερα χρόνια σ ένα σταθερό σημείο και να ξέρουν ότι είμαστε εκεί...
Αλλά από την άλλη χρειάζεται και ο «δρόμος» ... Το να παρουσιάζεις την δουλειά σου έξω από την πόλη που ζεις, στην επαρχία η στην Αθήνα. «Μουσικός τουρισμός» δηλαδή, από πόλη σε πόλη γιατί αλλιώς κολλάς…
Πιστεύεις ότι το «Κ.Ε», είναι σήμερα αυτό που ονειρευόσουν να φτιάξεις, ένα «αυθεντικό στέκι», όπως λες ;
Δεν το έφτιαξα εγώ… Ήμασταν μαζί με τον Γιάννη τον Μήτση και είχαμε μείνει σχεδόν χωρίς δουλειά.
Και αντί να ξαναβγούμε στον δρόμο τριγυρνώντας, υπήρξε μια πρόταση ένα απ’ τα τρία αδέρφια και έναν φίλο τους  που το είχαν, να δοκιμάσουμε να παίξουμε εκεί. Πιο παλιά, 10 μισή με έντεκα τέλειωνε, νέκρωνε ο  χώρος όταν έφευγαν οι παππούδες για να πάνε στα σπίτια τους. Έτσι αναλάβαμε το «καλλιτεχνικό» μέρος και πήγαμε  παίζοντας απλά, χωρίς ήχο στην αρχή και την νύχτα του την ονομάσαμε «Καφωδείο Ελληνικό» και την υπόλοιπη μέρα ήταν και είναι καφενείο ελληνικό…
Δηλαδή ;
Προσπαθήσαμε να μην ενοχλήσουμε την μέρα και ξαφνικά έγινε ένας χώρος συγκέντρωσης όπου μαζεύονταν όλοι. Τα γερόντια αγκαλιά με τους φοιτητές και όλοι οι άλλοι… Έγινε στέκι…
…και κατέληξε να έχει 6 μέρες την βδομάδα live.
Στις 8 Νοεμβρίου κυκλοφόρησε επιτέλους ο 4ος μόλις προσωπικός σου δίσκος…  Είσαι της άποψης ότι «λίγα και καλά», η «δεν πρόεκυψε» λογω διάφορων κακών συγκυριών ;
Όντως άργησε κατά ένα χρόνο, αλλα νομίζω ότι τώρα ήρθε η σειρά του … Είναι το πρωτο επεισοδειο από μια σειρα τραγουδιων, το οποιο τον χωρησαμε στην μεση για να εχει 7 τραγουδια και να πουλιεται 7 ευρω. Ο επομενος  θα κυκλοφορησει μετα από ένα δεκαπενθημερο…
Εδώ στην Κulturosupa, κάνουμε την πρώτη παρουσίαση του. Πες μου τίτλο και περιεχόμενο, μουσικές, ακούσματα και ερεθίσματα. Τι εν τέλει θα είναι ;
Λέγεται  «ΡΑΔΙΟ ΣΚΟΥΡΟ ΑΝΟΙΧΤΟ» και σε κάθε τραγούδι, υπάρχει μια ατάκα για την συνέχεια των τραγουδιών, έτσι ώστε να δένει με το επόμενο αλλα και να «αφήνετε» στην φαντασία του ακροατή…
Με ποιους συνεργάστηκες ;
Με όλη την παλιοπαρέα…
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΤΣΗΣ, ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΡΥΠΙΔΗΣ, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΝΟΥΗΛΙΔΗΣ & Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Βέβαια συμμετείχαν και άλλοι, όμως ο βασικός πυρήνας των ιδεών και ενορχήστρωσης ήταν οι παραπάνω.
Μη με παρεξηγήσεις, αλλα  δεν κατάλαβα τι «σοι» δίσκος θα είναι αυτός, το περιεχόμενο του εννοώ…
Είναι τραγούδια από το 1986 το παλιότερο 1992-93, 1995 1998, 2000 μέχρι το 2008 που τα ξαναείδα από την αρχή. Και βέβαια η πρώτη φορά  που τραγουδώ σε δίσκο μετά από δέκα χρόνια… Με βαρύ φορτίο και τα κρύσταλλα του νου, [πριν ήταν ο δίσκος που έκανα με τον Θανάση Πλαταμώνα και τραγούδησε ο Παντελής Θεοχάρης]
Είναι μια δουλειά που έκτος το τραγούδι «Σήμερα» [που και αυτό αμφισβητείται…], κανένα άλλο δεν ασχολείται με τον ερώτα πέρα από μικρές σκηνές αυτής της μικρής παράστασης των τραγουδιών του δίσκου. Είναι μια δουλειά «έξω»… Με πολύ ρυθμό, θεατρικές εντάσεις και πολύ νεύρο…
Πόσο ευχαριστημένος είσαι από το αποτέλεσμα αυτού του  cd ;
Απόλυτα, δουλέψαμε με τον Σωτήρη Νουκα και τον Κλεόβουλο Δεληλαμπρου, που δεν είναι πια μαζί μας και τα πήγαμε μια χαρα. Επιπλέον το τελικό αποτέλεσμα έγινε στην Αθήνα με τον Γιώργο Ανδρέου στην  SONY MUSIC
Πραγματικά  έκανα αυτό που ήθελα…
Τέλος, να πούμε που θα τον πρωτοπαρουσιάσεις για να έρθουμε να σε ακούσουμε.
Αρχές Δεκεμβρίου, φυσικά στο ΚΑΦΩΔΕΙΟ, κατόπιν στον «Πυρήνα» στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας…
Ευγένιε, καλη επιτυχια και σε ευχαριστώ.

Φωτογραφικό υλικό




Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη