Ο Σκηνοθετης Χρήστος Δήμας, μιλαει στην Kulturosupa...

2658 Views
Ο Σκηνοθετης Χρήστος Δήμας, μιλαει στην Kulturosupa... Ο Σκηνοθετης Χρήστος Δήμας, μιλαει στην Kulturosupa...

Πέρασε καιρός από την πρώτη μας συνάντηση η οποία ήτανε για μια συνέντευξη του τότε σχετικά άγνωστου στην χώρα μας Χρήστου Δήμα. Από τότε έχασα τα ίχνη του όταν ξαφνικά τον ανακάλυψα ξανά επικοινωνώντας με μειλ και sms. Σε αυτή τη συνέντευξη ο Χρήστος μιλάει για τη καινούργια του ταινία, τη φιλία και για διάφορα άλλα …. Αν δεν έχεις δει τον Χρήστο και δεν ξέρεις τι επάγγελμα κάνει, άνετα τον περνάς για παίκτη του μπάσκετ. Ο ίδιος όμως προτιμά να βάζει καλάθια με τις ταινίες του. Όπως μου είπε και ο ίδιος αρχίζοντας τη συνομιλία μας.

Ο.Κ … Ας ξεκινήσουμε.
Ο Σκηνοθετης Χρηστος Δημας, μιλαει στην Kulturosupa...
Ο Σκηνοθετης Χρηστος Δημας, μιλαει στην Kulturosupa...
 
κ. Δήμα αν επιτρέπεις τον ενικό μιας και υπάρχει προηγούμενο όσο αφορά εμάς τους δύο. Είδα την ταινία όπως με προέτρεψες και μου άφησε καλή εντύπωση ομολογώ. Θυμάμαι που επικοινωνούσαμε με μέιλ το καλοκαίρι και μου έλεγες για το νησί τη Σίφνο όπου έκανες γυρίσματα για την ταινία. Πως διαλέχτηκε η Σίφνος;
Δεν είχα πάει Σίφνο πρίν τον περσινό Μάρτιο όταν πήγα για πρώτη φορά ψάχνοντας τους χώρους της ταινίας. Αυτό που ήθελα ήταν να βρώ χώρους περιβάλλοντα και σπίτια, που το καθένα να μπορεί να εξυπηρετεί από ένα χαρακτήρα. Ήταν από  το σενάριο κιόλας μια ταινία με πολλούς πρωταγωνιστές, άρα θα έπρεπε κάθε χαρακτήρας να είναι αναγνωρίσιμος και από το περιβάλλον του. Η Σίφνος μου έδινε αυτή τη δυνατότητα. Ένα κυκλαδίτικο χρώμα νησιού, που περικλείει μια αστική και διανοουμενίστικη γειτονιά. Μα πάνω απ όλα ερωτεύθηκα με την πρώτη ματιά την πλατεία του κάστρου όπου θα έπρεπε να στήσω τις κομβικές σκηνές της ανάγνωσης της διαθήκης και των επιστολών. Από τη στιγμή που βρήκα την πλατεία όλα τα υπόλοιπα ήταν πιο εύκολα. Και φυσικά ήταν σημαντικό ότι άνθρωποι της Σίφνου μας αγκάλιασαν με ζεστασιά και γενναιοδωρία. Βοήθησε ότι είχε στηθεί πριν από μερικά χρόνια και μια άλλη ταινία « Το φιλί της ζωής» που είχε αφήσει καλές εντυπώσεις οπότε όχι μόνο δεν μας έβλεπαν με καχυποψία αλλά μας άνοιξαν και τα σπίτια τους…. Υπέροχοι άνθρωποι σε ένα πραγματικά υπέροχο νησί…

Έχεις μανία  με τα νησιά ή μου φαίνεται. Πριν από χρόνια πάλι μέσω μειλ και sms σε είχα πετύχει στη Νίσηρο. Δεν θυμάμαι αν ήσουνα για την ταινία, για διακοπές ή κάτι άλλο…
Στη Νίσηρο είχα πάει για να παρακολουθήσω σεμινάρια του Μεσογειακού Ινστιτούτου Σεναρίου που κάνει κάθε χρόνο εκεί και είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να δουλέψει πάνω στο σενάριο που ετοιμάζεις. Αλλά η ταινία δεν έγινε ποτέ… Οι φιλίες που έκανα όμως λόγω αυτού του σεμιναρίου έχουν παραμείνει. Η δεύτερη φορά που βρέθηκα στη Νίσυρο ήταν στην αρχή ενός καλοκαιριού που είχα βρεθεί για να παίξω σε μια ταινία μικρού μήκους στο «Ηφαίστειο… Ήταν ωραία εμπειρία… Όμως δεν είμαι των νησιών πρέπει να σου πώ γιατί με κουράζει το ταξίδι του πλοίου και η βαβούρα του παραλία μπαρ, παραλία για να κάνω διακοπές στριμωγμένος… Είμαι πιο πολύ άνθρωπος των τρένων.
Θεωρείς τις φιλίες σημαντικό πράγμα στη ζωή ενός ανθρώπου; Υπάρχουν στις μέρες μας φιλίες και πόσο εύκολο η δύσκολο είναι να κρατηθούν. Ο ανταγωνισμός μεταξύ φίλων μπορεί να κρατηθεί μακριά;
Στη ζωή μου έχει την πιο σημαντική θέση. Είναι το ίδιο με την οικογένεια μου. Αλλά και οικογένεια να έχεις,  πάλι η σχέση με τους φιλους σου είναι ένα τεράστιο κομμάτι. Προσπαθώ με τους φίλους να είμαι δίπλα. Κάθε σχέση πρέπει να την καλλιεργείς. Να δώσεις χρόνο και να δηλώσεις με τον ένα ή τον άλλο τρόπο παρουσία. Δεν ξέρω τα περί ανταγωνισμών που λες. Για μένα άλλο είναι η σχέση άλλο η φιλία.. Και εκπαιδεύω και τους μεν και τους δε να μπορούν να συνυπάρξουν. Σίγουρα οι ρυθμοί ζωής, δουλειές κλπ, κλπ να μην επιτρέπουν πολύ σκόρπισμα, αλλά για τους ανθρώπους που χρεώνεις φίλους πρέπει πάντα να βρίσκεις τον χρόνο. Να δίνεις και να παίρνεις. Με τους φίλους μου δεν μπαίνω σε κανένα επίπεδο διαπραγμάτευσης. Τους δεχομαι με τα καλα τους και τα ασχημα τους και δεν προσπαθώ να τους αλλάξω. Δεν θέλω να τους χαϊδεύω τα αυτιά ούτε να γίνονται «αυλή» μου. Κοιταζόμαστε στα μάτια, νιώθουμε ασφάλεια και πάμε παρακάτω…
Από την ταινία "Τέσσερα"
Δεν έχει τύχει δύο φίλοι σου να ποθούνε το ίδιο άτομο; Στην περίπτωση αυτή τι γίνεται;
Αυτό που κάνω εγώ είναι να φύγω πρώτα… Θα μπλοκάρω την όποια έλξη και θα αφήσω στον φίλο μου να έχει την ευκαιρία του… Θα το καταπιώ με αξιοπρέπεια και δεν θα κάνω την παραμικρή κίνηση… Ποτέ… Ακόμη κι όταν η σχέση του φίλου μου θα έχει τελειώσει και θεωρητικά μου αφήσει ανοικτό το πεδίο, εγώ ποτέ δεν θα κάνω το βήμα διεκδήκισης.Και δε πα να περάσουν χρόνια… πες με οπισθοδρομικό, πες με ξενέρωτο μετρώ πιο πολύ την φιλία από ένα οποιοδήποτε φλερτ, σεξ, έρωτα, η σχέση…
Να μπω στη λίστα με τους φίλους σου ; Τυχερή οι φίλοι σου που σε έχουνε φίλο μιας και η συμπεριφορά σου ως φίλου είναι άψογη...
[γέλια]. Κοίτα η λίστα του Face book είναι γνωστοί έως κάποιοι (μη σου πω πως και οι περισσότεροι) συμπαθητικοί άγνωστοι… άλλοι συνεργάτες και άλλοι κάποιοι που πιθανώς να με ξέρουν σαν όνομα είτε από τις δουλειές μου στην τηλεόραση είτε από τη Νήσο. Είναι και κάποιοι παλιοί συμμαθητές (κυρίως από την Ελευσίνα). Όλα τα προαναφερθέντα σε σχέση  με φιλία δεν έχει να κάνει με τις εικονικές φιλίες ή γνωριμίες του διαδυκτίου αλλά τις πραγματικές βιωμένες που έχω περάσει πάνω τους μια η δύο ίσως πίκρες και χαρές….
Απο την ταινια "Οι ακροβατες του Κηπου"
Η ταινία «Ακροβάτες του κήπου» η οποία δεν ξέρω πόσο καλά περπάτησε στις αίθουσες είχε ένα κατ΄εμέ μεγάλο ατού την ξαναεμφάνιση του Γιώργου Μαρίνου. Μίλησε μου για την ταινία αυτή. Μου είχε αρέσει πολύ.
Οι ακροβάτες ήταν τα τριάντα μου χρόνια χε χε… Ένα υπέροχο για μένα ταξίδι στην απομυθοποίηση της εφηβείας μου, ένας αποχαιρετισμός στην Ελευσίνα, στη γενέθλια πόλη μου και η πρώτη μου επίσημα μεγάλη δουλειά εδώ στην Ελλάδα. Μπορώ τώρα με την απόσταση του χρόνου να δω πολλά από τα λάθη μου και το πόσο άνιση είναι. Όμως έχει μια παράξενη ανθρωπιά και νομίζω μια γενναιοδωρία συναισθημάτων. Την αγαπώ με όλα της και έτσι και αλλιώς θα βρει τη θέσης της στον χρόνο. Έχει καταγραφεί σαν μια προσπάθεια. Την κοιτώ πια με τρυφερότητα… Και έρχονται ακόμα και σήμερα άγνωστοι για να μου πουν ότι την είδαν και ότι τους άρεσε πολύ, αν και τότε πράγματι είχε ψιλοπεράσει στο ντούκου… Σε σχέση με τον Γιώργο Μαρίνο τι να πρωτοπώ. Ένας ταγμένος ηθοποιός. Ηρθε με μια σεμνότητα και ένα δέος  για αυτό που λέγεται σινεμά και έφερε μια μαγική αύρα στην ταινία αλλά και στο σετ. Τον αγαπώ και θέλω να είναι καλά και να μπορώ γρήγορα να βρω ευκαιρία να δουλέψω ξανά μαζί του. Του χρωστώ μια από τις όμορφες σκηνές που έχω γυρίσει. Που χορεύει το Elegla του Massent. Γι αυτή και μόνο τη στιγμή θα τον έχω για πάντα μέσα στη καρδιά μου...
Σκηνη απο την ταινια "Νησος"
Και για να ξαναγυρίσουμε στη  ΝΗΣΟ κάποιοι θεωρούν ότι η ταινία έχει κλισέ δεν κάνει την υπέρβαση ώστε ο θεατής να πάει ένα βήμα μπροστά αλλά τον αφήνει στάσιμο θα μπορούσε κάποιος από τους πρωταγωνιστές ας πούμε ο ιερέας να ακολουθήσει το δρόμο της καρδιάς του και όχι να ήταν ένας από τους τόσους που φέρονται με υποκρισία.
Η ΝΗΣΟΣ πράγματι μπορεί να έχει πολλά κλισέ. Και όχι μόνο αυτό που ανέφερες. Είμαι ανοικτός να ακούσω την οποιαδήποτε κριτική και το κάνω χωρίς κόμπλεξ η πρόθεση να πείσω ότι όσοι διαφωνούν η έχουν αντιρρήσεις έχουν δει άλλη ταινία απ αυτήν που είδαν. Δεν απολογούμαι και δεν δικαιολογούμαι σε κανέναν. Κατ αρχάς είναι μια Maintream ταινία. Η πρόθεση της όμως δεν ήταν να κάνει αυτού του είδους την υπέρβαση. Ηθελα να προσφέρει ένα διασκεδαστικό 2ωρο, να ξεκουράσει, να πάει ο κόσμος μέσα στον χειμώνα, να μυρίσει καλοκαίρι και "νησί" και να γελάσει με τα όσα ευτράπελα συμβαίνουν.
Έκανα μια κωμωδία, πάτησα σε μια οικία ηθογραφία και βγήκε το όποιο αποτέλεσμα. Σε σχέση με τον παπά και την όποια υποκρισία εγώ δεν ξέρω κανέναν να κρέμασε το ράσο (όπως λένε οι αθλητές κρέμασε την φανέλα) για τον έρωτα. Αυτό που εσύ λες υποκρισία κάποιος άλλος το λεει δεδομένο ζωής. Βρίσκω σαφή και σωστή λοιπόν τη θέση του ανθρώπου που είναι μπλεγμένος σε ένα σκάνδαλο που αφορά την ερωτική ζωή και αντί για μπουνιά στο μαχαίρι επιλέγει μια χαμηλόφωνη και διακριτική υποχώρηση. Είναι μια στάση ζωής που δεν έχω δικαίωμα να την κρίνω έτσι εύκολα ως υποκριτική. Μην ξεχνάτε ότι έχω και μια άλλη παράμετρο στην συγκεκριμένη ιστορία. Έναν νεαρό που κι αυτός ψάχνει να βρει τον ερωτικό ρόλο του, να τα βάλει με την οικογένεια και τον πατέρα του και στο τέλος να θριαμβεύσει και να βρει τον δρόμο του. Κλισέ είναι και αυτό και με hapy end, αλλά όλο και κάποιο παιδί από κάποια Γρεβενά ή Αγρίνιο  ίσως να δει στον ρόλο του παιδιού αυτού και τον εαυτό του και να κάνει κι αυτό τη δική του υπέρβαση.
Προσωπικά γνωρίζω κάποιον ο οποίος υπήρξε πρώην ιερέας έφυγε, κρέμασε το ράσο γιατί δεν άντεξε να υποκρίνεται μιας και ο ίδιος είναι ομοφυλόφιλος. Θα είναι εξαίρεση στον κανόνα μάλλον….
Δεν ξέρω αν το ίδιο θα έκανα στη θέση του. Ένας άλλος ίσως φοβάται να δημοσιοποιήσει το ερωτικό του θέμα για να προχωρήσει η προαγωγή στην τράπεζα, ή μια δασκάλα να μην θέλει να πει ότι είναι λεσβία για να μην έχει πρόβλημα με τους γονείς των μαθητών. Καλώς ήλθατε στην Ελλάδα. Δεν ξέρω γιατί πρέπει να απολογηθώ με την συγκεκριμένη ταινία για όλα τα ήθη και στάση της ελληνικής κοινωνίας πάνω στο θέμα της ομοφυλοφιλίας γενικότερα. Έκανες σαφή τη διαπίστωση ότι επαναλαμβάνω τα κλισέ. Δεν συμφωνώ, αλλά σας ακούω και παίρνω σοβαρά υπ όψιν μου το τι μου λες. Αλλά δεν έχω να προσθέσω κάτι παραπάνω…
Φέτος έκανε αίσθηση η «Στρέλλα», οι Γάλλοι την αποθέωσαν σε σχέση με εδώ και δεν αναφέρομαι στους κριτικούς κινηματογράφου απαραίτητα αλλά στο ελληνικό κέντρο κινηματογράφου για την  απόφαση που πείρε να μην τη χρηματοδοτήσει. Η δική σου γνώμη για την ταινία και για την απόφαση του ελληνικού κέντρου κιν/φου να προβει σε μια τέτοια απόφαση;
Η «Στρέλλα» είναι μια ταινία που έχω λατρέψει και χαίρομαι αφάνταστα για την επιτυχία της. Την είδα δύο φορές και λέω σε όλους τους φίλους να τη δούνε. Η ανθρωπιά και η ευαισθησία της, το ρίσκο και η γενναιοδωρία της, την κάνουν ταινία διαχρονική και είμαι σίγουρος ότι θα μείνει και θα τη συζητάμε για χρόνια. Μπράβο στην Κούτρα στην Μίνα και στον Γιάννη τον Κοκκιασμένο, στη Μπέτου, την Ολυμπία την Κοσσυφύδου, την παραγωγό και όλα τα παιδιά που μπήκαν στην περιπέτεια να την στήσουν. Νιώθω περήφανος που γίνονται τέτοιες ταινίες. Είναι η ωραιοτερη ικανοποίηση που μπορεί να πάρει ο οποιοσδήποτε καλλιτέχνης σε οποιαδήποτε θεματική. Η «Στρέλλα» όπως και ο Κυνόδωντας, αλλά και ο Οικονομίδης και ο Αρβελιώτης παλαιότερα μπαίνουν στη σφαίρα του μύθου της ταινίας που στο underodog που κανείς δεν της πίστεψε στην αρχή στο τέλος στάθηκαν από μόνες τους και άνοιξαν τα φτερά τους. Το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου δεν μπόρεσε να δεί ότι το πιθανώς σοκαριστικό σενάριο που είχε καταθέσει ο Πάνος ξανά και ξανά  θα μπορούσε να κρύβει τέτοια καρδιά. Μαγκιά του. Γιαυτό η ταινία αυτή ήδη γίνεται κλασική και θα συζητιέται για χρόνια. Μακάρι να κάνει τα εισιτήρια που της πρέπουν και να ανοίξει η πόρτα στον Πάνο να βρεί πιο εύκολα τα χρήματα για την επόμενη ταινία του. Η «Στρέλα» είχε ένα συγκεκριμένο κοινό και φεστιβαλικό στόχο που θα καλύπτονταν με πέντε κόπιες και τρεις πόλεις. Εγώ έπρεπε να κάνω μια ταινία που από την πρώτη στιγμή ήξερα ότι θα έπρεπε να δικαιώσω μια μηδική παραγωγή 100 κοπίων σε 25 πόλεις της Ελλάδας. Άλλα μεγέθη. Η Νήσος δεν ζήτησε και δεν πείρε καμία επιδότηση ακριβώς γιατί είχε τέτοιο στόχο. Η Νήσος είναι άλλο ανέκδοτο.

Υπάρχει κάποιος Έλληνας καλλιτέχνης με τον οποίο θα ήθελες να συνεργαστείς;

Ο σκηνογράφος Διονύσης Φωτόπουλος.
Τι έχεις να πείς για τους κινηματογράφους της ομίχλης;
Οι κινηματογραφιστές της ομίχλης είναι ότι πιο δυναμικό κινηματογραφικό γίγνεσθαι. Δεν είναι εύκολα να συμφωνούμε αλλά συνγκλονιστικό που νόμιζα ότι μέχρι την εμφάνιση της Ομίχλης δε θα μπορούσε με τίποτε να ισχύσει στο δικό μας μίζερο κινηματογραφικό μικρόκοσμο. Ε λοιπόν ισχύει και επικοινωνούμε και δια διαφωνούμε και ονειρευόμαστε.

Η επόμενη ταινία αφορά τι; και ποιους;
Δεν θέλω να μιλήσω για μελλοντικά σχέδια. Κάθε φορά που άνοιξα το στόμα μου λές και γκαντεμιάστηκα. Υπάρχουν πάντα κάποια σχέδια όπως επίσης και κάποιες ημιτελής προθέσεις. Ο χρόνος θα δείξει τι τελικά θα προκύψει, αλλά ελπίζω ότι μέσα στο 2010 θα κάνω άλλη μια ταινία. Τώρα το ποια ταινία η θεματική, με ποιους ηθοποιούς και σε ποιους θα απευθύνεται ο θεός βοηθός

ο Σπυρος ΒαΡβΕρΗς, συνομιλησε με τον Χρηστο Δημα.


Φωτογραφικό υλικό





Αρθρογραφος

Kulturosupa.gr
Kulturosupa.gr
μπές, δες, διάβασε, σχολίασε...

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή