Ξεκινώντας από την αρχή ότι τα πάντα στη ζωή είναι θέμα συναντήσεων όσον αφορά πρόσωπα και τις επιρροές, οι le cirque petit εξετάζουν το ενδεχόμενο της συνάντησης δυο φαινομενικά αντίθετων χαρακτήρων και το αναπάντεχο αποτέλεσμα αυτής της κατά τα άλλα απροσδόκητης «Συνάντησης».

Μέσα από το πρίσμα της παιδικής οπτικής η παράσταση πραγματεύεται την αλληλεπίδραση των ατόμων και το ρόλο που θα διαδραματίσει στη ζωή του εκάστοτε χαρακτήρα. Αν και στο τέλος οι ήρωες συνεχίζουν ο καθένας την πορεία του κανένας από τους δυο τους δεν είναι πια ο ίδιος.

Η Ελένη Κοκκίδου σε ένα καταπληκτικό μονόλογο που προέκυψε από την αληθινή ιστορία της πόρνης Πανωραίας όπως την κατέγραψε ο σημαντικός ποιητής, συγγραφέας και δημοσιογράφος Γεώργιος Χρονάς. Σκηνοθεσία Λένα Κιτσοπούλου.

«Η Γυναίκα της Πάτρας» του Γιώργου Χρονά με την Ελένη Κοκκίδου σε σκηνοθεσία Λένας Κιτσοπούλου.

Η αφήγηση της ζωής της πόρνης Πανωραίας, στον Γιώργο Χρονά, μέσα από συνεντεύξεις που της πήρε ο ποιητής την δεκαετία του ‘80. Ένας παραληρηματικός μονόλογος μιας παθιασμένης, πονεμένης γυναίκας, που εξομολογείται τη ζωή της και μιλάει για τον πόνο, τη βία, την ηδονή, την αγάπη. Τραγουδάει, χορεύει, κλαίει, γελάει, θυμώνει, προκαλεί. Μία τολμηρή, ανατρεπτική, εκρηκτική παράσταση.

ΤΟ ΤΑΒΛΙ του Δ. Κεχαΐδη σε σκηνοθεσία Άρη Ρέτσου ΘΕΑΤΡΟ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΤΕΙΧΗ Πανεπιστημίου 2 Eυαγγελίστρια, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310 210308 Από 17 Σεπτεμβρίου 2010 και κάθε Παρασκευή – Σάββατο – Κυριακή για 15 μόνο παραστάσεις Με τους: Βασίλη Νανάκη (Κόλιας) Γιάννη Παπαϊωάννου (Φώντας)

Μια παράσταση που απέσπασε τις καλύτερες κριτικές κοινού και κριτικών.

Μετά το ταξίδι του Ρεμπώ ο Άρης Ρέτσος μετράει ζαριές και σχέδια: μοιραίο παιχνίδι, τζόγος ή πλάκα;

O Άρης Ρέτσος, το Τάβλι και το “Greek Dream”.

Αυγουστιάτικο απόγευμα. Ζέστη, άπνοια, ιδρώτας και ανελέητα τζιτζίκια. Το τάβλι έχει πάρει φωτιά. Ο καφές κρύος. Η γυναίκα έφυγε. Πάνω σ’ένα τσαλακωμένο σχέδιο χέρια και ζωές παίζουν και παίζονται. Ντόρτια ή εξάρες; Το λαχείο ή το δαιμόνιο της φυλής; Φώντας ή Κόλιας; Η Ελλάδα του χθες ή του αύριο; Όπως και να 'χει το “Greek Dream” φαίνεται ακόμα να χωράει σε μια αυλή του Θησείου. Και η τιμή του καφέ ποιά θα είναι; 3 ευρώ 50 χιλιάρικα ή 3 ζωές;

Πήγαμε στο θεατρο Συκεων είδαμε την θεατρική παρασταση "Ο ΕΜΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ" του Σαιξπηρ και λεμε την γνώμη μας...

«Ενας «Έμπορος» με… φτωχή πραμάτεια…»

Ομολογουμένως τρέφω πάντα ένα φόβο για παραστάσεις ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., αφού είναι φανερή εδώ και χρόνια η απαξίωση του θεσμού και οι τελευταίες σχετικές εμπειρίες μου ήταν οδυνηρές. Ο βασικός λόγος που κάμφθηκαν οι επιφυλάξεις μου ήταν το σκηνοθετικό δίδυμο Μαυρογεωργίου-Γάκη (δημιουργοί της γνωστής «Κατσαρίδας») και η ελπίδα μου για κάτι ξεχωριστό από τους δυο νέους καλλιτέχνες.

Ανηφορίσαμε, λοιπόν, προς το Ανοιχτό Θέατρο Συκεών, για να παρακολουθήσουμε τον «Έμπορο της Βενετίας», εμείς και άλλα 300 περίπου άτομα – κυρίως κάτοικοι της περιοχής που στηρίζουν το τοπικό Φεστιβάλ. Το «προβληματικό» έτσι κι αλλιώς θέατρο στο κέντρο ακριβώς των Συκεών, δίπλα σε μικρό δρόμο και με τις πολυκατοικίες στα 10 μέτρα, πράγμα κακό, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων. Ας ξεκινήσουμε, όμως, από τα λίγα θετικά, που μετριούνται και εύκολα, για να μπούμε σιγά-σιγά στα πλην…