Πήγαμε στο Αμφιθέατρο της Σίβηρης, είδαμε τους Aλκηστις Πρωτοψαλτη + Στεφανο Κορκολη και λεμε τη γνώμη μας.

Μια παρέα με «Φανερά μυστικά»…

Παρασκευή βράδυ, 13 του μηνός και μετά από το συνηθισμένο μποτιλιάρισμα, φτάνουμε στο Αμφιθέατρο της Σίβηρης. Ζέστη και μυρωδιά πεύκου στην ατμόσφαιρα, μιας και το θεατράκι είναι χωμένο μες στο δάσος. Το ηλικιακό φάσμα περίπου όπως και η δισκογραφική πορεία της Άλκηστης:Οι 50άρηδες του Ανδριόπουλου και του Σπανού, οι 40άρηδες του «Κυκλοφορώ κι οπλοφορώ», αλλά κυρίως τα νέα ζευγάρια για τον «Άγγελό μου» και τη «Ροζ γραβάτα». Πολύ ζευγάρι είδαν τα μάτια μας! Σιγά-σιγά οι κερκίδες γεμίζουν, με εξαίρεση τα «ορεινά» του θεάτρου που είναι πιο… αραιοκατοικημένα! Με μικρή καθυστέρηση τα φώτα σβήνουν, τα κεριά στη σκηνή ανάβουν και οι μουσικοί παίρνουν τις θέσεις τους. Κάπως έτσι ξεκίνησε ένα δίωρο παιχνίδι με τον κόσμο, με την Πρωτοψάλτη και τον Κορκολή να μας θυμίζουν στιγμές από καλή παρέα, με το πιάνο και τη φωνή σε πρώτο πλάνο...

«16η Συνάντηση Νέων Άρδα 2010» Το Φεστιβάλ επανήλθε δυναμικά…

Αν και στη φετινή 16η Συνάντηση Νέων Άρδα 2010, σύμφωνα με τους διοργανωτές έγινε προσπάθεια να μειωθεί το κόστος στο μουσικό κομμάτι των εκδηλώσεων, χωρίς ωστόσο, να γίνουν "εκπτώσεις" στην ποιότητα των επιλογών, μπορούμε να πούμε ότι μια χαρά τα καταφέρανε…
Εμείς πήγαμε, είδαμε, ακούσαμε και απολαύσαμε… Η kulturosupa ως χορηγός επικοινωνίας του φεστιβάλ, ήταν εκεί και σας μεταφέρει τις όμορφες και μη στιγμές του Άρδα λίγες μέρες  μετά την λήξη του… Βέβαια το να μεταφερθείς μέχρι εκεί δεν είναι και εύκολη υπόθεση αν δεν είσαι κάτοικος των γύρω περιοχών, αλλά πιστέψτε μας για τον τουρίστα, ο συνδυασμός  αυτού του μουσικού φεστιβάλ με το φυσικό τοπίο,  αξίζει και με το παραπάνω…

Ti  κι αν εκείνο το βράδυ τις Πέμπτης 23^ης Ιουνίου, ο Vassilikos [αλήθεια είναι πιο sic να γράφετε το όνομα του έτσι παρά ελληνιστή Βασιλικός ; Άπλα ρωταω…] επέλεξε να εμφανιστεί στην σκηνή του φεστιβάλ της Μονής Λαζαριστων, έκανε ένα ψωφοκρυο που όμοιο του δεν θυμάμαι Ιούνιο μήνα να έχω ζήσει σε αυτή την ρημαδοπολη.

photos by DanaiTsouf

Όσοι σκέφτηκαν να κουβαλήσουν ζακετακια και μπουφανια, η αποφαση τους  αποδείχτηκε σοφή και απόλυτα αναγκαια, ενώ  οι υπόλοιποι που θέλαμε να το παίξουμε «νέοι, ωραίοι και άνετοι», με  σορτσάκια και παντόφλες δηλαδή, κοινώς το δαγκώσαμε για τα καλά…

Μία βραδιά γεμάτη ξωτικά, αερικά, νεράιδες και πριγκιπέσσες… κρυμμένη μέσα στους βράχους…

«Βρε Σωκράτη Τι λες τώρα; Που θα παίζεις

ως τις τέσσερις η ώρα…»

Πριν, σε όλη τη διάρκεια, αλλά και  μετά το τέλος της συναυλίας ο κόσμος εκστασιαμένος, επευφημούσε τον αγαπημένο Σωκράτη, και τον παρότρυνε να παίξει μέχρι τα ξημερώματα.