Πήγαμε στο θεατρο Συκεων είδαμε την θεατρική παρασταση "Ο ΕΜΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΒΕΝΕΤΙΑΣ" του Σαιξπηρ και λεμε την γνώμη μας...

«Ενας «Έμπορος» με… φτωχή πραμάτεια…»

Ομολογουμένως τρέφω πάντα ένα φόβο για παραστάσεις ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ., αφού είναι φανερή εδώ και χρόνια η απαξίωση του θεσμού και οι τελευταίες σχετικές εμπειρίες μου ήταν οδυνηρές. Ο βασικός λόγος που κάμφθηκαν οι επιφυλάξεις μου ήταν το σκηνοθετικό δίδυμο Μαυρογεωργίου-Γάκη (δημιουργοί της γνωστής «Κατσαρίδας») και η ελπίδα μου για κάτι ξεχωριστό από τους δυο νέους καλλιτέχνες.

Ανηφορίσαμε, λοιπόν, προς το Ανοιχτό Θέατρο Συκεών, για να παρακολουθήσουμε τον «Έμπορο της Βενετίας», εμείς και άλλα 300 περίπου άτομα – κυρίως κάτοικοι της περιοχής που στηρίζουν το τοπικό Φεστιβάλ. Το «προβληματικό» έτσι κι αλλιώς θέατρο στο κέντρο ακριβώς των Συκεών, δίπλα σε μικρό δρόμο και με τις πολυκατοικίες στα 10 μέτρα, πράγμα κακό, όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων. Ας ξεκινήσουμε, όμως, από τα λίγα θετικά, που μετριούνται και εύκολα, για να μπούμε σιγά-σιγά στα πλην…

Πήγαμε στο Αμφιθέατρο της Σίβηρης είδαμε την θεατρική παρασταση "Ιππεις" του Αριστοφανη και λεμε την γνώμη μας...

Ο Παφλαγόνας, που έχει προσληφθεί στις υπηρεσίες του Δήμου (=λαός της Αθήνας), έχει οδηγήσει την πόλη σε παρακμή με τις δημαγωγίες, τη διαφθορά και την ασύδοτη συμπεριφορά του. Ο μόνος που μπορεί να εκτοπίσει τον άθλιο Παφλαγόνα είναι ένας… ακόμη αθλιότερος από αυτόν ! Ο βρομερός, ψεύτης και φαύλος Αλλαντοπώλης, λοιπόν, είναι η μόνη ελπίδα της Αθήνας !

Η Λοκαντιέρα του Κάρλο Γκολντόνι... η αιώνια διαμάχη μεταξύ των δύο φύλλων με μια συνταγή από την Ιταλία.
"Εναρμονισμένη χημεία χωρίς φανφάρες και υπερβολές...αλλα...Ήμασταν ένα κλικ μακρυά από τον ύπνο..."

Με μια μυρωδιά από Commedia dell’ arte , έργο λαϊκό και ταυτόχρονα μια από τις διασημότερες κωμωδίες της Ευρωπαϊκής Αναγέννησης, επίκαιρη όσο... πάντα, καθώς κάποιες εξισώσεις ισχύουν από αρχαιοτάτων χρόνων και δε φαίνεται να αλλάζουν ποτέ.

Εν αρχή...

Η Μιραντολίνα κάτοχος μιας λοκάντας ή αλλιώς ενός πανδοχείου, διευθύνει με ιδιαίτερη επιτυχία την επιχείρησή της, καθώς το σκέρτσο και το πνεύμα της την βοηθάνε να εκμεταλλεύεται κάθε ευκαιρία που βρίσκεται στο δρόμο της. Στους χώρους της λοκάντας διαδραματίζεται η δράση της κωμωδίας, όπου εκεί συ-χνάζουν διάφοροι τύποι που φλερτάρουν και διεκδικούν την πονηρή λοκαντιέρα.  Ανάμεσα σ αυτούς θα εμφανιστεί και ένας άντρας που αποφεύγει τον έρωτα όπως ο διάολος το λιβάνι....

Και να πως γεννιέται μια ερωτική κωμωδία παντός τόπου και χρόνου!!

Καλοκαίρι με "Αχαρνής” ... φυσικά και επακόλουθα!!!

Έργο της νεανικής περιόδου του Αριστοφάνη, γραμμένο  το 425 π.Χ. τότε που ο Πελοποννησιακός πόλεμος διένυε τον έκτο χρόνο διεξαγωγής του, προκαλώντας στο λαό λοιμούς, πείνες και πολλά πολλά βάσανα... Κείμενο τόσο δραματικά επίκαιρο που η επιλογή του από τον σκηνοθέτη καθώς και καλλιτεχνικό διευθυντή του ΚΘΒΕ, Σωτήρη Χατζάκη, μιλάει από μόνη της...

“Επιλέξαμε τους Αχαρνής γιατί διαδραματίζονται στην Αθήνα του Πελοποννησιακού Πολέμου κι εμείς ζούμε σήμερα, στην Αθήνα του 2010, τον οικονομικό πόλεμο, την οικονομική κατοχή. Βιώνουμε σήμερα σε απόλυτη αντιστοιχία όπως τότε, 2.500 χρόνια πριν, τη διαφθορά, την ηθική πτώση και την πολιτιστική παρακμή”.

Σωτήρης Χατζάκης.