των Χαρόν Σανί, Σκαντάρ Κοπτί
με τους Σαμίρ Καμπάχα, Ιμπραήμ Φρέγκε, Φουάντ Χαμπάς

Υπόθεση:

Η γειτονιά Ajami της Τζάφας είναι το χωνευτήρι διαφορετικών πολιτισμών και αλληλοσυγκρουόμενων αντιλήψεων μεταξύ Εβραίων, Μουσουλμάνων και Χριστιανών. Με τη χρήση φλασμπακ και μέσα από τα μάτια διαφόρων χαρακτήρων γινόμαστε μάρτυρες μιας αδιέξοδης κατάστασης. Ο ευαίσθητος 13χρονος Νασρί και ο μεγαλύτερος αδελφός του Ομάρ, ζούνε μέσα στο φόβο: ολόκληρη η οικογένεια τους κινδυνεύει επειδή ο θείος τους τραυμάτισε ένα εξέχον μέλος της κοινότητας.

Ο αφελής νεαρός Παλαιστίνιος πρόσφυγας Μαλέκ, εργάζεται παράνομα στο Ισραήλ για να μπορέσει να πληρώσει την εγχείρηση για να σώσει τη ζωή της μητέρας του. Ο ευκατάστατος Παλαιστίνιος Μπιντζ ονειρεύεται ένα λαμπρό μέλλον με την Εβραία φίλη του. Ο Εβραίος αστυνομικός Ντάντο και η οικογένεια του ψάχνουν απεγνωσμένα να βρουν τον φαντάρο αδελφό του που αγνοείται. Κανένας τόπος δεν εκφράζει καλύτερα τη δραματική σύγκρουση διαφορετικών κόσμων.

ΒΡΑΒΕΙΑ

• Χρυσή κάμερα / Βραβείο ειδικής μνείας - Φεστιβάλ Καννών 2009
• Χρυσός Αλέξανδρος καλύτερης ταινίας, Βραβείο Σεναρίου & Βραβείο Κοινού - 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
• Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενων σκηνοθέτων - London Film Festival
• Υποψήφιο για Ευρωπαϊκή ανακάλυψη της χρονιάς - Ευρωπαϊκά βραβεία κινηματογράφου 2009
• Βραβείο καλύτερης ταινίας - Φεστιβάλ Ιερουσαλήμ 2009
• Βραβείο καλύτερης ταινίας, καλύτερης σκηνοθεσίας, σεναρίου, μοντάζ, μουσικής - Ισραηλινή ακαδημία κινηματογράφου

ΚΡΙΤΙΚΕΣ/REVIEWS

«Αξίζει να το δεις για να δεις πως είναι να ζεις κάτω από συνεχές στρες και φόβο στο Ισραήλ και στη Παλαιστίνη».
Filmaster.com

«Ένα έντονο, συγκινητικό φιλμ, που απεικονίζει μια σύνθετη και δραματική πραγματικότητα».
Marta Musso - Misimagine

«Το προτείνω ανεπιφύλακτα»
Trevor Johnston - Time out London

«Η πιο αυθεντική και ευφάνταστη ταινία της χρονιάς πρωτοεμφανιζόμενου δημιουργού»
London Film Festival

«Οι δύο σκηνοθέτες δημιουργούν μία αυθεντική και γεμάτη αυτοπεποίθηση, γνήσιας κλάσης ταινία»

«Ένα δυνατό δράμα στους κακόφημους δρόμους του Ισραήλ»
Michael Hayden

«Σπάνια η εύφλεκτη περιοχή της Μέσης Ανατολής έχει παρουσιαστεί τόσο διεξοδικά σε ταινία»
Jay Weisberg - Variety

«Ο αντίκτυπος που αφήνει το τέλος της ταινίας, σε χτυπάει κατά μέτωπο και σε αφήνει να αναζητάς τα κομμάτια σου μέσα στην σκοτεινή αίθουσα του κινηματογράφου».
Anton Bitel - Eye For Film

«Μια εκπληκτικά αυθεντική ταινία, δυναμικά σκηνοθετημένη, με εξαιρετικές ερμηνείες από ερασιτέχνες ηθοποιούς»

«Η ταινία έχει τη δυνατότητα να είναι η επόμενη μεγάλη εισπρακτική επιτυχία του Ισραήλ, μετά την «Επιστροφή της μπάντας» και το «Βάλς με τον Μπαζίρ»

«Αντίθετα με άλλους σκηνοθέτες που νομίζουν ότι έχουν όλες τις απαντήσεις, οι δημιουργοί του Ajami θαυμάσια αποφεύγουν κάθε είδος κηρύγματος και δογματισμού»
Dan Fainaru - Screen International

«Ένα θρασύ και αυθεντικό κομμάτι κινηματογράφου»
«Το Ajami αφηγείται μια σημαντική ιστορία με ένα απόλυτα συναρπαστικό και κινηματογραφικό τρόπο»
«Ένα εκπληκτικό επίτευγμα! Οι δημιουργοί έκαναν μια ταινία με καρδιά, προβάλλοντας ένα όραμα που απευθύνεται σε ολόκληρη την ανθρωπότητα».
Επιτροπή London Film Festival 2009

«Η κινηματογράφηση των δύο πρωτοεμφανιζομενων δημιουργών είναι ελκυστικό και βαθιά στοχαστικό»
David Wilcock

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ YARON SHANI & SCANTAR COPTI

Δημοσιογράφος: Επτά χρόνια χρειάστηκαν για την ολοκλήρωση αυτής της ταινίας. Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες δυσκολίες που αντιμετωπίσατε;

Σκηνοθέτες: Ο μεγαλύτερος αγώνας μου ήταν απέναντι στον τεράστιο σκεπτικισμό που συνάντησα από κάθε κατεύθυνση. Ξεκινήσαμε με μια περίπλοκη ιστορία που πολύς κόσμος δεν καταλάβαινε. Θέλαμε να κάνουμε τα γυρίσματα με τον πιο τρελό τρόπο, χωρίς να δείξουμε το σενάριο στους ηθοποιούς και να κινηματογραφήσουμε με έναν παράδοξο χρονολογικά τρόπο και με πολλαπλές κάμερες. Σχεδόν όλοι γύρω μας πίστευαν πως δεν είχαμε ιδέα για το τι κάναμε. Ήταν χάρις σε μια χωρίς όρια αφοσίωση και πεποίθηση, που αυτό το σχέδιο έγινε πραγματικότητα.

Το Ajami γυρίστηκε χωρίς σενάριο, λοιπόν, και με ερασιτέχνες ηθοποιούς. Γιατί επιλέξατε να κάνετε έτσι την ταινία σας;

Δεν έγινε ακριβώς έτσι…Η ταινία γυρίστηκε με ένα πολύ συγκεκριμένο σενάριο, όλες οι ταινίες, απλώς οι ηθοποιοί δεν το είδαν. Δεν ήξεραν ποτέ τι επρόκειτο να συμβεί καθ’ όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων. Έπρεπε να νιώσουν την εμπειρία αυτής της ιστορίας σαν να τους συνέβαινε στην πραγματικότητα. Θέλαμε να παίζουν σύμφωνα με τις προσωπικές και αυθόρμητες αντιδράσεις τους. Θέλαμε τα λόγια τους να βγαίνουν από καρδιάς και όχι από ένα τυπωμένο χαρτί. Το αποτέλεσμα ήταν μια εκλεπτυσμένη και προσεκτικά σκηνοθετημένη ταινία μυθοπλασίας που διέθετε την εντιμότητα και την ειλικρίνεια ενός ντοκιμαντέρ. Αποφασίσαμε να δουλέψουμε έτσι γιατί πιστεύουμε ότι η πραγματικότητα είναι πάντα πιο ενδιαφέρουσα και πιο σημαντική από την φαντασία, που συνήθως κυβερνάται από λανθασμένες αντιλήψεις και στερεότυπα.

Ποιο ήταν το μεγαλύτερο μάθημα που πήρατε γυρίζοντας αυτήν την ταινία;

Πολλά ήταν αυτά που μάθαμε, αλλά το πιο ενδιαφέρον θαρρώ πως είναι η διαπίστωση ότι αν αληθινά πιστεύεις σε κάτι, πάλεψε για αυτό! Ακόμα κι αν οι πιο έμπειροι και ταλαντούχοι άνθρωποι στον κόσμο, σου λένε ότι κάνεις λάθος.

Πρώτο Πλάνο, 50ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης