Kulturosupa.gr - RSS http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/ put the rss description here. +Tue, 27 Jun 2017 09:20:00 +0300 en hourly 1 http://www.kulturosupa.gr/ http://www.kulturosupa.gr/upload/logo.png Rss title here http://www.kulturosupa.gr/ <![CDATA[Επάγγελμα Ζιγκολό. Η επιστροφή. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].]]> http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/life-stories-epistrofi-19706/ http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/life-stories-epistrofi-19706/#comments +Tue, 27 Jun 2017 09:20:00 +0300 23 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/life-stories-epistrofi-19706/   Επάγγελμα Ζιγκολό. Η επιστροφή. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

]]>
 Επάγγελμα Ζιγκολό. Η επιστροφή. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

Ώρα Ελλάδος 08:58. Βρίσκομαι ήδη έξω από την πολυκατοικία στην οδό Κολοκοτρώνη 41 στον Πειραιά με τον φάκελο στον χέρι. Εδώ από όπου ξεκίνησαν όλα. Ο ταξιτζής έχει απομακρυνθεί εδώ και λίγα λεπτά  και εγώ στέκομαι ακίνητος να κοιτάζω την μπροστινή όψη του διαμερίσματος μου. Σε λίγο θα μπω στην είσοδο, θα πατήσω το κουμπί για να έρθει το ασανσέρ, αυτό θα έρθει όπως κάνει κάθε φορά που το καλούνε, θα μπω μέσα, θα πατήσω πάλι το κουμπί για τον τέταρτο όροφο και θα φτάσω στο διαμέρισμα που μένω τα τελευταία πέντε χρόνια. Σ’ αυτό το διαμέρισμα που έχουν συμβεί τόσα γεγονότα και θα συνεχίσουν να συμβαίνουν. Εκεί μέσα που ερωτεύθηκα, χώρισα, έκλαψα, πόνεσα, έκανα σεξ, έζησα την ανεργία, την αρρώστια του πατέρα μου, έμεινα άφραγκος, και τώρα, να, επιστρέφω με έναν φάκελο στο χέρι και δέκα χιλιάδες ευρώ. Η μάλλον δέκα χιλιάδες μείον είκοσι. Όσα έδωσα στον ταξιτζή για να με φέρει από το Παλαιό Ψυχικό εδώ.
 
Το ασανσέρ φτάνει στον προορισμό του όπως είναι εκπαιδευμένο να κάνει  εδώ και πολλά χρόνια. Τίποτα δεν μπορεί να του ανακόψει την πορεία. Μόνο μια διακοπή ρεύματος.  «Άραγε πόσα μπλακ άουτ ρεύματος παθαίνουμε στην ζωή μας και περιμένουμε να συνδεθούμε ξανά όπως το ρεύμα;»μουρμουρίζω καθώς βρίσκομαι ήδη στον τέταρτο όροφο. Βγαίνω από το ασανσέρ και στέκομαι έξω από την πόρτα ασφαλείας που είχε βάλει ο ιδιοκτήτης με τιμή και καμάρι, όταν του είπα ότι δεν μπορώ να το νοικιάσω αν δεν έχει πόρτα ασφαλείας το διαμέρισμα. Ψάχνω να βρω τα κλειδιά στην κωλότσεπη του παντελονιού μου. Δεν δυσκολεύομαι. Τα βρίσκω αμέσως. Πηγαίνω προς την κλειδαρότρυπα να τα βάλω για να ανοίξω την πόρτα. Το χέρι μου μένει ακίνητο και δυσκολεύεται να κάνει την κίνηση. Μένει στάσιμο και τα κλειδιά δεν λένε να γυρίσουν. Το κατεβάζω και τα αφήνω πάνω στην πόρτα. Είναι περίεργο αλλά κάποια δύναμη με εμποδίζει να ακούσω το «κλακ»της κλειδαριάς.  Δεν θέλω να μπω μέσα. Ή μάλλον θέλω να μπω και να ζήσω μια νέα ζωή, μια ζωή που δεν θα μοιάζει με την προηγούμενη.
Μια ζωή διαφορετική, με λιγότερο πόνο και στεναχώρια και περισσότερη χαρά και έρωτες. Ουτοπία; Παραίσθηση; Άπιαστο όνειρο; Ίσως. Εγώ όμως αρνούμαι να συνεχίσω την παλιά μου ζωή, και για αυτό καθυστερώ να μπω στο διαμέρισμα. Η αναζήτηση του καινούργιου είναι κάτι που μου δίνει δύναμη. Το χέρι μου τώρα πηγαίνει στο κουδούνι που γράφει το όνομα μου. Το πατάω και περιμένω να μου ανοίξουν. Καμία κίνηση. Το ξαναπατάω. Περνάνε δύο λεπτά χωρίς κανένας να ανταποκριθεί στο κάλεσμα μου. Βάζω το αυτί μου στην πόρτα.  Απόλυτη ησυχία. Μένω εκεί για δύο λεπτά περίπου. Ευτυχώς είναι οροφοδιαμέρισμα και είναι λίγες οι πιθανότητες να έρθει κάποιος να με δει να στήνω αυτί στην πόρτα μου. Σίγουρα θα νομίζει ότι τρελάθηκα. Θέλω να μείνω λίγο ακόμα σ αυτή την ησυχία. Πριν μπω μέσα, θέλω να αφουγκραστώ την νέα ζωή που ευελπιστώ να ζήσω από εδώ και στο εξής.
 
Ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. Όλα είναι όπως τα άφησα πριν φύγω. Τα πάντα είναι στην θέση τους. Κάθομαι στον καναπέ και επεξεργάζομαι τον χώρο. Τα άδεια κουτάκια μπύρας, το τασάκι με τα αποτσίγαρα, οι κάλτσες μου πεταμένες στο πάτωμα, τα cd με την κλασσική μουσική δίπλα στο cd-player, το τηλεκοντρόλ  πάνω στον καναπέ και η φωτογραφία της Μαργαρίτας πάνω στον πάγκο της κουζίνας. Δεν τολμάω ακόμα να πλησιάσω προς τα εκεί. Θέλω λίγο χρόνο. Πλησιάζω προς το παράθυρο και κοιτάω έξω. Έφυγα από το σπίτι χθες το βράδυ και νιώθω ότι περάσανε μήνες. Σαν να πήγα φθινόπωρο και τώρα πια είναι καλοκαίρι. Πηγαίνω προς το συρτάρι που είναι μαζεμένοι όλοι οι λογαριασμοί. Τους κοιτάω έναν-έναν. ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, εφορία, σταθερό τηλέφωνο, κοινόχρηστα. Παίρνω μολύβι και χαρτί και αρχίζω τους υπολογισμούς. Έχουν μαζευτεί αρκετά φέσια αλλά δεν αγχώνομαι. Παρατηρώ το πακέτα με τα χρήματα. Χαμογελάω και συνεχίζω τους υπολογισμούς. Επιτέλους μετά από καιρό δεν έχω να αγχωθώ για τα ποσά που χρωστάω. Έτοιμο το χρωστούμενο τελικό ποσό. Η σειρά των ενοικίων τώρα. Περιμένω να περάσει λίγο η ώρα για να πάρω τον ιδιοκτήτη μου τηλέφωνο. Θέλω να του πω ότι μπορώ να τον ξοφλήσω και ότι από εδώ και στο εξής όλα θα μπουν σε μια καλή ροή. Η μάλλον το τελευταίο δεν χρειάζεται να το πω. Το κρατάω για μένα.
 
Πριν πιάσω το τηλέφωνο και σχηματίσω τον αριθμό του ιδιοκτήτη, θέλω να φτιάξω έναν καφέ και να πιω μια τζούρα. Να με τονώσει και να με ξυπνήσει και να συνεχίσω την μέρα μου με ανεβασμένη διάθεση. Πηγαίνω προς τον πάγκο της κουζίνας και ανοίγω το ντουλάπι. Παίρνω τον καφέ, την ζάχαρη, γεμίζω το μπρίκι με νερό και το βάζω στο μάτι της κουζίνας. Ελληνικός, διπλός, μέτριος. Τον ανακατεύω με ένα κουταλάκι του γλυκού και περιμένω να ψηθεί. Το μάτι μου πέφτει πάνω στην φωτογραφία της Μαργαρίτας. Κάνω ότι δεν την είδα αλλά….Την πιάνω στο χέρι μου και την παρατηρώ. «Είσαι όμορφη ανάθεμα σε αλλά μεγάλη καριόλα τελικά. Πολύ μεγάλη….Εύχομαι να πονέσεις και εσύ όπως πόνεσα…Αλλά υπάρχει Θεός και …..». Μια μυρωδιά περίεργη διακόπτει τις σκέψεις μου. Ο καφές έχει παραβράσει και έχει χυθεί στο μάτι της κουζίνας. «Δεν πειράζει θα φτιάξω άλλον. Ότι δεν πετυχαίνει με την πρώτη το ξαναπροσπαθούμε»σκέφτομαι και πετάω την φωτογραφία στο καλάθι απορριμμάτων.
 
Συνεχίζεται….
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/life-stories-epistrofi-19706/feed/
<![CDATA[Δεν σταμάτησαν ποτέ να έρχονται πρόσφυγες στην Ελλάδα. Σκάφος με 119 εντοπίστηκε στην Κάρπαθο.]]> http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/prosfiges0jarpathis-19682/ http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/prosfiges0jarpathis-19682/#comments +Sun, 25 Jun 2017 11:45:00 +0300 143 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/prosfiges0jarpathis-19682/  Οι πρόσφυγες δεν σταμάτησαν ποτέ να έρχονται στην Ελλάδα. Σκάφος με 119 εντοπίστηκε στην Κάρπαθο.

]]>
 Δεν σταμάτησαν ποτέ να έρχονται πρόσφυγες στην Ελλάδα. Σκάφος με 119 εντοπίστηκε στην Κάρπαθο.

Ξύλινο σκάφος με σημαία Τουρκίας και επιβαίνοντες 119 πρόσφυγες εντοπίστηκε τις πρώτες πρωινές ώρες του Σαββάτου στη θαλάσσια περιοχή της Καρπάθου.

Κάποιος από τους επιβαίνοντες του σκάφους, που παρουσίασε μηχανική βλάβη, κάλεσε σε βοήθεια μέσω κινητού τηλεφώνου στον ευρωπαϊκό αριθμό κλήσης 112.

Άμεσα ξεκίνησαν έρευνες από τρία πλωτά του Λιμενικού, ένα ναυαγοσωστικό και δύο ιδιωτικά για τον εντοπισμό του.

Τελικά, το σκάφος με τους πρόσφυγες εντοπίστηκε στη θαλάσσια περιοχή Αμμοοπή και ρυμουλκήθηκε από αλιευτικό στο λιμάνι του νησιού.

Οι πρόσφυγες είναι καλά στην υγεία τους.

Μεταξύ των επιβαινόντων είναι δύο διακινητές ηλικίας 37 και 41 ετών.

Σύμφωνα με καταμέτρηση, που έγινε από το Λιμενικό Σώμα, μεταξύ των προσφύγων περιλαμβάνονται 19 γυναίκες, μεταξύ των οποίων δύο έγκυες και 23 ανήλικα παιδιά.

Μέχρι στιγμής, δεν έχει γίνει γνωστό σε ποιες δομές φιλοξενίας θα μεταφερθούν.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/prosfiges0jarpathis-19682/feed/
<![CDATA[Δείτε πώς ο Θουκυδίδης «κατέκτησε» το Λευκό Οίκο]]> http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/thoukididis-oikos-19650/ http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/thoukididis-oikos-19650/#comments +Fri, 23 Jun 2017 10:46:00 +0300 143 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/thoukididis-oikos-19650/  Δείτε πώς ο Θουκυδίδης «κατέκτησε» το Λευκό Οίκο

]]>
 Δείτε πώς ο Θουκυδίδης «κατέκτησε» το Λευκό Οίκο

Πώς ο αρχαίος Έλληνας συγγραφέας και ιστορικός, Θουκυδίδης, «κατέκτησε» τον Λευκό Οίκο στις Ηνωμένες Πολιτείες περιγράφει άρθρο του Politico.

Το μυστικό ακούει στο όνομα Γκράχαμ Άλισον. Πρόκειται για έναν ακαδημαϊκό με μεγάλη εμπειρία στον Λευκό Οίκο, καθώς ήταν ένας από τους συμβούλους των προέδρων Ρίγκαν και Κλίντον. Ο κ. Γκράχαμ παρουσιάσει στην οικία του πρώτου Αμερικανού πολίτη, προκειμένου να αναλύσει στο στρατηγικό επιτελείο του προέδρου το θέμα των διαφορών που υπάρχουν μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.

Στο σημείο αυτό, εισήλθε στη συζήτηση ο Θουκυδίδης. Ο 77χρονος γνωρίζει πολύ καλά τη γραμματεία του αρχαίου Έλληνα ιστορικού, καθώς έχει γράψει σχετικό βιβλίο και ειδικότερα για τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Στην ανάλυσή του στον Λευκό Οίκο, χρησιμοποίησε τη Σπάρτη και την Αθήνα, βάζοντας στη θέση τους τις ΗΠΑ και την Κίνα.

Ο Γκράχαμ Άλισον επικαλέστηκε το βασικό ιστορικό συμπέρασμα για τα αίτια του αρχαίου πολέμου. Η Αθήνα αύξησε την επιρροή και τη δύναμή της, επέκτεινε το εμπόριό της και η πανίσχυρη Σπάρτη άρχισε να ανησυχεί. Όταν η Κόρινθος διαμαρτυρήθηκε για τα συμφέροντά της στις αποικίες του Ιονίου, τότε η Σπάρτη είχε την αφορμή που ζητούσε, προκειμένου να ξεκινήσει τον πόλεμο.

Στη θέση της Αθήνας, είπε ο Γκράχαμ Άλισον και αναφέρει το Poitico, είναι σήμερα η Κίνα. Στη θέση της Σπάρτης, οι ΗΠΑ. Οι λόγοι είναι ίδιοι και είναι ικανοί να προκαλέσουν μεγάλες εντάσεις μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων, οι οποίες μπορεί να οδηγηθούν σε πόλεμο.

Ο κ. Άλισον αποκάλεσε τη σημερινή κατάσταση «παγίδα του Θουκυδίδη» και απασχολεί τους συνεργάτες του Τραμπ, οι οποίοι διακρίνουν μία επιθετική πολιτική στις κινήσεις της Κίνας, σε μία περίοδο που διεξάγονται συζητήσεις σε διπλωματικό επίπεδο μεταξύ Ουάσιγκτον και Πεκίνου για έναν «διάλογο ασφαλείας».

]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/thoukididis-oikos-19650/feed/
<![CDATA[ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ.ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].]]> http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/karatzoglou-oneiro-19612/ http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/karatzoglou-oneiro-19612/#comments +Sat, 17 Jun 2017 10:13:00 +0300 23 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/karatzoglou-oneiro-19612/   ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ.ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

]]>
 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ.ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

Ώρα Ελλάδος 07:57. Μια καινούργια ημέρα ξημερώνει, αφήνοντας πίσω της την προηγούμενη με  ότι κακό η καλό είχε αυτή. Τώρα είναι πια Κυριακή και η ζωή είναι όλη μπροστά μου. Έχω στα χέρια μου έναν φάκελο με 10.000 ευρώ και τίποτα δεν με εμποδίζει από το να ξεχρεώσω χρέη παλιά και να χαμογελάσω μετά από τόσο καιρό, να ανασάνω, και να αρχίσω να σκέφτομαι θετικά. Όπως άλλωστε μου ‘χε μάθει η φίλη μου η Μαρία, η οποία καιρό τώρα παλεύει να βρει το κέντρο της και προσπαθούσε να πείσει και μένα να βρω το δικό μου. Νομίζω ότι τελικά μετά από τόσο κόπο και ιδρώτα, ήρθε η στιγμή που το κέντρο μου βρήκε τον στόχο του και έπαψε να είναι “απόκεντρο”. Έγινε κέντρο με 10.000 ευρώ. Όμως κάτι έχει μείνει μέσα μου ανεκπλήρωτο το οποίο με τσούζει και με τσουρουφλίζει και αυτό δεν είναι σίγουρα η λαχτάρα μου να δω τον ιδιοκτήτη μου. Είναι η λαχτάρα μου να ξαναδώ την κυρία Έλενα. Την “πελάτισσα” που δεν έγινε ποτέ “πελάτισσα”.
 
Αυτό το βράδυ δεν θα το ξεχάσω ποτέ μου όσα χρόνια και να περάσουν»μονολογώ καθώς βρίσκομαι πίσω από την μεγάλη εξώπορτα του σπιτιού του Παλαιού Ψυχικού με τον φάκελο στο χέρι. Ξαφνικά ένα μαύρο πουλί έρχεται και κάθεται στα κάγκελα και στέκεται ακίνητο. Ξύνει τις φτερούγες του, βγάζει μια κραυγή και φεύγει. Είμαι σίγουρος ότι είναι το πουλί που εμφανιζόταν όλο το βράδυ στο περβάζι και το θεωρούσα οιωνό. Αλλά από την άλλη δεν παίρνω όρκο. Για το μόνο που είμαι σίγουρος είναι ότι  η μοίρα μου παίζει ένα περίεργο παιχνίδι. Και εγώ απλά ακολουθώ τους κανόνες του και κάθε φορά περιμένω ποιο είναι το επόμενο παιχνίδι που θα παίξω. «Όλα τα παιχνίδια έχουν χαμένους και νικητές. Όλαααααααααα»μουρμουρίζω και βάζω τον φάκελο στο τσαντάκι μου. Προς το παρόν αυτό που πρέπει να κάνω  είναι να βρω ένα ταξί και να πάω σπίτι μου. Δεν γίνεται να στέκομαι άλλο στην εξώπορτα του σπιτιού. Σε λίγο  θα περνάνε οι γείτονες και θα με κοιτάνε περίεργα. Ένας άντρας μονολογεί έξω από την βίλα της γειτόνισσας τους.
 
Έχω ήδη βγάλει τα λεφτά για να πληρώσω τον ταξιτζή. Δεν θέλω να ανοίξω τον φάκελο και να βγάλω μπροστά του τα χρήματα που μου έδωσε η κυρία Έλενα. Ένα ταξί περνάει από μπροστά μου, σηκώνω το χέρι μου, μπαίνω μέσα ,καλημερίζω τον ταξιτζή και του λέω τον προορισμό. «Έγινε φίλε»μου απαντάει εκείνος και χαμηλώνει την μουσική. Κατά παράδοξο τρόπο δεν ακούει σκυλάδικα, ούτε έντεχνα. Ακούει κλασσική μουσική και φαίνεται να είναι αφοσιωμένος σ’ αυτό που ακούει. Ρίχνω το κεφάλι μου πίσω στο κάθισμα και φέρνω στον νου μου την χθεσινή βραδιά. Σκέφτομαι Εκείνη, την ώρα που κάπνιζε στο μπαλκόνι και μετά μπήκε μέσα και μου είπε : «Όλα εντάξει Θανάση;». «Όλα εντάξει της απάντησα και της χαμογέλασα. «Για την ώρα πρέπει να χωρίσουν οι δρόμοι μας. Αλλά θα ξαναβρεθούμε» μου είπε ψιθυριστά, καθώς έκατσε δίπλα μου στον καναπέ και μου χάιδεψε τα μαλλιά. «Ναι, θα τα ξαναπούμε σίγουρα»της απάντησα και έκανα να την φιλήσω. Γύρισε προς το μέρος μου και μου είπε: «Σ’ ευχαριστώ πολύ για όλα». Μετά με φίλησε στο μάγουλο και τα χείλη μας πήγαν να ενωθούν αλλά την τελευταία στιγμή…
 
«Θέλετε να πάμε από Αλεξάνδρας ή από Συγγρού;». Η φωνή του ταξιτζή διέκοψε τις αναμνήσεις μου από την χθεσινή βραδιά. Μα, τι με νοιάζει από πού θα πάμε. Ειλικρινά δεν έδινα δεκάρα. Είχα αφοσιωθεί τόσο πολύ στην σκηνή του αποχωρισμού που ακόμα και  από την λεωφόρο Πεντέλης να με πήγαινε δεν θα έπαιρνα χαμπάρι. «Πηγαίνετε από όπου θέλετε. Δεν έχω πρόβλημα»του απαντώ και γέρνω πάλι το κεφάλι μου πίσω στο κάθισμα. «Μήπως σας ενοχλεί η μουσική;» με ρωτά ξανά με ευγενικό τρόπο. «Όχι..όχι…καθόλου»του λέω και κλείνω τα μάτια μου. Η κλασσική μουσική συνεχίζει να παίζει και το όνειρο δεν αργεί να έρθει.
 
Βλέπω ότι είμαι στο σπίτι μου και έχει έρθει η κυρία Έλενα επίσκεψη. Καθόμαστε στον καναπέ μου και αρχίζουμε να φιλιόμαστε. Δεν μιλάμε, παρά μόνο φιλιόμαστε. Μετά βγάζουμε τα ρούχα και μένουμε με τα εσώρουχα. Ακόμα και στο όνειρο είναι σέξι και ερωτική. Κοιτάζω το όμορφο στήθος της και τα υπέροχα πόδια της. Πλησιάζω προς το μέρος της και αρχίζω να την φιλάω. Ανταποκρίνεται. Το ένα χέρι μου ακουμπάει πάνω στο πόδι της και με το άλλο της χαιδεύω τα μαλλιά. Την θέλω τρελά. Το χέρι μου τώρα πάει στο στήθος της και προσπαθώ να της ανοίξω το σουτιέν. Μάταιος κόπος. Δεν ξεκουμπώνει. Προσπαθώ ξανά αλλά πάλι τίποτα. Βάζω δύναμη και κάνω άλλη μια προσπάθεια αλλά και πάλι τζίφος. Την κοιτάζω απορημένος. Ανασηκώνει τους ώμους της σαν να μου λέει: «Δεν ξέρω τι γίνεται». Χτυπάει το κουδούνι. Ξαφνιαζόμαστε. Σηκώνομαι να ανοίξω. Φτάνω στην πόρτα. «Ποιος είναι ;»ρωτάω. Καμία απάντηση. «Ποιος είναι;»ξαναρωτώ. «Εγώ είμαι» μου απαντά. «Ποια είσαι εσύ της λέω»εκνευρισμένος. «Εγώ είμαι.  Η μεγάλη σου αγάπη». «Η ποιααααααα;»φωνάζω. «Εγώ είμαι. Η Μαργαρίτα»μου απαντά και χτυπάει ξανά το κουδούνι.
 
Πετάγομαι πάνω και ανοίγω τα μάτια. Έχουν περάσει λίγα λεπτά. Δεν ξέρω ακριβώς πόσα. Ένα, δύο , τρία. Όχι παραπάνω. «Είσαστε καλά;»με ρωτάει ο ταξιτζής. «Ναι , ναι….όλα καλά. Όλα καλά…»του λέω και κοιτάω έξω από το παράθυρο. Σε λίγο φτάνουμε στον προορισμό μας..
 
Συνεχίζεται.
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/karatzoglou-oneiro-19612/feed/
<![CDATA[ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΕ ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΗ ΖΩΗ. Από τον Maco Grello.]]> http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello-stigmas-papou-19602/ http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello-stigmas-papou-19602/#comments +Fri, 16 Jun 2017 16:13:00 +0300 153 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello-stigmas-papou-19602/   ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΕ ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΗ ΖΩΗ. Από τον Maco Grello.

]]>
 ΟΙ ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΕ ΤΗ ΓΙΑΓΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΠΠΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΗ ΖΩΗ. Από τον Maco Grello.

Προβληματίζεσαι μερικές φορές λίγο περισσότερο. Τα βάζεις κάτω τα προβλήματα, τα ξαναβάζεις και λύση δεν βρίσκεις. Μετράς τα λίγα τα κουκιά, μετράς ξανά, μα όσες φορές και να μετρήσεις δεν αλλάζουν οι αριθμοί, δεν αβγατίζουν οι κύκλοι κι οι γραμμές. Ανάθεμα τα μαθηματικά, λίγο ανθρωπιά δεν έχουν! Λες, τον άλλο μήνα υπολόγισε, μα είναι κι ο άλλος μήνας ίδιος κι ο άλλος παραΐδιος. Δεν έχει λύση η ζωή καμιά φορά που να την βρεις μέσα στο κεφάλι σου, μόνο σου την φέρνει η ίδια η ζωή αν έχεις υπομονή κι αν έχεις εμπιστοσύνη. «Έχει ο Θεός» που λέγανε οι γέροι. Τους κοροϊδεύαμε πως ο Θεός έχει, εμείς δεν έχουμε... Μα αφού όλα τα καλοσκέφτηκες  και το μόνο που κατάφερες ήταν να χάσεις με τον ήλιο το χαμόγελο σου και τον ύπνο σου με το φεγγάρι, δεν έχεις παρά να βρεις παρηγοριά σε εκείνα τα λόγια των γέρων που όταν ήσουν παιδί σου δίνανε μια συμβουλή και μια αγκαλιά. «Καλός άνθρωπος να γίνεις, καλός άνθρωπος». Τόσο απλά που το μυαλό δεν καταλαβαίνει, θέλει πολύπλοκες εξισώσεις για να ενθουσιαστεί και να γίνει καταδεκτικό. Μια τέτοια συμβουλή, μόνο αν πιάσεις κάμποσες φορές  τον εαυτό σου να έδωσε παραπάνω από αυτό που μπορούσε να δώσει, τότε θα την καταλάβεις. Δεν έχει άλλο τρόπο η χαρά παρά να βρίσκεις την αγάπη σε όποιον δρόμο σου έτυχε ή σε όποιον δρόμο διάλεξες. Η αγάπη που καταφέρνεις να δίνεις εσύ, κόντρα στους δύσκολους καιρούς, αυτή είναι η πληρωμή. Δεν έχει άλλο μέρος η αγάπη να κρυφτεί παρά μέσα στους ανθρώπους, τη μάνα, τον πατέρα, τα αδέρφια. Κι αν είσαι από σόι αγαπημένο, αν γνώρισες παππού, γιαγιά, τους θείους, τις θείες και ξαδέρφια μια ντουζίνα, πιο μεγάλη τύχη δεν έχει η ζωή.
 
Συζητώ καμιά φορά με τους καλούς μου φίλους (αυτοί κι αν είναι καλή τύχη) και τους περιγράφω τον παππού και τη γιαγιά που στα παιδικά μου μάτια ήταν οι πιο άξιοι άνθρωποι στον κόσμο. Κι είναι και γι αυτούς οι δικοί τους παππούδες και γιαγιάδες, οι πιο καλοί από όλους. Πιάνουμε πάλι σαν τα παιδιά να λέμε, εμένα ο παππούς μου είχε κάνει αυτό, κι ο άλλος να λέει «που να ακούσετε για τον δικό μου τον παππού». Θυμόμαστε και γινόμαστε πάλι δέκα χρονών, είναι σαν να τους ζούμε πάλι εδώ μπροστά μας, να μας χαϊδεύουν και να μας ορμηνεύουν. Τρέχουμε με τα παιδικά μας πόδια πάλι στο χωριό, στην κατηφόρα που ήταν χτισμένο το σπιτάκι της γιαγιάς. Δυο τρία δωμάτια που ξερνούσαν σοβάδες πίσω από τις ταπετσαρίες, μια πόρτα μονίμως ανοιχτή που οι μέλισσες την κάνανε φωλιά, ένα τηλέφωνο που μέχρι να το σηκώσει η γιαγιά περνούσαν ολόκληρα λεπτά κι έπρεπε να ξαναπάρεις. Το άρωμα από τα γεράνια που ακόμα μπορεί τόσο εύκολα να με ταξιδεύει πάλι πίσω. Μπροστά στα σπίτια τα δικά μας, με τις ανέσεις, με την τεχνολογία, την ζέστη, την δροσιά, θα έπρεπε να το είχαμε σβήσει από τη μνήμη μας και να ευχόμαστε άνθρωπος να μην μείνει ποτέ σε τέτοιο σπίτι φτωχικό. Κι όμως εκείνο το σπίτι χωρούσε τις πιο ζεστές αγκαλιές, τις καλημέρες που ήταν ευχές και όχι μόνο λέξεις, χωρούσε την απλότητα, την γενναιοδωρία, το φιλότιμο... Ότι δώρο μπορεί να ζητήσει ο άνθρωπος από το Θεό, να του βάλει στην καρδιά τη ώρα που γεννιέται, βρισκόταν σε εκείνο το σπίτι της γιαγιάς.
 
Δεν σβήνουν οι στιγμές που έχει το κάθε παιδί, γιατί τις έζησε με την καρδιά του. Άλλος λόγος δεν υπάρχει. Είναι που δεν διαλύσαμε εκείνες τις στιγμές στην παράλογη  λογική μας και τις ζήσαμε εκεί που μόνο μπορούν να σου δώσουν ότι έχουν, στην καρδιά. Δε σβήνει η ανάμνηση που μισοκοιμισμένος από το καράβι χτυπούσα με την αδερφή μου την τσίγκινη πορτα της γιαγιας και αυτή μας άνοιγε, έκλαιγε και τα χέρια μας φιλούσε. Δεν σβήνει αυτή η γεύση από εκείνο το κοτόζουμο που μας έβαζε σε κούπα του καφέ, να δυναμώσουμε, να μας καλοδεχτεί.  Το κουζινάκι με το μαρμάρινο νεροχύτη, μια κατάμαυρη κατσαρόλα απάνω στη φωτιά που έβγαζε γεύσεις που οι πιο ακριβοπληρωμένοι μάγειρες ακόμη δεν κατάφεραν να πετύχουν. Το σαλονάκι που κοιμόμασταν έξι και εφτά ανθρώποι, τα ντιβάνια και αυτή η τηλεόραση η μικρή που πιο πολύ έμοιαζε με ραδιόφωνο. Οι ώρες που παίζαμε κουτσό, κρυφτό, κι ας ήμουν πάντα ο πιο μικρός και ενώ οι άλλοι έτρεχαν και σκαρφάλωναν εγώ πιο πολύ του κοιτούσα και τους θαύμαζα. Κι όταν νύχτωνε, έξω από την πόρτα του σπιτιού γιατί μέσα δεν χωρούσαμε, όλη η γειτονιά να κάθεται στα σκαλοπάτια και στις καρέκλες της γιαγιάς, να λένε τις ίδιες ιστορίες, να πειράζονται και να γελούν. Θα είμασταν τώρα άλλοι άνθρωποι, δεν θα είμασταν εμείς, αν δεν είχαμε ζήσει τότε εκείνες τις στιγμές να ξέρουμε πως είναι. Θα νομίζαμε πως ευτυχία είναι τα λεφτά και καλοπέραση οι ανέσεις. Πάλι καλά, σωθήκαμε.
 
Παρατηρώ τώρα τα παιδιά που δεν θέλουν να πάνε στο χωριό, δεν έχει wi fi η γιαγιά, ούτε τηλεόραση μεγάλη. Όταν τελειώσουν το δημοτικό και πιάσουν στα χέρια τους το κινητό τηλέφωνο δεν υπάρχει πια παιχνίδι. Κάθε φορά που περνάω από τις μπασκέτες της συνοικίας μου, τις κοιτάζω με θλίψη να είναι άδειες. Γιατί δεν παίζουν τα παιδιά; Αρρώστησαν; Εμείς και άρρωστοι βγαίναμε έξω να παίξουμε. Πως να αλλάξει αυτή η κατάσταση δεν ξέρω. Διάβασα κάτι πρόσφατα από μια φίλη που έλεγε: «Να είχαμε πάλι μια εφηβεία! Από εκείνες τις καλές, τις παλιές. Χωρίς ίντερνετ και κινητά». Να είχαμε πάλι την γιαγιά και τον παππού να πούμε μια κουβέντα, να φαίνεται ασήμαντη και να είναι πιο ακριβή από όλες. Να κοιτάξουμε πάλι  μέσα στα υγρά τους μάτια, καθρέφτη μιας ψυχής χιλιοσκαμμένης, και να κοιτάξουν κι αυτοί τα παιδικά μας μάτια που βιάζονται να μεγαλώσουν. Να περάσουμε τα χέρια πίσω από την πλάτη τους,  μέχρι να φτάσουν τον ώμο τους και να τους πάρουμε αγκαλιά, να τους δώσουμε ένα φιλί στα μαλλιά σαν να είναι εκείνοι τα παιδιά. Να ήτανε, να ήτανε, μα δεν γυρίζει ο χρόνος πίσω. Να μπορούσα να γράψω ένα ποίημα αντάξιο των στιγμών που έζησα και ζήσατε κι εσείς, μα είναι φτωχές οι λέξεις, μουτζουρώνω τα χαρτιά και τα πετάω. Περπατώ μέσα στην ζωή, θυμάμαι, νιώθω και μόνο έναν τρόπο βρίσκω να κρατήσω κοντά μου εκείνους τους αγαπημένους ανθρώπους, να γίνω σαν κι αυτούς.
 
Εκατό βιβλία να γράψω για το ίδιο θέμα, να λέω και να ξαναλέω, τους στίχους αυτού του τραγουδιού δεν φτάνω.
 
Με αυτό το άρθρο σας αποχαιρετώ για αυτό το καλοκαίρι, θα είμαστε πάλι μαζί από φθινόπωρο.
 ------------------------------------------------------------------
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ ΟΙ ΘΕΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΟΥΝ;
-Το ανατρεπτικό βιβλίο του Maco Grello – Των Θεών Η Επανάσταση- Κυκλοφόρησε -Βρείτε το στο επίσημο site του συγγραφέα ΕΔΩ ή αναζητήστε το στα μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία της χώρας.
-Βρείτε τον Maco Grello στο facebook και κάντε like για να μείνετε συντονισμένοι! ΕΔΩ
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-maco-grello-stigmas-papou-19602/feed/
<![CDATA[ Άμεσες πρωτοβουλίες για τους εργαζoμένους στον «Πήγασο»]]> http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/phgasos-19591/ http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/phgasos-19591/#comments +Thu, 15 Jun 2017 20:48:00 +0300 143 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/phgasos-19591/   Άμεσες πρωτοβουλίες για τους εργαζoμένους στον «Πήγασο»

]]>
  Άμεσες πρωτοβουλίες για τους εργαζoμένους στον «Πήγασο»,

Ο Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου παρακολουθεί με έκδηλη αγωνία τις εξελίξεις στον ΠΗΓΑΣΟ, όπου δεκάδες συνάδελφοί μας δοκιμάζονται και διεκδικούν το αυτονόητο. Το δικαίωμα στην εργασία και την καταβολή των δεδουλευμένων τους.

Ο ΠΣΑΤ συμπαραστέκεται στον αγώνα των συναδέλφων και ειδικότερα των αθλητικών μέσων του Ομίλου (εφημερίδα Goal News και Ιστοσελίδα Sentragoal), ενώνοντας με τους εργαζόμενους την αγωνία του και την απαίτηση να βρεθεί λύση για τη σωτηρία των Μέσων και το εργασιακό μέλλον τους.

Καλεί επίσης την εργοδοσία, έστω και τώρα, να συναισθανθεί τις τεράστιες και διαχρονικές της ευθύνες για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι εργαζόμενοι στα Μέσα της και με συγκεκριμένες και ουσιαστικές πρωτοβουλίες να αναζητήσει τη λύση που απαιτείται.

Ο ΠΣΑΤ καλεί επίσης τα συντεταγμένα όργανα της Πολιτείας, αλλά και τις συνδικαλιστικές μας Ενώσεις, να πάρουν τις πρωτοβουλίες εκείνες που απαιτούνται αφενός να μη διαιωνίζεται το τεράστιο εργασιακό πρόβλημα για τους συναδέλφους μας και αφετέρου να αναζητηθούν οι διέξοδοι εκείνες για την επόμενη μέρα στα Μέσα του Ομίλου και τους εργαζόμενους του.

]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/phgasos-19591/feed/
<![CDATA[Αυτές είναι οι πιο ασφαλείς χώρες στον κόσμο-Πού βρίσκεται η Ελλάδα (λίστα)]]> http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/asfaleis-xores-19531/ http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/asfaleis-xores-19531/#comments +Sat, 10 Jun 2017 09:31:00 +0300 143 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/asfaleis-xores-19531/  Αυτές είναι οι πιο ασφαλείς χώρες στον κόσμο-Πού βρίσκεται η Ελλάδα (λίστα)

]]>
 Αυτές είναι οι πιο ασφαλείς χώρες στον κόσμο-Πού βρίσκεται η Ελλάδα (λίστα).

Την ετήσια λίστα με τις πιο ασφαλείς χώρες για να ταξιδέψει κανείς εξέδωσε και φέτος στο World Economic Forum.

H ταξινόμηση έγινε ανάλογα με την ασφάλεια που παρέχουν στους επισκέπτες υπολογίζοντας παράγοντες όπως τα περιστατικά τρομοκρατίας, τα ατυχήματα και οι θάνατοι.

Η Ελλάδα βρίσκεται στην 53η θέση, ανάμεσα σε 136 χώρες και η Φινλανδία βρίσκεται στην πρώτη θέση, ως η ασφαλέστερη χώρα για να ταξιδέψει κανείς.

Οι πιο ασφαλείς χώρες:

10. Κατάρ
9. Ρουάντα
8. Ελβετία
7. Νορβηγία
6. Σιγκαπούρη
5. Χονγκ Κονγκ
4. Ομάν
3. Ισλανδία
2. Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
1. Φινλανδία

Δείτε την Έρευνα.

]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/asfaleis-xores-19531/feed/
<![CDATA[ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. Ο ΦΑΚΕΛΟΣ. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].]]> http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/life-stories-fakelos-19515/ http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/life-stories-fakelos-19515/#comments +Wed, 07 Jun 2017 19:13:00 +0300 23 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/life-stories-fakelos-19515/   ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. Ο ΦΑΚΕΛΟΣ. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

]]>
 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΖΙΓΚΟΛΟ. Ο ΦΑΚΕΛΟΣ. [Life stories - Βασίλης Καρατζόγλου].

Ώρα Ελλάδος 05:54. Σε λίγο ξημερώνει και νιώθω ήδη την ζάλη από το κρασί και τα λόγια της κυρίας Έλενας κάνουν βόλτες στο κεφάλι μου. Έχουν μπερδευτεί όλα στο μυαλό μου και νιώθω μια απίστευτη θολούρα. Προσπαθώ να ξεχωρίσω την πραγματικότητα από την φαντασία, να θυμηθώ τον λόγο που έχω έρθει αλλά και να συνειδητοποιήσω το πώς εξελίχθηκε η βραδιά. Η μάλλον πως θα καταλήξει γιατί ακόμα δεν ξέρω τι θα γίνει. Πρέπει να βοηθήσω ένα παιδί που δεν έχω δει ποτέ μου και μάλιστα αναλαμβάνοντας έναν ρόλο που δεν έχω καταλάβει γιατί μου ανατέθηκε. Όλα μπερδεμένα, πόσο μάλλον μετά το ένατο ποτήρι κρασί. «Συγνώμη, που βρίσκεται ο γιος σας;»ψελλίζω και πίνω άλλη μια γουλιά κρασί. Σκεφτόμουν ότι αν γινόμουν ποτέ σεναριογράφος σίγουρα αυτό το βράδυ θα ήταν το βασικό σενάριο της ταινίας μου. Αλλά και συγγραφέας να γινόμουν, πάλι το ίδιο θα έκανα. Θα είχα σαν βάση μια γυναίκα και έναν άντρα που γνωρίζονται για “επαγγελματικούς λόγους” ένα βράδυ Σαββάτου στο Παλαιό Ψυχικό ,αλλά η βραδιά παίρνει άλλη τροπή. Γαμάτο στόρι. Και ένας Θεός ξέρει τι ακολουθεί!!!
 
«Το παιδί μου είναι σε κέντρο αποτοξίνωσης στην Ελβετία. Θα έρθει μεθαύριο με την αδερφή μου, η οποία μένει στην Ελβετία τα τελευταία είκοσι χρόνια. Ήμουν και εγώ μαζί του αλλά επέστρεψα στην Ελλάδα γιατί έπρεπε να διευθετήσω το θέμα του πρώην συζύγου μου. Βλέπεις δεν του φτάνανε τα γκομενιαρίσματα, ήθελε να βάλει και χέρι στην περιουσία μου και διεκδικούσε ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτής. Από ακίνητα και οικόπεδα, μέχρι μετρητά και προσωπικά είδη αξίας. Αλλά δεν του κάνα το χατίρι. Δεν θα ξεμπέρδευε έτσι εύκολα μαζί μου. Έβαλα, λοιπόν, δικηγόρο και περιμένω να δω την έκβαση της υπόθεσης.  Θέλω να δικαιωθώ, όχι μόνο ηθικά αλλά και οικονομικά». Μετά από πολύ ώρα την είδα να βουρκώνει και τα δάκρυα να κυλάνε στα μάγουλα της. Την έχει πονέσει όλη αυτή η ιστορία με τον πρώην και έχει απόλυτο δίκαιο. Ξέρω πως είναι να είσαι και κερατάς και γδαρμένος. Αλλά αυτή την φορά ήξερα ότι είχε διπλό καημό. Και δεν ήταν μικρός.
 
«Ωραία λοιπόν. Αυτό που ζητάτε από μένα είναι να έρθω ξανά όταν έρθει ο γιος σας και να του μιλήσω για την κατάσταση του. Αλλά αυτό σε τι θα τον βοηθήσει; Θα με ακούσει και θα αλλάξει γνώμη; Θα αφήσει έτσι εύκολα όλο αυτό που τον τυραννάει και θα γίνει καλά; Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω γιατί επιμένετε να έρθω και εγώ μαζί του. Αφού ο γιος σας….». «Δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι πολλά, ούτε να έχεις τόσες πολλές απορίες. Το πράγμα είναι πιο απλό. Θέλω ο γιος μου να μιλήσει με έναν άνθρωπό που έχει περάσει δύσκολα στην ζωή του και να μπορέσει να καταλάβει πως είναι να περνάς από την Κόλαση στον Παράδεισο. Πως είναι να μεταβαίνεις από το στάδιο του Θανάτου στο στάδιο της Ζωής. Και εσύ Θανάση έχεις ένα χάρισμα. Μεταδίδεις με ωραίο και θετικό τρόπο στον συνομιλητή σου πολλά μηνύματα. Έχεις μια τόλμη και ένα πείσμα που σπάνια συναντάς σε άνθρωπο. Αυτό ακριβώς χρειάζεται λοιπόν ο γιος μου. Κάποιον που μπορεί να τον ακούσει και να νιώσει ότι η Ελπίδα δεν χάθηκε ακόμα..».
 
Ναι, όσες αντιστάσεις και αν είχα εκείνη την ώρα πέσανε μεμιάς. Δεν γινότανε να της πω όχι. Δεν ήθελα να αφήσω έναν άνθρωπο να υποφέρει από την στιγμή που μπορώ  να δώσω, έστω, και μια μικρή βοήθεια. Πάνω από όλα δεν μπορούσα να αντισταθώ στην γοητεία της και στον τρόπο που ζητούσε αυτό που ήθελε. Με κοιτούσε και μ’ αυτά τα υγρά μάτια που μέσα τους αποτυπωνόταν η πίκρα και το πείσμα! Αυτά τα μάτια που τα ερωτεύθηκα από την πρώτη στιγμή που τα είδα. Ναι, θα ερχόμουν ξανά να την δω και θα την βοηθούσα όσο μπορούσα. Χωρίς αντίτιμο.
 
Σηκώθηκε από τον καναπέ, πλησίασε στο ντουλάπι της κουζίνας ακριβώς πάνω από το ψυγείο. Έβγαλε έναν λευκό φάκελο, τον πήρε στα χέρια της και τον ακούμπησε στο πόδια μου. «Αυτά είναι για σένα και είναι λίγα για αυτό που κάνεις. Στα δίνω γιατί θέλω οι άνθρωποι σαν εσένα να κοιμούνται ήσυχοι. Είναι δικά σου και μπορείς να τα αξιοποιήσεις όπως θέλεις» μου είπε και μου έκλεισε το μάτι.  Τα ‘χάσα. Πήρα τον φάκελο στα χέρια μου και τον άνοιξα σιγά-σιγά. Εκείνη πήρε το πακέτο με τα τσιγάρα της και βγήκε στο μπαλκόνι. Άναψε το τσιγάρο και σήκωσε το κεφάλι της να δει τον ήλιο που άρχισε να ξεπροβάλλει και να απλώνεται σε όλο τον ουρανό. «Άλλη μια μέρα ξημερώνει»μουρμούρισα και άνοιξα τον φάκελο. Δεν γύρισε καθόλου προς το μέρος μου να δει τι κάνω και πως θα αντιδράσω. Σαν να ήθελε να με αφήσει να ζήσω αυτή την στιγμή.  Και η ώρα της αποκάλυψης έφτασε.
 
Μια κόκκινη κάρτα και μια δεσμίδα με χαρτονομίσματα. Σάστισα και γύρισα προς το μέρος της. Αυτή δεν έδειξε να ταράζεται καθόλου και εξακολουθούσε να κοιτάζει το ξημέρωμα και τον ήλιο που αποφάσισε και αυτή την μέρα να εμφανιστεί και να δώσει ζωή στον πλανήτη Γη. Έπιασα την κάρτα και την επεξεργάστηκα. Είχε πάνω της έναν κίτρινο ήλιο και μια αφιέρωση: «Για αυτούς που ο ήλιος δεν δύει μόνο αλλά μπορεί και ανατέλλει». Μια δεσμίδα με χαρτονομίσματα ξεπρόβαλλαν μπροστά μου, τυλιγμένα με μια χάρτινη λωρίδα και τον μαγικό αριθμό 10.000 ευρώ πάνω . Γύρισα πάλι προς το μέρος της να δω τι κάνει. Είχε ακόμα γυρισμένη την πλάτη της και κοίταγε τον ήλιο καπνίζοντας. «Είναι ακόμα πιο όμορφη έτσι»μουρμούρισα και χάιδεψα την κάρτα….
 
Συνεχίζεται…
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/life-stories-fakelos-19515/feed/
<![CDATA[Ένα φυσιολογικό... ΤΕΡΑΣ. Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.]]> http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/zoi-oikonomou-teras-19496/ http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/zoi-oikonomou-teras-19496/#comments +Tue, 06 Jun 2017 12:01:00 +0300 22 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/zoi-oikonomou-teras-19496/ "Θα πρέπει να σέβεται κανείς την κοινή γνώμη όσο χρειάζεται για να μην πεθάνει της πείνας και για να μην πάει φυλακή. Οτιδήποτε όμως περισσότερο από αυτό είναι εθελοντική υποταγή σε μια περιττή τυραννία και πιθανόν θα παρεμποδίσει την ευτυχία με διάφορους τρόπους."
Μπέρτραντ Ράσελ
]]>
 Ένα φυσιολογικό… ΤΕΡΑΣ. Από τον Οδηγό ΕυΖωή(ι)ας! της Ζωής Οικονόμου.

"Θα πρέπει να σέβεται κανείς την κοινή γνώμη όσο χρειάζεται για να μην πεθάνει της πείνας και για να μην πάει φυλακή. Οτιδήποτε όμως περισσότερο από αυτό είναι εθελοντική υποταγή σε μια περιττή τυραννία και πιθανόν θα παρεμποδίσει την ευτυχία με διάφορους τρόπους." Μπέρτραντ Ράσελ

H γερμανοεβραία φιλόσοφος Άρεντ, είχε καλύψει για το περιοδικό «New Yorker» τη δίκη του ναζί εγκληματία Άντολφ Άιχμαν στην Ιερουσαλήμ.

Ο Άντολφ Άιχμαν ήταν συνταγματάρχης των SS, επικεφαλής του Γραφείου Εβραϊκών υποθέσεων της Γκεστάπο και ήταν ο αρχιτέκτονας του Ολοκαυτώματος που οδήγησε σε εξόντωση περίπου 6 εκατομμύρια Εβραίους της Ευρώπης.

Τώρα θα αναρωτιέστε αναγνωστόπουλα μου, τί σχέση έχουν αυτά με την Ευζωίας μας. Μήπως η Ζωούλα τρελάθηκε; 

Σας παρακαλώ να διαβάσετε το παρακάτω απόσπασμα του βιβλίου "Ρευστός Φόβος", του Ζίγκμουντ Μπάουμαν, και θα καταλάβετε.

"Το καταστροφικότερο από ηθικής άποψης μάθημα του Άουσβιτς ή των Γκουλάγκ ή της Χιροσίμα δεν είναι ότι μπορούμε να κλειστούμε πίσω από συρματοπλέγματα ή σε θαλάμους αερίων, αλλά ότι (υπό τις κατάλληλες συνθήκες) μπορούμε να γίνουμε δεσμοφύλακες και να πασπαλίζουμε λευκούς κρυστάλλους σε αγωγούς καμινάδων∙ δεν είναι ότι μία ατομική βόμβα μπορεί να πέσει στα κεφάλια μας, αλλά ότι (υπό τις κατάλληλες συνθήκες) ΕΜΕΙΣ μπορούμε να την ρίξουμε στα κεφάλια άλλων ανθρώπων.

Ένας ακόμα μεγαλύτερος τρόμος, ένας αληθινός μετά-τρόμος, ένα εκκολαπτήριο όλων των άλλων φόβων, πηγάζει από τη συνειδητοποίηση πως, όταν γράφω αυτές τις λέξεις ή όταν τις διαβάζετε, κι εγώ κι εσείς, βαθιά στην καρδιά μας, θέλουμε να εξαφανιστούν τέτοιες σκέψεις, κι όταν αυτές αρνούνται να το κάνουν επιτρέπουμε στις μορφές του κακού να «φουσκώνουν και να εξαπλώνοντα, ασφαλείς στη μη ορατότητά τους – με το να αναδιπλωνόμαστε για να τις αντικρούσουμε, με το να αμφισβητούμε την αξιοπιστία τους και να τις αποδιώχνουμε ως απλές παραπλανητικές κραυγές, ενώ παραμένουμε επιλήσμονες αναφορικά με το καθήκον μας να αναλογιζόμαστε και να στοχαζόμαστε αυτό που ανακάλυψε η Χ. Άρεντ στις αναφορές που υπέβαλαν οι πολυμαθείς ψυχολόγοι που κλήθηκαν να καταθέσουν στη δίκη του Άιχμαν: «Μισή ντουζίνα ψυχίατροι τον διέγνωσαν «φυσιολογικό» 

«Εν πάση περιπτώσει, πιο φυσιολογικό από εμένα αφότου τον εξέτασα», λέγεται ότι αναφώνησε ένας από αυτούς, ενώ ένας άλλος διαπίστωσε ότι το όλο ψυχολογικό προφίλ του, η συμπεριφορά του προς τη γυναίκα του και τα παιδιά του, τη μητέρα και τον πατέρα του, τα αδέλφια και τους φίλους του, «δεν ήταν απλώς φυσιολογική αλλά καθ’ όλα ευκταία» – και τέλος, ο πάστορας που τον επισκεπτόταν συχνά μετά την εκδίκαση της έφεσής του από το Ανώτατο Δικαστήριο καθησύχασε τους πάντες δηλώνοντας ότι ο Άιχμαν ήταν «ένας άνθρωπος με πολύ θετικές ιδέες».

Τα θύματα του Άιχμαν ήταν «άνθρωποι όπως εμείς». Το ίδιο ήταν όμως – Θεός φυλάξοι! – και πολλοί από τους εκτελεστές του Άιχμαν, οι σφαγείς των θυμάτων∙ και ο Άιχμαν; Και οι δύο σκέψεις μας γεμίζουν φόβο. Ενώ όμως η πρώτη είναι ένα κάλεσμα σε δράση, η δεύτερη παραλύει και απολιθώνει, ψιθυρίζοντάς μας ότι η αντίσταση στο κακό είναι μάταιη. Γι’ αυτό ίσως αντιστεκόμαστε τόσο σθεναρά σε αυτή τη δεύτερη σκέψη. Ένας φόβος γνήσια και απελπιστικά αφόρητος είναι ο φόβος ότι το κακό είναι ανίκητο.

Κι όμως, όπως το έθεσε ο Πρίμο Λέβι στο βιβλίο που συνέταξε ως τελευταία επιθυμία και διαθήκη του: δεν υπάρχει αμφιβολία, καθένας μας μπορεί, εν δυνάμει, να γίνει τέρας. […] Τα φρικτά νέα είναι ότι ο Άιχμαν δεν ήταν το Κακό προσωποποιημένο, ο Διάβολος. Ήταν ένα συνηθισμένο, πεζό, βαρετά «καθημερινό» πλάσμα: κάποιος που προσπερνάς στο δρόμο χωρίς να τον προσέξεις. Ως σύζυγος, πατέρας ή γείτονας δεν θα ξεχώριζε από το πλήθος. Ήταν ο μέσος όρος, η μέση τιμή, το αντιπροσωπευτικό δείγμα των δημογραφικών στατιστικών πινάκων – όπως θα ήταν αναμφίβολα και των ψυχολογικών στατιστικών πινάκων αλλά και των ηθικών (αν μπορούσαμε να φτιάξουμε τέτοιους). Απλώς, όπως όλοι μας, προτιμούσε τη δική του βολή από τη βολή των άλλων. Αυτό ακριβώς το κοινό, συνηθισμένο παράπτωμα ή ολίσθημα, σε ασυνήθιστους καιρούς, οδηγεί σε ασυνήθιστα αποτελέσματα. Άπαξ και το γνωρίζουμε αυτό, δεν χρειαζόμαστε άλλο τον Διάβολο. Και το χειρότερο όλων, ο Διάβολος αυτής της υπόθεσης θα μας φαινόταν ίσως αξιοθρήνητα ανίκανος και αδέξιος σε σύγκριση με εκείνον τον τετριμμένα νουνεχή τυπάκο στο εδώλιο του κατηγορουμένου στο δικαστήριο της Ιερουσαλήμ. "

Να θυμάστε Kultourosupakia μου αυτό που είπε ο φιλόσοφος Λαμενέ Φελισιτέ:" Η χειρότερη από όλες τις ψυχικές καταστάσεις είναι η αδιαφορία. Πρέπει να πιστεύεις. Η έλλειψη πίστης είναι καταστροφή όχι μόνο για το άτομο, αλλά και για τις κοινωνίες".

Για να μην νιώσεις ποτέ αναγνωστόπουλο μου πως χάθηκες στις γειτονιές του κόσμου, ‘’άκουσε’’ τη συμβουλή του Γιάννη Ρίτσου.

Κι εσύ να λείπεις… 

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της, 
και συ να λείπεις, 

να 'ρχονται οι Άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα, 
και συ να λείπεις, 

να 'ρχονται τα κορίτσια στα παγκάκια του κήπου με χρωματιστά φορέματα, 
και συ να λείπεις, 

οι νέοι να κολυμπάνε το μεσημέρι, 
και συ να λείπεις,

Ενα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό, 
πολλές σημαίες ν' ανεμίζουν στα μπαλκόνια, 
και συ να λείπεις, 

Κι ύστερα ένα κλειδί να στρίβει η κάμαρα να 'ναι σκοτεινή, 
δυο στόματα να φιλιούνται στον ίσκιο, 
και συ να λείπεις,

Σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται, 
και σένανε να σου λείπουν τα χέρια, 
δυο κορμιά να παίρνονται, 
και συ να κοιμάσαι κάτου απ' το χώμα,
και τα κουμπιά του σακακιού σου ν' αντέχουν πιότερο από σένα 
κάτου απ' το χώμα, 
κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου να μη λιώνει 

'Οταν η καρδιά σου, 
που τόσο αγάπησε τον κόσμο,
θα 'χει λιώσει. 

Να λείπεις- δεν είναι τίποτα να λείπεις. 
Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει,
θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλα εκείνα που γι' αυτά έχεις λείψει, 
θα 'σαι για πάντα μέσα σ” όλο τον κόσμο…

Απόσπασμα από τις «Γειτονιές του Κόσμου» του Γ. Ρίτσου

Η δική σας,

Ζωούλα
]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/zoi-oikonomou-teras-19496/feed/
<![CDATA[Αποκάλυψη απο Reuters - Σοκ και δέος: Νέο Μνημόνιο για το χρέος]]> http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-reuters--19463/ http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-reuters--19463/#comments +Sat, 03 Jun 2017 19:39:00 +0300 143 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-reuters--19463/  Αποκάλυψη απο Reuters - Σοκ και δέος: Νέο Μνημόνιο για το χρέος

]]>
 Αποκάλυψη απο Reuters - Σοκ και δέος: Νέο Μνημόνιο για το χρέος

Ένα σενάριο ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους το οποίο μεταθέτει την αποπληρωμή των επιτοκίων μέχρι το 2048 θα σήμαινε ότι οι πιστωτές της Eυρωζώνης θα αναβάλλουν την είσπραξη έως και 123 δισ. ευρώ, σύμφωνα με πρόβλεψη του υπουργείου Οικονομικών της Γερμανίας, όπως μεταδίδει το Reuters. 

Όπως μεταδίδει το Reuters, οι υπολογισμοί του ΥΠΟΙΚ της Γερμανίας, οι οποίοι περιέχονται σε επιστολή η οποία εστάλη σε μέλος του Κοινοβουλίου, βρίσκονται υπό εξέταση τα διάφορα σενάρια, που έχουν επεξεργαστεί η Ευρωζώνη και ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ΕSM), σχετικά με το ελληνικό ζήτημα.

Μία επιμήκυνση τέτοιου μεγέθους, στην αποπληρωμή των επιτοκίων θα πρέπει να συνοδεύεται από μία de facto νέα δανειακή σύμβαση το μέγεθος της οποίας θα εξαρτάται από την εξέλιξη των επιτοκίων», αναφέρει το εν λόγω κείμενο, ενώ στη συνέχεια εκτιμάται πως ο «εκτιμώμενος όγκος των αναβαλλόμενων τόκων μέχρι το 2048 θα είναι περίπου 118-123 δισ. ευρώ». 

Σημειώνεται, ότι το υπουργείο οικονομικών της Γερμανίας, αρνήθηκε να προβεί σε κάποια δήλωση για το συγκεκριμένο ζήτημα.

O ESM αν και προτείνει ένα λιγότερο απαισιόδοξο σχέδιο από εκείνο του ΔΝΤ αλλά και λιγότερο αισιόδοξο από εκείνο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εκτιμά ότι η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους μπορεί να αποκατασταθεί με μία σειρά μεσοπρόθεσμων μέτρων που θα περιορίσουν τις ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες στο 20,9% του ΑΕΠ το 2060.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το σχέδιο προβλέπει τη σταδιακή μείωση του πρωτογενούς πλεονάσματος, υποθέτοντας μέσο μακροπρόθεσμο ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ κατά 1,8% και μέσο ρυθμό αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ κατά 1,3%. 

Με το σενάριο αυτό χωρίς μέτρα, το χρέος θα ανερχόταν στο 136% του ΑΕΠ το 2060 και οι ακαθάριστες δανειακές ανάγκες της στο 31% του ΑΕΠ.

Ο ESM αναφέρει ακόμα με βάση αυτό το σενάριο ότι η βιωσιμότητα του χρέους μπορεί να διασφαλισθεί με μία σειρά μεσοπρόθεσμων μέτρων. Αυτά περιλαμβάνουν: 

  • Την κατάργηση του αυξημένου περιθωρίου στα επιτόκια
  • Την επιστροφή των κερδών από ANFA και SMP, (που έχουν η ΕΚΤ και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες της Ευρωζώνης από τις αγορές ελληνικών ομολόγων)
  • Από τον ανασχεδιασμό (reprofiling) των δανείων που έχει λάβει η Ελλάδα από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΤΧΣ) με τους εξής τρόπους:
  • Με επιμήκυνση της σταθμισμένης μέγιστης μέσης διάρκειας των δανείων του ΕΤΧΣ κατά 15 χρόνια
  • Με πλαφόν στις αποπληρωμές των δανείων του ΕΤΧΣ στο 0,4% του ΑΕΠ έως το 2050
  • Με τη μερική αναστολή πληρωμών τόκων για δάνεια του ΕΤΧΣ έως το 2050. Η Ελλάδα θα πλήρωνε 1% κατ' ανώτατο όριο, το επιπλέον ποσό θα μεταφερόταν στο μέλλον.

Σύμφωνα με το έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, ο ανασχεδιασμός των δανείων του ΕΤΧΣ «θα αποτελούσε εκ των πραγμάτων ένα νέο δάνειο», το επιτόκιο του οποίου θα εξαρτάτο από τις εξελίξεις των επιτοκίων.
 
Το ύψος της μετάθεσης πληρωμών τόκων έως το 2048 θα ανερχόταν μεταξύ 84 και 89 δισ. ευρώ ενώ παράλληλα δε θα απαιτούνταν τα μη χρησιμοποιημένα κεφάλαια του ΕΜΣ.

Με βάση το απαισιόδοξο σενάριο, ο ανασχεδιασμός των δανείων θα ανέρχονται στα 123 δισ. ευρώ, ενώ με το αισιόδοξο σενάριο θα περιορίζονταν σε 34 δισ. ευρώ.

]]>
0 http://www.kulturosupa.gr/index.php/anthrwpos-kai-koinwnia/-reuters--19463/feed/