«Δεν ήσουν ποτέ εδώ», αλλά ευτυχώς ήταν ο Χοακίν Φοίνιξ. Είδαμε και Σχολιάζουμε.

2625 Views
«Δεν ήσουν ποτέ εδώ», αλλά ευτυχώς ήταν ο Χοακίν Φοίνιξ. Είδαμε και Σχολιάζουμε. «Δεν ήσουν ποτέ εδώ», αλλά ευτυχώς ήταν ο Χοακίν Φοίνιξ. Είδαμε και Σχολιάζουμε.

 
Είδαμε και Σχολιάζουμε.

Από τις απαρχές της ιστορίας του κινηματογράφου οι αντι-πολεμικές ταινίες κατέχουν περίοπτη θέση στις επιλογές των συντελεστών παραγωγής και στο φιλοθεάμον κοινό. Τα διλήμματα που προκαλούνται στους βασικούς πρωταγωνιστές, οι σκηνές δράσης και τα μηνύματα υπέρ της παύσης των εχθροπραξιών είναι άμεσα συμβατά με την ανθρώπινη φύση και, συνήθως, καταλήγουν σε κορυφαίες εισπρακτικές επιδόσεις, βραβεία και διθυραμβικές κριτικές. Υπάρχει, όμως, και μια διαφορετική κατηγορία αντι-πολεμικών ταινιών, ίσως με την πιο διεισδυτική οπτική, που πραγματεύεται τις ζωές των βετεράνων και τα μετα-τραυματικά σύνδρομα που πάσχουν. Τα σύνδρομα αυτά ελλοχεύουν σοβαρούς κινδύνους για τη ζωή αυτών και των ανθρώπων γύρω τους και είναι η λεγόμενη αθέατη πλευρά της δυστυχίας που προκαλεί ο πόλεμος. Η «άνθηση» της συγκεκριμένης υποκατηγορίας ταινιών συνέβη κατά τη δεκαετία του ’70, με νωπές τις μνήμες ακόμα από τον πόλεμο του Βιετνάμ, και η συγκεκριμένη παράδοση έχει συνεχιστεί μέχρι τις μέρες μας. Μάλιστα, έχει βοηθήσει τις οργανώσεις που έχουν ιδρυθεί για το συγκεκριμένο σκοπό να ευαισθητοποιήσουν τις κοινωνίες προς την κατανόηση του φλέγον αυτού ζητήματος.

 
Η καινούργια ταινία της Λιν Ράμσει (δημιουργός της ταινίας-γροθιά στο στομάχι για την εφηβική βία, «Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν»), βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Τζόναθαν Έιμς, ενταγμένη στο νέο αυτό κύμα κοινωνικών μηνυμάτων, μας μεταφέρει στους δρόμους της Νέας Υόρκης και στα αδιέξοδα της ζωής του βετεράνου του πολέμου του Ιράκ πρωταγωνιστή (Χοακίν Φοίνιξ).
 

Γενικά για την ταινία

Ο Τζο (Χοακίν Φοίνιξ), συμμετέχων στον πόλεμο του Ιράκ, εκχωρεί τις ικανότητες που απέκτησε στο πεδίο της μάχης δουλεύοντας ως πληρωμένος δολοφόνος για λογαριασμό προνομιούχων τάξεων της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Ο μοναδικός λόγος που δεν έχει απολέσει ολοκληρωτικά το τελευταίο πέπλο ανθρωπιάς που του έχει απομείνει είναι η μητέρα του, με την οποία κατοικούν μαζί και της έχει ιδιαίτερη αδυναμία. Οι εμπειρίες του στο πεδίο της μάχης και η δύσκολη παιδική του ηλικία έχουν καταστήσει τον πρωταγωνιστή ένα βαθιά προβληματικό άτομο, χωρίς ενσυναίσθηση, απελπισμένο να εντοπίσει ένα «σωσίβιο» να καταπιαστεί για να επαναφέρει την διάθεση του για ζωή. Η ευκαιρία αυτή του παρουσιάζεται μέσω μιας επαγγελματικής πρότασης που του προσφέρεται…
 

Πλεονεκτήματα

·       Ο Χοακίν Φοίνιξ. Ο αρτιότερος ηθοποιός αυτή τη στιγμή μας χαρίζει ακόμα μια πλήρη εμφάνιση στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Από τους μεγαλύτερους μανιακούς (με την καλή έννοια) που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή στο Χόλιγουντ. Γνώμη της στήλης είναι ότι σε σχολές υποκριτικής πρέπει να ακολουθούνται μαθήματα για τους τρόπους που προσεγγίζει τους χαρακτήρες του. Με ατημέλητη εμφάνιση, είναι η προσωποποίηση του παρατημένου από τη ζωή ανθρώπου, ένα άδειο κέλυφος ζωής με τη χρήση βίας να είναι η απάντηση σε όλα. Παράλληλα, οι αντιδράσεις του σαν βετεράνος με μετατραυματικό σοκ σε κάνουν να πιστεύεις ότι έχει πράγματι περάσει τη δίνη του πολέμου. Συνοπτικά, μια μεγαλειώδης εμφάνιση που του χάρισε το βραβείου του καλύτερου ηθοποιού στο τελευταίο Φεστιβάλ των Καννών (στην ατελή έκδοση της ταινίας).
 
·       Η σκηνοθετική ματιά της Λιν Ράμσει,που παραπέμπει στην αντίστοιχη του Μάρτιν Σκορτσέζε στο αριστούργημα του τον «Ταξιτζή». Η περιήγηση στις λεωφόρους και στα σκοτεινά σοκάκια της αειθαλούς Νέας Υόρκης, η διείσδυση στην ψυχοσύνθεση των προβληματικών πρωταγωνιστών μέσω των καθημερινών τους στιγμών και η υπόθεση της ταινίας κάνουν τον θεατή να εκφραστεί με ένα νοσταλγικό χαμόγελο που τα δηλώνει όλα.
 
·       Η συνεχής δράση της ταινίας που σε καθηλώνει, χωρίς να καταλάβεις πότε τελείωσε. Η αλήθεια είναι ότι εμπεριέχει αρκετά βίαιες σκηνές, αλλά χωρίς να είναι επιτηδευμένες. Μάλιστα, το ενδιαφέρον είναι τόσο έντονο, που θα μπορούσαμε να πούμε ότι ακραίο συμβαίνει περνάει απαρατήρητο ως προς την γενική εικόνα. Ένα τεράστιο παράσημο για μια ταινία που υπηρετεί την συγκεκριμένη κάστα ταινιών.
 

Μειονεκτήματα

·       Είναι σίγουρα παράξενο ότι το σημαντικότερο που μπορεί να προσάψεις στην ταινία είναι σεναριακής φύσεως, αν λάβουμε υπόψη ότι κέρδισε το πρώτο Βραβείο Σεναρίου στο Φεστιβάλ των Καννών. Η ένσταση της στήλης έγκειται στην παρουσίαση του προβλήματος του κεντρικού ήρωα, μόνο μέσα από την δική του πλευρά, χωρίς να υπάρχει ένας ακόμα χαρακτήρας-πυλώνας που θα μπορούσε να δώσει μια διαφορετική οπτική και θα «ελάφρυνε» τους ώμους του πρωταγωνιστή στο να σηκώσει μια ταινία μόνος του. Η έλλειψη δευτερευόντων μεν, ενδιαφερόντων δε χαρακτήρων πάντα αφήνουν μια μονοδιάστατη εικόνα στους θεατές με ισχυρό αντίκτυπο στην συνολική ποιότητα της ιστορίας.
 

 Και τελικά;

 Τελικά, να την δείτε. Θα σας συνεπάρει το απίστευτο φυσικό ταλέντο του Χοακίν Φοίνιξ, θα γίνετε μάρτυρες έντονων σκηνών δράσης στην πάντα πανέμορφη Νέα Υόρκη και θα προβληματιστείτε για τις αθέατες συνέπειες ενός πολέμου.
 
Βαθμολογία:
7/10.


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
«Ιστορία χωρίς Όνομα»: Το κρυφό πάθος της Πηνελόπης Δέλτα  για τον Ίωνα Δραγούμη στο Θέατρο Αριστοτέλειον
«Ιστορία χωρίς Όνομα»: Το κρυφό πάθος της Πηνελόπης Δέλτα για τον Ίωνα Δραγούμη στο Θέατρο Αριστοτέλειον
με 0 Σχόλια 431 Views
ΔΕΙΤΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ AΠΟ ΤΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ Τον θυελλώδη έρωτα του Ίωνα Δραγούμη και της Πηνελόπης Δέλτα θα φέρει στη σκηνή φέτος το χειμώνα ο Κώστας Γάκης, σε μια θεατρική διασκευή του βραβευμένου με τρία βραβεία κοινού βιβλίου του Στέφανου Δάνδολου «Ιστορία χωρίς όνομα» από τις εκδόσεις “Ψυχογιός”.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή