Κατουρήθηκα από τη χαρά μου βλέποντας το ντοκιμαντέρ «The past is a grotesque animal» για την αγαπημένη μου μπάντα Of Montreal στις Νύχτες Πρεμιέρας

280 Views
Κατουρήθηκα από τη χαρά μου βλέποντας το ντοκιμαντέρ «The past is a grotesque animal» για την αγαπημένη μου μπάντα Of Montreal στις Νύχτες Πρεμιέρας Κατουρήθηκα από τη χαρά μου βλέποντας το ντοκιμαντέρ «The past is a grotesque animal» για την αγαπημένη μου μπάντα Of Montreal στις Νύχτες Πρεμιέρας

Κατουρήθηκα από τη χαρά μου βλέποντας το ντοκιμαντέρ «The past is a grotesque animal» για την αγαπημένη μου μπάντα Of Montreal στις Νύχτες Πρεμιέρας..

-Ζωντανή καθημερινή κάλυψη του φεστιβάλ από την απεσταλμένη της «Κ», Μαρίλια Καίσαρ.
Προτελευταία μέρα του φεστιβάλ για την Κουλτουρόσουπα και πριν καλά καλά βγούμε από τις σκοτεινές αίθουσες μας πιάνει μια μικρή νοσταλγία.
   Πρωινοί , πρωινοί πάλι στις σκοτεινές αίθουσες και χθες Πέμπτη, σπεύσαμε να παρακολουθήσουμε μουσικά ντοκιμαντέρ από το γνωστό πλέον Μουσικό Διαγωνιστικό του Φεστιβάλ που είθισται να είναι sold out. Πιο συγκεκριμένα, είδαμε το ντοκιμαντέρ «The past is a grotesque animal» για την αγαπημένη μου μπάντα Of Montreal. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι καθόλου αντικειμενικό, επειδή μιλάμε για μια από τις αγαπημένες μου και πιο εξτραβαγκαντ μπάντες στην ιστορία της μουσικής.
   Αφού έσπευσα τρέχοντας στο live τους στην Αθήνα τον περασμένο Ιούλιο, όταν έμαθα πως βγάζουν ντοκιμαντέρ για το συγκρότημα με το όνομα του αγαπημένου μου τραγουδιού κόντεψα να κατουρηθώ από τη χαρά μου. Όταν δε έμαθα πως το ντοκιμαντέρ αυτό θα παίξει στις Νύχτες Πρεμιέρας και συνεπώς θα έχω την ευκαιρία να το δω σε μια σκοτεινή αίθουσα, με μεγάλα ηχεία σιγοτραγουδώντας τα τραγούδια και χτυπώντας τα πόδια μου ρυθμικά στο κάθισμα, χάρηκα ακόμα περισσότερο. Ε και χτες, έζησα το όνειρο. Όπως πολύ σωστά είπε η Σουζάν Σαράντον για τους Of Montreal υπάρχουν δυο περιπτώσεις ή δεν θα τους έχεις ακούει ποτέ ή θα είναι η αγαπημένη σου μπάντα…
Κεντρικός πρόσωπο του ντοκιμαντέρ είναι ο δημιουργός και τραγουδιστής της μπάντας Κέβιν Μπαρνς. Με μια ομάδα που συνέχεια άλλαζε μορφή και σύσταση, η μπάντα βασίζεται στη μοναδική αυτή περσόνα που αλλάζει πρόσωπα μπροστά στη σκηνή και παραδίδει ένα απίστευτο πολυπληθές show σε κάθε live. Μέσα από τη μουσική και την ιστορία της μπάντας βυθιζόμαστε σταδιακά στο μυαλό του Κεβιν και στην δημιουργική παραγωγή του. Εν τέλει οι Of Montreal ήταν, είναι και θα είναι ο Κέβιν και συχνά η ψυχοθεραπεία του.
Τραγούδια με χαρούμενο και χορευτικό ρυθμό, καταθλιπτικοί και ψυχεδελικοί στίχοι, και live που μοιάζουν βγαλμένα από ένα μυστηριώδες ουτοπικό τσίρκο είναι αυτά που συνιστούν την μοναδική αυτή μπάντα. Δεν είμαι καθόλου αντικειμενική αλλά είναι μια μπάντα που δεν θα χάσετε αν την γνωρίσετε μέσα από αυτό το γεμάτο χρώμα και ήχο ντοκιμαντέρ.
   Για τη βραδινή μας προβολή επιλέξαμε να δούμε την ταινία Party girl, μιας και το πρόγραμμα της Πέμπτης μας φαινόταν κάπως αδιάφορο. Επί της ουσίας παρακολουθούμε τη ζωή μιας 60 χρονης ξεπεσμένης στριπτιτζούς, που προσπαθεί να ξαναστήσει τη ζωή της μέσα από ένα γάμο με έναν πελάτη. Θα καταφέρει να αφήσει για πάντα πίσω της τη γεμάτη σεξ και αλκοόλ ζωή και να δώσει επιτέλους στα τέσσερα εξώγαμα παιδία της, τη ζωή που αυτά επιθυμούν για αυτή.
Με κόκκινα φώτα και γεμάτη σεξ και στύλους αυτή η ταινία είναι πιο ρεαλιστική και αντικειμενική από όσο το κοινό μπορεί να αντέξει. Η Αντζελίκ είναι όντως μια ξεπεσμένη στριπτιζέζ που επί της ουσίας υποδύεται η ίδια τον εαυτό της, σε αυτή την ταινία οπού οι τρεις σκηνοθέτες προφανώς μπερδεύτηκαν και γύρισαν εν τέλει σαν ντοκιμαντέρ. Βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, η ταινία αυτή χάνει πολύ γρήγορα τον μυθοπλαστικό της χαρακτήρα και μετατρέπεται σε ένα ντοκιμαντέρ για μια ξεπεσμένη πόρνη που δεν μπορεί να ενταχτεί σε μια φυσιολογική ζωή. Σκληρό και ειλικρινές, αναπαριστά με ενδιαφέρον τρόπο την πραγματικότητα του στριπτιζάδικου, αλλά δεν ξεφεύγει ποτέ από τη κατηγορία ντοκιμαντέρ.
Εν τέλει καταλήγει να είναι αρκετά βαρετό, για όσους από εμάς περιμέναμε να δούμε κάτι ιδιαίτερο και ξεχωριστό , που να δικαιολογεί τη βράβευση της ταινίας με τη Χρυσή Κάμερα στις Κάννες.
   Συνεχίσαμε στο πάρτι του Φεστιβάλ στο Bartesera για την πρεμιέρα της ταινίας «Καλωσήρθες στη Νέα Υόρκη». Δυστυχώς δεν ικανοποιηθήκαμε από τη προσέλευση του κόσμου και την μουσική και συνεχίσαμε στα πιο hardcore bar της Αθήνας. Πιο συγκεκριμένα μεταφερθήκαμε στο μπαρ Ρομάντζο που βρίσκεται πίσω από τη Πλατεία Θεάτρου. Σε μια περιοχή γεμάτη νιγηριανές που κάνουν πεζοδρόμιο και συνεχείς εισβολές από αστυνόμους σε μηχανάκια, στεγάζεται ένα από τα πιο hip μοντέρνα μπαρ της Αθήνας. Τεράστιο και με industrial αισθητική, κάλυψε την ανάγκη μας για χορό, ενώ η διαδρομή ως εκεί μας ανέβασε την αδρεναλίνη στα ύψη.
.
-Η ταινία The past is a grotesque animal προβάλλεται την Παρασκευή 26/9 στον κινηματογράφο Δαναός 2 στις 22:30.

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Ψηφίστε τους νικητές για τα Βραβεία Κοινού - 9α θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2019
Ψηφίστε τους νικητές για τα Βραβεία Κοινού - 9α θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης 2019
με 7 Σχόλια 1150 Views

Η Ψηφοφορία ξεκίνησε. Ψηφίστε τους 3 νικητές που τη Τρίτη 11 Ιουνίου 2019 στο θέατρο Κολοσσαίον  θα κατακτήσουν τα Βραβεία Κοινού στα 9α Θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή