TDF19 – Το ουράνιο τόξο μετά την καταιγίδα και το θρίλερ – Ανταπόκριση από το 19ο ΦΝΘ (5η μέρα). Είδαμε & Σχολιάζουμε.

2 Views
TDF19 – Το ουράνιο τόξο μετά την καταιγίδα και το θρίλερ – Ανταπόκριση από το 19ο ΦΝΘ (5η μέρα). Είδαμε & Σχολιάζουμε. TDF19 – Το ουράνιο τόξο μετά την καταιγίδα και το θρίλερ – Ανταπόκριση από το 19ο ΦΝΘ (5η μέρα). Είδαμε & Σχολιάζουμε.

 TDF19 – Το ουράνιο τόξο μετά την καταιγίδα και το θρίλερ – Ανταπόκριση από το 19ο ΦΝΘ (5η μέρα). Είδαμε & Σχολιάζουμε.

Ακράδαντα πιστεύω στην αισιοδοξία που κρύβεται στον μουντό ουρανό. Μην τα ξαναλέω. Κάθε μέρα που περνάει την απολαμβάνω ολοένα και περισσότερο. Περιδιαβαίνω στα Λαδάδικα, στην περιοχή της Φράγκων, στη Βαλαωρίτου και ακούω στο repeat το σάουντρακ του Μάτσα στο «Νησί». Νιώθω ότι παίζω σε ταινία, ότι μια κάμερα με ακολουθεί. Η μουσική είναι ταιριαστή με τις κούρβες που κάνει το λεωφορείο στη Μοναστηρίου, το κακάσχημο αστικό τοπίο και τα έργα του Μετρό – που και να ολοκληρωθεί, δηλαδή, θ’ αρχίσουν αμέσως οι απεργίες σαν να είναι επίσημες αργίες εβδομάδων.
 
Φωτογραφίζω την άδεια Προβλήτα του Λιμανιού και πειραματίζομαι με το κινητό μου για το πώς μπορώ να πετύχω μερικά πλάνα που ζηλεύω σε φωτογραφίες άλλων. Ένα σχολείο ξεχύνεται από τον Τορνέ και τον Κασσαβέτη και η όμορφη σιωπή διαλύεται σαν την Παρί Σεν-Ζερμέν στο Καμπ Νου.
 
Ακόμα να συνειδητοποιήσω τι συνέβη χθες. Πώς έγινε αυτό, πόσα πλήρωσε η Μπάρτσα στον διαιτητή, πόσο στημένο μπορεί να ήταν; 6-1; Είμαστε σοβαροί; Τι σκατά αποθέματα μπορεί να είχαν αυτοί οι παίκτες και τι ψυχολογικές αντοχές να γυρίσουν το παιχνίδι; Ενθουσιασμένος ένας φίλος μου ρωτάει αν έγινε όντως αυτό, αλλά εγώ ένιωθα λίγο ξενερωμένος με τις ταινίες που είδα χθες, μιας και τότε έγραφα για τα νεύρα που μου προξένησε το Γεντί – Κουλέ.
 
Καθώς, όμως, γράφω αυτό το κείμενο, χαίρομαι πάρα πολύ που θα μοιραστώ όλα αυτά που είδα μαζί σας, για τον απλούστατο λόγο ότι οι σημερινές δύο ταινίες που παρακολούθησα ήταν οι καλύτερες ταινίες μέχρι τώρα.
 
13:15 – Φρίντα Λιάππα

Tutti a casa: Ο λαός στην εξουσία της Λίζε Μπιρκ Πέτερσεν – Δανία

Αν νομίζουμε πως μόνο η Ελλάδα έχει τεράστιο πρόβλημα με την πολιτική κρίση, ανάμεσα στις τόσες κρίσεις που την ταλανίζουν, όλοι ξεχνάνε την Ιταλία. Μια χώρα που η πολιτική ασκείται εμμέσως από την Μαφία. Θυμηθείτε τον Τζούλιο Ανδρεόττι, τον ιστορικό πρωθυπουργό που γέννησε τόσα και τόσα σκάνδαλα που η Ιταλία πληρώνει ακόμα. Ανακαλέστε δολοφονίες, βομβιστικές επιθέσεις, ενέδρες θανάτου, βουτιές σε γκρεμούς, δήθεν αυτοκτονίες που οδήγησαν σε έναν «Τυχαίο Θάνατο ενός Αναρχικού» στην δεκαετία του ’70. Αν δεν ξέρετε ή δεν θυμάστε αυτά που μόλις έγραψα, θα σας πω ένα όνομα: «Σίλβιο Μπερλουσκόνι».
Ο ‘Καβαλιέρε’ ήταν ο άνθρωπος με την μεγαλύτερη επιρροή στα ιταλικά πράγματα. Μέσω των τριών καναλιών του, εισέβαλλε στα σπίτια των Ιταλών και δημιούργησε σε κάθε σπίτι μια ψευδαίσθηση. Ό, τι ζούσαμε εμείς επί ΠΑΣΟΚ, οι Ιταλοί το έβλεπαν και το ζήλευαν. Η επιρροή του Μπερλουσκόνι, μεταξύ άλλων, κατεύθυνε τα κόμματα και τις πολιτικές τους. Τότε, δημιούργησε το ολόδικό του κόμμα, υπηρετώντας το αξίωμα του Πρωθυπουργού δις.
 
Ευτυχώς, όμως, οι Ιταλοί κοιμήθηκαν πολύ λίγο, σε σύγκριση με εμάς. Ένα μπλογκ ενός ηθοποιού, ονόματι Μπέπε Γκρίλο, όπου διοχέτευε τις πολιτικές του απόψεις, είχε τεράστια επιρροή στους Ιταλούς, αναγκάζοντας τον να δημιουργήσει το «Κίνημα των 5 Αστέρων». 
 
Το ντοκιμαντέρ της Δανής δημιουργού καταγράφει τις ζωές τριών βουλευτών του Κινήματος πριν τις εκλογές του 2008 και μετά το 2013. Το «Κίνημα των 5 Αστέρων» είναι η μοναδική μορφή συμμετοχικής δημοκρατίας στον διαδικτυακό κόσμο, μιας και οι εγγεγραμμένοι στο μπλογκ μπορούν να αποφασίσουν μ’ ένα ναι ή ένα όχι τις αποφάσεις του Κινήματος.
 
Μετά την εκλογή και την είσοδο στην Βουλή, με τις λυκοφιλίες και τις γδαρμένες σάρκες των ανθρώπων που πίστευαν ότι θα αλλάξουν την Ιταλία του Μπερλουσκονισμού, μερικοί Γερουσιαστές αποφασίζουν να κριτικάρουν δημόσια τον Γκρίλο, λόγω κάποιων ατυχών δηλώσεών του. Και τότε, ο «μέγας γητευτής του πλήθους» αποδεικνύεται τεράστιος χειριστής του λόγου και στρέφει εναντίον τους υποστηρικτές του κινήματος στους «καραγκιόζηδες που υποστηρίζουν τον Ρέντσι και τον Μπερσάνι».
 
Έτσι, παρακολουθούμε το άκρως δημοκρατικό «Κίνημα», του οποίου ο ηγέτης δεν έχει βάλει καν υποψηφιότητα για βουλευτής, να χειραγωγεί τον κόσμο με αυτά που θέλει ν’ ακούσει και να φέρεται άκρως ετσιθελικά κι απολυταρχικά, όταν γίνεται δημόσια κριτική στις ιδέες του, ο οποίος επαναλαμβάνω αποφάσισε να μην βάλει υποψηφιότητα για βουλευτής.
 
Χτίζεται αριστοτεχνικά η θετική εικόνα του κινήματος και ταυτόχρονα, στην ακμή της, καταρρέει εξίσου αριστοτεχνικά, παρουσιάζοντας την αρνητική κι απολυταρχική εκδοχή του Γκριλο, ο οποίος θεωρεί πως πάντα έχει δίκιο και «ξεπαστρεύει» πολιτικά όσους δεν συμφωνούν μαζί του, σε σημείο που το «Κίνημα» να διαθέτει περισσότερους ανεξάρτητους Γερουσιαστές απ’ ότι κανονικούς.
 
Όσους αρέσουν τα πολιτικά κι ενημερωτικά ντοκιμαντέρ του Εξάντα, σίγουρα θα το έβρισκαν αρκετά ενδιαφέρον και καλογυρισμένο. Εγώ το απόλαυσα με την καρδιά μου.
 
Ενώ, λοιπόν, ήμουν έτοιμος να σηκωθώ να φύγω, γιατί τα μάτια μου δεν ξέρω πώς άντεξαν ορθάνοιχτα σε φιλμ 90 λεπτών, βλέπω δύο γνωστούς από το προηγούμενο Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Εκεί που λέμε τα νέα μας, σκέφτονται να δουν μια ταινία πάλι στη Λιάππα. Αν και το σώμα μου έλεγε να φύγω, λέω «δεν γαμιέται» και τράβηξα μαζί τους στην αίθουσα. Και ήταν η καλύτερη επιλογή που έκανα σ’ αυτό το φεστιβάλ!
 
15:15 – Φρίντα Λιάππα

Santoalla των Άντριου Μπέκερ και Ντάνιελ Μέρερ – ΉΠΑ και Ισπανία

Δύο Ολλανδοί, ο Μάρτιν και η Μάργκο, που σιχαίνονται το επίπεδο Άμστερνταμ που κατάντησε κλείνον άστυ και γυρίζουν τον κόσμο για δύο χρόνια. Κάποια στιγμή, κουρασμένοι από τα ταξίδια, θέλησαν να εγκατασταθούν κάπου. Μια σκουριασμένη ταμπέλα, ένας κακοτράχαλος δρόμος και ένας γκρεμός τους κίνησαν το ενδιαφέρον και εγκαταστάθηκαν στο εγκαταλελειμμένο χωριό της Santa Eulalia ή στα γαλικιανά Santoalla.
 
Χωμένο στα όρη της Γαλικίας, κοντά στην πόλη του Πετίν, το αντρόγυνο ξεκίνησε μια καινούργια ζωή εκεί. Το χωριό, όμως, δεν είχε άλλο σπίτι κατοικήσιμο, εκτός από εκείνο των γειτόνων τους. Δύο υπερήλικοι και οι γιοι τους ήταν οι μόνοι κάτοικοι του χωριού. Η παράλογη συμπεριφορά τους, όμως, απέναντι στους νέους κάτοικους ήταν απότομη και λίγο απολυταρχική, μιας και δεν τους άφηναν ν’ αγγίξουν τίποτα στο χωριό.
Ο Μάρτιν καταγράφει την συμπεριφορά των γειτόνων τους με κάμερα. Οι ντόπιοι θεωρούν μέσα τους πως κάθε γωνιά του χωριού τους ανήκει. Όταν ο Μάρτιν τους ασκεί μήνυση, διότι τον αποκλείουν από την κοινοτική επιχείρηση του χωριού, καθώς επωφελούνται μόνο αυτοί, διαδίδουν απίστευτα ψέματα και μετατοπίζουν το φταίξιμό τους σ’ αυτόν και όχι στους εαυτούς τους.
 
Μέχρι που κάποια στιγμή, ο Μάρτιν εξαφανίζεται. Η Μάργκο πιστεύει ότι φταίνε οι γείτονες, αλλά δεν μπορεί να αποδείξει τίποτα. Ενώ παρακολουθούμε τη ζωή της Μάργκο, τις συνεντεύξεις των γειτόνων και τα ψέματά τους, περιμένοντας να μην μάθουμε ποτέ αν βρέθηκε ή όχι ο Μάρτιν, γίνεται η μεγάλη ανατροπή.
 
Το πτώμα του Μάρτιν ανακαλύπτεται απανθρακωμένο, μαζί με το αυτοκίνητό του τρία χρόνια αργότερα και ανακαλύπτονται οι υπαίτιοι που δεν είναι άλλοι από τα δύο αδέρφια της οικογένειας. Εντέλει, οι «άρχοντες» του χωριού αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν, μιας και δεν είχαν κάποια χείρα βοηθείας με τα χωράφια και η Μάργκο έμεινε εκεί μόνη της.
 
Όλοι στην «Λιάππα» γιούχαραν την γιαγιά, έμειναν μ’ ανοικτό το στόμα στις αποκαλύψεις, σοκαρίστηκαν στην ανεύρεση του πτώματος, λες και πρόκειται για κάτι που έγινε στην επικράτειά τους ή πρόκειται για δικό τους άνθρωπο. Τόσο πολύ κινητοποίησε τα συναισθήματα των θεατών το συγκεκριμένο φιλμ, κάτι που μ’ έκανε να ανατριχιάσω.
 
Το highlight ήταν, φυσικά, τα παραποιημένα λόγια της γιαγιάς, η οποία κάθε φορά διακήρυττε πως «εγώ τον συμπαθώ, αυτός δεν μου μιλάει, εγώ τα έχω καλά με τον εαυτό μου, δεν ξέρω τι έγινε, με συμπαθούσε τόσο πολύ που μέχρι και βαλς χορεύαμε στην κουζίνα μου, είναι λίγο τρελός, έφερνε κόσμο στο σπίτι, γυναίκες πολλές, όταν έλειπε η Μάργκο». Οι δισυπόστατες φήμες του χωριού που βρίσκουν επαφή και στην πόλη ήταν το αλατοπίπερο που έδενε την ταινία.
 
Για σήμερα, λοιπόν: Tutti a casa: Ο λαός στην εξουσία και Santoalla
Ραντεβού αύριο πάλι, για το προτελευταίο κείμενο από το Φεστιβάλ…
 --------------

----------------
#TDF19 #SKG #filmworm #Festival #Documentary #Tutti_a_casa #Italia #Berlusconi #Movimento_di_5_Stelle #Politico_discurso #Santoalla #Galicia #Thriller #Village #Mystery #Disappearance #Murder #Pandelis_Tsompanis #Κουλτουρόσουπα #Kulturosupa
 

Φωτογραφικό υλικό


Αρθρογραφος

Παντελής Τσομπάνης
Παντελής Τσομπάνης
Μου αρέσει να γράφω. Από ανάγκη, από χόμπι και από αγάπη στον λόγο. Θεατρικά, διηγήματα, νουβέλες. Είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαι με άρθρο και δη κινηματογράφου. Αγαπημένος και μοναδικός ο Αλμοδόβαρ. Μένω στη Θεσσαλονίκη (για καλή ή κακή τύχη δε ξέρω) και σπουδάζω στη Δημοσιογραφία του ΑΠΘ, με σκοπό να γίνω κάτι που δεν αγγίζει τα όρια του δημοσιογράφου. E-mailQ a4pantsompanis@yahoo.gr

Γραψε το σχολιο σου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
 58ο ΦΚθ: Ματιές στα Βαλκάνια με αφιέρωμα στη «Λογοτεχνία και σινεμά»
58ο ΦΚθ: Ματιές στα Βαλκάνια με αφιέρωμα στη «Λογοτεχνία και σινεμά»
με 0 Σχόλια 95 Views

 Θαυματουργά κέικ με μαριχουάνα, δέκα μικροί νέγροι αλά βαλκανικά, φρικαλεότητες του πολέμου και γκέι έρωτες που αψηφούν τα ταμπού. Μια μικρή δόση από το εφετινό εκρηκτικό μείγμα που προτείνουν οι Ματιές στα Βαλκάνια με ταινίες που εξερευνούν όλα τα είδη: 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΕΑΝ

Περισσότερα Όλα είναι δωρεάν