TDF 19: Πολύ κρασί, λίγο βροχή και τα νεύρα μου – Ανταπόκριση από το ΦΝΘ – 2η μέρα. Είδαμε & Σχολιάζουμε.

28 Views
TDF 19: Πολύ κρασί, λίγο βροχή και τα νεύρα μου – Ανταπόκριση από το ΦΝΘ – 2η μέρα. Είδαμε & Σχολιάζουμε. TDF 19: Πολύ κρασί, λίγο βροχή και τα νεύρα μου – Ανταπόκριση από το ΦΝΘ – 2η μέρα. Είδαμε & Σχολιάζουμε.

TDF19: Πολύ κρασί, λίγο βροχή και τα νεύρα μου – Ανταπόκριση από το ΦΝΘ – 2η μέρα. Είδαμε & Σχολιάζουμε.

Πηγαίνω, λοιπόν, από τις 10 τ’ αξημέρωτα στο box της Αριστότελους να καπαρώσω ό, τι θέλω να δω για σήμερα και για τις επόμενες μέρες. Μπαίνω άνετος, κλείνω τα εισιτήριά μου, βγαίνω έξω, βροχή και σήμερα. Πόσο να κάθισα; Ένα λεπτό; Τόσο γρήγορα να γίνονται όλα; Ετοιμάζομαι να ξανακατέβω από Επτάλοφο στις 2, δεν έχω ξεμυτίσει από το δωμάτιο μου και αντικρίζω έναν ήλιο για Carroten και μαύρισμα. Τι σκατά παίζει με τον καιρό σήμερα;
 
Το όμορφο σκηνικό, βέβαια, με την αντηλιά, τον καθαρό στ’ ανατολικά ουρανό και τον συννεφιασμένο στα δυτικά ουρανό, με τον Όλυμπο να αχνοφαίνεται και τα περιστέρια να αναπετάνε, καθώς ο κόσμος την βρίσκει ως Βίρνα Δράκου στο Σύνταγμα και περπατάει ανάμεσά τους, είναι συνδεδεμένο με κάθε φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, σε αντίθεση με το χειμωνιάτικο, μουντό και «μελωδικό» τοπίο του Κινηματογράφου.
 
Πριν ξεκινήσω να περιγράφω συνοπτικά τα φιλμ που παρακολούθησα, θέλω απλώς να πω πως όλα είναι θέμα παιδείας. Κάτι παιδιά 8-12 ετών που – καλώς ή κακώς – ήρθαν στην Μαρκετάκη το απόγευμα για να δουν κάτι που τους ενδιαφέρει μαζί με την μάνα τους έφεραν χαλασμό Κυρίου και έκαναν διαγωνισμό με τα ντεσιμπέλ της ταινίας. Ο κόσμος έκανε παρατήρηση στην μητέρα, αλλά αυτή αδιαφορούσε να τους ηρεμήσει. Εκείνα συνέχιζαν απτόητα. Δεν νευρίασα τόσο με τα παιδιά, όσο με την μητέρα τους, η οποία παρέμεινε παθητική και αδιάφορη στις παρακλήσεις των θεατών, αντί να τους βγάλει όλους έξω και τους κάνει κάποια παρατήρηση κι ας ξαναδουν μετά την ταινία.
 
Μετά από το μίνι-ξέσπασμά μου, πάμε στις τρείς ταινίες που παρακολούθησα σήμερα.
 
14:30 – Παύλος Ζάννας
Πικρά σταφύλια (Bitter Grapes) του Τομ Χάινεμαν
Μια δημοσιογραφική δουλειά από τη Δανία που προσπαθεί να ερευνήσει την ξαφνική αύξηση των κρασιών από τη Νότια Αφρική. Ο Χάινεμαν συνομιλεί με υπεύθυνους εταιρειών σούπερ-μάρκετ να βρει μια λύση, αλλά αναγκάζεται να μεταβεί στο Κέιπ Τάουν.
 
Εκεί πέρα, συζητάει με την αρμόδια της επιτροπής που πιστοποιεί ότι τα κρασιά που εξάγονται δεν προβαίνουν σε παραβιάσεις των εργατικών δικαιωμάτων και σε εκμετάλλευση των εργαζομένων. Του διαβεβαιώνει πως όλα πηγαίνουν μια χαρά και πως κανένας εργάτης δεν παραπονέθηκε, αλλά η αλήθεια διαφέρει από τις δηλώσεις της.
 
Εργάτες χαμηλόμισθοι, εκδιωκόμενοι από τη γη τους που εκμεταλλεύτηκε από οινοπαραγωγούς μετά το 1994 και το τέλος του Άπαρτχάιντ, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Οι ιδιοκτήτες αποφεύγουν να μιλήσουν με τον δημιουργό του φιλμ, την ίδια στιγμή που απτόητος ο δημιουργός μαζεύει μαρτυρίες εργατών σε διάφορα οινοποιεία, όπως αυτά του Leeuwenkuil και Robertson, όπου οι εργάτες ζουν σε παραγκουπόλεις χωρίς ρεύμα και χωρίς πόσιμο νερό.
 
Καταδεικνύεται η δράση της προαναφερθείσας επιτροπής που στην ουσία παραμένει φερέφωνο των αφεντικών και η παθητική στάση των σκανδιναβικών σούπερ-μάρκετ να εισάγουν ανενόχλητα κρασιά από την Ν. Αφρική, ισχυριζόμενα ότι γνωρίζουν τις παραμέτρους εισαγωγής των κρασιών.
 
Ένα ντοκιμαντέρ που αποκάλυψε τον συνεχή ψεκασμό των αμπελιών σε σημείο που ο ανθρώπινος οργανισμός δεν το αντέχει, την υποκριτική στάση των κρατικών νοτιοαφρικανικών οργανισμών που δεν διαφέρουν με την ελληνικούς και σόκαρε με την σκηνή των εγκύων εργαζόμενων μητέρων να πίνουν αλκοόλ, επειδή δεν έχουν νερό, διακινδυνεύοντας να γεννηθούν τα παιδιά τους με σύνδρομο εμβρυικού αλκοολισμού.
 
Αυτό σημαίνει χονδρικά πως το νευρικό σύστημα παραλύει και ενώ το παιδί, λ.χ., μπορεί να είναι δέκα χρονών, το μυαλό του είναι σε ηλικία τεσσάρων ή πέντε χρονών, χαρακτηριζόμενο από αυθορμητισμό, υπερδραστηριότητα και έλλειψη αντίληπτικής ανικανότητας, με αποτέλεσμα την άγνοια κινδύνου.
 
Μπορείτε να το ξαναπαρακολουθήσετε μαζί με το ακόλουθο την Πέμπτη, 9/3, 23:00 στον «Τορνέ».

.
  Priorat του Δαβίδ Φερνάντεθ δε Κάστρο

Άμα οι Ισπανοί ξέρουν να μεταδίδουν ωραίες εικόνες και ρεαλιστικά σενάρια καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο, τι να λέμε… 
 
Μέσα από τα εκπληκτικά τοπία της καταλανικής γης, τις ανατολές του Ηλίου στους πρόποδες των Πυρηναίων, τις τεχνητές κούρβες που αγκαλιάζουν τη γη και την καλυτερεύουν, ο Ισπανός σκηνοθέτης μας διηγείται την ιστορία δύο φίλων που «μετανάστευσαν» από μια εύφορη οινοποιητικά περιοχή της Ισπανίας, την Ταρραγόνα, στα άγονα εδάφη του Πριοράτ της Καταλονίας.
 
Σχιστόλιθος, γρανίτης και καθόλου χώμα. Αυτά τα χαρακτηριστικά οδήγησαν στην χρεοκοπία τις περισσότερες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνταν στον τομέα του καταλανικού κρασιού. Η μεγάλη σύσταση του εδάφους σε χημικά στοιχεία που δεν σχετίζονται με την ευφορία ήταν ένα ρίσκο για τους νεαρούς και αιθεροβάμονες παραγωγούς.
 
Ενώ τα χρέη συσσωρεύονταν, αποφάσισαν να σκάψουν τη γη και να δημιουργήσουν καινούργιους αμπελώνες, αλλά να πάρουν κι ένα μεγαλύτερο ρίσκο, αρκετά ουτοπικό να επιτευχθεί, λόγω της απόσβεσης που έπρεπε να γίνει: Να χρεώσουν το μπουκάλι με 1.500 πεσέτες (9.500 ευρώ τότε)!
 
Το ρίσκο τους όχι μόνο πέτυχε, αλλά σάρωσαν τους διεθνείς διαγωνισμούς και τα εστιατόρια του Παρισιού. Ενόσω οι Ισπανοί σνόμπαραν το κρασί του Πριοράτ, οι μεγαλύτεροι και πιο δύσκολοι κριτικοί κρασιού και σομελιέ του έδωσαν καθαρό 100άρι στις βαθμολογίες.
 
Εκπληκτική ιστορία, χωρίς συναισθηματισμούς και δράματα, με κάποια σημεία να κουράζουν βέβαια, γιατί δεν έλεγαν κάτι που δεν είχε προειρηθεί. Αξίζει, όμως, να την δείτε, για να εισαχθείτε προώθησης ενός κρασιού που συνδυάζει τη γη και την θάλασσα της Μεσογείου λόγω του εδάφους του και να εμπνευστείτε από το ανέλπιστα επιτυχημένα επιχειρηματικό πλάνο των νεαρών οινοπαραγωγών.
 
Προβάλλεται μαζί με την παραπάνω ταινία.
 
17:45 – Τόνια Μαρκετάκη

.
No Silence απ’ τους Μαρία Θεοδωράκη, Κωνσταντίνο Καραπαναγιώτη και Μαρία Νικολάκη

Ο λόγος που παρακολούθησα τη συγκεκριμένη ταινία είναι διότι η αυτή η ταινία αποτελεί την πτυχιακή εργασία των τριών φοιτητών του Τμήματός μου – Δημοσιογραφίας και Μ.Μ.Ε. Μας παρακάλεσαν να τους στηρίξουμε στην προσπάθειά τους και αποφάσισα ν’ ανταποκριθώ στο κάλεσμά τους και να παρακολουθήσω το ντοκιμαντέρ τους, πάνω σ’ ένα θέμα που δεν είναι στ’ ακούσματά μου.
 
Ο λόγος για την ηλεκτρονική μουσική. Οι δημιουργοί, τα μέσα, η προώθηση και το κοινό της experimental ηλεκτρονικής μουσικής της πόλης μας ήταν οι τέσσερις άξονες του φιλμ. Αρκετά διαφωτιστικό στο πώς παράγεται αυτό του είδους μουσικής, διαψεύδοντας όσους πιστεύουν ότι είναι η πιο εύκολη δημιουργία.
 
Ένας ήχος διαρκής, δυο νότες, ένα δοξάρι, ένα κυκλόφωνο είναι τέσσερα διαφορετικά στοιχεία που βασίζονται οι δημιουργοί για τη σύνθεση. Το αρχαιοελληνικό κυκλόφωνο αποτελεί τη βάση για την παραγωγή ambient μουσικής και μερικοί τολμηροί το χρησιμοποιούν ακόμη.
 
Η προώθηση είναι αρκετά δύσκολη, ειδικότερα όταν πρόκειται για το ελληνικό κοινό. Οι ξένοι γίνονται πιο δεκτικοί μέσα στη γενική αφθονία που μεταποίησε τους ανθρώπους σε πιο επιλεκτικούς, αλλά κανένας από τους δημιουργούς δεν φαίνεται να αλλάξει για το κοινό του, κάνοντας αυτό που ευχαριστεί πρώτα αυτόν.
 
Σαν εικόνα, ήχο και μοντάζ, όμως, το ντοκιμαντέρ ήταν αρκετά κακό. Σ’ αυτό, όμως, δεν κατηγορώ τους φοιτητές. Είμαι σίγουρος πως κι εγώ το ίδιο και χειρότερο τεχνικό αποτέλεσμα θα παρέδιδα σαν πτυχιακή εργασία. Το πείσμα τους, όμως, αντιστάθμισε την έλλειψη πολλών πρακτικών μαθημάτων σε μια σχολή που τα έχει ανάγκη και την απειρία τους, κάνοντας το καλύτερο δυνατό που μπορούσαν με τα λιγοστά καλά και αρκούντως τεχνολογικά μέσα που τους παρείχαν. Μπράβο και πάλι μπράβο!
 
Για σήμερα, λοιπόν:
Πικρά σταφύλια / Priorat/ No silence
Ραντεβού αύριο με περισσότερα ντοκιμαντέρ!
 --------------

Κερδίστε διπλές προσκλήσεις για το

φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης ΚΛΙΚ ΕΔΩ

------------

 
#filmworm #Cinemania #TDF19 #SKG #Wines #Priorat #bitterGrapes #NoSilence #ElectroAmbient #Journalism #PandelisTsompanis #Kulturosupa #Κουλτουρόσουπα

Φωτογραφικό υλικό




Αρθρογραφος

Παντελής Τσομπάνης
Παντελής Τσομπάνης
Μου αρέσει να γράφω. Από ανάγκη, από χόμπι και από αγάπη στον λόγο. Θεατρικά, διηγήματα, νουβέλες. Είναι η πρώτη φορά που ασχολούμαι με άρθρο και δη κινηματογράφου. Αγαπημένος και μοναδικός ο Αλμοδόβαρ. Μένω στη Θεσσαλονίκη (για καλή ή κακή τύχη δε ξέρω) και σπουδάζω στη Δημοσιογραφία του ΑΠΘ, με σκοπό να γίνω κάτι που δεν αγγίζει τα όρια του δημοσιογράφου. E-mailQ a4pantsompanis@yahoo.gr

Γραψε το σχολιο σου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Stand Up Comedy με Θανάση Πασσά και Konilo στο Φαργκάνη.
Stand Up Comedy με Θανάση Πασσά και Konilo στο Φαργκάνη.
με 0 Σχόλια 343 Views

Στο κινηματοθέατρο Φαργκάνη οι δύο αυτοί ιδιαίτεροι άνθρωποι θα ενώσουν τις δυνάμεις τους για μία παράσταση που αναμένεται να αποσυντονίσει  το κοινό που θα παραβρεθεί αλλά και τους ίδιους, χαρίζοντας απλόχερα το γέλιο.


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή