Η κρυφή πλευρά του «STEVE JOBS» από τον Boyle. Είδαμε & σχολιάζουμε…

211 Views
Η κρυφή πλευρά του «STEVE JOBS» από τον Boyle. Είδαμε & σχολιάζουμε… Η κρυφή πλευρά του «STEVE JOBS» από τον Boyle. Είδαμε & σχολιάζουμε…

 Η κρυφή πλευρά του «STEVE JOBS» από τον Boyle. Είδαμε & σχολιάζουμε…

Danny Boyle. Ένα όνομα, μια φήμη που άλλοτε αγνοείται και άλλοτε υμνείται. Στην πρώτη κατηγορία, ανήκει η έκπληξη στα μάτια και στις λέξεις εκείνων που αναρωτιούνται: “Αυτός έκανε τα Slumdog Millionaire και 127 Hours;”. Στη δεύτερη κατηγορία, ανήκει η συνύπαρξη στο άκουσμα της φράσης: “Σαν τοTranspotting δεν έχει βγει καλύτερη αγγλική ταινία”. Κακά τα ψέματα, βλέπω σε φίλους και γνωστούς τα παραπάνω φαινόμενα.
 
Μετά από δύο χρόνια απουσίας και μία άκρως πετυχημένη τελετή Ολυμπιακών Αγώνων (Λονδίνο 2012), αποφάσισε να καταπιαστεί με ένα πρόσωπο που η απόπειρα να βιογραφηθεί κινηματογραφικά κυριολεκτικά πάτωσε. Ο Άστον Κούτσερ στον ρόλο στην πρώτη απόπειρα, ο Michael Fassbender στη δεύτερη. Ξέρουμε όλοι που προτιμάμε τον πρώτο (να το πάρει το ποτάμι – Two and a half men και μόνο) και που τον δεύτερο (στο σινεμά).
 
Η πρώτη ταινία εστιάζει στη βιογραφία καθαρά, από τις σπουδές του στo Reed College μέχρι το 2001, στην εμφάνιση του iPod.
 
Η δεύτερη περιλαμβάνει τρεις ιστορίες. 1984, παρουσίαση του Macintosh. 1988, παρουσίαση του neXT computer, μετά την απόλυσή του από την εταιρεία που ο ίδιος ίδρυσε. 1998, παρουσίαση του iMac G3. Kαι τι το κάνει ενδιαφέρον, θα αναρωτηθεί κάποιος. Το γεγονός πως δεν είναι μια ταινία για πληροφορική, αλλά για την κρυφή ζωή του ιδρυτή της Apple, με τα άγχη του, την γυναίκα και την κόρη που δεν αποδέχεται, αλλά οφείλει να της δίνει διατροφή, τις κόντρες και την πίεση για αναγνώριση προϊόντων (βλ. Apple II) από συνιδρυτές και μηχανικούς και την αθέατη προσωπικότητα του. Ποια είναι πιο ενδιαφέρουσα, άραγε;
 
Στα θετικά (+), τα μαγικά χέρια του Aaron Sorkin που έγραψε το σενάριο, βασισμένος στη βιογραφία – αποτελούμενη από συνεντεύξεις - του Steve Jobs, δια χειρός Walter Isaakson. Ο Sorkin έχει γράψει αριστουργήματα και σε κινηματογράφο και σε τηλεόραση. Ενδεικτικά: Moneyball, Charlie Wilson'War, The Social Network στο σινεμά και The News room (προσωπική αγαπημένη σειρά) και The West Wing στην τηλεόραση. Είναι ένα καλοστημένο σενάριο, με σασπένς σε κάθε στιγμή, χρήσιμες πληροφορίες για την Apple, αριστοτεχνικά σχεδιασμένη προσωπικότητα του καθενός από τους ηθοποιούς, σαρκασμός σε καίρια σημεία, προκαλώντας ελαφρύ μειδίαμα, συνεχείς ερωτήσεις για την έκβαση στο αποκορύφωμα της εκάστοτε συζήτησεις (πάγια τακτική του και πετυχημένη) και πολλές γνώσεις. Α μη τι άλλο, οι άνθρωποι που έχουν γνώσεις ουσιαστικές μπορούν να πετύχουν στο στήσιμο μιας ιστορίας, μακριά από τις φιοριτούρες και τους προβλεπόμενους εντυπωσιασμούς.
 
Το casting, αποτελούμενο πρωταγωνιστικά από τον Michael Fassbender (Υποψηφιότητα για Ά Αντρικό στην Αμερικανική Ακαδημία), όπως προαναφέρθηκε, την Kate Winslet (Υποψηφιότητα για ΄Β Γυναικείο, επίσης), τον Jeff Daniels και τον Seth Rogen, ο οποίος αποδείχθηκε μια ευχάριστη έκπληξη, μιας και η φήμη του προέρχεται από αυτά τα “αστεία” blockbusters του Χόλιγουντ. Απόλυτη συνοχή και πλήρης εμβάθυνση στους χαρακτήρες τους. Κυριαρχούσε η αίσθηση της προβολής από μια γωνιά, σαν παντογνώστης αφηγητής, τον οποίο απλώς τον κάλεσαν, χωρίς να έχει την ικανότητα να συγκρατήσει την κάθε λέξη που προέφεραν.
 
Το μακιγιάζ και η ενδυματολογία. Οι διαμορφώσεις των προσώπων, με βάση το πραγματικό, ήταν πολύ καλή, βλέποντας μετά την ταινία τους πραγματικούς πρωταγωνιστές της ιστορίας. Τα κουστούμια, συμβατά με την εκάστοτε εποχή, όπως και οι κομμώσεις. Όμορφη αποτύπωση της κάθε εποχής.
 
Στα αρνητικά (+), η μέτρια σκηνοθεσία. Με εξαίρεση μια-δυο σκηνές με όμορφα οπτικά εφέ και πανοραμικά πλάνα στα θέατρα, με το κοινό να πάλλεται, να χτυπάει τα πόδια του στο πάτωμα και να κάνει κύμα, όπως στις συναυλίες, θεωρώ ότι ο Danny Boyle δεν κουράστηκε ιδιαιτέρως. Τοποθετημένη μόνο σε θέατρα η κάθε ιστορία, κουνημένη αρκετές φορές η κάμερα, ο Danny Boyle μάλλον έκανε μια εύκολη δουλειά. Διαφορετικά, στα ίδια επίπεδα που ήταν και με το 127 Ηours, πιθανόν.
 
Η μουσική, επίσης, σε μέτρια επίπεδα. Daniel Pemperton έφτιαξε μια αναλογική, μια ορχηστρική και μια ψηφιακή μουσική για κάθε ιστορία, με δύο απλά συνθεσάιζερ. Είναι αρκετά ισχνή και καθόλου συμβατή με τις σκηνές των σασπένς. Σε λίγες σκηνές έντονης και γρήγορης ομιλίας ταιριάζει, αλλά στην υπόλοιπη ταινία, λίγο-πολύ ασύμβατη.
 
Συνοψίζοντας (=), ήταν μια ενδιαφέρουσα σκοπιά για έναν άνθρωπο που τον αγνοούσα σαν προσωπικότητα και τον ήξερα σαν έναν απλό ιδρυτή μερικών συσκευών. Το σενάριο κρατάει μέχρι το τέλος τον θεατή και δεν τον αφήνει να βαρεθεί στιγμή. Οι πρωταγωνιστές υπέροχοι και η ατμόσφαιρα ιδανική. Δεν περίμενα τίποτα λιγότερο από τον Αaron Sorkin, αλλά περίμενα κάτι παραπάνω από τον Danny Boyle, αλλά σε βιογραφική ταινία, σαν κι αυτή, δεν νομίζω και πολλά να μπορούν να επιτευχθούν.
 
Βαθμολογία:
6/10
.
STEVE JOBS STEVE JOBS Ιστορική, Έγχρ., Διάρκεια: 122'. Παραγωγή: ΗΠΑ - Βρετανία-Σκηνοθεσία: Ντάνι Μπόιλ Πρωταγωνιστούν: Μάικλ Φασμπέντερ, Κέιτ Γουίνσλετ, Σεθ Ρόγκεν, Σάρα Σνουκ

Που προβάλλεται; ΕΔΩ


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
  • Συναυλία Ross Daly στην Πολίχνη
    Συναυλία Ross Daly στην Πολίχνη
    με 0 Σχόλια 198 Views

     O Ross Daly, ενώνοντας τη φυσική ροή των αρχαίων παραδόσεων με τις πιο σύνθετες ανάγκες του σύγχρονου ακροατή, προσφέρει σε κάθε του εμφάνιση μια μοναδική υπερβατική και πνευματική μουσική εμπειρία, καθιστώντας όσους την παρακολουθούν κοινωνούς της ουσίας της μουσικής, που δεν έχει κανένα φυσικό όριο κι εκτείνεται πέρα από το χώρο και το χρόνο.


    Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή