Old Boy και στα μούτρα σου Spike Lee…

493 Views
Old Boy και στα μούτρα σου Spike Lee… Old Boy και στα μούτρα σου Spike Lee…

Old Boy και στα μούτρα σου Spike Lee

Γράφει Μαρίλια Καίσαρ.

Old Boy του Spike Lee ( 2013 ) ή αλλιώς γιατί το Hollywood πρέπει να αφήσει τον ξενόγλωσσο κινηματογράφο στην ησυχία του και να σταματήσει να κάνει ανούσια αμερικάνικα remake
Το OldBoy η ιστορία εκδίκησης του   κορεάτη Chan-WookPark γυρίστηκε το 2003 και ήταν μια ταινία που συγκλόνισε κοινό και κριτικούς με την ωμή της βία και το λυρισμό της . Δυστυχώς το Hollywood δεν μπορεί να αφήσει τις ξενόγλωσσες κινηματογραφικές και εισπρακτικές επιτυχίες στη μοίρα τους, αλλά πρέπει να τις διαμορφώσει να τις αναμασήσει και να τις πουλήσει στο εύπιστο αμερικάνικο κοινό. Έτσι δέκα χρόνια μετά ο ταλαντούχος κατά τα άλλα Spike Lee ( Inside Man, 25th Hour ) αναλαμβάνει το δύσκολο έργο της μεταφοράς του Old Boy απο την Κορέα στην Αμερική.
Η υπόθεση ήδη γνωστή απο το κορεάτικο αριστούργημα και manga αλλάζει λίγο ώστε να μπορέσει να μεταφερθεί στην Αμερική. ¨Ενας μάλλον ευέξαπτος και αλκοολικός οικογενειάρχης διαφημιστής απαγάγεται για άγνωστους λόγους και ζει κλεισμένος σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου για 20 χρόνια. Στο εντωμεταξύ κάποιοι βιάζουν και σκοτώνουν τη σύζυγο του ενώ το παιδί του δίνεται για υιοθεσία. Όταν είκοσι χρόνια μετά αφήνεται ελεύθερος μέσα σε μια βαλίτσα, σε ένα καταπράσινο λιβάδι, ο Josh ξεκινά ένα ταξίδι εκδίκησης με στόχο να σκοτώσει τους απαγωγείς του και να μάθει γιατί παρέμεινε φυλακισμένος τόσα χρόνια.
Δυστυχώς οι ιστορίες εκδίκησης δεν μπορούν να λειτουργήσουν στον αμερικάνικο κινηματογράφο εξίσου ποιητικά όπως στο κορεάτικο. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που και το manga από το οποίο πήραν την υπόθεση οι δύο σκηνοθέτες είναι ασιατικής καταγωγής.
Ο κορεάτης Chan-WookPark στη πρώτη ταινία δεν εστιάζει στη βία για τη βία, αλλά δημιουργεί μέσα απο το αίμα εικόνες ομορφιάς, ενώ παράλληλα συνταράζει το μυαλό και τη ψυχή του θεατή με την ιστορία της εκδίκησης και την αναίτια βία, αφήνοντας τον με ένα αίσθημα αγανάκτησης και απελπισίας μετά το τέλος της ταινία.
Ο SpikeLee χρησιμοποιώντας το μύθο του Οld Boy (από την τριλογία που μας χάρισε και τα Sympathy for Lady Vegneance και Sympathy of Mr. Vegneance και αποτελεί ένα φόρο τιμής στην εκδίκηση και τη κορεάτικη αισθητική ), δημιουργεί μια ακόμα αμερικάνικη ταινία δράσης που σε τίποτα πια δε μοιάζει με το αρχικό αριστούργημα. Αν και το πρώτο μέρος που μας παρουσιάζει τη φυλάκιση του πρωταγονιστή φαίνεται ενδιαφέρον, στο δευτέρο και κύριο μέρος της ταινίας όπου απελευθερώνεται και ξεκινά την αιμόφυρτη εκδίκηση του, ο Spike Lee αδυνατεί ακόμα και να αγγίξει το επίπεδο της κορεάτικης ταινίας με αποτέλεσμα η δική του ταινία να μοιάζει με μια κακή καρικατούρα της. Ο JoshBrolin στο ρόλο του πρωταγωνιστή φαίνεται μάλλον ανέκφραστος και η ερμηνεία του θυμίζει ταινίες τύπου Die Hard και Rambo. Παρά τη σκληρή του προσπάθεια, δεν καταφέρει να αποδώσει το απαραίτητο κρυφό και θυελλώδες συναίσθημα.
Οι σκηνές βίας φαίνονται πια εντελώς γελοίες και κακοστημένες, και καθόλου δεν μοιάζουν με τα εντυπωσιακά λουτρά αίματος της κορεάτικης μεταφοράς. Η ατμόσφαιρα που πετυχαίνει ο Chan-Wook Park σε κάθε του σκηνή έχει χαθεί πια παντελώς και η ταινία του Spike Lee μοιάζει σαν παρωδία του αρχικού Οld Boy με πολλές ανούσιες σκηνές μάχης και περιττούς κομπάρσους. Το έργο μπορεί να τοποθετείται στην Αμερική αλλά προκειμένου να διατηρήσει ένα κάπως Asian στοιχείο, βάζει τον πρωταγονιστή να τρώει καθημερινά κινέζικο κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του και εισάγει τη μορφή μιας μυστηριώδους ασιάτισσας με μια κίτρινη ομπρέλα (κάπως σαν τη μητέρα απο το How I met your mother)σε διάφορα σημεία της ταινία.
Τέλος ο Spike Lee αλοιώνει το τέλος της αρχικής ταινίας, έτσι ώστε το φινάλε να είναι πιο φιλικό στα μάτια του αμερικάνικου κοινού, που δεν μπορεί να αντέξει ένα εξαιρετικά φρικτό και ολέθριο τέλος.
Δυστυχώς η απόπειρα του SpikeLee να προσφέρει μια νέα εισπρακτική επιτυχία για το Hollywood, αντιγράφοντας μια ξενόγλωσση ταινία, καταλήγει σε μια παταγώδη αποτυχία. Η ταινία του μοιάζει περισσότερο με μια B movie με πολύ βία που προκαλεί γέλιο παρά με το αριστούργημα του Chan-Wook Park που προηγήθηκε και κατέκτησε τις καρδιές του κοινού σε όλο το κόσμο.
Ας αποδεχτεί λοιπόν επιτέλους το Hollywood πως δεν υπάρχει κανένας λόγος να κάνει remake σε επιτυχημένες ταινίες απλά και μόνο επειδή η γλώσσα δεν είναι τα αγγλικά. Κάποια πράγματα πρέπει να γίνονται μόνο μια φορά και η επανάληψη απλά τα αλλοιώνει.

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή