Pecoross's Mother and her days: ένα οικογενειακό δράμα με θέμα την γεροντική ανία. Απο τον Π. Κοτζαθανάση.

208 Views
Pecoross's Mother and her days: ένα οικογενειακό δράμα με θέμα την γεροντική ανία. Απο τον Π. Κοτζαθανάση. Pecoross's Mother and her days: ένα οικογενειακό δράμα με θέμα την γεροντική ανία. Απο τον Π. Κοτζαθανάση.

Pecoross's Mother and her days: ένα οικογενειακό δράμα με θέμα την γεροντική ανία. Απο τον Π. Κοτζαθανάση.

Σκηνοθετημένη από τον μεγαλύτερο σε ηλικία ενεργό σκηνοθέτη της Ιαπωνίας, τον Άζουμα Μορισάκι, που ήταν 85 ετών όταν τη γύρισε, το φιλμ κέρδισε βραβεία καλύτερης ταινίας από τα Κίνεμα Τζούνπο και καλύτερης σκηνοθεσίας και φωτογραφίας από το φεστιβάλ της Γιοκοχάμα. Το σενάριο βασίζεται στο ομώνυμο, αυτοβιογραφικό manga του Γιουίτσι Οκάνο, το οποίο εμπνεύστηκε από τις επισκέψεις που έκανε στην μητέρα του, που υπέφερε από γεροντική άνοια. Ο σκηνοθέτης επέλεξε να διατηρήσει τα κανονικά ονόματα και στην ταινία.

Ο  Γιουίτσι Οκάνο είναι ένας χήρος που εργάζεται ως πωλητής συνδρομών για ένα περιοδικό και μένει μαζί με την μητέρα του, Μιτσούε που υποφέρει από άνοια και τον γιο του, Μασάκι, που εργάζεται σε ένα εστιατόριο. Το παρατσούκλι του όμως είναι Pecoross, μια ιαπωνική λέξη που περιγράφει τα μικρά κρεμμύδια, λόγω της όψης του φαλακρού κεφαλιού του. Ο  Pecoross λοιπόν, περνάει τις μέρες του φροντίζοντας την μητέρα του, ζωγραφίζοντας manga και τραγουδώντας με την κιθάρα του σε μπαρ, παραμελώντας με αυτόν τον τρόπο την δουλειά του.

Η άνοια της μητέρας του ξεκίνησε πριν δέκα χρόνια, όταν πέθανε ο πατέρας του, αλλά χειροτέρεψε πολύ τα τελευταία χρόνια, γεγονός που προκαλεί μεγάλη ανησυχία στον Pecoross, μιας και δεν θέλει να την αφήσει σε κάποιο ίδρυμα. Παρ' όλα αυτά, αφού ανακαλύπτει πως κρύβει τα βρώμικα εσώρουχά της σε συρτάρια και πως τριγυρίζει στους δρόμους για να αγοράσει σάκε για τον εκλιπόντα πατέρα του, αποφασίζει να της αφήσει στη φροντίδα ειδικών.

Ο Άζουμα Μορισάκι σκηνοθετεί ένα φιλμ που ξεκινάει σαν μια χαλαρή κομεντί αλλά γρήγορα μετατρέπεται σε οικογενειακό δράμα, κυρίως αφού ο Pecoross  αφήσει την μητέρα του στο άσυλο. Μέσω μιας σειρά από flashbacks, παρουσιάζει την δραματική ιστορία της Μιτσούε, η οποία μεγάλωσε σε μια φτωχή οικογένεια με 9 αδέρφια στο Ναγκασάκι και έχασε κάποια από αυτά από αρρώστιες και την έκρηξη της ατομικής βόμβας. Ακόμα όμως και όταν παντρεύτηκε και έφυγε από το πατρικό της, είχε να αντιμετωπίσει τον αλκοολισμό του άντρα της, που κατέληξε νευρωτικός. Τα παραπάνω παρουσιάζονται ώστε να φανούν οι λόγοι που ο Pecoross αγαπάει την μητέρα του τόσο πολύ, μιας και αναγνωρίζει τις δυσκολίες της ζωής της και πόσο μόχθησε για να τον μεγαλώσει.

Ανάμεσα σε αυτές τις δραματικές σκηνές, ο Μορισάκι συμπεριλαμβάνει και μια σειρά κωμικών σκηνών και καταστάσεων, όπως το γεγονός πως η Μισούε πρέπει να δει το φαλακρό κεφάλι του γιου της για να τον αναγνωρίσει, καθώς και μια σειρά ηλικιωμένων, των οποίων η άνοια έχει παρουσιαστεί με διασκεδαστικό τρόπο. Ακόμα όμως και αυτές οι σκηνές γρήγορα αντικαθίστανται από το δραματικό στοιχείο, μιας και ο Μορισάκι αντιμετωπίζει με μεγάλη σοβαρότητα τις συνθήκες της γεροντικής άνοιας και τις συνέπειες που έχει, κυρίως στους συγγενείς των αρρώστων. Επιπλέον, απεικονίζει την σκληρή δουλειά αυτών που εργάζονται σε τέτοια ιδρύματα, οι οποίοι ουσιαστικά έχουν να κάνουν με ηλικιωμένους που φέρονται σαν παιδιά. Όπως θα δείτε όμως, η χαρακτηριστική οργάνωση και εκτέλεση των Ιαπώνων γίνεται εξόφθαλμα φανερή και σε αυτόν τον τομέα.

Ο Μορισάκι βάσισε το φιλμ σε πολύ μεγάλο βαθμό, πάνω στον Ρϊο Ιγουμάτσου, που υποδύεται τον  Pecoross, και την Χαρούε Ακάγκι, που υποδύεται την Μιτσούε, και αυτοί απέδωσαν στον μέγιστο βαθμό. Ο πρώτος είναι εξαιρετικός υποδυόμενος τον συνεχώς ανήσυχο γιο, ο οποίος προσπαθεί να κάνει ότι καλύτερο μπορεί μέσα σ' αυτήν την δύσκολη κατάσταση, εκπέμποντας με αυτόν τον τρόπο, κουράγιο και αισιοδοξία. Την παράσταση όμως κλέβει η Ακάγκι, η οποία παρουσιάζει ένα άκρως ρεαλιστικό και παράλληλα ψυχαγωγικό χαρακτήρα, ο οποίος αναδεικνύει τα κεντρικά θέματα που ο σκηνοθέτης θέλει να απεικονίσει:. Πρώτον, πως η άνοια είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα, που η ιαπωνική κοινωνία πρέπει να ασχοληθεί εκτενώς, κυρίως λόγω της ραγδαίας αύξησης της ηλικίας του πληθυσμού της χώρας. Δεύτερον, πως ακόμα και σε τόσο δύσκολες καταστάσεις, η απελπισία δεν αποτελεί λύση, μιας και τόσο οι ασθενείς όσο και αυτοί που βρίσκονται γύρω τους, μπορούν να βρουν ηρεμία και ευτυχία ακόμα και υπό τέτοιες συνθήκες. Το βραβείο καλύτερης ηθοποιού που έλαβε από τα Mainichi, ήταν το επιστέγασμα μιας παραγματικά εξαιρετικής ερμηνείας.

Ο γενικότερος ρεαλισμός του φιλμ γίνεται έκδηλος και στην φωτογραφία, η οποία απεικονίζει με ακρίβεια τις συνθήκες στην φτωχογειτονιά που κατοικεί η οικογένεια, συμπεριλαμβανομένων του σπιτιού και των καταστημάτων που συχνάζει ο Pecoross, καθώς και τις συνθήκες στο άσυλο. Επιπλέον, εστιάζει και στην ομορφιά του Ναγκασάκι, με κάποια μακρινά πλάνα τραβηγμένα από ύψος, τα οποία είναι πραγματικά πανέμορφα. Η ποιότητα παραμένει στα ίδια επίπεδα και στις σκηνές που διαδραματίζονται κατά την παιδική ηλικία της Μιτσούε, οι οποίες απεικονίζονται με ακρίβεια και αρκετή λεπτομέρεια.

Ικανοποιητική δουλειά έχει γίνει και στο μοντάζ, ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε πως υπάρχουν πολλά flashbacks κατά τη διάρκεια της ταινίας, τα οποία παρουσιάζονται με άρτιο τρόπο όσο εκτυλίσσεται το φιλμ, αν και στην αρχή μπορεί να μπερδέψουν κάπως τους θεατές, μιας και η απεικόνισή τους είναι κάπως απότομη αρχικά.

Σε γενικές γραμμές, έχουμε να κάνουμε με ένα συγκινητικό φιλμ, που απεικονίζει την άνοια με μεγάλο ρεαλισμό, αλλά ολοκληρώνεται με μία σαφέστατη νότα αισιοδοξίας.

Το trailer:


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Εντυπωσιακή (και με πολύ γέλιο) η «Νυχτερίδα» της Εθνικής Λυρικής στο Μέγαρο. Είδαμε και σχολιάζουμε.
Εντυπωσιακή (και με πολύ γέλιο) η «Νυχτερίδα» της Εθνικής Λυρικής στο Μέγαρο. Είδαμε και σχολιάζουμε.
με 0 Σχόλια 876 Views
Τι συμβαίνει όταν ένας φίλος θέλει να πάρει το αίμα του πίσω από ένα φίλο του; Τι αποτελέσματα έχουν οι χοροί και η άκρατη οινοποσία; Τι σχέση έχουν γεγονότα του 20ου αιώνα σε ένα έργο του Γιόχαν Στράους του νεότερου; Πήγε, είδε και σχολιάζει η Μαρία Γρηγοριάδου.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή