«Ο ΘΡΟΝΟΣ»: Μία από τις καλύτερες Κορεάτικες παραγωγές της φετινής χρονιάς

239 Views
«Ο ΘΡΟΝΟΣ»: Μία από τις καλύτερες Κορεάτικες παραγωγές της φετινής χρονιάς «Ο ΘΡΟΝΟΣ»: Μία από τις καλύτερες Κορεάτικες παραγωγές της φετινής χρονιάς

 «Ο ΘΡΟΝΟΣ»: Μία από τις καλύτερες Κορεάτικες παραγωγές της φετινής χρονιάς. Από τη στήλη «Έι γκα» του Παναγιώτη Κοτζαθανάση.

Ένα άκρως εντυπωσιακό ιστορικό δράμα της περιόδου Τζόσεον, το «The Throne» αποτέλεσε την επίσημη υποψηφιότητα της Ν. Κορέας για το φετινό Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας, αν και τελικώς δεν προτάθηκε.

Το σενάριο βασίζεται στην αληθινή ιστορία του βασιλιά Γεονγκτζό, ενός διάσημου ηγεμόνα που οδήγησε την δυναστεία στο απόγειό της. Παρόλα αυτά, μαστιζόταν από ένα έντονο σύμπλεγμα κατωτερότητας επειδή ο πατέρας του ήταν γιος μιας παλλακίδας του προηγούμενου βασιλιά, η οποία δεν ήταν αριστοκρατικής καταγωγής. Εξαιτίας του γεγονότος αυτού, πέρασε την ζωή του προσπαθώντας μονίμως να αγγίζει την τελειότητα, τόσο στις ενέργειές του όσο και στην συμπεριφορά και την εμφάνισή του. Επιπλέον, απαιτούσε το ίδιο από τον γιο και διάδοχό του, πρίγκηπα Σάντο, ο οποίο όμως δεν ενστερνιζόταν τις τακτικές του, προτιμώντας αντίθετα την ζωγραφική και την τοξοβολία. Ο συνεχιζόμενος ανταγωνισμός ανάμεσα σε πατέρα και γιο, οδήγησε τελικώς τον βασιλιά στο να κλειδώσει τον πρίγκηπα σε ένα ξύλινο μπαούλο ρυζιού, αφήνοντας τον εκεί να πεθάνει.

Στα θετικά (+) της ταινίας ανήκει αναμφίβολα η σκηνοθεσία, με τον Λι Τζουν-ικ να  έχει αποδείξει τις ικανότητες του στο συγκεκριμένο είδος και παλαιότερα με το «The King and the Clown» του 2005. Αυτό που γίνεται κατανοητό εδώ είναι πως δεν έχει χάσει τις ικανότητές του ούτε στο ελάχιστο. Επικεντρώνει το φιλμ γύρω από τρεις άξονες, ισάξια τραγικούς. Την εξιστόρηση της ζωής του πρίγκηπα Σάντο, την σχέση ανάμεσα σε πατέρα και γιο που είχε ως αποτέλεσμα την προαναφερθείσα τραγωδία, και τις συνεχείς ίντριγκες και δολοπλοκίες που λαμβάνουν χώρα στην Αυλή. Ο τελευταίος αυτός παράγοντας περιλαμβάνει τόσο την σχέση του βασιλιά με το Συμβούλιο του (του οποίου τα μέλη σε αντίθεση με τις τακτικές της Δύσης, είχαν δικαίωμα να αρνηθούν τις εντολές του και ακόμα και να τον νουθετούν αν παρέβαινε τους νόμους)  και τις σχέσεις ανάμεσα στα άλλα μέλη της Αυλής. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι σύζυγοι του βασιλιά, οι παλλακίδες του, και οι αντίστοιχες φατρίες τους που επίσης κατοικούσαν στο παλάτι, καθώς και η βασιλομήτωρ, μία δύναμη από μόνη της. Μέσω όλων αυτών των περίπλοκων σχέσεων και των ζητημάτων ετικέτας που χαρακτηρίζουν και τους τρεις άξονες, ο Λι αποτυπώνει τον δύσκολο έργο του να κυβερνάς και παράλληλα να επιβιώνεις στο Παλάτι στην περίοδο Τζόσεον, μια προσπάθεια  η οποία, στην συγκεκριμένη περίπτωση, δηλητηρίασε την σχέση πατέρα και γιου.
 
Το συναίσθημα που διέπει ολόκληρη το φιλμ είναι η ένταση, μιας και ξεκινά από την αρχική σκηνή και δεν εγκαταλείπει την ταινία ποτέ, κυρίως μέσω της παρουσίας και των ενεργειών του βασιλιά, ο οποίος δεν χαλαρώνει ούτε δευτερόλεπτο.

Σύμφωνα με την πραγματική ιστορία, ο πρίγκηπας έμεινε στο μπαούλο για οχτώ μέρες και ο Λι παρουσιάζει τα τεκταινόμενα κάθε μέρας, συμπεριλαμβάνοντας και μια σειρά από flashbacks σχετικά με την προηγούμενη ζωή του, σε μία πρωτότυπη τεχνική αφήγησης, η οποία, τελικώς, κατορθώνει να συμπεριλάβει 56 χρόνια ιστορίας της βασιλικής οικογενείας. Η χρονολογική σειρά αλλάζει συνεχώς αλλά το φιλμ παραμένει ευνόητο, κυρίως λόγω του εκπληκτικού μοντάζ των Κιμ Τζάε-μπέομ και Κιμ Σανγκ-μπέομ, οι οποίοι χρησιμοποίησαν μια άρτια τεχνική για να αναδείξουν τις διαφορετικές χρονολογίες: το πρόσωπο του εκάστοτε πρωταγωνιστή αλλάζει στο αντίστοιχο του νεότερου ή του γηραιότερου εαυτού του, σε μία άκρως ομαλή και εντυπωσιακή μεταμόρφωση.
 
Όσο αναφορά τις ηθοποιίες, ο Λι επικεντρώνει το φιλμ στους δύο πρωταγωνιστές, με τον Σονγκ Κανγκ-χο (Ο Συνήγορος) ως βασιλιά Γεονγκτζό και ο Γιού Αχ-ιν ως πρίγκηπα Σάντο να δίνουν εκπληκτικές, αν και ριζικά αντίθετες ερμηνείες. Ο Σονγκ μπορεί να υποδύεται έναν χαρακτήρα, ο οποίος είναι, σχεδόν μόνιμα, οργισμένος ή ανικανοποίητος, αλλά το καταφέρνει διατηρώντας έντονη αξιοπρέπεια, χωρίς υπερβολικές κινήσεις ή ενέργειες, γενικότερα, μόνο με την ένταση της φωνής του και τις εκφράσεις του προσώπου του. Σε έναν από τους σπάνιους ρόλους όπου η κωμική του υπόσταση δεν εμφανίζεται σχεδόν καθόλου, ο Σονγκ κατορθώνει, για μία ακόμη φορά, να αποδείξει το πόσο μεγάλος ηθοποιός είναι. Ο Γιού από την άλλη, υποδύεται τον χαρακτήρα του με υπερβολή και έντονη θεατρικότητα, τόσο στις κινήσεις όσα και στα λόγια , καθώς παρουσιάζει την τραγωδία του χαρακτήρα του περισσότερο «οπτικά» από ότι ο Σονγκ. Η πτώση του προς την απελπισία, η οποία τελικώς αγγίζει την παράνοια, είναι ένα από τα μεγαλύτερα ατού της ταινίας. Επιπλέον, οι δυο τους έχουν εξαιρετική χημεία, παρά τις διαφορές στον τρόπο που υποδύονται τους χαρακτήρες τους. Ιδιαίτερα η αρχική σκηνή και εκείνη όπου ο βασιλιάς μιλά στον γιο του στο μπαούλο είναι σκηνές ανώτατου κινηματογραφικού κάλλους και σαφέστατα δείγματα των ικανοτήτων και των δύο. Σε γενικότερες γραμμές, όσο αφορά τους ηθοποιούς, ολόκληρο το επιτελείο έχει κάνει αρκετά καλή δουλειά, με τον καθένα να υποδύεται τον ρόλο του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, συμπεριλαμβανομένων και των παιδιών. Οι δύο πρωταγωνιστές όμως, αναμφίβολα επισκιάζουν τους υπολοίπους.
 
Στο τεχνικό κομμάτι, ξεχωρίζουν από την πρώτη στιγμή τα εντυπωσιακά κουστούμια, το μακιγιάζ, το ντεκόρ και το γενικότερο περιβάλλον, τα οποία προδίδουν τον μεγάλο προϋπολογισμό του φιλμ και τις ικανότητες των αντίστοιχων τεχνικών. Κατ'αυτόν τον τρόπο, η αναπαράσταση της εποχής είναι αψεγάδιαστη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, και περιλαμβάνει ακόμα και τον τρόπο που οι γενειάδες των αντρών είναι κομμένες.
 
Το μόνο αρνητικό (-) που βρήκα έγκειται τόσο στην σκηνοθεσία όσο και στο σενάριο και είναι πως, κάποιες φορές. η ταινία υποθέτει πως ο θεατής γνωρίζει εκ των προτέρων την πραγματική ιστορία. Δημιουργούνται έτσι, κάποια κενά στο σενάριο, τα οποία δεν καλύπτονται πάντα. 
 
Συνοψίζοντας [=], το "The Throne" είναι ένα οπτικοακουστικό ποίημα, το όποιο ωφελείται τα μέγιστα από το τεχνικό κομμάτι και τις ηθοποιίες, και αναμφίβολα ανήκει στην ελίτ του είδους.
 
Το τρέιλερ:


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
 Ό,τι ειπώθηκε από τον Βασίλη Γάκη στην παρουσίαση του νέου ΔΣ Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης
Ό,τι ειπώθηκε από τον Βασίλη Γάκη στην παρουσίαση του νέου ΔΣ Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης
με 0 Σχόλια 425 Views

 Πολλά υποσχόμενο παρουσιάστηκε το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΜΜΘ με πρόεδρο τον κ. Γάκη. Βρεθήκαμε στη συνέντευξη τύπου και σας μεταφέρουμε όσα περιμένουμε από το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή