Οδηγός Παρακολούθησης Ασιατικών Ταινιών: Ν.Κορέα.

231 Views
Οδηγός Παρακολούθησης Ασιατικών Ταινιών: Ν.Κορέα. Οδηγός Παρακολούθησης Ασιατικών Ταινιών: Ν.Κορέα.

 Οδηγός Παρακολούθησης Ασιατικών Ταινιών: Ν.Κορέα.  Από τη στήλη «Έι γκα» του Παναγιώτη Κοτζαθανάση.  

Συνεχίζοντας τα άρθρα που ξεκινήσαμε με την Ιαπωνία, ας περάσουμε και στην Ν. Κορέα,  της οποίας ουσιαστικά ο κινηματογράφος κατέχει πλέον τα σκήπτρα του πιο δημοφιλούς ασιατικού.
 
Εδώ τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα. Οι Κορεάτες έχουν ενσωματώσει από καιρό την δυτική αισθητική στις ταινίες τους και σε συνδυασμό με τους μεγάλους προϋπολογισμούς που διαθέτουν πλέον οι περισσότερες παραγωγές, καταφέρνουν να δημιουργούν φιλμ που έχουν απήχηση σε ολόκληρο τον κόσμο, όπως πχ το «Old Boy» και το «I Saw the Devil». Χαρακτηριστικό είναι πως μια σειρά σκηνοθετών της χώρας έκανε την μετάβαση στο Χόλιγουντ γυρίζοντας και εκεί ταινίες, αν και η μοναδική από αυτές που είχε επιτυχία ήταν το «Snowpiercer», του Μπονγκ Χο Τζονγκ. Χόλιγουντ και Ασιάτες σκηνοθέτες άλλωστε, σπάνια ήταν συνδυασμός που απέδιδε. Όσο αφορά την Ευρώπη, οι παραγωγές της Ν. Κορέας έχουν μεγάλη απήχηση εδώ και χρόνια, με σημαντική παρουσία σε όλα τα φεστιβάλ ανά την ήπειρο. 
 
Επιπλέον, σε μία πολύ ενδιαφέρουσα τάση, οι Κορεάτες δημιουργοί έχουν αρχίσει, τα τελευταία χρόνια, να εξετάζουν με κριτική ματιά τόσο την ιστορία τους (κυρίως την πρόσφατη επί δικτατορίας) όσο και τους θεσμούς, όπως πχ το δικαστικό σύστημα και την σχέση πολιτικής και ΜΜΕ. Αποτέλεσμα είναι η παραγωγή μιας σειράς εξαιρετικών φιλμ βασισμένων σε αληθινά γεγονότα, το οποία αποτυπώνουν με ρεαλισμό και αυτοκριτική τα «κακώς κείμενα» του κράτους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τα Unbowed, «Sea Fog», Han Gong-ju, «Whistle Blower» και «The Bacchus Lady». Το φετινό «The Inside Men» του Γου Μιν-χο ίσως να είναι και το πιο ψυχαγωγικό φιλμ της τάσης, μιας και συνδυάζει την συγκεκριμένη με αυτήν που ανέφερα στην προηγούμενη παράγραφο.
 
Και μιας και αναφέρθηκα στο τι συμβαίνει φέτος, να σημειώσω πως η φετινή χρονιά είναι μία από τις καλύτερες στην ιστορία του κινηματογράφου της χώρας, μιας και οι «μετανάστες» επέστρεψαν με καινούριες ταινίες και μια σειρά άλλων δημιουργών γύρισαν κάποιες από τις καλύτερες δουλειές τους. Ενδεικτικά να αναφέρω τα «Asura: The city of Madness», του Κιμ Σανγκ-σου, «Train to Busan», του Γέον Σανγκ-χο, το οποίο είναι η συνέχεια του «Seoul Station» που μιλήσαμε πρόσφατα, «The Handmaiden» του Παρκ Τσαν-γουκ, το «Age of Shadows» του Κιμ Τζι Γουν, που είναι και η επίσημη υποψηφιότητα της χώρας για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης, και το «The Wailing» του Να Χονγκ-τζιν.
 
Από κει και πέρα, σίγουρα χρειάζεται μια κάποια ανοχή στη βία, που αν και πολύ συχνά παρουσιάζεται με λυρικό τρόπο, εντούτοις παραμένει έντονα γραφική στην απεικόνισή της, με τρόπο που δύσκολα δέχεται ο μέσος θεατής. Αν κάποιος το ξεπεράσει όμως αυτό, θα ανακαλύψει μια σειρά από αριστουργήματα, που επιπλέον έχουν αρχίσει να έχουν και έντονη απήχηση και στη χώρα μας, συνεπικουρούμενα και από την ραγδαία αύξηση του ενδιαφέροντος για τις κορεάτικες τηλεοπτικές σειρές (K-dramas).
 
Ο Κιμ Κι Ντουκ, επειδή ξέρω πως θα ρωτήσετε, είναι μια κατηγορία μόνος του, και ελάχιστη σχέση έχει με τον κινηματογράφο της χώρας του, όπου άλλωστε δεν είναι και ιδιαίτερα δημοφιλής. Και αυτός πάντως, γύρισε ταινία φέτος, με το «The Net» να προβάλλεται στο φετινό φεστιβάλ του Τορόντο. 

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή