Ο ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΙΑΠΩΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΤΕΤΣΟΥΓΙΑ ΝΑΚΑΣΙΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ. ΑΠΟ ΤΟΝ Π. ΚΟΤΖΑΘΑΝΑΣΗ.

393 Views
Ο ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΙΑΠΩΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΤΕΤΣΟΥΓΙΑ ΝΑΚΑΣΙΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ. ΑΠΟ ΤΟΝ Π. ΚΟΤΖΑΘΑΝΑΣΗ. Ο ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΙΑΠΩΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΤΕΤΣΟΥΓΙΑ ΝΑΚΑΣΙΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ. ΑΠΟ ΤΟΝ Π. ΚΟΤΖΑΘΑΝΑΣΗ.

Ο ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟΣ ΙΑΠΩΝΑΣ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΤΕΤΣΟΥΓΙΑ ΝΑΚΑΣΙΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ. ΑΠΟ ΤΟΝ «ΈΙ ΓΚΑ» ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΤΖΑΘΑΝΑΣΗ.
Ο Τετσούγια Νακασίμα είναι ένας από τους Ιάπωνες σκηνοθέτες, που πραγματικά με εκνευρίζει που δεν έχει γίνει γνωστός στη χώρα μας, έχοντας στο ενεργητικό του παραγωγές που είτε εντυπωσιάζουν (Kamikaze girls, Memories of Matsuko) είτε συγκλονίζουν (Confessions) και ένα χαρακτηριστικό πλέον προσωπικό στυλ που τον έχει κάνει διάσημο παγκοσμίως. Για την τελευταία του ταινία λοιπόν, World of Kanako, θα μιλήσουμε σήμερα καθώς θα γνωρίζουμε και τον σκηνοθέτη. Ας δούμε λοιπόν περί τίνος πρόκειται.
 
Το σενάριο βασίζεται στο μυθιστόρημα Hateshinaki Kawaki (Kawaki είναι και ο ιαπωνικός τίτλος του φιλμ), του Άκιο Φουκαμάτσι και έχει ως εξής: Όταν η πολύ όμορφη και άριστη μαθήτρια Κανάκο εξαφανίζεται, η μητέρα της, Κίρικο ζητά από τον πρώην σύζυγό της, Ακικάζου να την βρει. Κάπου εδώ αρχίζουν τα προβλήματα. Ο Ακικάζου βλέπετε, είναι ένας πρώην αστυνομικός, που υπήρξε ένα ανεύθυνο ρεμάλι σε όλη του τη ζωή και τώρα είναι αποφασισμένος να μην σταματήσει πουθενά για να βρει την κόρη του. Και όταν λέω πουθενά εννοώ πως είναι διατεθειμένος να φερθεί βίαια ακόμα και στις συμμαθήτριες της, στην ψυχίατρό της και στην καθηγήτρια – υπεύθυνη της τάξης της.
 
 Σε κάποιο σημείο της γεμάτης αλκοόλ και ψυχιατρικά χάπια έρευνας του, ανακαλύπτει πως η κόρη του δεν έχει καμία σχέση με το αγγελικό πλάσμα που ο ίδιος και η μητέρα της πίστευαν πως είχαν μεγαλώσει. Αντιθέτως η Κανάκο χρησιμοποιεί και εμπορεύεται ναρκωτικά, φέρεται να έχει σχέσεις με την Γιάκουζα ενώ σε ένα περιστατικό που συνέβη πριν από τρία χρόνια εκμεταλλεύτηκε ένα αγόρι, θύμα τραμπουκισμού στο σχολείο, που ήταν ερωτευμένο μαζί της, με τραγικές για εκείνον συνέπειες.
 
Και μέσα σε όλα αυτά, ένας πρώην συνάδερφος του Ακικάζου, ο ντετέκτιβ Ασάι, ένας πραγματικά εξοργιστικός χαρακτήρας που έχει μονίμως στο στόμα του ένα γλειφιτζούρι, ερευνά την σχέση του με μια τριπλή δολοφονία που έλαβε χώρα πριν την εξαφάνιση. Τα υπόλοιπα θα σας αφήσω να τα παρακολουθήσετε μόνοι σας.
 
Από κοινωνικής άποψης, το φιλμ καταπιάνεται με τρία θέματα,  που απασχολούν έντονα τα τελευταία χρόνια τους Ιάπωνες: Το bullying στα σχολεία, το πόσο απάνθρωπα μπορεί να γίνουν ενίοτε τα παιδιά και τον βαθμό, στον οποίο οι γονείς δεν γνωρίζουν τα παιδιά τους. Ενδεικτικά να αναφέρω πως το 2013 σημειώθηκε ρεκόρ για καταγγελίες bullying σε δημοτικά σχολεία με 118.805 ενώ τα βίαια περιστατικά ξεπέρασαν τα 10.000 για πρώτη φορά από το 1997, που άρχισαν να υπολογίζονται τέτοιου είδους στατιστικά, με την κατάσταση να είναι ανάλογη και στις υπόλοιπες εκπαιδευτικές βαθμίδες. Είναι η δεύτερη φορά που ο Νακασίμα καταπιάνεται με τα συγκεκριμένα θέματα, μετά το το αριστουργηματικό Confessions, με τη διαφορά πως εδώ το κοινωνικό σχόλιο βρίσκεται κάπως πιο πίσω σε σχέση με την δράση και την βία. .
 
Όπως προανέφερα, ο σκηνοθέτης έχει δημιουργήσει ένα δικό του, προσωπικό στυλ, το οποίο ξεδιπλώνεται και στην συγκεκριμένη ταινία: Πολύ έντονα χρώματα (αν και έχει χαλαρώσει κάπως από την εποχή του Kamikaze girls και Memories of Matsuko, που έμοιαζαν σαν να υπάρχει μονίμως ένα ουράνιο τόξο στην εικόνα), βιντεοκλιπίστικη ατμόσφαιρα όσο αναφορά τις εναλλαγές των σκηνών, χιούμορ σε ακραίες σκηνές, που δεν το περιμένεις, και μια γενικότερη υπερβολή που όμως σε κανένα σημείο δεν γίνεται ενοχλητική.
 
Επιπλέον, στην συγκεκριμένη παρατηρούμε αρκετές επιρροές από ταινίες εκμετάλλευσης (exploitation) του '60 και του '70, τόσο ιαπωνικές όσο και αμερικάνικες και κατά συνέπεια και από το στυλ του Ταραντίνο, όπως το απολαύσαμε στο Death proof. Το World of Kanako όμως κάνει ένα βήμα παραπέρα από αυτές, μιας και δεν ισορροπεί τον χαρακτήρα του κεντρικού αντιήρωα, που είναι διατεθειμένος να γίνει πολύ κακός για να πετύχει το σκοπό του, με ένα θύμα που αξίζει να σώσει, μιας και όσο εκτυλίσσεται το φιλμ η Κανάκο αποδεικνύεται όλο και πιο απαίσια.
 
Εξαιρετική δουλειά έχει γίνει στους χαρακτήρες, προεξαρχόντως των Ακικάζου, Κανάκο και Ασάι, οι οποίοι είναι όλοι τους απαίσιοι, αν και με διαφορετικό τρόπο ο καθένας. Ο σκηνοθέτης εστιάζει σε αυτό, με ένα μεγάλο κομμάτι της ταινίας να βασίζεται στο γεγονός πως ο Ακικάζου, όσο ερευνά την υπόθεση, συνειδητοποιεί πως όλα τα άσχημα του χαρακτήρα του έχουν κληροδοτηθεί στην κόρη του, η οποία όμως τον έχει ξεπεράσει όσο αναφορά τις πράξεις της και τις γενικότερες τακτικές της.
 
Πέρα όμως από όλα αυτά, πρέπει να πω πως ο σκηνοθέτης κάπου το χάνει με την εξέλιξη της ταινίας, πέφτοντας στην παγίδα της υπερβολής, τόσο στο σενάριο όσο και στην σκηνοθεσία, μία ¨πάθηση¨που δυστυχώς είναι αρκετά συνηθισμένη στους Ιάπωνες δημιουργούς. Αποτέλεσμα είναι το φιλμ από κάποιο σημείο και μετά να γίνει κάπως κουραστικό, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως καταντά αδιάφορο. Θα καταλάβετε τι εννοώ όταν το παρακολουθήσετε.
 
Ως Ακικάζου, ο Κότζι Γιάκουσο, ο οποίος στα 59 του αποδεικνύει για μία ακόμα φορά πως είναι ένας από τους καλύτερους Ιάπωνες ηθοποιούς και πως μπορεί να αποδώσει με επιτυχία, ότι ρόλο και να του ζητήσουν. Εδώ υποδύεται έναν πατέρα, που δεν μπορεί να πιστέψει με τίποτα πως η κόρη του δεν είναι το υπέροχο κοριτσάκι που νόμιζε και που δεν είναι διατεθειμένος να σταματήσει πουθενά για να το αποδείξει. Χαρακτηριστικό είναι πως όσα περισσότερα μαθαίνει, τόσα περισσότερα παθαίνει και ο ίδιος, σε αυτό το πραγματικά μαζοχιστικό ταξίδι του, με χαρακτηριστική εικόνα τα άσπρα ρούχα του, που όσο περνάει η ώρα τόσο γεμίζουν με αίματα, ιδρώτα και λάσπη. Εκπληκτικός γενικότερα, ουσιαστικά ολόκληρη η ταινία στηρίζεται πάνω του.
 
Από τους υπόλοιπους ηθοποιούς, οι οποίοι είναι κάποιοι από τους πιο δημοφιλείς αυτήν την περίοδο στη χώρα, ξεχώρισα τον Σατόσι Τσουμαμπούκι ως Ασάι, που καταφέρνει να γίνει εξοργιστικά αντιπαθητικός, αν και συνήθως, λόγω εμφάνισης παίζει τον γλυκούλη.
 
Τεχνικά τώρα,μιας και αναφερόμαστε σε υπερπαραγωγή (για τα ιαπωνικά δεδομένα πάντα), μιλάμε για ένα πραγματικά άρτιο φιλμ, που οπτικά, όπως και όλες οι παραγωγές του Νακασίμα, είναι πραγματικά εντυπωσιακό.
 
Συνοψίζοντας, έχουμε να κάνουμε με μια εξαιρετικά βίαιη περιπέτεια, με σημαντικό όμως κοινωνικό υπόβαθρο, η οποία είναι μεν αρκετά ψυχαγωγική, αλλά δεν φτάνει τα στάνταρ που ο ίδιος ο σκηνοθέτης έθεσε με τις προηγούμενες δουλειές του.
 
To trailer:


Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
ΘΒΘ 2020: Αποδόθηκαν τα βραβεία στη καλύτερη παράσταση της χρονιάς, «Ιστορία χωρίς Όνομα».
ΘΒΘ 2020: Αποδόθηκαν τα βραβεία στη καλύτερη παράσταση της χρονιάς, «Ιστορία χωρίς Όνομα».
με 0 Σχόλια 4035 Views

 Στα χέρια των νικητών της καλύτερης παράστασης της χρονιάς για το 2020 βρίσκονται τα 4 κορυφαία #βραβεία που κέρδισαν στα 10α θεατρικά Βραβεία Θεσσαλονίκης οι συντελεστές της εμπνευσμένης «Ιστορίας χωρίς όνομα». Φώτο και βίντεο από το Αριστοτέλειον


Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή