Μινόρου Καβασάκι: Αφιέρωμα σε έναν ακόμα «τρελό» Ιάπωνα.

401 Views
Μινόρου Καβασάκι: Αφιέρωμα σε έναν ακόμα «τρελό» Ιάπωνα. Μινόρου Καβασάκι: Αφιέρωμα σε έναν ακόμα «τρελό» Ιάπωνα.

 Μινόρου Καβασάκι: Αφιέρωμα σε έναν ακόμα «τρελό» Ιάπωνα. Από τη στήλη «Έι γκα» του Παναγιώτη Κοτζαθανάση.

Μιας και πιάσαμε τους τρελούς Ιάπωνες, ας ασχοληθούμε και με έναν ακόμα, ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα είναι και ο πιο παράλογος, έχοντας βασίσει την καριέρα του σε ταινίες που οι πρωταγωνιστές είναι ανθρωπόμορφα ζώα. Καλαμάρια, κοάλα, γάτες, καβούρια και ένα σωρό άλλα ζώα έχουν πρωταγωνιστήσει στις ταινίες του, με αποτέλεσμα, ακόμα και σε ένα σινεμά όπως το Ιαπωνικό, που φημίζεται για την εκκεντρικότητα του, ο Καβασάκι να ξεχωρίζει.
 
Ο ίδιος κάποτε ανέφερε πως θέλει να παραμείνει «χαζός» για όλη του τη ζωή και πως έχει εμποτίσει τις ταινίες του με αυτήν τη φιλοσοφία, με όλη του την καρδιά. Τα παρακάτω είναι τρία χαρακτηριστικά παραδείγματα της φιλμογραφίας του.
 
The Calamari Wrestlerer
To… σενάριο έχει ως εξής:  O Ταγκούτσι είναι το μεγαλύτερο αστέρι της ιαπωνικής πάλης. Τη στιγμή όμως της μεγαλύτερης επιτυχίας του, όταν κατακτάει τον ιαπωνικό τίτλο, κάνει την εμφάνισή του ένα απίθανο πλάσμα, μισό καλαμάρι, μισό άνθρωπος και νικάει τον Ταγκούτσι με “κανονικούς” κανόνες πάλης μάλιστα. Λίγο αργότερα, αποκαλύπτεται πως το ανθρωπόμορφο καλαμάρι είναι στην πραγματικότητα ένας πρώην πρωταθλητής, ο Κανίτσι Ιγουάτα, ο οποίος είχε χαθεί από το προσκήνιο λόγω μιας θανατηφόρας αρρώστιας, την οποία όμως ξεπέρασε όταν μεταμορφώθηκε σε καλαμάρι. Τι να λέμε τώρα έτσι; Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμα περισσότερο επειδή ο Ιγουάτα παλαιότερα ήταν μέντορας του Ταγκούτσι αλλά είχε και σχέση με την τωρινή κοπέλα του, Μιγιάκο, την οποία και εγκατέλειψε χωρίς προειδοποίηση όταν διαπίστωσε πως ήταν άρρωστος. Αν δεν σας έφτασαν αυτά μάθετε πως στην διάρκεια της ταινίας ο( η μήπως το; τέλος πάντων) Καλαμάρι αντιμετωπίζει ένα ανθρωπόμορφο χταπόδι αλλά και μια καραβίδα. Τι να λέμε τώρα έτσι;
 
Πέρα από όλα αυτά, ο Καβασάκι μοιάζει να  θέλει να περάσει και κάποια κοινωνικά μηνύματα ενώ άπλετο γέλιο προκαλεί και η προσπάθεια να συμπεριλάβει και ρομάντζο σε όλη αυτήν την τρέλα. Το όλο σκηνικό συμπληρώνουν οι πρωταγωνιστές, Οσάμου Νισιμούρα και Ακίρα Νογκάμι, οι οποίοι στην πραγματικότητα είναι επαγγελματίες παλαιστές και όχι ηθοποιοί.
  
Executive Koala
Ο Ταμούρα είναι στέλεχος σε μια εταιρεία τροφίμων που ειδικεύεται στο τουρσί. Ως εδώ όλα καλά, αλλά ο πρωταγωνιστής μας έχει τρία προβλήματα: Πάσχει από απώλεια μνήμης, βασανίζεται από την μυστηριώδη εξαφάνιση της γυναίκας του και τέλος, είναι κοάλα. Τι πιο λογικό εξάλλου από ένα κοάλα σε μέγεθος ανθρώπου που δουλεύει ως στέλεχος; Σε κανέναν άλλωστε δεν φαίνεται περίεργο και κυρίως στην εταιρεία του, όπου ο πρόεδρος είναι ένας ανάλογος λαγός. Και επειδή όλα κυλούν σχετικά ομαλά για τον πρωταγωνιστή μας, η εξαφάνιση της κοπέλας του αυτή τη φορά, στρέφει την έρευνα της αστυνομίας στο πρόσωπό του, κυρίως όταν ανακαλύπτεται το πτώμα της, μαχαιρωμένο μέχρι θανάτου (προφανώς). Το ξεχασμένο παρελθόν του σιγά σιγά ξετυλίγεται και μια γενικότερη υποψία πλανιέται πως ίσως ο Ταμούρα να μην είναι στην πραγματικότητα το ευπρεπές κοάλα που όλοι ξέρουν και αγαπούν.
Από κει και πέρα τι να λέμε, η ταινία τα έχει όλα. Κωμωδία, κοινωνικούς στοχασμούς , θρίλερ, πολεμικές τέχνες, μυστήριο, μιούζικαλ, τσεκούρια, ψυχασθένειες, τα πάντα όλα. Στο ρόλο του Ταμούρα ο «Hurricane» Ρίου, ο οποίος πραγματικά παίζει το ανθρώπινο κοάλα όπως κανείς άλλος. Συγχαρητήρια.
  
Pussy Soup
Ο Ταϊσο είναι μια γάτα-μαριονέτα που αδυνατεί να δικαιώσει τη φήμη του πατέρα του, ο οποίος υπήρξε διάσημο μοντέλο. Αναζητώντας ένα σκοπό στη ζωή του, αρχικά στρέφεται σε εστιατόρια σούσι, μια ιδέα όμως που αποτυγχάνει μιας και ο ίδιος δεν μπορεί να σταματήσει να τρώει τα ψάρια του εστιατορίου. Κάποια στιγμή βρίσκει ανακαλύπτει την πραγματική του κλίση στο τέχνη του ράμεν και μετά από κάποια χρόνια και μερικές αποτυχίες, καταφέρνει να ανοίξει το δικό του εστιατόριο ράμεν, το οποίο έχει αρκετούς μόνιμους πελάτες. Επίσης καταφέρνει να αποκτήσει και ένα πραγματικό φίλο. Δυστυχώς όμως οι μπελάδες του δεν έχουν τελειώσει. 
 
Τι να πεις για ένα φιλμ που περιστρέφεται γύρω από μια γάτα-μαριονέτα με υπαρξιακά προβλήματα που σκέφτεται την αυτοκτονία ενώ προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα ψυχολογικά  με τον πατέρα του. Ας πούμε απλά πως η χαριτωμενιά δεν ήταν ποτέ τόσο παρανοϊκή.
Όπως γίνεται κατανοητό, έχουμε να κάνουμε με έναν καλλιτέχνη, για την περίπτωση του οποίου η επιστήμη έχει απλώς σηκώσει τα χέρια ψηλά. Το γεγονός και μόνο πως τον αφήνουν ακόμα να γυρνάει ταινίες στην Ιαπωνία (έχει φτάσει τις 26), δείχνει πολλά για την νοοτροπία της χώρας απέναντι στους καλλιτέχνες και το trash (καλτ) σινεμά. 

Φωτογραφικό υλικό





Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
Εφημερεύοντα Νοσοκομεία ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή