«Να με φωνάζεις με τ' όνομα σου»: Ο έρωτας στην πιο αυθεντική του μορφή. Είδαμε και σχολιάζουμε.

2946 Views
«Να με φωνάζεις με τ' όνομα σου»: Ο έρωτας στην πιο αυθεντική του μορφή. Είδαμε και σχολιάζουμε. «Να με φωνάζεις με τ' όνομα σου»: Ο έρωτας στην πιο αυθεντική του μορφή. Είδαμε και σχολιάζουμε.

.

Είδαμε και σχολιάζουμε.

 
Με την είδηση πως τοΝα με φωνάζεις με τ' όνομα σου ανακηρύχτηκε η καλύτερη ταινία για το 2017 από τους κριτικούς του Λος Άντζελες, δυο σκέψεις γεννήθηκαν στο μυαλό μου· πρώτη, να τρέξω στις αίθουσες. Δεύτερη πως επιτέλους, αγαπημένο 2018, ταινίες αφιερωμένες στον ομοφυλοφιλικό έρωτα κερδίζουν την αγάπη και τον σεβασμό των κριτικών, του κοινού, του πλανήτη ολόκληρου. Παραδέχομαι πως πήγα προκατειλημμένη θετικά στο φιλμ του Λούκα Γκουαντανίνο- και, σπόιλερ αλέρτ- δεν απογοητεύτηκα καθόλου.
 
Μια ξεχωριστή ταινία που προβάλλει τον αισθησιασμό, την επιθυμία, την υποταγή στον έρωτα χωρίς να προσβάλλει, χωρίς να αφήνει εκτεθειμένους ήρωες και θεατές, χωρίς να προκαλεί. Αγγίζει λεπτά θέματα με ευαισθησία κι αφήνει τους χαρακτήρες να πουν την δική τους ιστορία σ’ ένα εκπληκτικό φόντο της βόρειας Ιταλίας του 1983. Η τέχνη πρωταγωνιστεί στην ταινία κι η ίδια η ταινία είναι έργο τέχνης. Το «Να με φωνάζεις με τ' όνομα σου» είναι ένα δράμα με ποιότητα, ένα δράμα για έναν παθιασμένο έρωτα ανάμεσα σε δύο άντρες που δεν ξέρουν τι ακριβώς ψάχνουν μα καταφέρνουν να το βρουν ο ένας τον άλλο.
 
Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Αντρέ Ασίμαν, το φιλμ μας ταξιδεύει στην γειτονική Ιταλία, σ’ ένα σπίτι χαμένο στο πράσινο, όπου μια οικογένεια Αμερικανό-Ιταλών υποδέχεται έναν Αμερικάνο φιλοξενούμενο. Ο πατέρας είναι καθηγητής με ειδικότητα την ελληνορωμαϊκή κουλτούρα, η μητέρα μια φιλόξενη μεταφράστρια, ο γιος ένας ευαίσθητος 17χρονος χαμένος στη μουσική, στα βιβλία του, στις καλοκαιρινές του διακοπές. Κι ο φιλοξενούμενος; Ένας 24χρόνος, όμορφος, ακαδημαϊκός που έρχεται για να κάνει πρακτική με τον καθηγητή αλλάζοντας μια για πάντα τη ζωή του νεαρού Έλιοτ. Τι παραπάνω χρειάζεται να πούμε; Προβληματισμός, αγωνία, ντροπή, έρωτας, ανταπόκριση, πόνος, αποχωρισμός, αποδοχή.
 
«Καλύτερα να μιλήσω ή καλύτερα να πεθάνω;».
 

Συν (+)

-  Το πάθος κι η λαχτάρα ανάμεσα στους δύο άντρες είναι διάχυτα κι έντονα αλλά όχι επιτηδευμένα. Περιβάλλονται από ένα κλίμα κουλτούρας, συναισθηματικής νοημοσύνης, ανεμελιάς που προκύπτει τόσο αβίαστα που σχεδόν ξεχνάς πως υπάρχουν κάποιοι εκεί έξω που θα μπορούσαν να βρουν ένα τέτοιο θέαμα προσβλητικό. Η ομοφοβία δεν είναι το θέμα της ταινίας κόντρα σε κάθε άλλο παρόμοιο δράμα έχουμε δει, αλλά αντίθετα επικεντρώνεται στον πρώτο έρωτα με όλα τα αντιφατικά συναισθήματα και τις αμφιβολίες. Ο γκέι έρωτας για τον γκέι έρωτα. Ξεκάθαρα πράγματα.
 
- Στην όλη αυτή κατάληξη συμβάλλει κι ο τελικός μονόλογος του πατέρα. Ένα μάθημα αγάπης, αφοσίωσης κι αποδοχής. Οι άνθρωποι όπως θα έπρεπε να είναι- σπουδαία λόγια, σπουδαιότερα νοήματα. Αν είναι να μείνει κάτι απ’ αυτή την ταινία, ας είναι αυτός ο μονόλογος.
 
 
-  Ξεχωριστές ερμηνείες με τον πρωταγωνιστή Τιμοτέ Σαλαμέ ως Έλιοτ να εντυπωσιάζει και να κερδίζει τον θαυμασμό.  Εύθραυστος, ρομαντικός, συναισθηματικός, ταλαντούχος, άλλοτε διεκδικητικός μα πάνω απ’ όλα ερωτευμένος. Βάζει τον θεατή στην ψυχοσύνθεση του 17χρόνου αγοριού που ανακαλύπτει τον εαυτό του και τον έρωτα, παλεύοντας με τα πρέπει και τα θέλω του. Η χημεία του με τον Άρμι Χάμερ, έφτιαξε τον απόλυτο καλοκαιρινό έρωτα σε ένα νέο πλαίσιο, με πρωταγωνιστές διαφορετικούς από τα καθιερωμένα. Υπερ.
 
- Η κινηματογράφηση μια μαγεία. Η ατμόσφαιρα, το κλίμα, τα πλάνα, το καλοκαίρι στην Βόρεια Ιταλία, το σπίτι, ο κήπος, το ποτάμι - με μια λέξη, ιδανικά. Ένας παράδεισος για να φιλοξενήσει τον «απαγορευμένο» έρωτα. Καταπληκτικό το φόντο με κάθε λεπτομέρεια να παίζει τον δικό της ρόλο- τα κόκκινα ποδήλατα, τα ανοιχτά πουκάμισα, τα ζουμερά ροδάκινα. Χρώματα, τοπία, συμβολισμοί.
 
-  Το soundtrack ήρθε κι έδεσε στην όλη σύνθεση δίνοντας ένα νοσταλγικό τόνο, με προβολείς στην κλασσική μουσική που ταίριαξε ιδανικά. Μια ταινία που δημιούργησε αρμονία στις αισθήσεις- η εικόνα βρήκε τη μουσική της.
 
-   Η τελευταία σκηνή κουβαλούσε επάξια το βάρος ενός επιλόγου· ο Έλιοτ μπροστά στο τζάκι, να δακρύζει για τον χαμένο του έρωτα. Δίχως λέξεις, μόνο εκφράσεις. Όλη η συναισθηματική φόρτιση της ταινίας σε μια σκηνή.
 
Πλην (-)
 
-   Μεγάλη ταινία. 132 λεπτά ίσως να είναι παραπάνω από αρκετά. Βέβαια κυλάνε όμορφα, χωρίς να κουράζουν, αλλά υπάρχουν πλάνα και σκηνές που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και περιττά. Η τελευταία σκηνή δε ( πριν το πλάνο του δακρυσμένου Έλιοτ), ναι μεν ολοκληρώνει την ιστορία και την κατάληξη του καταδικασμένου από την αρχή έρωτα, μα τραβάει περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε. Ακριβώς η ίδια η ιστορία, μα λίγο πιο γρήγορα.
 
-   Ο γοητευτικός Άρμι Χάμερ είναι 31 και παίζει τον 24χρόνο. Κλασσική τακτική του κινηματογράφου φυσικά, μα εδώ η διαφορά με τον Τιμοτέ Σαλαμέ (που το σώζει παρά τα 22) φαίνεται μεγαλύτερη απ’ όσο θα έπρεπε. Δεν είχα καταλάβει καν ότι πρόκειται για κάτω των 25 για ένα αρκετά μεγάλο διάστημα ακριβώς λόγο της μεγάλης ηλικιακής διαφοράς που φαίνεται να υπάρχει ανάμεσα στους δύο ηθοποιούς. Το συγχωρούμε όμως μπροστά στο βωμό της χημείας.
 
Και τελικά;
Να το δείτε οπωσδήποτε. Το «Call me by your name» είναι όμορφο, είναι αυθεντικό, είναι αξιόλογο. Δεν πρόκειται για μια απλή «γκέι ταινία», ούτε γίνεται τετριμμένη. Προσεγγίζει το θέμα χωρίς ταμπού, χωρίς ομοφοβία, χωρίς τέταρτες, πέμπτες σκέψεις. Υπάρχει αισθησιασμός και έρωτας και πόνος. Έτσι δεν συμβαίνει πάντα;
 

Βαθμολογία:

7/10
.
==========================
Τι παίζουν τα θέατρα στη Θεσσαλονίκη τώρα.
Πρόγραμμα παραστάσεων ΚΛΙΚ ΕΔΩ
=========================

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Νεφέλη Κομματά
Νεφέλη Κομματά
Φοιτήτρια Διοίκησης Επιχειρήσεων με ανεξάντλητη αγάπη για τις τέχνες και κυρίως τη γραφή. Σπουδάστρια στο εργαστήρι δημιουργικής γραφής Tabula Rasa, αρθρογράφος σε σελίδες διαδικτύου και μονίμως μπροστά από ένα λάπτοπ, καταγράφοντας όσα περνούν από το μυαλό μου. Ελεύθερο πνεύμα, συχνά αντιδραστικό αλλά έτοιμο για κάθε επόμενο βήμα, για κάθε άγνωστο αύριο.

Γραψε το σχολιο σου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
.

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη

Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή