«Μόγλης»: όχι και τόσο θρυλικός ο «Θρύλος της Ζούγκλας». Είδαμε και σχολιάζουμε

1775 Views
«Μόγλης»: όχι και τόσο θρυλικός ο «Θρύλος της Ζούγκλας». Είδαμε και σχολιάζουμε «Μόγλης»: όχι και τόσο θρυλικός ο «Θρύλος της Ζούγκλας». Είδαμε και σχολιάζουμε

 
Είδε και σχολιάζει ο Ματθαίος Οικονόμου.
 
Το να μεταφέρεις στον κινηματογράφο ένα κλασσικό και αγαπημένο βιβλίο συνιστά από μόνο του μια μεγάλη πρόκληση. Όταν όμως έχεις να ανταγωνιστείς άλλες επιτυχημένες κινηματογραφικές μεταφορές με πιο πρόσφατη αυτή της Walt Disney Pictures διά χειρός Τζον Φαβρό (2016) με έσοδα που προσεγγίζουν το $1 δισεκατομμύριο, ο πήχης μπαίνει πολύ ψηλά δημιουργώντας την αίσθηση μιας επένδυσης με υψηλότατο ρίσκο. Μπορεί να αποφεύγεις επιδέξια την αξιολόγηση ενός κινηματογραφικού προϊόντος σε επίπεδο εισπράξεων αποφασίζοντας να το κάνεις διαθέσιμο μέσω ενός συνδρομητικού καναλιού, παρόλα αυτά η καλλιτεχνική αξιολόγηση ενός πολιτιστικού εγχειρήματος με πρωτοκλασάτους συντελεστές είναι αναπόφευκτη.
 
Λίγα λόγια για την ταινία
Ο “Μόγλης: Ο Θρύλος της Ζούγκλας” είναι μια παραγωγή της Warner Bros. Pictures που παρέμεινε ολοκληρωμένη για αρκετό καιρό στα συρτάρια της εταιρίας. Αν και οι πρώτες συζητήσεις λαμβάνουν χώρα στα μέσα του 2012, η παραγωγή της ξεκινά το 2015 με προγραμματισμένη πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2016. Η περαιτέρω επεξεργασία των οπτικών εφέ αλλά και το υπερεπιτυχημένο “The Jungle Book” του 2016 έχουν ως αποτέλεσμα μια μακροπρόθεσμη αναβολή που οδηγεί στη διάθεση της ταινίας μέσα στο Δεκέμβριο του 2018 από το Netflix. Η σκηνοθετική επιμέλεια ανήκει στον Άντι Σέρκις, το γνωστό μας Γκόλουμ από τον “Άρχοντα των Δαχτυλιδιών” που πραγματοποιεί με το “Μόγλη” το σκηνοθετικό του ντεμπούτο (αν και προηγήθηκε η προβολή του επίσης σκηνοθετημένου από τον ίδιο “Breathe” που ωστόσο γυρίστηκε μεταγενέστερα). Το στόρι βασίζεται στο κλασσικό μυθιστόρημα του Ράντγιαρντ Κίπλινγκ “Βιβλίο της Ζούγκλας” και επικεντρώνεται στο Μόγλη που μετά τη δολοφονία των γονιών του μεγαλώνει στη ζούγκλα της Ινδίας ως μέλος μιας αγέλης λύκων, έχοντας παράλληλα στο πλευρό του τον πάνθηρα Μπαγκίρα και τον αρκούδο Μπαλού. Η διαφορετική φύση του “ανθρώπινου κουταβιού” γίνεται φυσικά εμπόδιο όσον αφορά την ενσωμάτωσή του στην αγέλη, γεγονός που τον ωθεί στην εγκατάλειψη της ζούγκλας. Πρωταγωνιστούν οι Ρόχαν Τσαντ, Μάθιου Ρις, Φρίντα Πίντο ενώ τη φωνή τους στα ζώα της ζούγκλας παραχωρούν οι Κρίστιαν Μπέιλ, Κέιτ Μπλάνσετ, Μπένεντικτ Κάμπερμπατς, Ναόμι Χάρις, Πίτερ Μούλαν, Έντι Μάρσαν, Άντι Σέρκις
      
 
Υπέρ
Ως μια καθαρόαιμη ταινία φαντασίας, ο “Θρύλος της Ζούγκλας” φαίνεται να αποδίδει τεράστια σημασία στο οπτικό κομμάτι, παραδίδοντας στο θεατή εντυπωσιακές και απολαυστικές εικόνες που εξυμνούν την ομορφιά της φύσης και μπορούν σίγουρα να σε παρασύρουν σε ένα νοητό ταξίδι σε τόπους μακρινούς ενός άλλου κόσμου, ειδικά αν τις παρακολουθείς μέσα από μια μεγάλη οθόνη υψηλής ανάλυσης. Στο ίδιο κλίμα εξαιρετική κρίνεται η δουλειά που έγινε με τα ζώα της ζούγκλας που πρωταγωνιστούν αφού σε αντίθεση με άλλες παρόμοιες δουλειές, εδώ χρησιμοποιείται η τεχνική του performance capture, η οποία επιτρέπει την ενσωμάτωση των χαρακτηριστικών και των κινήσεων του προσώπου ενός ηθοποιού στο πρόσωπο των ζώων. Κατά συνέπεια το πρωτοκλασάτο καστ του “Μόγλη” δε δάνεισε απλώς τη φωνή του όπως συνηθίζεται σε animation παραγωγές αλλά προέβη σε μια ουσιαστική ερμηνεία του εκάστοτε ρόλου επιστρατεύοντας κάθε εκφραστικό όπλο από το λαιμό και πάνω. Αν, λοιπόν, έχεις την περιέργεια να δεις πως θα ήταν ο Κρίστιαν Μπέιλ ως πάνθηρας, η Κέιτ Μπλάνσετ ως πύθωνας και ο Μπένεντικτ Κάμπερμπατς ως τίγρης βρήκες την κατάλληλη ταινία. Κάτι που μας φέρνει στις ερμηνείες των πρωταγωνιστών, οι οποίες συγκαταλέγονται αδιαμφισβήτητα στα πλεονεκτήματα της συγκεκριμένης παραγωγής, είτε μιλάμε για ζώα είτε για ανθρώπους. Και αν αυτό είναι λίγο πολύ αναμενόμενο από τα καταξιωμένα ονόματα του Hollywood, αξίζει μια ειδική μνεία στον 11χρονο τότε Ρόχαν Τσαντ που τα καταφέρνει περίφημα στο ρόλο του Μόγλη αποτελώντας ισάξιο μέλος ενός δυνατού καστ. Τέλος, απολύτως εκτιμητέα είναι η απόπειρα των συντελεστών για διαφοροποίηση και μια πιο σκοτεινή απόδοση της κλασσικής αυτής ιστορίας, με τη βαναυσότητα της ζούγκλας να βρίσκεται σε πρώτο πλάνο χωρίς να εξωραΐζεται με χαριτωμένα ζωάκια και εύθυμες μελωδίες. Πρόκειται για μια κίνηση που θέτει μια απόσταση από τις υπάρχουσες, ανάλαφρες και πιο παραμυθένιες κινηματογραφικές εκδοχές και που μας φέρνει παράλληλα πιο κοντά στο πνεύμα των βιβλίων του Κίπλινγκ.
  
 
Κατά
Αυτή η πρόθεση για κάτι πιο σκοτεινό, ωστόσο, αποδεικνύεται μια μικρή παγίδα διότι θολώνει τα νερά σε σχέση με το target group προς το οποίο απευθύνεται ο νέος “Μόγλης”. Δεν είναι μια παιδική ταινία στα πρότυπα της Disney καθώς η ωμότητα που διέπει αρκετές σκηνές του έργου μπορεί να τρομάξει τις μικρότερες ηλικίες. Την ίδια στιγμή όμως δεν έχουμε σίγουρα να κάνουμε με ένα κινηματογραφικό θέαμα προορισμένο για ενήλικες (και για να σας προλάβω, ούτε teen movie μπορείς να το πεις). Επίσης, παρακολουθώντας το “Θρύλο της Ζούγκλας”, δημιουργείται η εντύπωση πως δόθηκε υπερβολική έμφαση στην εικόνα και τα οπτικά εφέ θέτοντας τη συνολική αφήγηση και το σενάριο σε δεύτερη μοίρα, κάτι που γίνεται ενοχλητικά αντιληπτό από τη στιγμή που ο Μόγλης αναγκάζεται να εγκαταλείψει την αγέλη και να βρει καταφύγιο στο πλησιέστερο χωριό. Αφηγηματικά κενά, απότομες εναλλαγές και μια γενικότερη αίσθηση σεναριακού διεκπεραιωτισμού -προκειμένου να τηρηθεί ενδεχομένως ο δέοντας σεβασμός στην κλασσική ιστορία του Κίπλινγκ- υποβιβάζουν σημαντικά την όλη εμπειρία αφήνοντας πίσω την ουδέτερη γεύση της μετριότητας. Δυστυχώς πρόκειται για μια αστοχία εκ μέρους του Σέρκις που κοστίζει ακριβά στο συνολικό αποτέλεσμα.
 

Εν κατακλείδι,

Ο “Μόγλης: ο Θρύλος της Ζούγκλας” μας χαρίζει υπέροχες εικόνες, αξιοσημείωτες ερμηνείες και κάποιες καλοστημένες στιγμές έντασης και αγωνίας, συνολικά όμως αδυνατεί να καθηλώσει, να μαγέψει και να παρασύρει ενώ τα μηνύματα στο έργο του Κίπλινγκ σε σχέση με τη διαφορετικότητα, την ισότητα, την αλληλεγγύη και το σεβασμό στη φύση δε βρίσκουν ποτέ τον τελικό αποδέκτη τους καθώς θίγονται επιφανειακά. Μεγάλο δημιουργικό ατόπημα από τη στιγμή που εξασφαλίζεις το πράσινο φως από μια κορυφαία εταιρία παραγωγής, το budget για να προσφέρεις ένα άρτιο τεχνικά αποτέλεσμα και φυσικά ένα αξιόλογο καστ.
 
Βαθμολογία:
5,5/10

Φωτογραφικό υλικό






Αρθρογραφος

Ματθαίος Οικονόμου
Ματθαίος Οικονόμου

Γραψε το σχολιο σου

Η διεύθυνση email σας δεν θα δημοσιευθεί. Υπογραμμίζονται τα υποχρεωτικά πεδία *

Γραψε το σχολιο σου στο Facebook

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

τελευταιες αναρτησεις
Το πολύκροτο «Σπήλαιο» από την καινοτόμο και ανατρεπτική ομάδα ODC της Έλλης Παπακωνσταντίνου στο Μ2
Το πολύκροτο «Σπήλαιο» από την καινοτόμο και ανατρεπτική ομάδα ODC της Έλλης Παπακωνσταντίνου στο Μ2
με 0 Σχόλια 541 Views
Η ODC δημιουργεί κυρίως υβριδικά έργα, avant-gardeperformancesπου συνδυάζουν κείμενο, μουσική, βίντεο και εγκαταστάσεις και διευρύνουν τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα, το πολιτικό αφήγημα και την παραστατικότητα. 

Περισσότερα ...

Web Radio

ΘΕΑΤΡΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη θεατρομανία
ΣΙΝΕΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Σινεμανία
ΜΟΥΣΙΚΟΜΑΝΙΑ

Περισσότερη Μουσικόμανία
ΤΕΧΝΗ - ΒΙΒΛΙΟ

Περισσότερα Τέχνη Βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Περισσότερη Θεσσαλονίκη


Περισσότερα Της «K» το κάγκελο

Περισσότερη Παράξενη ζωή